To ypogeio.gr

St. Guilt


 

Για τους ολόφρεσκους και πολλά υποσχομένους St.Guilt σας "προειδοποιήσαμε" σε πρόσφατο Nice To Meet You (check here). Λίγες μέρες αφότου τους είδαμε live στο πάρτυ των Le Page του Αντώνη Κωνσταντάρα στο Tiki Bar, το Αθηναϊκό synth pop/post-punk τρίο της Ελίνας Τερσενίδου (φωνή, πλήκτρα) και των Οδυσσέα Μαστραππά (τύμπανα) και Χρήστο Μουσλή (μπάσο), ετοιμάζεται να ξανανέβει στη σκηνή, αυτή τη φορά στα πλαίσια του πολύ ενδιαφέροντος Woman Festival, το οποίο -όπως λέει και το όνομά του- με αφορμή της μέρα της Γυναίκας, θα αποτίσει έναν μεγαλοπρεπή φόρο τιμής σε εγχώριες δημιουργούς θηλυκού γένους. Το Woman θα λάβει χώρα στο Death Disco σήμερα Πέμπτη 8/3 και μεθαύριο Παρασκευή 9/3. Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το festival μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Με αφορμή λοιπόν την επικείμενη εμφάνιση των St. Guilt στο προαναφερθέν φεστιβάλ, το Υπόγειο προσκάλεσε την μπάντα να κατέβει τις σκάλες και -voila!- εδώ η πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα που είχαμε με την αγαπημένη μας πια... Αγία Ενοχή.  


 

Το Υπόγειο: St. Guilt καλώς ήρθατε στο Υπόγειο! Μιας και σας γνωρίζουμε σχετικά λίγο καιρό, θα θέλαμε να ξεκινήσουμε από... παλιά - πριν ακόμα την αγγελία της Ελίνας... Ποιο ήταν το μουσικό (και όχι μόνο) background του καθένα σας πριν γνωριστείτε και φτιάξετε την μπάντα και πώς αυτές οι καταβολές ενώθηκαν και γέννησαν τον ήχο των St.Guilt;

Ελίνα Τερσενίδου: Είχα πάντα ένα σάουντρακ στη ζωή μου, ξεκινώντας από τη hard rock μουσική που χάρη στον μπαμπά μου άκουγα συνέχεια στο αυτοκίνητό του , τελειώνοντας με τα έργα κλασικής μουσικής διαφορετικών εποχών που λάτρεψα καθώς έκανα μουσικές σπουδές. Επίσης πέρασα και  μια  περίοδο  που ασχολιόμουν πολύ με το Ρωσικό φολκλόρ  και τη Jazz. Τη σύγχρονη μουσική τη γνώρισα σχετικά αργά, ξεκίνησα όπως οι περισσότεροι από τα basic indie anthems αλλά και πάλι προτιμούσα πάντα τη μουσική των εποχών που δεν έχω ζήσει. Στο αρχικό στάδιο των St.Guilt μπορώ να πω ότι ακόμα ψαχνόμουν ωστόσο τώρα πιστεύω πως πάνω κάτω βρήκα ένα leitmotif που με μαγεύει περισσότερο. 

Χρήστος Μουσλής: Εγώ είχα από αρκετά μικρός μια καλή σχέση με την μουσική ,όπως όλοι όσοι την αγαπάνε, για εμένα αυτό συνέβαινε επειδή μου άρεσε να ντύνω με μουσική κάθε εικόνα που έβλεπα ή έστω φανταζόμουν ως παιδί. Έτσι, σιγά-σιγά ήθελα να την φτιάχνω ο ίδιος για τις εικόνες που έβλεπα , όπως κι έκανα. Πριν τους St.Guilt υπήρχαν άλλες μπάντες που με βοήθησαν σε αυτό και κάποιες άλλες όχι. Τελικά , μετά από αρκετά συγκροτήματα και project έφτασα στους St.Guilt. Τώρα προσπαθούμε να κάνουμε μαζί μουσική για κάποια ‘’εικόνα’’ μας, ο καθένας με το δικό του ‘’πινέλο’’ βέβαια , αλλά στο τέλος δημιουργείται ο συνολικός μας ήχος.

Οδυσσέας Μαστραππάς: Πριν σχηματίσουμε την μπάντα, προσπαθούσα να γίνω αυτός ακριβώς που θα έπρεπε να είμαι όταν θα την είχα επιτέλους.


Το Υπόγειο: Πώς θα περιγράφατε τον ήχο σε κάποιον που δεν σας έχει ακούσει ποτέ;
Ε.Τ.: Δεν περιοριζόμασταν ποτέ σε έναν μόνο ήχο. Και ειλικρινά δεν θα ήθελα να ανήκουμε αυστηρά σε κάποιο είδος. Αλλά συνήθως για να εξηγήσω πολύ γρήγορα σε κάποιον το στυλ μας, λέω μια φράση : Dark Synth. 


Το Υπόγειο: Πώς προέκυψε το όνομα St. Guilt; 
Ε.T.: Μου κάνει εντύπωση οτι μας το ρωτάνε πολύ συχνά, όντως είναι τόσο καλό όνομα;


Το Υπόγειο: Ποιος είναι υπεύθυνος για τους στίχους και τη σύνθεση; Από πού αντλείτε έμπνευση και ιδέες;

Ε.Τ.: Πιστεύω ότι αν βρισκόμουνα σε μια ταινία, θα ήταν τραγικό-κωμωδία. Έμπνευση αντλώ συνέχεια, από παντού.  Παρόλο που με θεωρώ αρκετά αισιόδοξη , με μαγνητίζει τρομερά η σκοτεινή πλευρά της πραγματικότητας και αυτό ίσως βγαίνει προς τα έξω με τη μουσική που γράφω. Ο Οδυσσέας είναι κυρίως υπεύθυνος για το στιχουργικό μέρος αλλά το τελικό αποτέλεσμα είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας όλων.

O.M.: Και ο Οδυσσέας, λόγω ακριβώς αυτής της σκοτεινής πλευράς της πραγματικότητας που βγάζει η μουσική, γράφει αρκετά για τον θάνατο. Χωρίς κάποια gothic διάθεση ή ο,τιδήποτε τέτοιο, απλά είναι ένα από τα θέματα που εγείρουν τα πιο πολυμορφικά συναισθήματα στον άνθρωπο από την αρχή της ύπαρξης του. Εγώ απλά προσπαθώ να τα εξερευνώ.


Το Υπόγειο: Πρόσφατα σας είδαμε live. Δεν έχουμε παρά να σας συγχαρούμε! Εξαιρετικοί… Τι να περιμένουμε την ερχόμενη Πέμπτη στο Death Disco; 
Ο.Μ.: Μιας που δεν θέλαμε να παίξουμε χωρίς τον Χρήστο, ο οποίος δεν θα τα καταφέρει να έρθει λόγω υποχρεώσεων, η Ελίνα θα σας δώσει μια γεύση από κάποια κομμάτια μας, εκτελεσμένα αποκλειστικά στο πιάνο.


Το Υπόγειο: Στην συναυλία που αναφέραμε πριν, στο Tiki Bar, διαπιστώσαμε πως έχετε πολύ υλικό - πολλά κομμάτια και πάρα πολύ ενδιαφέροντα... Πότε να περιμένουμε την πρώτη σας κυκλοφορία; Έχετε κάτι στο μυαλό σας - συζητήσεις με κάποια εταιρεία κλπ. ;

Ο.Μ.: Θα κυκλοφορήσουμε σίγουρα ένα κομμάτι στο προσεχές διάστημα. Από εκεί και πέρα έχουμε αρκετά πράγματα κατά νου.

Ε.Τ.: Όλα αυτά τα χρόνια μπορεί να μη εμφανιζόμασταν στις σκηνές αλλά δεν σταματήσαμε ποτέ να γράφουμε μουσική και στίχους. Οπότε η πιο δύσκολη δουλειά μας τώρα είναι να αξιοποιήσουμε όλο το υλικό που μαζεύαμε τόσο καιρό, ενώ μας έρχονται συνέχεια καινούργιες ιδέες. 

 


 



Το Υπόγειο: Γενικά, κατά πόσο νιώθετε πρόσφορη και φιλόξενη την περίφημη νέα εναλλακτική σκηνή για μια νέα μπάντα σαν τους St. Guilt; 
Χ.Μ.: Αρκετά φιλόξενη θα’λεγα , αφού ο κόσμος που αγαπάει το νέο και το διαφορετικό ,έχει όρεξη και το χρειάζεται .Αυτό νομίζω πως συμβαίνει γιατί όλοι έχουμε βαρεθεί να ακούμε τα ίδια και τα ίδια .Αρκεί βέβαια να δίνεται ευκαιρία στις νέες μπάντες να ακούγονται.


Το Υπόγειο: Ποια είναι τα όνειρά σας και ποιες οι φιλοδοξίες σας με τους St. Guilt;
Ε.T.: Ευτυχώς η δυστυχώς έχουμε επικίνδυνα μεγάλους στόχους.


Το Υπόγειο: Ποια “συστατικά” θεωρείτε σαν τα πιο σημαντικά για να εκλπηρώσετε τα παραπάνω; Κατά πόσο η τύχη και οι λεγόμενες γνωριμίες παίζουν ρόλο στην πορεία μιας μπάντας; 

X.M.: Το πιo σημαντικό συστατικό για εμένα είναι η θέληση. Aν το θέλεις πολύ τότε θα έχεις περισσότερες πιθανότητες. Όλα παίζουν ρόλο , λίγο ή πολύ.

Ε.Τ.: Ναι! Οι περισσότεροι άνθρωποι ρίχνουν την ευθύνη για τη ζωή τους πάνω στην τύχη. Δεν τους κατηγορώ αλλά προτιμώ να  παίρνω την ευθύνη, εγώ η ίδια για κάθε απόφαση που παίρνω στη ζωή μου. Γ ‘αυτό υποθέτω πως αν εσύ ξεκαθάρισες τον προορισμό σου και ακολουθείς τη καρδιά σου, η τύχη ( εγώ προτιμώ τη λέξη «fortune») δεν θα καθυστερήσει πολύ να σου δείξει ένα σημάδι. Θα προσωποποιηθεί  σε κάποια συγκεκριμένη μορφή, κάποια ιδιαίτερη δύναμη που θα σε καθοδηγήσει σε σωστή κατεύθυνση. Οι γνωριμίες και τα λεφτά θα σε βοηθήσουν να ανέβεις στη σκηνή , ναι, αλλά μόνο και μόνο με το ταλέντο σου  θα μείνεις πάνω. 


To Υπόγειο: Ποιο ελληνικό σχήμα ή μουσικό καλλιτέχνη κατά μία έννοια θαυμάζετε; 

Χ.Μ.: Καταρχάς θέλω να δηλώσω ότι η Ελληνική σκηνή έχει τόσους καλούς και σημαντικούς καλλιτέχνες! Με μια πρώτη σκέψη όμως θα πω τον Μπάμπη Παπαδόπουλο, γιατί ξέρει να ‘’ντύνει’’ καλά τις εικόνες του.(δεν μπορώ όμως να μην αναφέρω και τους : Lemonostifel, Παύλο Παυλίδη, Μπαλάφα)τους αγαπάω όλους.

Ο.Μ.:  Συμφωνώ απόλυτα σχετικά με τον Παύλο Παυλίδη για πολλούς λόγους. Θα μπορούσα να γράψω έκθεση.

Ε.Τ.: My soulmate sister , την Κατερίνα Ντούσκα. 


Το Υπόγειο: Ρίχνοντας και μια ματιά και στο εξωτερικό, ποιες είναι οι αγαπημένες σας μπάντες; Τι ακούτε αυτήν την εποχή; 

E.Τ.: Σταθερά η Μέκκα του μουσικού μου προσανατολισμού είναι το Manchester .  Τα συγκροτήματα που σχηματίστηκαν εκεί με επηρέασαν πολύ. Από το Post-Punk μέχρι το Acid House. Στη σύγχρονη μουσική σκηνή θα ήθελα να τονίσω ιδιαίτερα τους White Lies και τους Interpol.

Χ.Μ.: Λοιπόν, τον τελευταίο καιρό ακούω αρκετά μία Ιαπωνική μπάντα , τους toe (band) . Είναι ένα instrumental σχήμα. Οι αγαπημένες μπάντες/καλλιτέχνες είναι τόσες πολλές που θα στεναχωρηθώ εάν αφήσω κάποια απ’έξω , οπότε δεν θα πω καν.

O.Μ.: Εγώ  έχω την τάση να μένω στα ίδια για αρκετό καιρό. Αυτό με βοηθάει όμως να καταλαβαίνω καλά τι είναι όντως αυτό που με κάνει να τα εκτιμώ πέρα από την πρώτη καθαρά αισθητική εντύπωση. Αυτό τον καιρό ακούω συνέχεια το ‘’Little Dark Age’’ από MGMT.


Το Υπόγειο: Με τι ασχολείστε εκτός της μουσικής; 

Ε.Τ.: Εδώ θα ήθελα πάρα πολύ να απαντήσω με κάποιο αστείο αλλά δυστυχώς το χιούμορ μου, το καταλαβαίνω μόνο εγώ.

Ο.Μ.: Αν ποτέ δείτε την Ελίνα μόνη της πάνω σε μια σκηνή όπως την Πέμπτη στο Death Disco, μην περιμένετε standup comedy σε καμία περίπτωση.

 

Tο Υπόγειο: Thank you St. Guilt! Τα λέμε στο Woman Festival!


Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Συνέντευξη με τον Άνθρωπο
που Θέλησε να Καταστρέψει
τον Κόσμο
(08/10/2020)
ypogeio.gr
Sigmataf Analyzed
(A Video Interview)
(11/09/2020)
ypogeio.gr
Loud Silence
(The Basement Goes To Schoolwave)
(27/06/2017)
ypogeio.gr
Taj Μ.Α.Ν.Χ.α.Λ.
(The Basement Goes
To Schoolwave)
(29/06/2019)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ