To ypogeio.gr

Τα 10 Κομμάτια του Μήνα

Ιούλιος 2020


Massive Attack, Ιούνιος 2020

 

Αυτό το Καλοκαίρι είναι μικρό. Γιατί ζήσαμε την ατέλειωτη χαμένη Άνοιξη. Ο Χειμώνας είναι σαν να μην υπήρξε. Το Φθινόπωρο επωάζει μέσα του άγνωστες 48ωρες ημέρες. "Ο χρόνος είναι σχετικός, σαν τα περίπτερα στην κίνηση" *.

Θέλω να διασκεδάσω. Καθιστός. Θέλω να δω τους ανθρώπους που αγαπώ. Χωρίς φιλιά και αγκαλιές. Θέλω να ανασάνω. Με μάσκα.

Θέλω να μπω σε ένα καράβι και να με πάει στην άκρη του πουθενά, ένα καράβι που να έχει ολάκερο απολυμανθεί με αντισηπτικό, από την πλώρη ως την πρύμνη.

Ο Ερντογάν παίζει RISK, συνήθως μόνος του. Όταν θα βρει συμπαίκτες κι αντιπάλους, ελπίζω να μην είναι πια εδώ...

Κάποιος είπε πως ο Αντετοκούνμπο είναι μαϊμού.

Κάποιος με έβρισε χτες την ώρα που περνούσα το δρόμο απέναντι, δεν ξέρω γιατί - το φανάρι είχε ανάψει πράσινο για τους πεζούς, μάλλον αυτός είχε περάσει με κόκκινο.

Κάποιος έστειλε στο νοσοκομείο για ράμματα έναν 12χρονο "μαθητή" μου για να του πάρει το κινητό.

Κάποιος κορνάρει κάθε βράδυ στο δρόμο κάτω απ'το γραφείο και ακούει Παντελίδη στο τέρμα ουρλιάζοντας σαν πληγωμένο τσακάλι τους στίχους. 

Οι μάσκες του φόβου είναι πολλές και διακινούνται τούτη την εποχή σωρηδόν. Οι μάσκες του φόβου φοριούνται παντού και προστατεύουν από την ασφάλεια. Ο φόβος γεννάει (νέα) ένταση και (νέο) αλληλοσπαραγμό. Ο φόβος κάνει τα πάντα πιο δύσκολα, τα κάνει σπαστικά κι ενίοτε ασήκωτα. Ο φόβος σπρώχνει με δύναμη πίσω.

Αυτό το Καλοκαίρι μοιάζει μικρό. Θα το ζήσω με όλη μου τη δύναμη και θα το κάνω να φανεί αιώνας. Γιατί ο χρόνος είναι σχετικός, σαν τα περίπτερα στην κίνηση.


* Από το ποίημα του Καρούζου, "Θεραπευτική Αγωγή".
 


Ακολουθούν τα 10 πιο χιλιοπαιγμένα κομμάτια του Υπογείου για το μήνα Ιούλιο, ελληνικά και ξένα, σε κάπως αρμονικά ενωμένη σειρά, ανεξάρτητα από τη χρονολογία κυκλοφορίας και το είδος τους. Στο τέλος του άρθρου, τα δέκα τραγούδια στο spotify. 



 

 

1. L'Uomo dell'Armonica - Ennio Morricone (1972)

Στις 6 Ιουλίου έφυγε ο Μαέστρος, ο Ennio Morricone. Έφυγε πλήρης ημερών, 91 ετών, και άφησε πίσω του μουσικό έργο ογκώδες και ανεκτίμητο, μουσικό έργο για χίλια χρόνια ακόμα. Το "L'Uomo dell'Armonica" είναι το πιο αγαπημένο μου κομμάτι του διαχρονικά, η θλίψη της μελωδίας σφίγγει σαν μέγγενη και ήταν το πρώτο κομμάτι που μου ήρθε αυτόματα να ακούσω όταν πληροφορήθηκα την είδηση του θανάτου. Από το soundtrack της ταινίας "Once Upon A Time In The West" του Sergio Leone. Η ταινία έκανε πρεμιέρα το 1968, ενώ το OST κυκλοφόρησε επίσημα το 1972.
 


 

 

2. Four Colours - Sonny Touch (2020)

Το "Four Colours" του Sonny Touch είναι ένα από τα καλύτερα κομμάτια της χρονιάς. Μεταφέρω αυτούσια όσα έγραψα στα "Νεα" του Υπογείου, όταν κυκλοφόρησε το τραγούδι:

Πέρσι μας πήρε και μας σήκωσε με το δαιμονισμένο και ηλεκτρισμένο "Leave Space For The Little Animals" [check review+interview, track by track]. 

Ένα χρόνο μετά, ο Sonny Touch, κατά κόσμον Δημήτρης Τάτσης, επιστρέφει με ένα one-off single, απόνερο του περσινού άλμπουμ, το πανέμορφο και συγκινητικό "Four Colours". Πιο χαμηλοί και ήπιοι τόνοι, με εσωτερική εντούτοις ένταση που μπορεί να σπάσει τα ηχεία σου (και την καρδιά σου). Ο Tom Waits είναι ακόμα τριγύρω, μαζί του όμως αράζουν και οι Peppers και ο Frusciante. Πέρα όμως από τις... καλές παρέες που επιλέγει ο Sonny, αυτό που κατορθώνει μαεστρικά και με τόνους έμπνευσης είναι να δημιουργήσει για ακόμα μία φορά το δικό του υπέροχο και ξεχωριστό μουσικό σύμπαν. Στο οποίο μπαίνω μέσα και αιωρούμαι στο repeat...
 


 

 

3. Push Off - The Palms (2016)

Από το Los Angeles της California, μια ξεχωριστή μουσική κολεκτίβα, που παρακάμπτοντας εταιρείες, μεσάζοντες κλπ. παράγει επί μια πενταετία πολυσυλλεκτικές μουσικές - κύριως μέσω singles και extended plays. Εδώ ένα από τα πολύ πρώτα τους τραγούδια, το καθηλωτικό single "Push Off".
 


 

 

4. Sunday Shining - Finlay Quaye (1997)

"Cause I'm a hero, like Robert De Niro..." 

To απόλυτο feel good anthem των φοιτητικών μου χρόνων στο Λονδίνο. Το άκουγα κάθε πρωί που ξύπναγα την 'Ανοιξη του 1998, οραματιζόμενος και...ονειρευόμενος το Καλοκαίρι μου στην Ελλάδα. Μέσα στον περασμένο Ιούλιο οι μνήμες ξύπνησαν Παβλοφικά και πέρασα ένα υπέροχο πρωινό ακούγοντάς το στο repeat...

Ο τύπος, ο Finlay Quaye, είναι Σκωτσέζος, έκανε πάταγο το 1997 με το debut album του "Maverick A Strike", απ'όπου και το παρόν "Sunday Shining" και έκτοτε βολοδέρνει. Kυκλοφόρησε άλλα 5 -δυστυχώς- μετριότατα δισκάκια. Πριν κάποια χρόνια διάβασα πως τον κατέβασαν από τη σκηνή σε ένα live στο Woodchester για αντιεπαγγελματική συμπεριφορά. Δεν πειράζει, shit happens, το "Sunday Shining" θα λάμπει για πάντα.
 


 

 

5. Club Foot - Kasabian (2004)

Μέσα στον Ιούλιο που πέρασε τέλειωσαν οι Κasabian. Άδοξα κι εν μέσω βιαιοπραγίας, ποτού, δικαστηρίων και άχαρων tweets (check το άρθρο "Α, ρε Tom... What The Fuck;"). Οι Kasabian τέλειωσαν και όλα είχαν ξεκινήσει από το παρακάτω κομμάτι και ένα αδυσώπητο s/t debut 16 χρόνια πριν...
 


 

 

6. Bitter Tea - Arcadian Child (2020)

H εκ Λεμεσού ψυχεδελική παρέα επιστρέφει με τρίτο LP και εδώ το πρώτο σκαλωματικό δείγμα. Κυκλοφόρησε την τελευταία μέρα του Ιουλίου (31/7), παρόλα αυτά μπήκε χαλαρά και άνετα στη λίστα με τα πιο πολυακουσμένα μου κομμάτια για το μήνα. Παραθέτω κι εδώ αυτούσια όσα έγραψα στα "News":  


H περίπτωση της Κυπριακής psych-rock μπάντας Arcadian Child μας έχει βαρέως και δικαίως απασχολήσει στην Υπόγα τα τελευταία 2 χρόνια, αφού στους δύο δίσκους που έχουν κυκλοφορήσει σε αυτό το διάστημα ("Afterglow"/2017, "Superfonica"/2018), μας έχουν δώσει αγνά κι αμόλυντα ψυχεδελικά διαπιστευτηρία, πάνω απ'όλα όμως, και πέρα από genres και ταμπέλες, ευφυείς συμπαγείς συνθέσεις, φτιαγμένες με περισσή έμπνευση και τόνους μεράκι.

Η παρέα του Παναγιώτη Γεωργίου (κιθάρα, φωνή) είναι πανέτοιμη για τον 3ο δίσκο της, ο οποίος θα ονομάζεται "Protopsycho" και τον αναμένουμε (με ανοιχτές αγκάλες) τον Οκτώβριο. Από σήμερα ακούμε το πρώτο single, το απολαυστικό "Bitter Tea". Εμφανής (και απολαυστική) η τάση της μπάντας να στρέψει το βλέμμα της περισσότερο στην Ανατολή. Η φωνή του Γεωργίου στροβιλίζεται διαολεμένα μέσα σε μια δίνη από ηλεκτρικές κιθάρες, που -για ακόμα μια φορά στην περίπτωση των Arcadian Child- με στέλνουν συστημένο στα 90's και στις ένδοξες μέρες των Smashing Pumpkins. Όπως και να χει, και ασχέτως καταβολών και δικών σας τελικών προορσιμών, το "Πικρό Τσάι" που μας σερβίρει η Κυπριακή μπάντα είναι εθιστικό και υπέροχα επικίνδυνο. Στο ριπίτ, εν αναμονή και του υπόλοιπου LP...
 


 

 

7. Thru The Eyes Of Ruby - The Smashing Pumpkins (1995)

Ο προαναφερθείς τρόπος που οι Arcadian Child μού θυμίζουν τους Smashing Pumpkins, περιγράφεται ως ένα βαθμό στο παρακάτω υπερκομμάτι των Smashing Pumpkins, το οποίο και άκουσα 5-6 συνεχόμενες φορές ύστερα από τις πρώτες ακροάσεις του "Bitter Tea". Το "Thru The Eyes Of Ruby" είναι ένα κανονικό αριστούργημα, που μέσα από τις διαολεμένες κιθάρες του Corgan και του Iha, ορθώνει το διαχρονικό και αθάνατο σύμπαν του. Από τον ιστορικό 3ο δίσκο της μπάντας από το Σικάγο, "Mellon Collie and the Infinite Sadness", που κυκλοφόρησε στις 23 Οκτωβρίου του 1995. 
 


 

 

8. CLIMATEMERGENCY - Massive Attack ft. Algiers & Christiana Figueres (2020)

Οι δαιμόνιοι Massive Attack δεν συνηθίζουν στις κρίσεις να κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια. (Κυρίως) μέσω της μουσικής τους, πάντοτε οργανώνουν τις... μαζικές επιθέσεις τους. Τον περασμένο Ιούλιο, κάτω από τη σκια της πανδημίας και των όσων ζοφερών έφερε μαζί της, κυκλοφόρησαν το 3 track EP "Euphoria", το οποίο φτιάχτηκε την περίοδο του παγκόσμιου lockdown σε πέντε διαφορετικά σημεία του πλανήτη. Τα τραγούδια συνοδεύονται από πολύτιμο οπτικό υλικό, που επιμελήθηκαν ο σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ Mark Donne και ο Γερμανός εικαστικός Mario Klingemann. 

Στο καταιγιστικό "CLIMATEMERGENCY" το δυσοίωνο spoken word έχει αναλάβει η Christiana Figueres ενώ στα φωνητικά συμμετέχει o Franklin Fisher των Algiers.
 


 

 

9. Mindkilla - Gang Gang Dance (2011)

Η Κλαίρη κάνει follow και κατεβάζει στο κινητό της τις λίστες μου στο spotify. :) Ένα βράδυ που γυρνούσαμε από Ανάβυσσο μπήκε ξαφνικά στο αμάξι το "Mindkilla" από μια... αρχαία λίστα μου. Τέντωσα τα αυτιά μου με έκπληξη, γούρλωσα τα μάτια μου στο στρογγυλό φεγγάρι και στη μαύρη θάλασσα και η ζωή μου έγινε τότε πολύ πιο όμορφη... Από το δίσκο της περιπτωσάρας Αμερικάνικης (Manhattan) μπάντας, "Eye Contact".
 


 

 

10. Two Receivers - Klaxons (2007)

Μεγάλη αγάπη οι Λονδρέζοι Klaxons των δύο πρώτων δίσκων ("Myths Of The Near Future"/2007, "Surfing The Void"/2010), απολαυστικό πάντοτε το βύθισμα στο sci-fi χαοτικό ουρανό τους. Από το debut, νικητή του Mecury Prize 2007, το καταπληκτικό "Two Receivers"... Συνειδητοποιώ, καθώς το ακούω πάλι τώρα γράφοντας το παρόν άρθρο, πως είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου 00's tracks. 
 


 

Τα Κομμάτια του Μήνα στο Spotify

(* το "CLIMATEMERGENCY" των Massive Attack δεν ήταν διαθέσιμο στην πλατφόρμα)

 


 

 

 

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια του Μήνα
Σεπτέμβριος 2020
(05/10/2020)
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια του Μήνα
Αύγουστος 2020
(13/09/2020)
ypogeio.gr
42 Τραγούδια που
Έχουμε Βαρεθεί Να Ακούμε
(Όχι Άλλο Κάρβουνο)
(17/09/2018)
ypogeio.gr
Top-20 Albums Of 2015
by Michael Apostolou
(13/01/2016)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ