To ypogeio.gr

Φοίβος Δεληβοριάς

Passport 6/2/2016

Να μαι λοιπόν σε μία ακόμα πρεμιέρα του Φοίβου Δεληβοριά στο Passport... Στο νέο Passport αυτή τη φορά, που μετακόμισε από το...μακρινό Πειραιά στο κέντρο, στο πρώην Σινέ Κεραμεικός (Κεραμεικού 58 & Μαραθώνος). Ε, εντάξει το "original" του Πειραιά ήταν κατιτίς πιο όμορφο και ζεστό, προφανώς όσα είχα ζήσει εκεί τα τελευταία 3-4 χρόνια έχουν παίξει το ρόλο τους, απ'την άλλη το "καινούριο" είναι κοντά, είναι στο κέντρο και έτσι τα...ταξίδια στο λιμάνι από δω και μπρος θα αποφευχθούν. Άψογη οργάνωση κατά τ'άλλα, καταπληκτικό service (Βίβιαν και τα μυαλά στα κάγκελα!) και καλές εν γένει τιμές.

Καταλυτικό ρόλο σε όσα θα γράψω για το live του Φοίβου νομίζω θα παίξει η τοποθέτησή μου στο χώρο του Passport, το 14άρι τραπέζι μας βρισκόταν πολύ κοντά στη σκηνή, πλαγίως και δεξιά, σχεδόν στην ίδια ευθεία με το πάλκο, έβλεπα τα τεκταινόμενα σαν κάπως απ'έξω, με αποτέλεσμα να νιώσω για πρώτη φορά σε παράσταση του Φοίβου περισσότερο σαν αντικειμενικός παρατηρητής, παρά σαν -ως είθισται- ορκισμένος φαν (ως και...Φοιβίτσα). Όσο περιμέναμε τον Δεληβοριά και την μπάντα του, χάζευα και παρατηρούσα τα σκηνικά, που προφανή σκοπό είχαν να μεταφέρουν το πατρικό του Φοίβου στην Καλλιθέα στο νέο Passport του Κεραμεικού: Καταπληκτικά με μία λέξη, τα εύσημα στους Θάνο Κοσμίδη και Αγγελική Μπόζου. Σεμεδάκια, κλουβιά με καναρίνια, η διάσημη πια TV του cover του νέου δίσκου, τηλέφωνο χωρίς πλήκτρα ('δεν σ'ακούω, πάρε λίγο το μηδέν') ταράτσες με μπουγάδα και κεραίες κι ακόμα πιο πάνω ο ουρανός με το φεγγάρι και τ'αστέρια...

Κατά τις 11 παρά η μπάντα έκανε την εμφάνισή της και αμέσως-αμέσως ένιωθες την απουσία του mega Ντούβα. Παρόλα αυτά θα την ξέχναγες λίγο αργότερα θέλοντας και μη, καθώς ο αντικαταστάτης κύριος Μιχάλης Καπηλίδης έπαιζε παπάδες με μαγιό επί τρεις ώρες... Νέα παρουσία και η Ειρήνη Αραμπατζή στο τραγούδι, πραγματικά φοβερή τραγουδίστρια και ευγενέστατη φυσιογνωμία, γέμιζε τη σκηνή με ομορφιά και μια αδιόρατη υπέροχη αγνότητα καθ'όλη τη διάρκεια του live. Οι υπόλοιποι γνωστοί και μη εξαιρετέοι, ο post psych Παντέλης στις κιθάρες, ο Yoel Soto στο μπάσο (πραγματοποίησε ίσως την καλύτερή του εμφάνιση ως τώρα με τα χρώματα της ομάδας του Δεληβοραϊκού) και το καταλυτικό Πράγμα (Κωστής Χριστοδούλου) στα πλήκτρα, που ώρες-ώρες σου έδινε την αίσθηση ότι χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσε να γίνει η παράσταση, τουλάχιστον με αυτόν τον τρόπο...

Ο Φοίβος ανέβηκε στην σκηνή χαρούμενος και ενθουσιασμένος, αλλά ίσως και λίγο αγχωμένος - πρεμιέρα ήταν αυτή. Ξεκίνησε απνευστί με την τριάδα που ανοίγει το νέο δίσκο του (Ερημιά στην Καλλιθέα, Ο Μπάσταρδος Γιος, Ο Ξένος) κι ύστερα τα πράγματα πήραν το γνωστό δρόμο τους: Χαρά και πλάκα, εναλασσόμενα με συγκίνηση, ενδοσκόπηση και μυσταγωγία, 20 και βάλε χρόνια χαρισματικής τραγουδοποιίας τακτοποιημένα με τελειομανία και μεράκι σε ένα τρίωρο+ set. Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου, στις 100 (αλήθεια, μπορεί να είναι και τόσες) φορές που έχω δει το Φοίβο live, που δεν άκουσα το 'Αφού Δε Μ'Αγαπάς'. Δεν το κατάλαβα κατά τη διάρκεια της παράστασης να σας πω την αλήθεια, τώρα το συνειδητοποιώ που γράφω αυτές τις γραμμές. Πάει να πει πως δεν μου έλειψε, δόξα τω Θεό ο Δεληβοριάς έχει αμέτρητα καλά κομμάτια για να γεμίσει ένα live, κι άλλα τόσα για ν'αφήσει απ'έξω και να πεις "αχ, κρίμα που δεν έπαιξε το τάδε ή το δείνα κλπ.". Απούσες και οι σύνηθεις guilty pleasure διασκευές του Φοίβου, οι οποίες εξιτάρουν και βάζουν το κοινό σ'ενα party mood. Συνέβη όμως και πάλι αυτό, για λίγο, με το ντουέτο 'Υβρεοπομπής' και 'Και Του Χρόνου' λίγο μετά τη μέση του set. Γενικώς, η νέα Live περιπέτεια του Φοίβου, είναι περισσότερο εγκεφαλική, παρά παρτιάρικη. Νομίζω.

Στις κορυφώσεις, στις αγαπημένες μου στιγμές δηλαδή, ξεχώρισα τα εξής: Την κλειστοφοβική ως και kraut εκδοχή του Φώτη και την καταιγιστική εκτέλεση της 'Πέρα Χώρας'. Την εξιλεωτική και απογειωτική ερμηνεία του Φοίβου στο 'Κουνελάκι' της Ιόλης. Την ερμηνεία της Ειρήνης Αραμπατζή στο 'Ωροσκόπιο' με τον Φοίβο να κάθεται στο καναπεδάκι του πατρικού του και να τριπάρει με κλειστά μάτια (βλ.φωτό παρακάτω). 'Το Περίπτερο', επειδή απλά αυτό το τραγούδι είναι κομματάρα - το αγαπημένο μου από την Καλλιθέα, Άκης Πάνου με μπλιμπλίκια pacman, έπος. 'Η Κική' - προφανώς δεν σας λέω κάτι καινούριο, τα δώσαμε όλα πάλι, ξελαρυγγιαστήκαμε... Και φυσικά το 'Θα Σε Ξαναδώ' για το Νίκο Ράλλη. True pain. Αλλά και αληθινή κάθαρση μαζί. Για τον Φοίβο, αλλά και για όλους όσους βρίσκονταν στο χώρο, ο καθένας με τις μνήμες του και τις απώλειές του... Α! Και το 'Ισπανικό', ένα...νέο κομμάτι του Φοίβου στην ισπανική γλώσσα, με το οποίο μου έδειξε πως ασχολείται με το ποδόσφαιρο πολύ περισσότερο απ'ό,τι μου είχε πει. :)

Την τελευταία μισή ώρα της παράστασης (ίσως και παραπάνω) η μπάντα κατέβηκε, ο Φοίβος πήρε την κιθάρα του κι έπαιξε τα...δικά του των άλλων: 'Ζεϊμπέκικο [Με Αεροπλάνα και Βαπόρια]' (Δ.Σαββόπουλου) και 'Σε Θέλω' (Β.Γερμανού), 'Γυφτάκι' (Τ.Πανούση) με έστειλαν για βρούβες, αλλά και το 'Ελεφαντάκι', που είναι καταδικασμένο πια να μου θυμίζει τι σημαίνει ευτυχία και απόλυτη ξεγνοιασιά με δυο δικά μου παιδάκια τριγύρω μου. 

Αυτά λοιπόν είδα, άκουσα και σκέφτηκα από πλαγίως δεξιά στο Passport. Λογικά, ως συνήθως, θα ξαναπάω. Το έχω ξαναγράψει, οι παραστάσεις του Φοίβου είναι μορφή ψυχοθεραπείας για μένα. Ασκήσεις Μνήμης και Αυτογνωσίας Μετά Μουσικής. 

 

 

*photos by Claire & Pamouk

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Calexico
@ Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων
28/7/2022
(01/08/2022)
ypogeio.gr
PLACEBO - ROCKWAVE NIGHTS
@ Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων
21/07/2022
(25/07/2022)
ypogeio.gr
Theodore + Foam
Τεχνόπολη
18/7/2018
(02/08/2018)
ypogeio.gr
Kutiman
@ Gazarte
20/6/2018
(22/06/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ