To ypogeio.gr

Leave Space For The

Little Animals

Track by Track by Sonny Touch


Μέρες που ναι, σκέφτομαι τους αγαπημένους μου δίσκους για τη χρονιά που φεύγει, φτιάχνοντας σιγά-σιγά τις ετήσιες λίστες μου. Αναμφίβολα χαλαρά και άνετα, το δεύτερο άλμπουμ του Δημήτρη Τάτση aka Sonny Touch που μας ήρθε τον περασμένο Ιούνιο είναι σίγουρα μέσα σε αυτούς. Το "Leave Space for the little Animals" είναι ένα πολυσυλλεκτικό και πολυστρωματικό κομψότατο δισκογράφημα, πρωτότυπο και ευφυές, γεμάτο μεστές και απολαυστικές συνθέσεις (check album review + interview here).

Το ερχόμενο Σάββατο (30/11), ο Sonny θα μοιραστεί τη σκηνή του Death Disco παρέα με το εξίσου αγαπητό Παιδί Τραύμα, στα πλαίσια του double bill live που διοργανώνει η νεοσύστατη δισκογραφική Veego Records, που κυκλοφόρησε σε βινύλιο τους δύο εξαιρετικούς δίσκους των δύο μουσικών. Το Υπόγειο βρήκε την τέλεια αφορμή για να... ξανασκουντήξει τον Δημήτρη Τάτση και να του ζητήσει ένα track by track analysis του "Leave Space for the little Animals". Παρακάτω, λοιπόν, 11 πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες για τα ισάριθμα κομμάτια που συνθέτουν το tracklist τούτου του υπέροχου άλμπουμ...


* If You Like This Check Also This: Μυστικές Χορευτικές Κινήσεις - Track by Track by Παιδί Τραύμα

 


 

Υπόγειο, αυτό που μου ζήτησες σκεφτόμουν να το έχω σαν ένθετο στο δίσκο αλλά τελικά δεν υλοποιήθηκε. Χαίρομαι λοιπόν, αλλά παράλληλα δεν ήταν εύκολο να ανασύρω απ τη μνήμη όλες τις λεπτομέρειες και να επιλέξω ποια πληροφορία θα είχε ενδιαφέρον για τον αναγνώστη!
 
Παρακάτω λοιπόν, ένα track-by-track του “Leave Space for the little Animals” ή αλλιώς Οι Ιστορίες των Πίσω Σελίδων.

 

1. Что Cо Mной? 

Ήθελα να αποτυπώσω την αγωνία και το κωμικό του ήρωα που δεν ξέρει τί του συμβαίνει. Ένα κείμενο από ένα παλιό ρωσικό βιβλίο. Ορίστε η μετάφραση για να μπείτε στο κλίμα και να συμπάσχετε την επόμενη φορά που θα ακούσετε! "Δεν ξέρω τί μου συμβαίνει, ενώ αισθάνομαι ότι έχω κάτι, δεν έχω τίποτα. Το πρωί δεν μπορώ να ξυπνήσω, παίρνω ταμπλέτες καφεΐνης, δε βοηθάνε, παίρνω κι άλλες, ξυπνάω, πάω δουλειά, αισθάνομαι περίεργα, παίρνω ηρεμιστικά, δε βοηθάνε, παίρνω κι άλλα, νιώθω υπνηλία, πίνω καφέ, δε βοηθάει, πίνω κι άλλο, αισθάνομαι καλύτερα, μεσημεριανό, δεν έχω όρεξη, παίρνω χάπια, βοηθάνε, τρώω, θέλω να φάω κι άλλο, τρώω κι άλλο, μετά το μεσημεριανό θέλω να κοιμηθώ, πίνω καφέ, ένα φλιτζάνι, μετά δεύτερο, δε θέλω να κοιμηθώ, τρώω βραδινό, ξαπλώνω, θέλω να διαβάσω αλλά τα μάτια μου κλείνουν, παίρνω δυο ταμπλέτες καφεΐνης, αισθάνομαι καλύτερα, δε θέλω να κοιμηθώ, ξαπλώνω, 1μμ - διαβάζω, 2μμ -διαβάζω, 3μμ - διαβάζω, πρέπει να κοιμηθώ, τί να κάνω;!, παίρνω υπνωτικά χάπια, στην αρχή ένα, μετά δύο, κοιμάμαι, το πρωί δεν μπορώ να σηκωθώ, τί μου συμβαίνει;! Τί μου συμβαίνει;! Μήπως έχω κάτι;"
 


 


2. Việt Cộngs Can Surf 

“I love the smell of Napalm in the morning...” (Robert Duvall - Αποκάλυψη Τώρα). Έτσι μου ήρθε η ιδέα για το κομμάτι. Υπάρχει κάτι το νοσηρά αισιόδοξο σ’ αυτή την ατάκα - μιλάει για τη Ναπάλμ με μια φυσικότητα σα να έλεγε ότι ετοίμασε πρωινό. Rock n’ roll με μια μελωδία που παραπέμπει στην Ασία - Ηχογράφησα μια εκφώνηση παρουσιάζοντας τα μέλη των Zephyr Skateboarding team, μιας ομάδας από τα 70’s η οποία επηρέασε την ιστορία του skateboarding. Είναι ένα κολάζ ήχων και ενώ ήταν το τελευταίο κομμάτι στις ηχογραφήσεις του δίσκου και δεν είχα ξεκάθαρη εικόνα για το που θα με οδηγήσει, είμαι πολύ ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα και όποτε το ακούω με κάνει να χαμογελάω και να θέλω να χορέψω.
 


 


3. Harry The Flamingo

Την ίδια περίοδο που ηχογραφούσα το δίσκο μου, έπαιζα μαζί με τον Harry Elektron και κάναμε πρόβες στο στούντιο του, το οποίο στο παρελθόν μοιράστηκαν διάφορες μπάντες. Στο στούντιο υπήρχαν διάφορα μικρά όργανα τα οποία ο Harry είχε φέρει απ’ την Ταϊλάνδη είτε τα οποία είχαν ξεμείνει από άλλα συγκροτήματα. Δεν θυμάμαι πως ακριβώς έγινε αλλά την ώρα που στήναμε για την πρόβα μας, ο Harry πήρε μια μικρή πλαστική κιθάρα και άρχισε να παίζει το ρυθμικό που ακούγεται στο κομμάτι. Έβγαλα το κινητό και άρχισα να τον ηχογραφώ. Έπειτα έστησα το κομμάτι πάνω στο ρυθμικό και το ονόμασα Harry the flamingo προς τιμήν του. Οι στίχοι είναι επηρεασμένοι απ’ το “Bring Me Rocks” του Marvin Pontiac και διηγούνται την ιστορία του Harry ο οποίος κάθεται στο σαλόνι παρατηρώντας μικρά αντικείμενα να πετάνε στο ταβάνι.
 


 


4. It Happened in Greenville, Montana 

Στο Greenville της Montana, ο κιθαρίστας Chet Atkins, ύστερα από μια αποτυχημένη καριέρα στη μουσική, έχει ανοίξει βενζινάδικο στη μέση του πουθενά. Είναι βράδυ 25 Μαΐου 1983 σε μια έρημη περιοχή του Greenville της Montana και ενώ κάθεται έξω περιμένοντας πελάτες, παρατηρεί τα εκτυφλωτικά φώτα και τη σκόνη που σηκώνει το τεράστιο UFO καθώς προσγειώνεται σιγά σιγά για να γεμίσει με βενζίνη...
 


 


5. Voodoo Can-Can 

Το ταξίδι κάποιου σ’ ένα τροπικό νησί το οποίο καταλήγει με τον ίδιο να βράζει σ ένα καζάνι για να γίνει μεσημεριανό. Την μπασογραμμή για το δεύτερο μέρος του κομματιού την είχα γράψει πολύ πριν το ίδιο το κομμάτι όταν σκεφτόμουν μουσική για μια υποθετική ταινία του David Lynch.
 



6. Rain Dance 

Η βάση του κομματιού (κιθάρα, κρουστά) ηχογραφήθηκε αυθόρμητα στο στούντιο από μένα (χωρίς να το ξέρουν οι υπόλοιποι μουσικοί) κατά τη διάρκεια μιας πρόβας και χρησιμοποιήθηκε ως έχει - έκατσε ακριβώς πάνω στους στίχους σα να ήταν προσχεδιασμένο.

 


 

 
7. Red Socks 

Αφορμή για το κομμάτι ήταν μια ιστορία που διάβασα για τον Django Reinhardt του οποίου του άρεσε να φοράει πάντα κόκκινες κάλτσες όταν έπαιζε. Ο Stephan Grapelli, ο συνεργάτης βιολιστής του, διηγείται την ιστορία όπου προσπαθεί να του εξηγήσει ότι οι κόκκινες κάλτσες και το μαύρο κοστούμι δεν είναι ακριβώς “the right thing”. Την τράβηξα λίγο την ιστορία η οποία καταλήγει σε καβγά αν και νομίζω ότι ο Django ήταν πολύ κουλ και ήρεμος χαρακτήρας.
 


 


8. Intro (Honolulu theme) 

Αυτό δεν είναι δίκη μου σύνθεση. Για την ακρίβεια η μελωδία είναι σχεδόν όσο παλιά όσο και το “Brain Soup” και συνηθίζαμε να το παίζουμε σαν εισαγωγή στα live με τους Honolulu Philharmonic, το συγκρότημα μου. Η μπασογραμή (η οποία μ’αρέσει πολύ!) και βασική ιδέα είναι του Νίκου Τσαβδάρογλου, μπασίστα των Honolulu. Κατά τη διάρκεια μιας πρόβας που κάναμε για την παρουσίαση του “Brain Soup” το 2009 και ενώ έπρεπε να φύγω νωρίτερα για να πάω στη δουλειά, και συνέχισαν να δουλεύουν. Την επόμενη φορά που βρεθήκαμε το κομμάτι ήταν σχεδόν έτοιμο. Όταν ήρθε η ώρα να το ηχογραφήσω, κουβέντιαζα συχνά με το Νίκο για να αποτυπώσω αυτό που είχε στο μυαλό του. Το ονόμασα Honolulu theme φυσικά προς τιμή της μπάντας και ο δίσκος είναι αφιερωμένος σ’ αυτούς.
 


 


9. Béni 

Στον ίδιο όροφο με το στούντιο όπου ηχογράφησα αρκετά απ τα κομμάτια του δίσκου, στην άλλη άκρη του διαδρόμου, κάθε Κυριακή πρωί λειτουργούσε μια μικρή  εκκλησία βαπτιστών. Εκείνη την περίοδο έκανα πρόβες με το φίλο μου τον Αλ για το πρότζεκτ που είχαμε, τους Sunday School και φυσικά, κάναμε πρόβες κάθε Κυριακή πρωί. Σε ένα διάλειμμα μας, άκουσα την όμορφη χορωδία που ερχόταν απ την εκκλησία και καθώς ηχογραφούσαμε όλες μας τις πρόβες, έβγαλα το μικρόφωνο στο διάδρομο και άρχισα να ηχογραφώ. Η μελωδία που ξεχώρισα, έγινε η βάση για το κομμάτι. Οι στίχοι είναι από έναν ύμνο στα γαλλικά και προσπάθησα να βγάλω την ενέργεια και την ατμόσφαιρα που υπάρχει σ' αυτές τις συναντήσεις. 
 


 


10. Play It As The Wind Blows 

Το κυρίως θέμα βγήκε από ένα ακόμη όργανο που είχε ο Harry Elektron στο στούντιο. Αυτό είναι μια μικρότερη και πιο απλή έκδοση ενός Tαϊλανδέζικου οργάνου που λέγεται Khim. Ήταν λίγο ξεκούρδιστο και ταλαιπωρήθηκα να το κάνω να ακουστεί σωστά αλλά η κλίμακα ήταν αυτή εξαρχής. Η ιστορία μπλέκει διάφορους ήρωες όπως τους Florentino Ariza και Dr. Juvenal Urbino από το «Έρωτας στα Χρόνια της Χoλέρας» και τον Fu Manchu σε ένα φανταστικό σενάριο. Άρχισα να ραπάρω ρυθμικά χωρίς να λέω κάτι συγκεκριμένο, παίζοντας με τις παύσεις και τους τονισμούς της φωνής και αυτό με βοήθησε να γράψω τους στίχους.
 


 


11. Ремонт

Σημαίνει επισκευή στα ρωσικά και είναι αναφορά σ’ενα επεισόδιο από το καρτούν Cheburashka. Ένα ρωσικό αποδομημένο blues στο ύφος των Houndog. Μου αρέσει το reverb που έχει αυτό το κομμάτι, ειδικά ο σκύλος που ακούγεται να γαβγίζει στο βάθος στην εισαγωγή. Είναι από μια τυχαία ηχογράφηση από ένα κυριακάτικο πρωινό στο στούντιο. Μετά από ένα Σάββατο βράδυ, δεν υπήρχαν πάρα μόνο σκυλιά στο δρόμο. Αυτή η ηχογράφηση παίζει από πίσω σχεδόν καθ'όλη τη διάρκεια του κομματιού.
 


Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Toxic Rabbits
City of Dead Lights
Track By Track
(28/06/2019)
ypogeio.gr
Someone Who Isn't Me
(S.W.I.M)
(27/05/2019)
ypogeio.gr
Παιδί Τραύμα:
Οι ιστορίες πίσω από
τα τραγούδια του
(13/05/2019)
ypogeio.gr
The BitterSweet/Ν.Alavanos
The Age Of New Delirium
Track By Track
(02/04/2019)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ