Various Top of 2016

by Petros Michopoulos


Οι Υπογειάδες τρελαινόμαστε με τις λίστες, οπότε να και η δικιά μου με μερικά πράγματα που γούσταρα αυτή τη χρονιά, με κεντρικό ενδιαφέρον στα 12 καλύτερα άλμπουμ που άκουσα φέτος. Όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, είμαι βέβαιος ότι θα πιάσουν κι άλλα σπουδαία πράγματα τα αυτιά μου, αλλά –τέλος πάντων- από αυτά που άκουσα, αυτά έκρινα ως τα αγαπημένα μου για φέτος.
Επίσης αν και Υπογειάς, στο θέμα των άλμπουμ βασικά, δε θα ακολουθήσω τη γενικότερη τακτική μας και δε θα κάνω διαχωρισμό σε ελληνικά και ξένα.
Οπότε, ιδού μερικά πράγματα που αγάπησα ή μου έκαναν εντύπωση το 2016, ξεκινώντας από τα άλμπουμ και χωρίς αξιολογική σειρά…
 

Hardwired... to Self-Destruct - Metallica (Read my review)
Οι Metallica με εξέπληξαν ευχάριστα όσο κανείς αυτή τη χρονιά αν λάβει κανείς υπόψη τι τους έχω σούρει όλα αυτά τα χρόνια. Όταν όμως κυκλοφορούν δισκάρα, το να είσαι κολλημένος και να μη το παραδεχτείς μόνο βλακεία είναι.

A Moon Shaped Pool – Radiohead (Read my review at Metal Invader)
Οι Radiohead είναι μία από τις αγαπημένες μου μπάντες όλων των εποχών και ως τέτοια βγάλανε ένα άλμπουμ με τη κυριολεκτική έννοια του όρου. Δηλαδή απλά και όμορφα ένα πραγματικό κομψοτέχνημα…

Midnight Cometh - Wo Fat
Αυτοί εδώ οι Αμερικάνοι, παίζουν τόσο βαριά σα να σε πατάνε… πέντε Tony Iommi μαζί, ενώ συγχρόνως σε ταξιδεύουν με ατμόσφαιρα που φτιάχνουν άλλοι… πέντε David Gilmour.
Δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο φυσικά, αλλά είναι υπέροχοι!

Here Be Monsters - Motorpsycho  
Η πιο μεγάλη «άγνωστη» μπάντα όλων των εποχών, συνεχίζει να δισκογραφεί ασταμάτητα και να μας παραδίδει ΜΟΝΟ αριστουργήματα. Δε μπορεί, κάποια μέρα η παγκόσμια μουσική κοινότητα θα πάρει χαμπάρι το μεγαλείο των Motorpsycho…


Nucleus - Witchcraft
Ο ηγέτης τους Magnus Pelander είναι μισότρελος και απόμακρος. Είναι όμως και ένας απίστευτος καλλιτέχνης, ένας singer/songwriter από τους λίγους και το όχημα των Witchcraft  μας έδωσε φέτος άλλη μια δισκάρα masterpiece. Ευχαριστούμε!

Skeleton Tree  - Nick Cave and The Bad Seeds (Read review by Mike Nikolitsis)
Δεν έχω να πω πολλά για αυτό… Τα έχουν πει πάρα πολύ καλά άλλοι Υπογειάδες, κάντε ένα ψαξιματάκι εδώ μέσα και θα καταλάβετε. Απλώς υποκλίνομαι στη ψυχή και στο μεγαλείο του χιλιοαγαπημένου μας Νικόλα…

Ruins - Wolf People (Read my review)
Ευτυχώς που υπάρχουν οι Wolf People για να μας θυμίζουν ότι η Αγγλία είναι η μεγαλύτερη μουσικομάνα…

6am - Kutiman (Read my review)
Να μία από τις μεγάλες εκπλήξεις της χρονιάς για μένα, αφού τον Ισραηλινό Kutiman δε τον είχα καν ακουστά πρωτύτερα. Με τέτοια δισκάρα όμως που σε φορτίζει με συγκίνηση και ταξιδιάρικη διάθεση, δε πρόκειται να ξαναχάσω νότα!


 

 

Blackstar - David Bowie (Read article by Mike Nikolitsis)
Άστο… Δε λέω τίποτα…

Quantum Unknown - Gravitysays_I  
Το λέω χρόνια, είναι world class συγκρότημα και αυτό το άλμπουμ είναι η απόδειξη.

Rituals  - Rotting Christ
Το 13ο άλμπουμ του κορυφαίου ελληνικού συγκροτήματος όλων των εποχών (όχι, το εννοώ, δεν υπερβάλλω..) δεν είναι πάρα ένα ακόμα σπάνιας ομορφιάς σκοτεινό αριστούργημα και ας διαφωνεί μερίδα των οπαδών τους. Μεγάλο, πολύ μεγάλο respect για μία από τις ελάχιστες μπάντες παγκοσμίως που όσο γερνάνε, τόσο καλύτεροι γίνονται!

Change - Universe217
Το να τους βλέπεις live είναι μία από τις πιο καθηλωτικές εμπειρίες που μπορείς να βιώσεις σε ένα συναυλιακό χώρο. Το να βγάζουν και μια δισκάρα σα το Change, τους εκτοξεύει από τη μικρή Ελλάδα… στη στρατόσφαιρα!
 

 

6 κομμάτια που άκουσα φέτος από την ελληνική μουσική παραγωγή και μου άρεσαν πολύ:

Ο Γάμος - Σείριος Σαββαίδης

Κατά τη ταπεινή μου άποψη, ο Σείριος είναι σπάνια ταλεντάρα και ο καλύτερος ίσως songwriter που έχει βγάλει η χώρα τα τελευταία 10 χρόνια. Απόλυτα ταξιδιάρης, τον ακούς και σε καθηλώνει από τη πρώτη φορά. Το συγκεκριμένο τραγούδι απλά το λατρεύω.

The Great Fandango – Dustbowl
Όπως έχω ξαναγράψει εδώ, όταν το άκουσα πρώτη φορά, από τα πολλά repeat κόντεψα να κάψω ένα μπριάμ που είχα στο φούρνο! Οι Dustbowl είναι σπουδαία μπάντα και το συγκεκριμένο τραγούδι άκρως εθιστικό.

Room 7 – Panos Birbas
Όχι όμως πως ο frontman των Dustbowl πάει πίσω… Χρόνια τώρα με τη προσωπική του μουσική πορεία γράφει κομματάρες. Το Room 7 με τη προσθήκη της πάντα εκπληκτικής Τζένη Καπάδαη είναι ένα από αυτά και είναι πανέμορφο.

Η Δική μας Ρώμη – Δημήτρης Βεριώνης
Ο Δημήτρης, πάντα ρομαντικός και ευαίσθητος, έγραψε ένα πολύ όμορφο κομμάτι με την ιστορία αγάπης της μαμάς του και του μπαμπά του. Έβγαλε επίσης ένα από τους καλύτερους ελληνόφωνους δίσκους της χρονιάς, το Καλοκαίρι του Άχυρου όπου βρίσκεται το συγκεκριμένο τραγούδι. Τιμή μου που το έπαιξα live μαζί του…

Victims of The System – Λάργκο
Το ελληνικό συγκρότημα – έκπληξη της χρονιάς, είναι έτοιμο να εκτοξευτεί και το Victims Of The System πυροδοτεί…

Green Turned To Grey - Simon Bloom
Ο Simon έχει πάντα 2-3 πραγματικά κομματάρες σε κάθε δίσκο του. Στο Midnight Rainbows αυτό είναι το αριστούργημα. Πόσο μάλλον όταν υπάρχει και η Μελεντίνι στα φωνητικά...

Συναυλία της χρονιάς:
Release Festival Day 4: Sigur Ros, The Black Angels, DIIV (Read my review)
Η πιο ωραία βροχή που έχω φάει ποτέ σε συναυλία! Ο ουρανός αστράφτει από πάνω μας και οι Sigur Ros στις καρδιές μας!

Καλύτερη συνέντευξη που πήρα το 2016:
Πίνοντας μπύρες με τον υπέροχο Ορέστη Ντάντο… (Read it)

Καλύτερη Ταινία της Χρονιάς:
Arrival
Μια ταινία με εξωγήινους που στη πραγματικότητα στέλνει την ανθρωπότητα να πάει να κοιτάξει τα μούτρα της στο καθρέπτη, μπας και προλάβει να σώσει τίποτα…
 

 

Καλύτερη Θεατρική Παράσταση της Χρονιάς:
Άγριος Σπόρος
Οκ, δε με λες θεατρόφιλο ούτε για αστείο, είναι ελάχιστες οι παραστάσεις που έχω δει στη ζωή μου, ειδικά εν συγκρίσει με τις χιλιάδες ταινίες που έχω δει… Τούτη εδώ όμως μάλλον ήταν η καλύτερη που έχω δει ποτέ μου, οπότε στάνταρ είναι και του 2016. Συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά ακάθεκτη. Σπεύσατε…
 


Μαλακία της Χρονιάς: 
Ως μουσικάνθρωπος θα έλεγα τους πάμπολλους θανάτους σπουδαίων καλλιτεχνών, αλλά προσωπικά δε με συγκλόνισε αυτό, καθώς θεωρώ βλακείες όλα αυτά τα δεισιδαιμονικά περί "καταραμένης χρονιάς" κλπ. Τα χρόνια περνάνε και όλοι οι άνθρωποι φεύγουν κάποια στιγμή. Ειδικά οι συγκεκριμένοι είναι σα να έχουν ζήσει δέκα ζωές ο καθένας, οπότε κομπλέ στη τελική.
Ως απλός άνθρωπος όμως μαλακία της χρονιάς εύκολα χαρακτηρίζω τη ντροπή του ατελείωτου πολέμου της Συρίας και τη ξεφτίλα ευρύτερα της Δύσης που αντί να δίνει γενικότερα λύσεις, ανεβάζει φασίστες. Και μη χειρότερα…

Το πιο συγκινητικό ιντερνετοβίντεο που είδα το 2016:
Τα δάκρυα των υπέροχων παππούδων της Ειδομένης για τους πρόσφυγες που βοηθούσαν περνώντας το κατώφλι τους, είναι η μεγαλύτερη σφαλιάρα που θα μπορούσε να φάει κάθε φασίστας. Να ζήσουν 1000 χρόνια!


Καλή(ύτερη) χρονιά σε όλους, με υγεία παιδιά!

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
50+1 Δίσκοι
για το 2019
(07/01/2019)
ypogeio.gr
Top-20 Albums Of 2018
(+10 εγχώρια άλμπουμ)
by Tasos Zannis
(06/01/2019)
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια Του Μήνα
Ιούνιος 2018
(01/07/2018)
ypogeio.gr
The 45 Καλύτερα Debuts
Της Δεκαετίας (So Far)
(09/03/2016)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ