To ypogeio.gr

Τα 10 Κομμάτια του Μήνα

Οκτώβριος 2020


Οκέι, να πω εξαρχής πως αυτό το εισαγωγικό που συνοδεύει τα Κομμάτια του Μήνα, τούτη η άτυπη ειδησεογραφική ανασκόπηση των πιο σημαντικών γεγονότων του μήνα που πέρασε, ιδωμένη από τη δική μου προσωπική ματιά, έχει καταντήσει κάπως βασανιστική. Διότι είναι τέτοια η ειδησεογραφία, η πραγματικότητά που ζούμε δηλαδή, που έχω αρχίσει να μην την παλεύω. Και αφού την ζω καθημερινά, τη βιώνω (ένα μικρό μέρος της ευτυχώς ακόμα), την οσμίζομαι γύρω μου, έρχεται η ώρα να πρέπει κιόλας να την (περι)γράψω. Είναι δύσκολο mates, αλλά θα το κάνω και σήμερα. Γιατί τον Οκτώβριο, μέσα σε όλο το ζόφο, έγινε κάτι πολύ όμορφο. Καταδικάστηκαν και φυλακίστηκαν οι Χρυσαυγίτες. Οι άνθρωποι που βασάνισαν, επιτέθηκαν, χτύπησαν και τραυμάτισαν, μαχαίρωσαν και σκότωσαν άλλους ανθρώπους. Οι άνθρωποι που έσπειραν μίσος... Και είναι αυτό το μίσος που έχει τυλίξει τη Γη απ'άκρη σ'άκρη και είναι ευτυχία να το βλέπεις να τιμωρείται, είναι δίκαιο να βλέπεις το μίσος να στριμώχνεται πίσω από κάγκελα και πανύψηλους απροσπέλαστους τοίχους.

Σίγουρα θα έχετε ακούσει τελευταία τη φράση "ρητορική μίσους". Όταν κάποιος μιλάει με μίσος και κακία, όταν κάποιος επιχειρεί να μεταλαμπαδεύσει τη σαπίλα της ψυχής του και των θεωριών που πρεσβεύει σε άλλους ανθρώπους. Για την ευγνωμοσύνη μου σε κάποιους ανθρώπους που πάλεψαν επί πεντέμιση χρόνια ενάντια σε αυτό το μίσος τα έγραψα στο κείμενό μου "Η Μέρα Μηδέν", μια μέρα πριν την απόφαση της δίκης της Χρυσής Αυγής. Λίγες μέρες αργότερα, και αφού παρακολουθήσαμε το θέατρο του παραλόγου με τα ελαφρυντικά και τις αναστολές και το σόου της εισαγγελέως, όταν βγήκε η τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση, παρακολούθησα στο YouTube κανάλι ThePressProject μία συνέντευξη-ανάλυση των όσων συνέβησαν του δικηγόρου της Πολιτικής Αγωγής Θεόδωρου Θεωδορόπουλου. Συγκίνηθηκα με τον καθαρό λόγο αυτού του αγίου ανθρώπου κι εντυπωσιάστηκα με την ευφυία και τη σοφία του. Όμως, από το 16'56" κι έπειτα, όταν εισέρχεται στην ενότητα "Ένταξη και Έγκλημα", συγκλονίστηκα. Ανατρίχιασα και βούρκωσα. Διότι εκεί, περιγράφει ο κύριος Θεόδωρος τι στ'αλήθεια και στο βάθος σημαίνει "ρητορική μίσους" και πώς μια τέτοια ρητορική μπορεί να καταστρέψει άλλους ανθρώπους, πώς μπορεί να μετατρέψει τους δέκτες της σε τέρατα. Περιγράφει τον τρόπο που κάποιοι μπορούν να πειστούν πως οι συνάνθρωποί τους είναι ένα τίποτα, "κατσαρίδες", και πώς τελικά φτάνουμε σε σημείο κάποιοι άνθρωποι να βλέπουν και να αντιμετωπίζουν κάποιους άλλους σαν "αντικείμενα, πράγματα". Και από τούτη τη ματωμένη γραμμή κι έπειτα, ξεκινάει ο φασισμός. 

Παραθέτω ολόκληρο το πολύ σημαντικό video - αλλά από το 17ο λεπτό και μετά για μένα είναι το Μάθημα - η Παρακαταθήκη. Αυτά τα τρία λεπτά του video θα έπρεπε να προβάλλονται στα σχολεία, να τα βλέπουν και να τα διδάσκονται τα παιδιά μας... 
 

 


Λίγες μέρες αφότου είδα το παραπάνω βίντεο, μια ομάδα κουκουλοφόρων εισέβαλε στο γραφείο του πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου των Αθηνών και αφού τα έκαναν λαμπόγυαλο, του κρέμασαν στο λαιμό μια πινακίδα που έλεγε "Αλληλεγγύη Στις Καταλήψεις", τον φωτογράφισαν και στη συνέχεια δημοσίευσαν το "αναμνηστικό" τους στα media και στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης. Καμία αλληλεγγύη σε τέτοιες μεθόδους και σε τέτοιες εκφάνσεις αντίδρασης. Αυτή η φωτογραφία είναι ντροπή, αυτή η φωτογραφία είναι φασισμός, αυτή η φωτογραφία είναι απέραντο μίσος. Και το μίσος, απ'όπου κι αν προέρχεται μού προκαλεί αηδία. 

Και παράλληλα, το ίδιο μίσος έσπειρε τον Οκτώβριο θάνατο και αίμα στη Γαλλία και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές στη Βιέννη. Και κάθε μήνα που γράφω αυτή τη στήλη και ανατρέχω στα γεγονότα του μήνα, το συναντάω και γονατίζω, αυτό το απάνθρωπο στυγερό μίσος... Γι'αυτό το είπα στην αρχή, είναι πια βασανιστικό.

Και έγινε και ο σεισμός. Και πλακώθηκαν αγκαλιασμένοι ο Άρης και η Κλαίρη στη Σάμο. Και μετρούν θανάτους στη Σμύρνη. Κι έτσι η Γη, με μια απλή επίδειξη δύναμης κάποιων δευτερολέπτων, θύμισε σε Έλληνες και Τούρκους πως τους έχει μια χαψιά... Κι ύστερα ας παλεύουμε με Navtex και καραβάκια.

Κι ο κορωνοϊός "καλπάζει" και "σοκάρει", όπως γράφουν τα sites και λένε οι ειδήσεις. Μίνι lockdown, κανονικό lockdown, κίτρινες και κόκκινες ζώνες, γκρίζες ζώνες.

Η Μάγδα Φύσσα, όμως, στέκεται όρθια σαν ουρανοξύστης 7 χρόνια τώρα, τη σκέφτομαι, κοιτάζω ψηλά και δειλά-δειλά ξεκινάω πάλι τον μικροσκοπικό μου προσωπικό αγώνα... Το ουρλιαχτό της με ξυπνάει και μου θυμίζει να ζω όμορφα και γεμάτα κάθε μέρα - με τον εαυτό μου, τη γυναίκα μου, τα παιδιά μου, τους γονείς μου και τον αδερφό μου, τους φίλους μου, τους φίλους των φίλων μου, με τους ανθρώπους όλους που έχουν μέσα τους αγάπη και αλήθεια. Όχι μίσος.


Ακολουθούν τα 10 πιο χιλιοπαιγμένα κομμάτια του Υπογείου για το μήνα Σεπτέμβριο, ελληνικά και ξένα, σε κάπως αρμονικά ενωμένη σειρά, ανεξάρτητα από τη χρονολογία κυκλοφορίας και το είδος τους. Στο τέλος του άρθρου, τα δέκα τραγούδια στο spotify.  


  


 

1. Let No Man Steal Your Thyme - The Pentangle (1968)

Tον Οκτώβριο είδα στο Netflix το αξιοπρεπές remake του Rebecca, της κλασικής ταινιάρας του Hitchcock. Από το soundtrack "τσίμπησα" τούτο εδώ το 60's folk διαμαντάκι, για το οποίο ιδέα δεν είχα μέχρι πρότινος. Πρόκειται λοιπόν γα δημιούργημα της Βρετανικής μπάντας Pentangle που γνώρισε σχετική επιτυχία στα τέλη της δεκαετίας του 60 και λίγη περισσότερ το 1970, όταν και έκαναν μουσική για την ταινία Tam Lin. Το τραγούδι είναι από το s/t debut του γκρουπ, που κυκλοφόρησε το 68. Καταπληκτική η φωνή της Jacqui McShee - ανατριχίλα...
 


 

 

2. Run To Your Mamma - Goat (2012)

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και πιο σημαντικές μπάντες που εμφανίστηκαν στο προσκήνιο στα 10's, οι Goat, από το χωριό των μάγων και των ξωτικών, το Korpilombolo της Σουηδίας. Εδώ σε ένα classic πια track από το ντεμπούτο τους, "World Music" του 2012. Το θυμήθηκα μια μέρα που σκεφτόμουν τη συναυλία τους στο Gagarin, με αφορμή τη συμπλήρωση 5 χρόνων από την αξέχαστη εκείνη νύχτα της 17ης Οκτωβρίου του 2015 (check live review here). 
 


 

 

3. Backbone Blues - A Toys Orchestra (2010)

Αυτό είναι ένα κομμάτι που λιώναμε εδώ στο υπόγειο το 2010. Ιταλοί τα παιδιά, είχαν κυκλοφορήσει τότε τον 4o κατά σειρά δίσκο τους, "Midnight Talks". Μέτριος στο σύνολό του, καθώς πρέπει όμως indie-alternative δυναμίτης το παρόν "Backbone Blues", με παραληρηματικά δαιμονισμένα κουπλέ, φαρμακερές ηλεκτρικές κιθάρες και... σχιζοφρενή πνευστά, και ένα εξιλεωτικό ρεφρέν.
 


 

 

4. Apple Juice - Oscar Lang (2020)

Ο γιος μου τον περασμένο Σεπτέμβριο έκλεισε τα 12 και άρχισε να με μαθαίνει μουσική. Ένα ηλιόλουστο και ξέγνοιαστο πρωινό του Οκτωβρίου έπαιζε το καινούριο FIFA στο Playstation και τραγουδούσε μες στο πάθος ένα κομμάτι που έπαιζε στο background του παιχνιδιού. Πήρε το κινητό μου κι έκανε shazam. "Μπράβο...", είπα από μέσα μου. Apple Juice - Oscar Lang. Μετά τον είδα να πηγαίνει στο PC μου και να ανοίγει το spotify. "Πολλά μπράβο!", ξαναείπα από μέσα μου. "Μπαμπά, άκου ένα ωραίο τραγούδι", είπε αυτός φωναχτά. Κι έτσι εισχωρήσαμε στον κόσμο του 18χρονου Βρετανού Oscar Lang, ο οποίος τον περασμένο Σεπτέμβριο (11/9) μας έδωσε το debut album του, "Hand Over Your Head".  Από εκεί το σούπερ single "Apple Juice", το οποίο -εν μέσω FIFA- δείχνει να είναι ο πολιορκητικός κριός μιας πολλά υποσχόμενης μουσικής πορείας.
 


 

 

5. Ain't Nice - Viagra Boys (2020)

14 Οκτωβρίου έκανε πρεμιέρα τούτο το δαιμόνιο single των Σουηδών post-punkers Viagra Boys κι έκτοτε εισέβαλε πανηγυρικά κι ετσιθελικά στον Υπόγειο αέρα, δονεί τα ηχεία μου σχεδόν κάθε μέρα και φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα με τα Κομμάτια του Μήνα. Συνοδεύεται από γαμάτο clip, στο οποίο ο frontman της μπάντας Sebastian Murphy δίνει ρεσιτάλ... μεθυσμένης παραφροσύνης. Από το επερχόμενο νέο LP "Welfare Jazz", που θα μας έρθει το νέο έτος (8/1/2021).
 


 

 

6. Easy Ryder - Ty Segall & White Fence (2012)

Συζήταγα με έναν φίλο για το φαινόμενο Ty Segall και του εξηγούσα πως τα τελευταία 4-5 χρόνια με έχει κουράσει, δεν μπορώ να τον παρακολουθήσω άλλο - δισκογραφεί ακατάπαυστα και κάπως επαναλαμβάνει εαυτόν. Από την άλλη, έλεγα στον φίλο μου, πως δεν μπορώ παρά να υποκλιθώ σε σχεδόν ό,τιδήποτε είχε κυκλοφορήσει μέχρι και το "Manipulator" του 2014. Σε αυτό το υπέροχο "ο,τιδήποτε" περιλαμβάνεται φυσικά και η συνεργασία του με τον White Fence, που πήρε μορφή μέσα από το άλμπουμ "Hair" το 2012. Η σύμπραξη είχε και δεύτερο επεισόδιο, το "Joy" του 2018, αλλά σαν το "Hair"... Από εκεί, λοιπόν, το διαχρονικό και γλυκόπιοτο "Easy Ryder". 
 


 

 

7. Dandelion - Baby Woodrose (2012)

Εκ Δανίας και Κοπεγχάγης τούτο το psych κομψοτέχνημα, που με έναν περίεργο τρόπο μού ραγίζει τα σωθικά όποτε το ακούω. Επανήλθε στα Υπόγεια ηχεία μία από τις συνηθισμένες τον τελευταίο καιρό νυχτές αυτο-βυθισμού και νοσταλγίας. Από τον 9ο δίσκο της μπάντας, "Third Eye Surgery", που κυκλοφόρησε το 2012. 
 


 

 

8. Crying - Hume Assine ft. Anna Paspati (2020)

Ο Βαγγέλης Ορφανίδης aka Hume Assine στις 19 του Οκτώβρη κυκλοφόρησε το debut LP του "The Sweetest Sound". Και είναι στο όλον του πανέμορφο και ξεχωριστό, όπως το περίμενα, βασιζόμενος στα singles που προλόγισαν την κυκλοφορία το περασμένο χρονικό διάστημα. Το "Crying" είναι μάλλον το αγαπημένο μου track από το album κι εδώ σας αφήνω στα λόγια του ίδιου του Βαγγέλη για το κομμάτι, όπως μας τα έγραψε στο πρόσφατο track by track του δίσκου πριν λίγες μέρες (check in full here).

"Αν το καλοσκεφτείς όλες οι επιλογές που κάνουμε στη ζωή μας βασίζονται σε 2 πράγματα: Στην αγάπη που μας ωθεί μπροστά και στο φόβο που μας κρατάει πίσω. Πότε κυριαρχεί το ένα και πότε το άλλο και καθορίζει τις επιλογές μας. Κάθε επιλογή έχει τα οφέλη και τις συνέπειές της. Πολλές φορές παρατηρώ ανθρώπους να "κλαίγονται" για συνέπειες των επιλογών τους και πάντα σκεφτόμουν ότι δεν υπάρχει λόγος για κάτι τέτοιο, καθώς έπρεπε να εστιάζουν στα οφέλη. Πάντα υπάρχουν και τα δύο."
 


 

 

9. Dreams - Strawberry Pills (2020)

Το debut album του dark wave ντουέτου μόλις έχει καταφθάσει ("Murder to A Beat, out 30/10 via Inner Ear) και είναι με μια λέξη καθηλωτικό (stay tuned - review + video interview coming soon). Το "Dreams' ήταν το καταληκτικό single, καθώς ήρθε στ'αυτιά μας λίγο πριν την επίσημη κυκλοφορία του δίσκου (26/10). Τούτο το κομμάτι με έχει "πνίξει", με κρατάει απ'το λαιμό 10 μέρες τώρα... 

[ακολουθεί η παρουσίαση του τραγουδιού, όπως καταγράφηκε στην πρεμιέρα του τραγουδιού στο Υπόγειο πριν λίγες μέρες] 

"Το Υπόγειο σήμερα σας παρουσιάζει σε αποκλειστική πρεμιέρα ένα τραγούδι από τον επερχόμενο δίσκο, το σαρωτικό "Dreams". Πατώντας play, αυτομάτως μεταφέρεσαι στον βαθιά σκοτεινό κόσμο του κομματιού. Το ντουέτο του Αντώνη Κωνσταντάρα και της Valisia Odell χτίζει στα σχεδόν 4 λεπτά της διάρκειας του track ένα συμπαγές και κλειστοφοβικό μουσικό-στιχουργικό πλέγμα τρόμου, απορρέον από έναν φόνο. Και είναι για ακόμα μία φορά ανατριχιαστική η ερμηνεία της Valisia, είναι για ακόμα μία φορά τόσο επιβλητική και αληθινή, που σε συνεπαίρνει αύτανδρο στο ζόφο του κομματιού."
 


 

 

10. Ανθρωποφάγοι - Λένα Πλάτωνος ft. Κατερίνα Στανίση (2020)

Υπέροχη έκπληξη από τούτη την απρόσμενη συνεργασία.

[ακολουθεί η παρουσίαση του τραγουδιού, όπως καταγράφηκε στα "ΝΕΑ" του Υπογείου τον περασμένο Οκτώβριο] 

"Γνωρίζαμε για την εντυπωσιακή αν μη τι άλλο συνεργασία της θρυλικής Λένας Πλάτωνος με την εξίσου θρυλική -στο δικό της πλαίσιο- Κατερίνα Στανίση από τον περασμένο Ιούνιο. Χτες (21/10), όμως, ημέρα των γενεθλίων της Πλάτωνος, ήρθε και η στιγμή να ακούσουμε το πρώτο τραγούδι/δείγμα από τούτη την συνένωση. Πρόκεται για το ηλεκτροφόρο ζεϊμπέκικο "Ανθρωποφάγοι" σε πολύ ενδιαφέροντες -δυστοπικούς και ολοζώντανους- στίχους της Μυρτούς Κοντοβά. Ωραίο κομμάτι, προφανώς δεν είναι και το καλύτερο που έχει γράψει ποτέ η Πλάτωνος, μα σίγουρα είναι δυνατό και με άποψη, μουσικά και στιχουργικά αγκαλιάζει σφιχτά τις περίεργες εποχές που ζούμε, ενώ, την ίδια στιγμή, η ερμηνεία της Στανίση είναι αψεγάδιαστη και προσαρμοσμένη με συγκινητική επιτυχία στο project."
 

 


Τα Κομμάτια του Μήνα στο Spotify

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια του Μήνα
Σεπτέμβριος 2020
(05/10/2020)
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια του Μήνα
Αύγουστος 2020
(13/09/2020)
ypogeio.gr
60 Albums Για Το 2017
(09/01/2017)
ypogeio.gr
Οι Μουσικοί
Για Τη Μουσική
του 2017
(30/12/2017)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ