Τα 10 Κομμάτια του Μήνα

Απρίλιος 2019


O Μάης ήδη κυλάει άστατος και μπερδεμένος προς την 6η μέρα του κι εγώ με καθυστέρηση ξεκινώ να γράψω για τα 10 Κομμάτια του Μήνα Απρίλη. 

Η πιο ωραία είδηση για τον μήνα που πέρασε είναι η παραπάνω φωτογραφία, η πρώτη φωτογραφία μαύρης τρύπας που έχει βγει ποτέ. Τραβήχτηκε από το διεθνές πρόγραμμα Event Horizon Telescope (EHT) και δημοσιοποιήθηκε στις 10 Απριλίου.

Την θεωρία για τις μαύρες τρύπες την ανέπτυξε σε πρώτη φάση ο πρωτοπόρος Βρετανός αστρονόμος John Michell το 1784, ενώ το 1915 ο Albert Einstein επανέφερε τη συζήτηση ξανά στο προσκήνιο, καταθέτοντας την περίφημη θεωρία της σχετικότητας και προβλέποντας την ύπαρξή τους. Λίγους μήνες αργότερα, ο Γερμανός αστροφυσικός Karl Schwarzschild, συμπλήρωσε τα δικά του κομμάτια στο παζλ, απαντώντας σε διάφορα ερωτήματα που εγέρθησαν από τη θεωρία του Einstein. Το 1967, ο Αμερικανός φυσικός John Wheeler κατέστησε τα πράγματα ακόμα πιο ξεκάθαρα και όρισε τη μαύρη τρύπα σαν μια ανωμαλία, ένα κενό του χωροχρόνου, από όπου τίποτα δεν μπορεί να επιστρέψει. Ασκεί τόση μεγάλη βαρυτική δύναμη, που από μέσα της δεν μπορούν να δραπετεύσουν ούτε τα φωτόνια, το φως δηλαδή, γι'αυτό είναι και τόσο σκοτεινή, εξού και το όνομά της, μαύρη. Η βαρυτική δύναμη που ασκεί στον "ορίζοντα γεγονότων" (event horizon) που την περιβάλλει, είναι τεράστια και μπορεί να ρουφήξει τα πάντα στο χάος της. Βασικά, μιλάμε για ένα τρομακτικό τέρας (χαρακτηρισμός που προέρχεται από επιστήμονες), που καταβροχθίζει αμάσητο ό,τι περνάει από μπροστά του...

Η συγκεκριμένη τρύπα της φωτογραφίας θεωρείται... υπερτέρας, μιας και χαρακτηρίζεται "υπερμεγέθης" (supermassive black hole, που θα έλεγαν και οι MUSE). Bρίσκεται στον γαλαξία Messier 87 (M87), ο οποίος είναι 53 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά απ'τη Γη (ευτυχώς - μακριά από μας αυτή η τρύπα). Η μάζα της είναι 6,5 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου, ο οποίος μπροστά της θα ήταν σαν ένας κόκκος άμμου, ενώ το ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα μπροστά της θα ήταν σαν μια κουκκίδα. Μάλιστα, διαβάζω πως είναι πολύ ενεργή, πάει να πει πως καταναλώνει μεγάλες ποσότητες γειτονικών άστρων (!) και αερίων. 

Η φωτογραφία θεωρείται επιστημονικό και κοσμικό ορόσημο, μιας και είναι η (πρώτη) απόδειξη πως οι μαύρες τρύπες όντως υπάρχουν. Διότι, παρόλο που "στα χαρτιά" έβγαιναν, δεν τις είχαμε δει ποτέ. Να σημειωθεί, πως ο Einstein θεωρούσε πως οι μαύρες τρύπες έχουν μόνο "μαθηματική" ύπαρξη και δεν γίνεται να υπάρχουν. Οι επιστήμονες είναι ενθουσιασμένοι και θα προσπαθήσουν να φωτογραφίσουν και άλλες τρύπες. Θα περιοριζόμαστε μόνο στο απ'έξω, στο έρεβος του εσωτερικού προφανώς δεν θα μάθουμε ποτέ τι συμβαίνει...  

Αυτά κι ενόσω στη Γη εξακολουθούμε να βυθιζόμαστε στις δικές μας μαύρες τρύπες, τις μαύρες τρύπες του μίσους και της αλλοφροσύνης. Την ημέρα του Καθολικού Πάσχα, στις 21 Απριλίου, συντονισμένες βοβμιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας σε τρεις χριστιανικές εκκλησίες και σε τρία ξενοδοχεία της Σρι Λάνκα άφησαν πίσω τους 253 νεκρούς και 500 τραυματίες. Στο ελληνικό Πάσχα, σκοτωνόμαστε και να σκοτώνουμε με δυναμίτες, ρουκέτες και μπαλωθιές, αλλά, όπως λέει και ο δήμαρχος Καλαμάτας, πόλη στην οποία την μέρα της Ανάστασης (ω, τι ειρωνεία) έπεσε νεκρός εικονολήπτης από φωτοβολίδα/σαϊτα, "είναι στο DNA μας ο σαϊτοπόλεμος, δύσκολα μπορεί να απαγορευτεί". Οκέι, κύριε δήμαρχε... Α! Και στην Κρήτη νεαροί σούβλισαν γατάκι ημερών (το οποίο ευτυχώς επιβίωσε). Είναι και αυτό στο DNA μας να υποθέσω;
 

Ακολουθούν τα 10 πιο χιλιοπαιγμένα κομμάτια του Υπογείου για το μήνα Απρίλιο, ελληνικά και ξένα, σε κάπως αρμονικά ενωμένη σειρά, ανεξάρτητα από τη χρονολογία κυκλοφορίας και το είδος τους. Στο τέλος του άρθρου, τα 10 τραγούδια στο spotify. 



 


1. Planet B - King Gizzard And The Lizard Wizard (2019)
Οι Αυστραλοί, έπειτα από 13 πολύ καλόυς δίσκους σε 9 χρόνια (εκ των οποίων οι 5 μέσα στο 2017), κατάφεραν να μας δώσουν και έναν μέτριο, ως και βαρετό. Αναφερόμαστε στο "Fishing for Fishies" (read full review here), που κυκλοφόρησε στις 26 του περασμένου Απρίλη. Μας αποζημίωσαν όμως λίγο νωρίτερα (8/4), με ένα ασύλληπτο non-album single, τον καταιγιστικό thrash metal (!) οδοστρωτήρα "Planet B".    
 


 

 

2. Life Goes On - Beak> (2019) 
Το Βρετανικό τρίο, που με το δίσκο τους του 2018 ">>>" μού έκλεψαν την ψυχή, την καρδιά και το μυαλό, χτυπούν πολύ σύντομα με νέο κομμάτι! Στα πλαίσια του tour για το προαναφερθέν άλμπουμ, βρέθηκαν στο Μεξικό. Ένα πρωινό ξύπνησαν από τις φωνές κάποιων κοριτσιών (τις ακούς στην εισαγωγή του τραγουδιού) και κάπως έτσι εμπνεύστηκαν το εξαιρετικό και σκαλωματικό "Life Goes On". Θα περιλαμβάνεται σε ένα extended play, που η μπάντα σχεδιάζει να κυκλοφορήσει μέσα στο 2019.
 


 

 

3. Big - Fontaines D.C. (2019)
Η Ιρλανδική post-punk συμμορία που είχε ήδη προλάβει να μας τρελάνει πριν καν μας δώσει την πρώτη της ολοκληρωμένη κυκλοφορία -με εντυπωσιακά singles και EPs, αλλά και με τη συναυλία της στα μέρη μας και στο Temple (check live review here)- μόλις μας έδωσε το debut της. Κυκλοφόρησε στις 12 του περασμένου Απρίλη, ονομάζεται "Dogrel" (read full review here) και εδώ το χειμαρρώδες opening track "Big".  
 


 

 

4. Parklife - Blur feat. Phil Daniels (1994)
Στις διακοπές τoυ Πάσχα βρέθηκα ύστερα από 10 χρόνια στο αγαπημένο Λονδίνο και ένα πρωί ήμουν στο αμάξι του αδελφικού μου φίλου και κουμπάρου (ο οποίος μένει μόνιμα στην πρωτεύουσα της Γηραιάς Αλβιώνας από το 97, όταν και πήγαμε μαζί για να σπουδάσουμε). Μια μεγαλόπρεπη λιακάδα έλουζε τις λαμαρίνες του αυτοκινήτου, δεξιά μας τα περίφημα Βρετανικά houses στη σειρά με τις κουρτίνες τους ορθάνοιχτες, ενώ αριστερά μας ένα τεράστιο πάρκο γεμάτο κόσμο, που είχε σπεύσει, "χέρι-χέρι", να τιμήσει τον βασιλιά Ήλιο. Στο ραδιόφωνο ακουγόταν η εύθυμη φωνή ενός κλασικού Άγγλου παραγωγού, "enjoy the sun mates", μικρή παύση, "with Blur"... Και μπήκε το "Parklife" και το έζησα πιθανόν, όπως πρωτογεννήθηκε ή όπως τελοσπάντων του αρμόζει. Στο ηλιόλουστο Λονδίνο δίπλα από ένα πάρκο.   

To "Parklife" είναι το title track του 3ου studio album της Βρετανικής εμβληματικής μπάντας, που κυκλοφόρησε το 1994 και στις 25 του Απρίλη έκλεισε 25 χρόνια ζωής.  
 


 

 

5. Jewel of Mine Eye - Temples (2013)
Συνηθίζω να το χαρακτηρίζω ως "το καλύτερο b-side των 10's" και δεν υπερβάλλω. Οι Βρετανοί (Kettering) Temples είναι μία πολύ σημαντική μπάντα με ένα εξαιρετικό debut στη φαρέτρα τους ("Sun Structures"/2014) και με έναν αξιοπρεπή δεύτερο δίσκο ("Volcano"/2017). Toν Οκτώβριο του 13, προετοιμάζοντας το έδαφος για την πρώτη τους κυκλοφορία μας έδωσαν το single "Keep In The Dark" και στη δεύτερη πλευρά του βρίσκαμε τούτο το διαμάντι, το λαμπερό "Jewel of Mine Eye"... 
 


 

 

6. Horseriding - Echo Train (2019)
Το Αθηναϊκό Τρένο επιστρέφει με κεκτημένη ταχύτητα σφυρίζοντας χαρμόσυνα και ψυχεδελικά...

[ακολουθεί αυτούσιο το κείμενο που γράφτηκε για την αρχική παρουσίαση-πρεμιέρα του τραγουδιού στο Υπόγειο στις 11 του περασμένου Απρίλη]

Εδώ το ολόφρεσκο νέο τραγούδι των αγαπημένων Echo Train, το οποίο τιτλοφορείται "Horseriding" και είναι προάγγελος του 2ου επερχόμενου δίσκου τους, που αναμένεται το ερχόμενο Καλοκαίρι.

Πρόκειται για ένα στιβαρό διαμαντένιο κομμάτι, πιστό στο 60's περίβλημα, που με περισσή μαεστρία χτίζει η Αθηναϊκή μπάντα εξαρχής της ύπαρξής της. Εκπληκτικά φωνητικά από την Ειρήνη (Ren) Παναγοπούλου, σκαλωματικές κιθάρες από τον Greggy K., πληκτροφόρα μαγεία από μία πολύ σημαντική προσθήκη στην μπάντα, αυτή του Nick Sid. Εξαιρετικά παιξίματα και από το δίδυμο του Eddie Theofanidis (μπάσο) και Gregorio Perico (τύμπανα).

Αυτά από μας, αφήνουμε τα υπόλοιπα στην ίδια την Ειρήνη, η οποία φρόντισε να μας διαφωτίσει με ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο. 

"Το 'Horseriding' είναι ενας προπομπός του δεύτερού μας δίσκου που ευελπιστούμε να βγει μετα το καλοκαίρι μέσα στο 2019. Θα ήθελα για τον καθένα να έχει μια ξεχωριστή ερμηνεία, ομως η αρχική ιδέα βασίστηκε στις επιθυμίες. Οι κοπέλες για τις οποίες μιλάει είναι οι επιθυμίες μας. Είναι άπιαστες όμορφες και ραφινάτες και όταν μας πραγματοποιούν τις ευχές μας και τις κατακτάμε, μας έλκει η επόμενη και η επόμενη, και ανακαλύπτουμε οτι δεν βρήκαμε την ευτυχία και θέλουμε να πάμε πίσω, πιστεύοντας οτι ήμασταν καλύτερα στην αρχή. Κατι σαν την Ιθάκη του Οδυσσέα, αυτή η άπιαστη επιθυμία να φτάσει σπίτι του, μα όταν έφτασε την βρήκε διαφορετική και τον στενοχώρησε. Επιθυμίες είναι ο πόθος, ο έρωτας, που όμως είναι εύθραυστος και ασταθής όσο κι εμείς. Η επιθυμία μπορεί να πυροδοτήσει τα μεγαλύτερα καλά αλλα και δεινά του κόσμου.

Και γιατί 'horseriding', και μαλιστα μία λέξη; Ετσι ονομάστηκε απο την αρχή. Μουσικά για κάποιο λόγο το νιωθουμε σαν να μαστε σε ένα αλογο που τρέχει μέσα σε ενα δάσος και οι κοπέλες τριγυρίζουν εκεί και σε καλούν."  
 


 

 

7. Garden of Yhi - The Dandelion (2019)
Οι προαναφερθέντες Echo Train στις 12 Απριλίου ανέβηκαν στη σκηνή του Six Dogs και στη συνέχεια τη σκυτάλη πήραν οι Αυστραλοί The Dandelion της υπέροχης Natalie de Silver. Μιλάμε για μία γαμάτη συναυλιακή βραδιά... (check live review here). 

H Natalie μας ήρθε με νέο δίσκο, τον 3ο της μπάντας της, ο οποίος ονομάζεται "Old Habits and New Ways of The Dandelion" και κυκλοφόρησε την Πρωταπριλιά από την ελληνική Blackspin Records. Το άλμπουμ είναι εξαίσιο (review comig soon) και από εκεί το μαγικό και μαγεμένο opening track, "Garden of Yhi"... 
 


 

 

8. Raspberry Jam - Allah Las (2019)
Οι διαχρονικά αγαπημένοι μας Allah Las μας σερβίρουν "μαρμελάδα σμέουρο" και είναι πεντανόστιμη! Το ορχηστρικό "Raspberry Jam" είναι ένα από τα πέντε τραγούδια που έγραψαν οι Αμερικανοί (L.A.) για τις ανάγκες του soundtrack της ταινίας "Self Discovery For Social Survival", η οποία έχει θέμα το surf και τη σχέση του με τη μουσική και θα κάνει πρεμιέρα στις 18 του ερχόμενου Ιούνη. 
 


 

 

9. The Railroad - Goodnight, Texas (2012)
Αγνή και ψυχωμένη americana από τους Goodnight, Texas, οι οποίοι δραστηριοποιούνται στο μουσικό στερέωμα από το 2010 και μας έχουν δώσει τρεις πολύ σημαντικούς για το είδος τους δίσκους. Το εθιστικό "The Railroad" το βρίσκεις στο debut των Αμερικανών (San Fransisco), ονόματι "Α Long Life of Living".  
 


 

 

10. Light Years - The National (2019)
Οι The National στις 17 Μαϊου κυκλοφορούν τον νέο, 8ο κατά σειρά, δίσκο τους, "I Am Easy To Find" και στο Υπόγειο γίνεται χαμός! Ο Δημητριάδης παίρνει αεροπλάνα και τρέχει στη Γαλλία να τους δει (check live review here), ο αδερφός μου ξεκίνησε να τους ακούει ολημερίς και ολονυχτίς, οι φίλοι μας αναρωτιούνται "ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΦΕΡΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;", ενώ προβλέπω μάχη μεταξύ Δημητριάδη, Ζαννή και Ray για το ποιος θα γράψει το review όταν κυκλοφορήσει το άλμπουμ... Κι εγώ, που πάντα σεβόμουν, αλλά ποτέ δεν τρελάθηκα με την μπάντα του κύριου  Matt Berninger, ακούω στο repeat τούτη την minimal μπαλάντα, που ακόμα και ο Nick Cave θα ζήλευε και θα ήθελε να έχει γράψει... "Light Years" ladies and gents...
 

 

 

 

Spotify 
(το κομμάτι των Echo Train δεν είναι διαθέσιμο στη συγκεκριμένη πλατφόρμα)

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Τα Κομμάτια του Μήνα
Ιούνιος 2019
(02/07/2019)
ypogeio.gr
Τα Κομμάτια του Μήνα
Μάιος 2019
(09/06/2019)
ypogeio.gr
60 Albums Για Το 2016
(01/02/2016)
ypogeio.gr
Top 11 (4)
The Smiths
(06/05/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ