To ypogeio.gr

Τα 10 Κομμάτια του Μήνα

Απρίλιος 2020


Photo by Elina


quarantina:  ιταλική quarantina = σαρανταριά (quaranta = σαράντα) 
Η λέξη προέρχεται από τη φράση quarantina giorni (σαράντα μέρες) και αναφέρεται στο χρονικό διάστημα των σαράντα ημερών, κατά το οποίο τα βενετικά πλοία που έρχονταν από χώρες που είχαν πανούκλα, παρέμεναν σε καραντίνα στ' ανοιχτά, πριν πλησιάσουν την Βενετία.
[Βικιλεξικό]


 

Ο Απρίλης είναι ο μήνας του Πάσχα. Της Μεγάλης Εβδομάδας, του κήπου της Γεσθημανής, του Γολγοθά και της Ανάστασης. 

Ο Απρίλης του 2020 ήταν ο μήνας της καραντίνας και του lockdown, του "ιερού" εγκλεισμού. Ο μήνας των sms στο 13033 και του κωδικών ελεύθερης κυκλοφορίας. Ο μήνας του φόβου και της αγωνίας, ο μήνας των ανακοινωθέντων του Τσιόδρα και του Χαρδαλιά. Αριθμοί. Τόσοι νεκροί, τόσα νέα κρούσματα, τόσοι στην εντατική. Τόσοι νεκροί στην Ιταλία κι άλλοι τόσοι στην Ισπανία, τώρα ξεκινάνε στην Αγγλία και στην Αμερική.

Stay (the fuck) home. Έμεινα στο σπίτι. Το σπίτι είναι όμορφο πράγμα, όπως και να χει. Το σπίτι έχει τους ανθρώπους σου, το σπίτι έχει δίσκους και πικάπ, το σπίτι έχει ταινίες και σειρές, το σπίτι έχει playstation και FIFA, έχει παιχνίδια, έχει δουλειές, έχει γέλια, έχει αγκαλιές, έχει πολύτιμες στιγμές.

Η μέρα που με την κόρη μου (ξανα)φτιάξαμε την πόλη των playmobil, τα απογεύματα που... παρανομούσα με το γιο μου στα γηπεδάκια και παίζαμε μπάλα με τις ώρες, οι περίπατοι με Κωδικό 6 στα χωράφια, τα λουλούδια που με απορία μας κοιτούσαν να πηγαινοερχόμαστε κάθε μέρα, η πασχαλίτσα που ανεβοκατέβαινε ανήσυχη πάνω στο κίτρινο λουλούδι. Ο ήλιος που βασίλευε περήφανος και ήρεμος σαν να μην τρέχει μία. Τα σύννεφα που πού και πού έρχονταν αγριεμένα να δουν τι παίζει. Το χαμόγελο της Κλαίρης. Οι γονείς μου σε κάμερα και ο αδερφός μου που τώρα ξυπνάει χαράματα και να κοιμάται λίγο μετά τις 12. Ο "πόλεμος" και ο "ειδικός εξοπλισμός" στο σούπερ μάρκετ, ο ταξιτζής που φοβήθηκε που ξερόβηξα και ήθελε να με αφήσει στη μέση του δρόμου. Εκείνο το σπίτι εδώ δίπλα που ούτε που ήξερα τόσα χρόνια πως μέσα έχει ανθρώπους και ένα βράδυ, Μεγάλη Πέμπτη, έπαιζαν μπουζούκια, μπαγλαμάδες και κιθάρες ρεμπέτικα και λαϊκά και ήθελα να πάω εκεί να κάτσω στο τραπέζι. Ο πρωινός καφές με δύο iqos, όλες οι σκέψεις του κόσμου σε έναν καφέ με δύο iqos... 

Ήρθε η Πρωτομαγιά και πέρασαν 47 μέρες. Λίγες παραπάνω από την quarantina των Ιταλών τα χρόνια της πανούκλας. Η καμπύλη έγινε επίπεδη και το Ρ μικρότερο του 1, καιρός να αγκαλιαστούμε νοερά και να βγούμε έξω. 


Ακολουθούν τα 10 πιο χιλιοπαιγμένα κομμάτια του Υπογείου για το μήνα Απρίλιο, ελληνικά και ξένα, σε κάπως αρμονικά ενωμένη σειρά, ανεξάρτητα από τη χρονολογία κυκλοφορίας και το είδος τους. Στο τέλος του άρθρου, τα δέκα τραγούδια στο spotify. 



photo by Klairi 


 

1. Bonnie - The Bonnie Nettles (2020)

Οι Αθηναίοι γίγαντες κυκλοφόρησαν επιτέλους τον πρώτο τους δίσκο και εμείς φορούσαμε κοντομάνικα. Εν μέσω κορωνοϊού και της καταστροφής του κόσμου, οι "αλήτικοι" ήχοι του s/t debut της μπάντας από την Ανάκασα πλημμύρισαν το Υπόγειο αρκετά βράδια απ'άκρη σ'άκρη. Όλο το άλμπουμ είναι πολύ καλό (check review here), επιλέγω το Bonnie, το πρώτο τους ever τραγούδι, γιατί μου θύμισε άπειρες υπέροχα ανέμελες νύχτες, αλλά και επειδή είναι γαμάτο ούτως ή άλλως...
 


 

 

2.  Carol Wait - My Drunken Haze (2014)

Την πρώτη φορά που είδα τους προαναφερθέντες Bonnie Nettles στη ζωή μου (που ήταν και το πρώτο live και της δικής τους ζωής) ήταν το Καλοκαίρι του 2016 στην Υπόγα των Εξαρχείων. Μαζί τους ήταν και οι The BackDoor Freaks του Spir Frelini και του Μπαρλοτζών, που ο Frelini έχει και τους My Drunken Haze, κι έτσι με αυτούς τους κάπως ατσούμπαλους συνειρμούς βρέθηκα ένα πρωινό του Απρίλη να ακούω και να τραγουδάω δίχως αύριο το καταπληκτικό "Carol Wait" από τον πρώτο και ως τώρα μοναδικό s/t δίσκο της Αθηναϊκής μπάντας (ουφ - μεγάλη πρόταση ήταν αυτή ή μου φάνηκε;).
 


 

 

3. Texas Sun - Khruangbin & Leon Bridges (2020)

Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές ακούω το νέο single του θαυματουργού τρίο των Khruangbin, "Time (You And I)" (check here). Μόνο που το εν λόγω track δεν είναι διόλου θαυματουργό, βαρετό κι ανέμπνευστο θα το χαρακτήριζα. Τουναντίον, η συνεργασία των Τεξανών με τον αναμφισβήτητα ταλαντούχο Leon Bridges, που εκφράστηκε με το 4-track EP "Texas Sun", ήταν πάρα πολύ καλό. Από εκεί το ομώνυμο καθαρτικό κομμάτι που με συντρόφευσε δεόντως το μυστήριο Απρίλη...
 


 

 

4. If There Is Something - Roxy Music (1972)

Ο εξαίρετος κύριος Ali Mathloum, τούτο το ελεύθερο και ατίθασο πνεύμα που έχει άποψη και γούστο και πένα φαρμακερή και γράφει σωρηδόν στη σελίδα του τη Λέσχη Ροκ αλλά κι αλλού τριγύρω και κάποιες φορές έχουμε τη χαρά να γράφει κι εδώ, μια μέρα πόσταρε στο προφίλ του στο fb πως κάποιοι κάνουν υπερχρήση/κατάχρηση της λέξης "αριστούργημα", όταν χαρακτηρίζουν ένα κομμάτι ή έναν δίσκο. Ταυτίστηκα. Όχι με τον πομπό της σκέψης, αλλά με το δέκτη, το "στόχο". Γιατί η αλήθεια είναι πως σκέφτομαι (φωναχτά ή από μέσα μου) πολύ συχνά τη λέξη αριστούργημα, είμαι υπερενθουσιώδης και κάποιες φορές υπερβολικός. Λοιπόν όμως, φίλε Ali, αυτό το κομμάτι είναι κανονικό αριστούργημα και σε σκεφτόμουν όταν το άκουγα ένα περίεργο βράδυ της καραντίνας μου. Από το s/t της παρέας του Bryan Ferry, που κυκλοφόρησε το 1972.
 


 

 

5. Cosmic Dancer - Nick Cave [T-Rex Cover] (2020)

Στις 7 του περασμένου Απρίλη, ο Αμερικανός ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός παραγωγός, αλλά και πολύ καλός compiler Hall Willner, πέθανε από κορωνοϊό... Ένα από τα μεγαλύτερα και τελευταία οράματά του, ήταν να φτιάξει ένα tribute album στην εμβληματική μπάντα των T-Rex και στον Marc Bolan. H επιθυμία του, έστω και μετά θάνατον, γίνεται πραγματικότητα και ο εν λόγω δίσκος θα κυκλοφορήσει στις 4 του ερχόμενου Σεπτεμβρίου. Πρώτο δείγμα, η εκδοχή του Nick Cave στο "Cosmic Dancer" (πρώτη έκδοση 1968). Υπέροχο μέχρι δακρύων... 
 


 

 

6. Rack of His - Fiona Apple (2020)

Ο νέος δίσκος της Fiona Apple, "Fetch the Bolt Cutters", έφτασε στις 17 του περασμένου Απρίλη και, όπως αναμενόταν, είναι πολύ πολύ ενδιαφέρων. To παρόν "Rack of His" είναι το αγαπημένο μου από το άλμπουμ.
 


 

 

7. Reckoner - Radiohead (2007)

Είχα ξεχάσει πόσο μου αρέσουν οι Radiohead. Το θυμήθηκα τη Μεγάλη Παρασκευή κατά τις 2 τα ξημερώματα και η... αποκατάσταση της μνήμης κράτησε σχεδόν ως το πρωί. Το "Reckoner" ήταν από τις κορυφαίες στιγμές εκείνης της Ραδιοκεφαλικής μου αναδρομής. Από τον κατ'εμέ καλύτερο δίσκο τους από το 97 κι έπειτα, το "In Rainbows" του 2007.
 


 

 

8. Lift Off - Serafim Tsotsonis (2020)

Ο μεγαλοφυής και πολυσχιδής Έλληνας μουσικός Σεραφείμ Τσοτσώνης, τον οποίο βαθιά και επί χρόνια θαυμάζω, μέσα στον Απρίλιο (22/4) κυκλοφόρησε ένα καθηλωτικό extended play ονόματι "For Spaceships And Stars". Το "Lift Off" μου πήρε το μυαλό ακαριαία, μια στοιχειωμένη εξωγήινη απαγωγή, καταιγιστική και ξέπνοη, (με) τρέχει στο χάος και φυγόκεντρα περιστρέφεται μανιωδώς μέχρι την πυράκτωση, την ίδια στιγμή που τα genres και οι ταμπέλες υποκλίνονται και υποχωρούν μπροστά στην αστείρευτη πολυσυλλεκτικότητα του Σεραφείμ.
 


 

 

9. Nites Out - Other Lives (2020)

Τούτη η πολύ συμπαθητική μπάντα από την Οκλαχόμα ποτέ δεν με τρέλανε, αλλά ποτέ δεν με απογοήτευσε κιόλας. Αυτό περίπου συνέβη και με τον 4o δίσκο τους, "For Their Love", που κυκλοφόρησε στις 24 Απρίλη. Περίπου. Διότι μέσα στα 10 κομμάτια του, υπάρχουν 3-4 που σου κόβουν την ανάσα. Πρώτό απ'όλα σε αυτήν την φαρμακερή ομάδα το "Nites Out". Στο ριπίτ μια βδομάδα και προχωράει...
 


 

 

10. Φύσηξε ο Βαρδάρης - Νίκος Παπάζογλου (1986)

Ο μεγάλος Νικόλας Παπάζογλου έφυγε στις 17 Απρίλη του 2011. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, το Υπόγειο τον τιμά. Φέτος, με τη συμμετοχή και κάποιων καλών φίλων μουσικών, φτιάξαμε ένα αφιέρωμα στη στήλη μας Top-11 (check here). Τούτα τα ετήσια αφιερώματα είναι πάντα (μία ακόμα) αφορμή για να ακούω τους δίσκους του τον έναν πίσω από τον άλλον, από το πρωί ως το βράδυ. H λίστα που έφτιαξα απαιτούσε 11 τραγούδια, ο "Βαρδάρης" δεν θα μπορούσε να λείπει:

"Όταν ήμουν στο Λύκειο, κυκλοφόρησε μια φήμη πως αυτό το τραγούδι ο Παπάζογλου το έγραψε για την κόρη του που την πάτησε λεωφορείο. Εμένα, όμως, η ιστορία αυτη ποτέ δεν με είχε πείσει, όπως και πολλές άλλες εκείνης της εποχής. Ο Αγγελακας, ας πούμε, πέθαινε κάθε μέρα από ναρκωτικά όταν πήγαινα Λύκειο... Εξακολουθούσα να ακούω και να εκλαμβάνω το «Φυσηξε ο Βαρδάρης» σαν ένα ερωτικό τραγούδι. Ο Παπάζογλου είχε πάει την κοπέλα του στη στάση, το κορίτσι μπήκε μέσα στο λεωφορείο κι ύστερα χωρίσανε και χάθηκαν για πάντα. Χαίρομαι που για κάποια χρόνια έζησα αυτό το αριστουργηματικό τραγούδι με αυτόν τον δικό μου τρόπο. Η πραγματική του ιστορία μου αποκαλύφθηκε μετά, στα 20 κάτι, και μου έκοψε τα πόδια. Για τη μεγαλύτερη αδερφή του το είχε γράψει, που την πάτησε το λεωφορείο, ένα παγωμένο πρωί που πήγαινε το Νικόλα στη στάση για να πάει σχολείο. Ο μύθος του Λυκείου ήταν τελικά αληθινός, απλώς λίγο διαφορετικός."
 

 

 


Τα Κομμάτια του Μήνα στο Spotify
 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια του Μήνα
Σεπτέμβριος 2020
(05/10/2020)
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια του Μήνα
Αύγουστος 2020
(13/09/2020)
ypogeio.gr
Top 11 (7)
Φοίβος Δεληβοριάς
[Ομαδικό x 2]
(29/05/2018)
ypogeio.gr
Top-50 Διεθνή Tracks
Of 2017
(23/12/2017)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ