To ypogeio.gr

Κομμάτια Καραντίνας Part 3

[31-42]



Η καραντίνα επέστρεψε κι έτσι επιστρέφω και γω με το τρίτο μέρος της λίστας μου "Κομμάτια Καραντίνας". Ξεκίνησα στο πρώτο lockdown, το Μάρτιο, και επιστρέφω Νοέμβριο. Εύχομαι κάποτε να σταματήσει τούτη η σειρά από λίστες, θα σημαίνει πως σταμάτησε και η πανδημία....

Κομμάτια Καραντίνας Part 1 [1-15]
Κομμάτια Καραντίνας Part 2 [16-30]

 


1. R.E.M – “First We Take Manhattan” (Leonard Cohen cover)

Η δημιουργία ενός "καραντινάτου" playlist: Βάζεις όσα καλύτερα τραγούδια μπορείς και τα αντιμετωπίζεις σαν τους εξιδανικευμένους, ρομαντικούς και -γιατί όχι- ουτοπιστές ήρωες ενός πραγματικά "μεγάλου" βιβλίου. Μπορείς επίσης να επικεντρωθείς και να δεις τα τραγούδια ως τους μοναδικούς χαρακτήρες ενός μυθιστορήματος, όπου ο καθένας έχει τη δική του προσωπικότητα. Ταυτίζεσαι μαζί τους σε κάθε ανάγνωση. Δεν θα νιώσεις ποτέ ότι διαβάζεις το ίδιο βιβλίο πολλές φορές.
 


 

 

2. Radiohead – “You and Whose Army”

Η αναμονή και η ελπίδα ότι θα συμβεί κάτι καλύτερο.

Oι υπερβολικά μεγάλες προσδοκίες που δημιουργήθηκαν από το "OK Computer", οι κιθαριστικές εμμονές μας και -ίσως- η αδιαφορία μας για ένα νέο μουσικό ρεύμα, μας έκαναν προ 20ετίας να γυρίσουμε αδιάφορα την πλάτη στο "Kid A" και στο παράλληλα ηχογραφημένο "Amnesiac".

Το καλό με την καραντίνα είναι ότι έχεις χρόνο. Έχεις πολύ χρόνο ώστε να συμμετέχεις στην ιεροτελεστία που ονομάζεται "ακρόαση μουσικής" και να απολαμβάνεις όλα τα ευεργετικά της αποτελέσματα. Επίσης, έχεις πολύ χρόνο ώστε να εκτελέσεις αυτή την ιεροτελεστία σωστά. Να ακούσεις ένα album δηλαδή ολόκληρο, από την αρχή ως το τέλος. Να το ξεζουμίσεις, να το νιώσεις και να το λατρέψεις από την αρχή ή να το απομυθοποιήσεις οριστικά. Να λατρέψεις το "Amnesiac" και να νιώθεις ότι ανθίζει εκ νέου στη βιβλιοθήκη σου. Να κολλήσεις με τη φωνή του Yorke στο "You and Whose Army". Σαν από γραμμόφωνο με μια υπέροχη κορύφωση από το 1:54 και μετά...
 


 

 

3. Of Montreal – “The Past Is A Grotesque Animal”

Φτιάχνεις την playlist σου και κάνεις τα απαραίτητα check ανάλογα πάντα με τη διάθεσή σου. Θέλεις μια μουσική δομή αναμνήσεων και λίγη ψυχεδέλεια; Check! Θέλεις indie rock ατμόσφαιρα και αισθητική; Check! Θέλεις electro pop για αλλαγή διάθεσης; Check! Θέλεις νοσταλγική ψυχεδελική pop; Check! Θέλεις αυτήν την ενέργεια που θα σε κάνει να επιταχύνεις το βήμα σου στη βόλτα ή θα σε κάνει να σηκωθείς και να "χτυπηθείς" λίγο μεταξύ κουζίνας και σαλονιού; Check! "ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ 6” Check! Τα 11:55 λεπτά διάρκειας του κομματιού είναι αρκετά.
 


 

 

4. The Decemberists – “Severed”

Τραγούδια που θυμίζουν το στέκι σου. Ήχος που έχει κάτι από 70s folk - rock με "φρέσκα" όμως riffs. Τους ακούσαμε να παίζουν prog, τους πετύχαμε επάνω στη στροφή στις πιο alt-country / americana μελωδίες και τώρα, με τους new wave synth ήχους τους, ακούγονται επίκαιροι παρά νοσταλγικοί.

Εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος για την έμπνευση του ονόματος και για το τι συνέβαινε τη στιγμή της σύλληψής του στο μυαλό του Colin Meloy. Μήπως ήθελε να εκφράσει το σκοτάδι αλλά και τα ζεστά συναισθήματα που αισθάνονται οι άνθρωποι το μήνα αυτό; Χειμώνιασε -εν μέσω καραντίνας- κι επιφυλάσσομαι… 
 


 

 

5. The Nits – “In The Dutch Mountains”

Οκ, οι σουρεάλ καταστάσεις δεν ταιριάζουν παντού! Ίσως όμως να ταιριάζουν γάντι σε αυτό που ζούμε αυτή την περίοδο και το "η σημασία του να είσαι σουρεάλ" να αποκτάει άλλη αξία. Μπορεί και να είμαστε πρωταγωνιστές μιας φαρσοκωμωδίας με σκηνοθεσία "στο πόδι" που αγγίζει το χαρακτηρισμό cult movie. Κατάλληλο soundtrack; Μα κάτι ατμοσφαιρικό, συναισθηματικό, "φευγάτο" και τόσο, μα τόσο σουρεάλ (*) φυσικά! Φρόντισαν οι NITS γι' αυτό!

(*) Η μισή χώρα βρίσκεται λιγότερο από ένα μέτρο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ το 1/4 κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Δηλαδή βουνά...γιοκ!
 


 

 

6. Placebo – “Nancy Boy”

Απαραίτητο στην παρούσα κατάσταση!

Placebo (medicine): Ένα εικονικό φάρμακο. Μια πλαστή (εικονική) ιατρική παρέμβαση που μπορεί να παραγάγει το φαινόμενο της αυθυποβολής.
Placebo (Band): Ένα πραγματικό μουσικό φάρμακο, με χιλιάδες ουσίες που θεράπευε και διέγειρε το μυαλό μας μέχρι το 2006 και κάποιες ελάχιστες στιγμές του "Meds".

Οι Gothic, glam, alternative και indie rock ήρωες των ιστοριών τους -σε ρόλο γιατρού- συνταγογραφούν με απόλυτη επιτυχία.
 


 

 

7. Vic Chesnutt – “Everything I Say”

Ένα μουσικό κρεσέντο στις τελευταίες σκηνές, με τον πρωταγωνιστή να προβάλλει τον πόνο του. Έναν πόνο τον οποίο αισθάνεται ο θεατής. Έναν πόνο που φανερώνει όμως πως ο χαρακτήρας του πρωταγωνιστή είναι αυτός που είναι, εξαιτίας του. Πως είναι δημιούργημά του.

Ο σκηνοθέτης που βάζει στη ζυγαριά όλα αυτά που χάσαμε και όλα αυτά που κερδίσαμε καθ' όλη τη διάρκεια της ταινίας.

O κεντρικός χαρακτήρας μουρμουρίζει, φαλτσάρει, απαγγέλλει, φωνάζει ή απλώς φτύνει ωμά τα λόγια του.
 


 

 

8. Timber Timbre – “We’ll Find Out”

Αποτυπώνοντας με νότες στο χαρτί τη μελαγχολία της παρούσας κατάστασης. Καταγράφοντας ήχους συναισθηματικής συμπεριφοράς, αναπαράγοντάς τους στη συνέχεια σε μια καθημερινότητα που αλλάζει.

Η αίσθηση ότι ζούμε σε μια ταινία, με τους Timber Timbre να γράφουν το κατάλληλο ατμοσφαιρικό soundtrack.
 


 

 

9. Pulp – “Common People”

Ένα κομμάτι-καταδίκη της ψευτο-γκλαμουριάς και της έντονης επιθυμίας των νεο-φιλελέ "να ζήσουμε απλά όπως ο φτωχός λαός". Έγινε ο ύμνος μιας ολόκληρης, σκεπτόμενης και με άποψη γενιάς. Ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας και οι ήρωες της καθημερινότητας. Ξέρετε, αυτοί που είναι εξαρτημένοι από το μισθό τους. Η γκλαμουριά και οι ταξικές διαφορές που καταργούνται.

Από την άλλη, κάποιοι "καλλιτέχνες" του σήμερα αναλώνονται σε σποτάκια και κάποιοι ήδη αποτυχημένοι "ηγέτες" νομίζουν πως μας προσφέρουν την ψευδαίσθηση ότι το πόπολο έγινε ξαφνικά ο φίλος της διπλανής τους πόρτας…για όσο τους συμφέρει βέβαια.

"Κούλα μου, πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος!".
 


 

 

10. Blind Mellon – “No Rain”

Όσο περισσότερο το ακούω, τόσο πιο έντονο γίνεται το αίσθημα επιθυμίας επιστροφής. Τόσο πιο έντονη γίνεται η επιθυμία να ξαναβρώ την ανεμελιά της εφηβείας μου.
 


 

 

11. Fontaines D.C – “I Don’t Belong”

Η αίσθηση της ελευθερίας είναι όμορφη. Αυτό το "δεν ανήκω σε κανέναν" σε απελευθερώνει και ταυτόχρονα σε κάνει να ξεχωρίζεις. Τι γίνεται όμως αν "παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς;", αν γίνεσαι τόσο ξένος που στο τέλος αποξενώνεσαι από τον ίδιο σου τον εαυτό;
 


 

 

12. Crippled Black Phoenix - "Burnt Reynolds"

Για κάθε sing along...

"Κάθε φορά που πέσαμε σε κάποια λαγουδότρυπα και βγήκαμε σε φανταστικούς κόσμους. Κάθε φορά που τραγουδήσαμε με την ψυχή μας".

Crippled Black Phenix - Burnt Reynolds...το έχω λιώσει ξανά!
 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Top ROCK Film Soundtrack
Of Our Lives -15 Movies
by Ophelia.D.
(31/12/2020)
ypogeio.gr
Κομμάτια Kαραντίνας Part 4
[43 - 53]
(12/12/2020)
ypogeio.gr
10 (+2) Αλμπουμ
για το 2018
by Andreas K.
(30/12/2018)
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια Του Μήνα
Νοέμβριος 2017
(02/12/2017)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ