Τα 10 Κομμάτια Του Μήνα

Ιούλιος 2017

Πάει και ο Ιούλιος mates, να σας το πω αλλιώς και πιο δραματικά, έφυγαν τα 2/3 του Καλοκαιριού... :). Για να το σώσω όμως κάπως, να προσθέσω πως ο Άυγουστος είναι ο μήνας που οι περισσότεροι την κάνουμε για διακοπές, οπότε κατά κάποιον τρόπο μετράει διπλά και οι μέρες του περνάνε κατάτι πιο αργά. 

Τι μας άφησε όμως ο... Αλωνάρης που λένε και οι παλιοί; Το μεγαλείο της Ελληνικής δικαιοσύνης, στην περίπτωση της Ηριάννας. Μία ακόμα μεγάλη και πρόωρη απώλεια για το παγκόσμιο μουσικό στερέωμα, o Chester Bennington δεν είναι πια εδώ... (read article here). Είχαμε κι άλλα, όμως, πολλά και διάφορα και τραγελαφικά: Τέλειωσε το Survivor (και ξεκινάει ήδη καινούριο!) και είδαμε τους παίκτες να επιστρέφουν στην πατρίδα με τιμές ηρώων που γύρισαν από το μέτωπο. Κόσμος και κοσμάκης τους κυνηγούσε για να πάρει μία ρανίδα από το μεγαλείο και τη λάμψη τους, ναι. Παράλληλα, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας φώναζε στο φτωχικό του τον Ρουβά και τη γυναίκα του τη Ζυγούλη, για να τους τιμήσει για το γάμο τους (!;!;). Έγινε και η συναυλία του ΣΚΑΙ "Όλοι Μαζί Μπορούμε" και έγινε ένας ψιλοχαμούλης, ο οικοδεσπότης Νιόνιος είπε πάλι τα (ψιλοακρο)δεξιά δικά του και όλοι πέσαν να τον φάνε, καλά έκαναν, αλλά διάβασα και μερικά ελεεινά, τα οποία είχαν να κάνουν με το καθαρά μουσικό του έργο και ήταν εντελώς άτοπα (θα επιστρέψω κάποτε με άρθρο για τη δισκογραφία του Σαββόπουλου). Στην ίδια γεμάτη ομορφιά και ομοψυχία εκδήλωση, ένας τύπος βάρεσε τη γυναίκα του και μετά τις ψιλοέφαγε από το αμήχανο αρχικά, επιθετικό στη συνέχεια, πλήθος, μπροστά σε μια κάμερα κινητού που κρατούσε μία μάχιμη κυρία, αλλά και μπροστά στα παιδιά του. Το βίντεο έγινε viral και όσα (άπειρα) μέσα τον ανηπαρήγαγαν στάθηκαν στο γεγονός του τραύματος που θα προκαλούνταν στα παιδιά του, από την άλλη ποστάροντας το βίντεο ξέχασαν (;) πως δυσχεραίνουν περαιτέρω τα πράγματα για αυτά τα παιδιά, μιας και όλοι τους οι φίλοι και οι συμμαθητές, η Ελλάδα όλη, θα αναγνώριζε το πρόσωπο του μπαμπά τους - το βιαίο κτήνος θα είχε πια αναγωρίσιμη όψη, τα αισθήματα ντροπής και ενοχής των παιδιών αυτομάτως εκατονταπλασιάστηκαν. Ξύλο έπεσε και στο Μοναστηράκι, κάποιοι δείρανε κάτι τουρίστες, επειδή πήγαν να ψωνίσουν Κυριακή. Λέγεται όμως πως και οι τουρίστες ήταν προκλητικοί και πήγαιναν γυρεύοντας. Άβυσσος η ψυχή του τουρίστα που ψωνίζει Κυριακή, άβυσσος και η ψυχή του Έλληνα που δεν θέλει οι άλλοι να ψωνίζουν Κυριακή. Τι άλλο είδαμε τον Ιούλη; Κάποιους άλλους ηρωικούς Έλληνες να σπρώχνονται για να προσκυνήσουν ένα...κάστανο (!), που ήταν βρασμένο (και άρα ευλογημένο) από τον Παϊσιο. Αλλά και κάποιους άλλους να ξαπλώνουν ο ένας δίπλα τον άλλον στα χώματα (ακολουθώντας κάποια χριστιανική παράδοση), για να τους ευλογήσει ένας παπάς. Έβγαλε κομμάτι και η Μόνικα (check here) και μείναμε κάπως σύξυλοι και μάθαμε επίσης πως όταν δεν μας αρέσει κάτι, δεν πρέπει να το γράφουμε και να το λέμε, πρέπει να προσέχουμε, ειδάλλως θα πέσει Μονικοφωτιά και θα μας κάψει. Παρομοίως, εάν δεν μας αρέσει ο νέος δίσκος των Arcade Fire (Everything Now, κυκλοφόρησε στις 28 Ιουλίου - read review here), είμαστε κομπλεξικοί και γκρινιάρηδες... 

Κι εδώ κολλάει αυτό που λένε "Μνημόνια μέχρι να σβήσει ο Ήλιος", κάτι βέβαια με το οποίο εγώ προσωπικά διαφωνώ κάθετα και μου τη σπάει όταν το διαβάζω, διότι θεωρώ πως όσο έχουμε μνημόνια, τόσο θα συμβαίνουν τα παραπάνω περίεργα κι ακόμα χειρότερα, ό,τι ζούμε έχει άμεση σχέση με όσα βλέπουμε και όσα κάνουμε, η κρίση γεννάει συμπεριφορές ακραίες και (φαινομενικά) ανεξήγητες, τα 8 χρόνια έχουν αρχίσει να "γράφουν" μέσα μας και να συσωρρεύουν σιγά-σιγά μη διαχειρίσιμα δυσβάσταχτα συναισθήματα.

Αρκετά. Μουσική τώρα: Ακολουθούν τα κομμάτια του Ιουλίου, 10 ελληνικά και "ξένα" τραγούδια ανακατεμένα, σε τυχαία σειρά και επιλεγμένα με μοναδικό κριτήριο το πόσο έπαιξαν και σημάδεψαν τον περασμένο μήνα τον Υπόγειο αέρα, ανεξάρτητα από τη χρονολογία κυκλοφορίας τους και το είδος τους.

Υ.Γ. Τον Ιούλιο χιόνισε στον Όλυμπο. Το στρωσε κιόλας...
Υ.Γ.2 Φυσικά, το απόλυτο γεγονός του Ιουλίου ήταν η κυκλοφορία της συλλογής μας Music From The Basement Volume II  :) (read story here, order your copy here).
 


 

 

1. The Snowfalls - Whyte Horses feat. St.Barts Choir (2016)
Το 2016, οι Βρετανοί Whyte Horses μας έδωσαν το εξαιρετικό debut τους "Pop Or Not" (το ομώνυμο εναρκτήριο κομμάτι του δίσκου, συμπεριλαμβάνεται και στη συλλογή μας Music From The Basement Vol.II που αναφέραμε πριν). Λίγους μήνες αργότερα, η μπάντα "επισκέφθηκε" το δίσκο της με την Χορωδία του Barts και το αποτέλεσμα ήταν και πάλι -με διαφορετικό τρόπο και αίσθηση- αριστουργηματικό. Από εκεί το "The Snowfalls".
 


 

 



2. Lemongrass - Lakuna (1999)
Οι Lacuna είναι το πολύ ενδιαφέρον project, με το οποίο καταπιάστηκε ο ντράμερ των Throwing Muses, David Narcizo, έπειτα από την πρώτη διάλυση της μπάντας το 1996. Κυκλοφόρησαν μόνο ένα άλμπουμ, το "Castle Of Crime" (1999) και από εκεί το εξαιρετικό και άκρως πρωτότυπο "Lemongrass".
 

 

 


3. Cherrybomb - Dan Auerbach (2017)
Το leading single, "Shine On Me", του δεύτερου solo δίσκου του το θάψαμε δεόντως (check here), αλλά και μεταφέραμε τις...ανησυχίες του Doug Tuttle για ενδεχόμενη κλοπή (check here). Για να αποδώσουμε όμως "τα του καίσαρος τω καίσαρι", ο δίσκος, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 2 του περασμένου Ιούνη και ονομάζεται "Waiting On A Song", είναι συμπαθέστατος. Το "Cherrybomb" είναι πανέμορφο και κολληματικό, ευρηματικό και καλοκαιρινότατο.
 


 

 

4. Les Sourdes Oreilles - Cosmic Analog Ensemble (2017)
Δίσκαρος από τον Λιβανέζο μουσικό-ιδιοφυία Charif Megarbane, ο οποίος εδώ και σχεδόν 10 χρόνια δισκογραφεί με το όνομα Cosmic Analog Ensemble. To "Les Sourdes Oreilles" (=Τα Αυτιά Ενός Κουφού), κυκλοφόρησε στα μέσα του περασμένου Ιουλίου και είναι ένα αγωνιώδες και πολυδαίδαλο cinematic αριστούργημα. Το ομώνυμο κομμάτι εκτελεί χρέη πολιορκητικου κριού και είναι απλά υπέροχο. 
[διάβασε τη συνέντευξη του Charif για το Υπόγειο εδώ]
 


 

 

5. Murder Of The Universe - The King Gizzard And The Lizard Wizard (2017)
Οι δαιμόνιοι Αυστραλοί (Μελβούρνη) κυκλοφόρησαν τον 2ο από τους 5 δίσκους που μας έχουν τάξει για το 2017 (για να κρατήσουν ατόφια την υπόσχεσή τους, πρέπει να μας δώσουν άλλους 3 μέσα σε 4 μήνες). Το νέο τους... τερατούργημα ονομάζεται "Murder Of The Universe", δεν είναι τόσο καλός όσο το "Flying Microtonal Banana" που κυκλοφόρησε τον περασμένο Φλεβάρη, δεν παύει όμως να αποτελεί μία ακόμα δυνατή κυκλοφορία για την μπάντα του μεγαλοφυούς Stu Mackenzie. Επιλέξαμε το ομώνυμο και τελευταίο κομμάτι του δίσκου, ένα φοβιστικό ψυχεδελικό διαμάντι που παίρνει φωνή με την επιβλητική και επική αφήγηση που "γεννάει" το text to speech application, Natural Readers.
 


 

 

6. Shoot The Runner - Kasabian (2006)
Οι Kasabian, με αφορμή την κυκλοφορία του 6ου (κακού) δίσκου τους (check reviews here), επέστρεψαν τον Ιούλιο για 3η φορά στα μέρη μας για μία ζωντανή εμφάνιση στο αγαπημένο τους Ejekt [read live review here]. Ήμασταν εκεί, σαν καλά πιστά Kasabian-άκια, δυστυχώς, όμως, οι 2 συνεχόμενες μέτριες κυκλοφορίες τους σκίασαν το setlist, με αποτέλεσμα να μην περάσω τόσο καλά όσο τις προηγούμενες 4 φορές που τους έχω δει. Παρόλα αυτά, στο "Shoot The Runner" -από τον δεύτερο δίσκο τους, "Empire" (2006)- άφησα τα κοκκαλάκια μου στην αρένα της Πλατείας Νερού. Κατά τη διάρκεια του τραγούδιού, πάιχτηκε και ο παρακάτω διάλογος με τον Ψηλό, τον κουμπάρο μου:

- Μιχαλάκη μου, δίνεις πόνο πάλι, χτυπήσου αγόρι μου, χτυπήσου! Πάντα σου άρεσε αυτό το κομμάτι, πάρα πολύ όμως, γιατί;
- Γιατί είναι γαμάτο ρε Ψηλέ! 

 


 

 

7. Saint - Cairobi (2017)
O "Άγιος" τον Βρετανών Cairobi, είναι από τα καλύτερα τραγούδια του 2017, τελεία. Καταπληκτικά riff, τρελός ψυχεδελικός ήχος που μου θυμίζει Temples και Tame Impala στα καλύτερά τους, έπος! Από το self-titled debut του εξαιρετικού Βρετανικού κουαρτέτου, που κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιανουάριο.
[διάβασε τη συνέντευξη των Cairobi για το Υπόγειο εδώ]
 


 

 


8. Out Of Time - Blur (2003)
Μία τυχαία "συνάντηση" μαζί του από ανάρτηση ενός φίλου στο news feed του facebook, ήταν αρκετή για να μου υπενθυμίσει πόσο, μα πόσο, μα πόσο κομματάρα είναι. Από τον 7o δίσκο των Blur, "Think Tank".
 

 

 


9. Put Your Money On Me - Arcade Fire (2017)
Όπως υπονοήθηκε στο εισαγωγικό αυτού του σημειώματος, ο νέος δίσκος των Καναδών, "Everything Now", ήταν (σχεδόν) κακός (read album review here). Φύλαξαν, όμως, προς το φινάλε του δίσκου ένα γνήσιο και ατόφιο ArcadeFire-ικό αριστούργημα. "Put Your Money On Me".  

"Go tuck me into bed, and wake me when I'm dead
I know that you gotta be free
But I'm never gonna let it go"

 

 

 


10. Falling - Emi Path (2017)
Εδώ μία εξαιρετική περίπτωση μιας νέας Ελληνίδας μουσικού, της Emi Path (Αιμιλία Παπαθεοχάρη), η οποία με το ντεμπούτο της "The Shadow", που κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάιο, μας άφησε σύξυλους (read album review here). Φοβερή φωνή και καταπληκτικές στα όρια του post συνθέσεις, απίστευτη ενορχήστρωση και παραγωγή. Το "Falling" ανοίγει το δίσκο ιδανικά και είναι διαμάντι. 
 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια Του Μήνα
Νοέμβριος 2018
(03/12/2018)
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια Του Μήνα
Οκτώβριος 2018
(03/11/2018)
ypogeio.gr
Top 11 (9)
Pixies
(08/06/2018)
ypogeio.gr
70 Τραγούδια
από το 2018
by Fanis Poulimas
(27/12/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ