To ypogeio.gr

No Clear Mind


*photo by Petros Poulopoulos

 

Ο τελευταίος μήνας του 2016, μας επιφύλασσε μια από τις ομορφότερες εκπλήξεις μιας χρονιάς που ήταν γεμάτη στεναχώριες και δυσάρεστα γεγονότα. Η χαρά μας ουσιαστική και διπλή, αφού πρόκειται για δίσκο από Ελληνικά χέρια, αλλά επίσης πρόκειται και για ένα συνολικό αποτέλεσμα που αδιαμφισβήτητα έρχεται να μας υπενθυμίσει πως η καλή μουσική τελικά υπάρχει. Κι αν κάποιοι παραπονιούνται πως πλέον η μουσική του σήμερα στερείται από καλλιτέχνες που γράφουν “μεγάλες” μουσικές, ας πατήσουν play στο Makena, τη νέα δουλειά των No Clear Mind. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε σε έναν αχυρώνα στην Πελοποννησιακή Μάνη, για να βγει στο τέλος ως χρυσάφι μέσα από τα άχυρα. Στην ιστορία της μπάντας, οι κατά τα άλλα εν Αθήναις βασισμένοι δημιουργοί, ξεκίνησαν το γκρουπ στα Χανιά της Κρήτης, από όπου και κατάγονται. Το πείραμα, γιατί περί αυτού πρόκειται όπως μας λένε σε αρκετά σημεία της συνέντευξης, ξεκίνησε το 2009 όταν το πρώτο τους (αποκλειστικά) digital άλμπουμ, δόθηκε στο κοινό δωρεάν με σκοπό να εξυπηρετήσει λόγους αρχείου για τις μουσικές που έγραφαν και κρατούσαν στο συρτάρι. Κι όμως, το κοινό του διαδικτύου, ήταν εκείνο που τους έδωσε το σκούντημα για να πάρουν στα σοβαρά αυτή τη μουσική μαγιά. Οι Βρετανοί The XX, τους έχουν ήδη ποστάρει σε δικές τους δημοσιεύσεις, ενώ αναρίθμητα videos βρίσκονται ήδη στο YouTube κάνοντάς τους γνωστούς, παρότι ακόμη δεν είχαν επίσημη δισκογραφία. Η δύναμη της πληροφορίας. Έπειτα, το 2013 έρχεται το Mets στην πανταχού παρούσα Inner Ear, δίνοντας στην μπάντα αριθμό καταχώρησης στα μουσικά πράγματα της Ελλάδας και όχι μόνο, ταυτοποιεί όμως και τον ήχο τους. Μερικές ημέρες πριν το 2016 μας αφήσει (και καλά θα κάνει δηλαδή), το συγκρότημα επανέρχεται με έναν δίσκο αριστουργηματικό, με δέκα καθηλωτικά τραγούδια. Έναν δίσκο που έχει φιλοδοξίες κι ας μη θέλουν να το παραδεχθούν. 

Οι No Clear Mind δεν νιώθουν άνετα μέσα σε μουσικά κουτιά. Η μουσική φαρέτρα τους είναι γεμάτη και κάθε φορά θα βγάλουν διαφορετικό βέλος όπως μας λένε. Το ακούμε συχνά τελευταία αυτό, από πολλά συγκροτήματα που θέλουν στοιχείο της ύπαρξης τους τη δοκιμή νέων τεχνικών και συνδυασμών. Υπάρχει αλήθεια τόση ανάγκη για ελευθερία. Οι συνδυασμοί που είναι ολοφάνεροι στη νέα δουλειά της μπάντας, είναι όπως και οι ίδιοι αναφέρουν, στους ρυθμούς. Χρησιμοποιούνται πλέον περισσότεροι από ένας, για να χτιστεί ο σκελετός των κομματιών. Μια βασική διαφορά με τον προκάτοχο Mets, είναι η τοποθέτηση ρυθμού παντού και μάλιστα σε μερικά κομμάτια όπως τα Saint John και No Man is an Island, αυτοί ανεβαίνουν για πρώτη φορά τόσο ψηλά. Η χρήση των δυο ταυτόχρονων ρυθμών για τους οποίους μιλούν, υπάρχουν στα Starless Night, Sonnee και Makena. Παρόλα αυτά και ενώ οι ίδιοι μας τονίζουν πως ο δίσκος είναι εξωστρεφής, νομίζουμε ότι η εξωστρέφεια δεν είναι ταυτόσημη με τον όντως πολυεπίπεδο ήχο. Σφαιρικά και ακούγοντας το Makena στο σύνολο του, χωρίς να απομονώσουμε τις στιγμές των peak στη διάθεση του, θεωρούμε ότι είναι ένα εσωστρεφές σε διάθεση άλμπουμ. Πώς όμως γράφεις ένα τόσο ελκυστικό LP, όταν σε γενικές γραμμές οι μελωδίες έχουν μελαγχολική τάση ; Με το δικό μας ταπεινό κριτήριο, το μυστικό στην όλη παραγωγή βρίσκεται στις στενές γραμμές της γραφής του. Δηλαδή, το με τι τρόπο είναι δεμένα είναι μεταξύ τους τα κομμάτια, μην αφήνοντας “ρήγματα” σε κανένα σημείο της 48λεπτης διάρκειας του. Οι κιθάρες, οι μελωδίες που σου μένουν και η αναλογικότητα στον ήχο που έχει όλος δίσκος, είναι αυτά που συντελούν στο να μη νιώσεις κανένα τραγούδι παράταιρο, παρά τις συνεχείς μετατοπίσεις σε μέτρο και διάθεση. 

Μιλήσαμε για κιθάρες, δεν είναι όμως τόσο απλό. Στη μουσική ίσως και να μη μπορεί να εξηγηθεί τίποτα κατά βάθος. Να μένουν όλα στη θεωρία και στη σχετικότητα της αντίληψης του καθενός. Στο Makena, η μίξη του ήχου των χορδών της ακουστικής κιθάρας μαζί με τους ρυθμούς είτε από φυσικά ή ηλεκτρονικά τύμπανα, δίνει αυτό το επιδέξιο - λεπτότεχνο αποτέλεσμα που δεν μπορώ να εξηγήσω, παρά μόνο να το αποδώσω στη μαγεία της μουσικής τους έμπνευσης. Τι θα ήταν η έμπνευση άλλωστε, αν δεν περιείχε μυστήριο και θεία αύρα ; Τα κομμάτια που με συγκινούν περισσότερο, είναι τα In June, Saint john, Silence We Create και No Man is an Island. Όλα τους δημιουργούν άπειρα συναισθήματα μέσω της σταδιακά αυξανόμενης έντασης, που απλά αρκεί για να σου τινάξει το μυαλό στο αέρα μέχρι το ξέσπασμά τους. Επιτέλους, ένας δίσκος που δεν μπορεί να τοποθετηθεί έξω από την καρδιά. Όσο για την εποχή που ζούμε, οι ίδιοι επιλέγουν να είναι αισιόδοξοι και να κοιτούν τα πράγματα στην ουσία τους, παρά τις γνωστές δυσκολίες. Βαδίζουμε ολοταχώς προς την DIY εποχή και παρέες όπως αυτή των Λευτέρη Βολάνη, Βασίλη Ντοκάκη και Δημήτρη Παγίδα ίσως και να αποτελούν τους πρωτοπόρους για το ξεκίνημα νέων τρόπων κυκλοφορίας μουσικής. Από τον Θεοδωράκη, τις Ελληνικές Ροκ μπάντες των 80ʼs και 90ʼs, ως τους Sonic Youth, τους Radiohead, τους Pixies και το νέο κύμα, οι No Clear Mind μεταφέρουν μέσα στις μουσικές τους μια και μοναδική λέξη ως κεντρική έννοια : τη “Μελωδία”. Το Makena είναι γεμάτο από ατιθάσευτες μελωδίες που ψάχνουν αυτιά και ψυχές για να αποπλανήσουν, μην τους αντισταθείτε.

Διαβάστε την πλήρη και αναλυτική συζήτηση μας με τους No Clear Mind.

Το Υπόγειο: Γεια σας παίδες, συγχαρητήρια για τον νέο δίσκο ! Είναι µια πολύ πολύ ευχάριστη έκπληξη σε µια εποχή µπόλικης ανούσιας µουσικής. Πώς γνωριστήκατε, πώς σχηµατίστηκαν οι No Clear Mind πίσω στο 2004;
Οι No Clear Mind ξεκίνησαν να γράφουν µουσική από τα Χανιά, όπου και καταγόµαστε. Έπειτα βρεθήκαµε στην Αθήνα, όπου και αρχίσαµε να δραστηριοποιούµαστε ενεργά σαν µουσικό σχήµα.

Το Υπόγειο: Τι ακούγατε στην παιδική σας ηλικία; Ποιος σε-σας επηρέασε για να αποκτήσετε τη µουσική παιδεία που διαθέτετε σήµερα;
Β.Ν. Θεοδωράκη των γονιών και τη δηµοτική ορχήστρα να παίζει ρεκβιεµ στο Α' νεκροταφείο. Πού και πού έπαιζε και ο πατέρας µου κιθάρα και τραγουδούσαµε νέο κύµα.

Λ.Β. Το ‘ʼΦέρτε µου ένα µαντολίνο για να δείτε πως πονώʼʼ και Κρητική µουσική µέχρι τα 13. Μετά Ελληνικές Ροκ µπάντες από τα 80ʼs και 90ʼs µέχρι τη στιγµή που άκουσα µουσική από τους Sonic Youth, Radiohead, Pixies, The Go Betweens και Deus κάποια στιγµή στο γυµνάσιο και όλα άρχισαν να αλλάζουν και να έχουν κάποιο νόηµα µουσικά και µη πιο ουσιαστικό.

Δ.Π. Οι τοπικοί bluesιστες στο studio κάτω απο το σπίτι µου, δίσκοι του πατέρα µε παράξενα εξώφυλλα, album των Beatles του '66-'70, 10cc και Dire Straits του '77-'80, η Cool Jazz του 60, Η λυρική folk και Jazz του 70, το Νέο Κύµα, το New Wave, τα Blues, το παίξιµο φίλων µουσικών και οι επιλογές φίλων DJ.

Το Υπόγειο: Από ποιους αποτελείται σήµερα το σχήµα, πέρα από τους δυο βασικούς Λευτέρη Βολάνη και Βασίλη Ντοκάκη; Ποιος γράφει τη µουσική σας ; Υπάρχει συνεργασία ή κάποιος από την παρέα σας έχει αναλάβει αποκλειστικά τον ρόλο αυτό ;
Λ.Β. Ο τρίτος και καλύτερος είναι ο Δηµήτρης Παγίδας που παίζει τα πάντα, αλλά κυρίως ασχολείται µε αναλογικά συνθεσάιζερ. Οι No Clear Mind πάντα ήταν µία οµάδα ανθρώπων πάνω από όλα φίλων που αλληλεπιδρούν µουσικά. Εµείς οι τρεις είµαστε ο πυρήνας που αναλαµβάνει τη σύνθεση των κοµµατιών και έπειτα το σχήµα στήνεται σχεδόν διαφορετικά κάθε φορά από φίλους µουσικούς που συνεργαζόµαστε τα τελευταία 10 χρόνια.

Το Υπόγειο: Το 2012 κυκλοφορήσατε το "Dream Is Destiny", έναν δίσκο που τότε διαθέσατε στο κοινό εντελώς δωρεάν ψηφιακά. Τι ακριβώς συνέβη τότε και γιατί το κάνατε ;
Β.Ν. Η αλήθεια είναι πως το "Dream is Destiny" είχε κυκλοφορήσει ήδη απο το 2009. Είχαµε τότε βρεθεί σε ένα σηµείο που η µπάντα χρειαζόταν ένα διάλειµµα και δεν φαινόταν τότε οτι µπορούσαµε να ολοκληρώσουµε ή να αγγίξουµε τις άπειρες µουσικές ιδέες που είxαµε στο µυαλό µας. Αποφασίσαµε λοιπόν εκείνο το καλοκαίρι να µαζέψουµε κάποιες απο τις µίξεις που πρόχειρα είχαµε κάνει και να τις ανεβάσουµε στο net ώστε να υπάρχει ένα ντοκουµέντο της δουλειάς που είχαµε κάνει και ουσιαστικά αφήσαµε τον δίσκο να πάρει την  πορεία του χωρίς να ξανασχοληθούµε. Το 2012 αρχίσαµε να παίζουµε ξανά µε τον Λευτέρη και να κάνουµε κάποια gigs όταν ένα τυχαίο search µας αποκάλυψε οτι ο δίσκος είχε γίνει σχεδόν viral, εκατοντάδες βίντεο είχαν φτιαχτεί απο κόσµο που ούτε καν γνωρίζαµε και δεκάδες χιλιάδες αντίτυπα του δίσκου είχαν µοιραστεί.

Το Υπόγειο: Κοµµάτια όπως το οµώνυµο "Dream Is Destiny", σηµατοδότησαν τότε τον ήχο σας, που ήταν αρκετά πιο folk από αυτό που ακούµε σήµερα.
Λ.Β. Δεν θα έλεγα ότι ήταν folk o πρώτος µας δίσκος, αλλά περισσότερο ένα κράµα διαφορετικών µουσικών που από τότε µας χαρακτήρισε σαν σχήµα και ουσιαστικά εκφράζεται πια σε πολύ µεγάλο βαθµό και στην Μάκενα που είναι ένας δίσκος που εµπεριέχει πολλά διαφορετικά στοιχεία σύνθεσης και µουσικής αισθητικής προσέγγισης.

Το Υπόγειο: Το "Mets" του 2013 από ότι ξέρουµε, πήρε το όνοµα του από τη γνωστή γειτονιά της Αθήνας. Τι είναι λοιπόν το "Makena" και τι σηµατοδοτεί ; Τι άλλαξε στη νέα σας δουλειά ; Υπάρχουν πολλά περισσότερα κοµµάτια µε vocals.
Β.Ν. Στον καινούργιο δίσκο δεν έχουµε καθόλου ορχηστρικά κοµµάτια, ήταν µια φυσική εξέλιξη λόγω της βαθιάς αγάπης µας για την µελωδία. Στον πρώτο δίσκο επίσης, µόνο δυο κοµµάτια ήταν ορχηστρικά, έτυχε όµως να γίνουν πολύ γνωστά και σε συνδυασµό µε το Μετς έχουν δώσει την εντύπωση οτι είµαστε instrumental µπάντα. Δεν αλλάζει κάτι µεταξύ δίσκων, απλά µας αρέσει να κάνουµε κάθε φορά κάτι διαφορετικό. Είναι πιο πιθανό να παίζουµε electronica στον επόµενο δίσκο παρά να επαναλάβουµε κάποιο στιλ που είχαµε στο παρελθόν.

Το Υπόγειο: Πού ηχογραφήσατε ; Ποιος έκανε την παραγωγή ; Δώστε µας τη µικρή ιστορία του νέου άλµπουµ. Σε σχέση µε το "Mets" το "Makena" διαθέτει περισσότερες ακουστικές κιθάρες, ακόρντα και κρουστά που χτυπούν σε διάφορους ρυθµούς. Πως φτάσατε σε αυτό τον πολύ φιλόδοξο τελικά ήχο; 
Λ.Β. Ηχογραφήσαµε για 5 µέρες Live σε ένα παλιό µεγάλο πέτρινο στάβλο σε ένα χωριό στη Μάνη µε φανταστικό ήχο (χωρίς ζώα µέσα!). Χρόνια θέλαµε να δοκιµάσουµε να αποτυπώσουµε µια στιγµή µουσική κάπου ζωντανά. Αυτό ήταν κάτι µαγικό για την µπάντα. Μία εµπειρία που δεν σε αφήνει να γυρίσεις πίσω στους συµβατικούς τρόπους ηχογράφησης εύκολα. Έπειτα πήραµε το υλικό και συνεχίσαµε να δουλεύουµε στο Λονδίνο σε ένα µικρό στούντιο που είχαµε µαζί µε τους φίλους µας ELectric Litany. Εκεί τελειώσαµε τον δίσκο σε παραγωγή του Βασίλη. Η αποµόνωση του Λονδίνου µας επηρέασε πολύ και µας βοήθησε να εκφράσουµε πράγµατα και µουσικές που δεν θα γινόταν να είναι το ίδιο εάν ήµασταν εδώ. Υπήρχε πολύς χώρος για σκέψη και ελευθερία έκφρασης µέσα µας.

B.N. Μας ενδιαφέρει πλέον πολύ η ρυθµικότητα στην µουσική. Ένα από τα  κυρίαρχα στοιχεία του Makena είναι η ύπαρξη ταυτόχρονων ρυθµών, τόσο πολύ που σχεδιάζουµε πλέον να εµφανιζόµαστε µε διευρυµένο rhythm section. Ήδη από τις ηχογραφήσεις στην Μάνη, είχαµε την τάση να καθόµαστε πολύς κόσµος στα drums και να δηµιουργούµε πιο σύνθετα ρυθµικά µέρη. Στο Λονδίνο το πήγαµε σε άλλο επίπεδο και πειραµατιστήκαµε µε την ταυτόχρονη συνύπαρξη 2-3 rhythm section σε µια ηχογράφηση και το αποτέλεσµα µας άρεσε πολύ. Προέκυψε έτσι αυτός ο νέος ήχος, δεν θα τον χαρακτήριζα φιλόδοξο όµως, απλά πιο εξωστρεφή.



Το Υπόγειο: Κοµµάτια όπως το "Saint John" µε τα πολλά ηλεκτρονικά στοιχεία, δείχνουν την ευκολία και τις δυνατότητες σας στο να πειραµατίζεστε και σε άλλα είδη από αυτά που µας συνηθίσατε. Αυτό έγινε ηθεληµένα ή απλά προέκυψε ; Πείτε µας περισσότερα.
Β.Ν. Απο τον πρώτο µας δίσκο είχαµε την τάση να ενοποιούµε διαφορετικού είδους αισθητικές και ηχοχρώµατα. Για εµάς δεν αποτελούν διαφορετικά είδη, απλώς διαφορετικές γεύσεις και αποχρώσεις της µουσικής που κάνουµε. Στο "Mets" υπήρχε µια σαφέστατη ηχητική και ενορχηστωτική ενότητα λόγω της φύσης του έργου αλλά στο Makena δεν υπήρχε λόγος να περιοριστούµε. H τελική απόχρωση του "Saint John" λοιπόν προέκυψε µετά από ένα live στο Peyote Istanbul το οποίο είχαµε ηχογραφήσει µε ένα φορητό εγγραφέα που κατά τύχη το είχαµε ρυθµίσει να κοµπρεσσάρει πάρα πολύ. Ακούγοντας στο αµάξι την επόµενη µέρα αυτή την υπέροχη µουσική κίνηση που έδωσε αυτό το λάθος στο κοµµάτι αποφασίσαµε να ξαναµπούµε στο στούντιο στο Λονδίνο και να γράψουµε το κοµµάτι από την αρχή.

Το Υπόγειο: Γιατί πλέον βρίσκεστε εκτός κάποιας δισκογραφικής που θα αναλάµβανε τις κυκλοφορίες σας ; Σηµαίνει κάτι αυτή σας η κίνηση ; 
Λ.Β.
Από την αρχή στην πρώτη µας κυκλοφορία είχαµε αυτή την ιδέα της διανοµής της µουσικής µας από εµάς και αυτό εξαρχής µας βοήθησε να ταξιδέψει η µουσική µας πολύ µακριά. Συνεργαστήκαµε µε την Inner Ear στο δεύτερο δίσκο µας Mets. Τα παιδιά στην Inner Ear αγαπάνε πολύ αυτό που κάνουν και είναι κάτι πολύ σηµαντικό σήµερα να υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν πράγµατα και βοηθάνε Ελληνικές µπάντες να βγάζουν δίσκους και να κάνουν Live ειδικά στην επαρχία που έχει τόση ανάγκη να γίνονται πράγµατα. Ήταν για εµάς µία σηµαντική εµπειρία που µας βοήθησε να µας µάθουν περισσότεροι άνθρωποι στην Ελλάδα που δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε ανεξάρτητες παραγωγές. Από εκεί και έπειτα για να επιλέξεις µια εταιρία να σου βγάλει τον δίσκο, ειδικά στην δική µας περίπτωση που έχουµε αρκετό κόσµο να µας υποστηρίζει και να µας βοηθάει, είναι κάτι το διαφορετικό. Έχουµε µάθει και έχουµε την ικανότητα να γράφουµε τους δίσκους µόνοι µας και αυτό µας βάζει σε µια θέση όπου το να βγάλουµε ένα δίσκο µόνοι µας και σε βινύλιο και να τον διανείµουµε αποτελεί µια εκ νέου ωραία πρόκληση. Ζούµε σε µία εποχή που αλλάζει πολύ γρήγορα. Ο τρόπος που δουλεύει η µουσική βιοµηχανία αλλάζει και το DIY έχει πια πάρει πραγµατικά µεγάλες διαστάσεις. Αυτό είναι κάτι πολύ σηµαντικό και στο µέλλον θα εξελιχθεί ακόµα πιο πολύ . Δεν αποκλείουµε στο µέλλον να έχουµε συνεργασίες µε εταιρίες αλλά αυτό θα είναι πάνω σε µία βάση συνεργασίας διαφορετικής από το συνηθισµένο και θα θέλαµε να είναι περισσότερο συµπαραγωγή πάνω σε µία ωραία ιδέα που θα υπάρξει. Και από ιδέες άλλο τίποτα, αρκεί αν υπάρχει όρεξη και δηµιουργικότητα.

Το Υπόγειο: Γιατί γράφετε µουσική ;
Β.Ν. Η µουσική για εµάς πολλές φορές προσφέρει µια διέξοδο, άλλες φορές ισορροπία στην καθηµερινότητα. Είναι µια ουσιώδης διαδικασία που οµορφαίνει τον κόσµο. Συν του ότι ενδεχοµένως κάτι που γράφεται σήµερα θα επηρεάσει έναν άλλο άνθρωπο κάπου αλλού σε κάποιο άλλο χρόνο. Θα δίνατε ένα όνοµα – µια κατηγορία µουσικής στον δίσκο που µόλις κυκλοφορεί ;

Το Υπόγειο: Σε ποιο µουσικό µοτίβο πιστεύετε ότι ανήκετε ;
Experimental Dream Rock.

Το Υπόγειο: Ζείτε πλέον ανάµεσα σε Λονδίνο και Αθήνα. Ποιά είναι η άποψη σας για τις αντίστοιχες µε εσάς Ελληνικές µπάντες µέσα στο διεθνές µουσικό στερέωµα, όπως τις παρατηρείτε από το εξωτερικό ;
B.N. Αρκετά χρόνια τώρα υπάρχει ένας οργασµός δηµιουργικότητας από ελληνικά σχήµατα και solo καλλιτέχνες. Γίνονται πολύ καλές δουλειές που διατηρούν την αξία τους απ' όπου και αν τις παρατηρείς, δεν υπάρχει δηλαδή κάποιος διαχωρισµός επιπέδου µεταξύ του "µέσα" και του "έξω". Ούτε καν. Κατά την άποψη µου το γεγονός ότι δεν υπάρχουν εντόπιες δισκογραφικές που να κοιτούν πραγµατικά προς τα έξω και να δουλεύουν συστηµατικά µε το πολύ καλό υλικό που υπάρχει εδώ είναι ίσως η πιο δύσκολη συνθήκη που έχουµε να αντιµετωπίσουµε κάνοντας µουσική στην Ελλάδα.

Το Υπόγειο: Θα θέλαµε να σχολιάσετε την τρέχουσα κατάσταση στην Ελλάδα, χωρίς να περιορίζεστε σε κάποιο τοµέα της ζωής µας σήµερα, ελεύθερα.
Λ.Β.
Υπάρχει µία τάση όλα να µπαίνουν σε ένα ανούσιο καλούπι µιζέριας στην Ελλάδα και να ξεχνάµε την ζεστασιά και οµορφιά που υπάρχει σε αυτό τον τόπο. Ότι είναι δύσκολο να επιβιώσεις το ξέρουµε χρόνια τώρα. Εάν πραγµατικά έχω να πω κάτι είναι ότι είναι σηµαντικό ο κόσµος στην Ελλάδα να βρίσκει τρόπο να εκφράζετε ελεύθερα και αληθινά για αυτό που πραγµατικά είναι και αυτό που έχει µέσα του. Όπως ο καθένας θέλει και ορίζει. Κάνοντας στην άκρη διλήµµατα και εµπόδια που τις περισσότερες φορές είναι τεχνητά και δεν υπάρχουν παρά µόνο µέσα στο κεφάλι µας. Τα πάντα είναι εκεί έξω και σε περιµένουν να τα διαµορφώσεις.

Δ.Π. Είναι δύσκολο να το πει κανείς κατάσταση ακόµη -ιδιαίτερα στο δυτικό κόσµο- είναι πλέον σα µια διστακτική αναγνώριση του σκληρού µέλλοντος που διαµορφώνεται εδω και µερικές δεκαετίες απο αυθαίρετους οικονοµικούς µηχανισµούς. Η αναγνώριση αυτού του µέλλοντος, τουλάχιστον, δίνει κάποιο κίνητρο να βελτιώσουµε την επικοινωνία µας και να µη µιλάµε άλλο µε στόχο το ναρκισσισµό των ιδεών µας ούτε τις µισαλλόδοξες κρίσεις, αλλα τη θεραπεία της κοινής µας σύγχυσης και την άµεση αντιµετωπιση των προβληµατων µας. Σχεδιάζετε κάποιες live εµφανίσεις ; Τι σχέδια υπάρχουν για το άµεσο µέλλον ; Προσεχώς θα ανακοινώσουµε κάποια Live στην Τουρκία όπου και έχουµε πολύ κόσµο εκεί που περιµένει να µας ακούσει. Θα οργανώσουµε και µια σειρά από εµφανίσεις στην Ελλάδα. Θέλουµε να επισκεφτούµε την Θεσσαλονίκη για πρώτη φωρά και να κάνουµε και µια σειρά από live σε κάποιες επαρχιακές πόλεις.

Το Υπόγειο: No Clear Mind, σας ευχαριστούµε πολύ, συνεχίστε αυτό το υπέροχο ταξίδι !

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Συνέντευξη με τον Άνθρωπο
που Θέλησε να Καταστρέψει
τον Κόσμο
(08/10/2020)
ypogeio.gr
Sigmataf Analyzed
(A Video Interview)
(11/09/2020)
ypogeio.gr
Goodbye Bedouin
(28/07/2020)
ypogeio.gr
Larry Gus
(Παναγιώτης Μελίδης)
(28/09/2015)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ