To ypogeio.gr

Plissken Festival

Πειραιως 117

3/12/2016

Για ακόμα μια χρονιά Το Υπόγειο βρέθηκε στο Plissken. Το οποίο φέτος  έγινε πρώτη φορά Χειμώνα. Δεν ξέρω τον λόγο ,αλλά υποθέτω ότι ίσως έπαιξε ρόλο η καλοκαιρινή τρέλα με άπειρες συναυλιές και μάλλον το κοινό θα διαχέοταν. Καταφέραμε να πάμε μόνο την δεύτερη μέρα, πάλι καλά γιατί από οργάνωση σκίσανε τα παιδιά... Αλλά αυτά θα τα αναφέρω παρακατώ, αν και δε μπορώ να κρατηθώ. Δε συνηθίζω να γράφω reviews για να λέω τα αρνητικά, μα ήταν τόσα πολλά που δε γίνεται να μην τα αναφέρω. Πάμε όμως να δούμε τι έγινε μουσικά! Ήμασταν κυριώς στο main stage οπότε θα εστιάσουμε εκεί.

Plissken Day 2

Mueran Humanos : Η πρώτη μπάντα της βραδιάς βγήκε στις 8 παρά , το ονοματάκι τους -αν δε κατάλαβες σημαίνει- «να πεθάνουν οι άνθρωποι»... Νot Βad. Όπως επίσης καθόλου κακή δεν ήταν η και η μουσική τους. Δεν τους είχα ξανακούσει, είναι ένα ισπανόφωνο ντουέτο, με τις μουσικές τους να κινούνται ανάμεσα στην ηλεκτρονική, industrial και κάτι σαν death pop! Αυτή η μπάντα ήταν μάλλον η μοναδική ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς.

Vatikan Shadow (aka Dominick Fernow) : Δεν είχα ιδέα τι είναι /ποιός είναι/ ποιοί είναι, τελικά είναι ένας και είναι dj ορμώμενος εξ Η.Π.Α. . Δεν άντεξα ούτε έγω, ούτε οι συνοδοιπόροι μου (Νένα και Στέφανος) παράπανω απο 20 λεπτά. Ο τύπος βγήκε στις 9 και έπαιζε ηλεκτρονική μουσική, η οποία στα αυτιά μου ήταν σαν να άκουγα κομπρεσέρ στις 7 το πρωί. Δεν είμαι γνώστης του είδους και δε θα τον κρίνω , αλλά δεν την πάλεψα καθόλου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να την κάνω με ελαφρά και να πάω στις άλλες σκηνές μέχρι να τελειώσει.  Για τις άλλες σκηνές (Republic και Τunnel) δεν έχω και πολλά να πώ, αφενός γιατι στην Tunnel πήγα για δέκα λεπτά όταν και έπαιζε ο Craves και μάλλον πετύχαμε το check στην μηχανή καπνού γιατί ήταν λες και βρισκόμαστε στο κέντρο ενός φλεγόμενου δάσους, αφετέρου για την Republic μόνο να γελάσω μπορώ αφού οι διοργανωτές σκέφτηκαν οτι είναι οκ να έχουν μια υπαίθρια σκηνή στις 3 του Δεκέμβρη! Εύγε, του χρόνου να το κάνουν ίδια ημερομηνία στο Terravibe! Yolo παιδιά.

Forest Swords : Σταθμός Νο3 μια στάση πριν τους πολυαναμενόμενους La Femme. Ακόμα ενα ντουέτο μόνο για τα live γιατί κανονικά είναι μόνοε του, δεν ήταν κακοί. Στην αρχή μάλιστα ήταν ωραίο αυτό που ακούγαμε, trip-hop με μια δόση Dub. Αλλά αυτή η μουσική μου αρέσει για το σαλόνι μου και για ψιλοκουβεντούλα αν ακούς (εγώ δηλαδή) για πολύ ώρα αυτή την μουσική καταντάει μονότονη και βαρετή. Παρολαυτά δε μπορώ να πω οτι είναι κακοί.

La Femme : Επιτέλους η ώρα πήγε 11 και η μαγική 6αδα απο την Γαλλία έκανε την εμφάνιση της. Μπήκανε δυναμικά με το Sphynx ( απο το δεύτερο album La Mystere) και στα καπάκια ήρθε το Packshot (απο τον πρώτο δίσκο Psycho-Tropical Berlin). Στο πρώτο μισάωρο του set είχα εκστασιαστεί, φοβεροί παίχτες , μέσα σε ένα τραγούδι κατάφερναν να παίξουν ήχους απο τα 60s  μέχρι και το σήμερα. Όσο λάτρεψα το πρώτο album τόσο βαρέθηκα το εντελώς διαφορετικό δεύτερό τους. Δυστυχώς τους είδαμε με λίγη...καθυστέρηση, ένα tour  μετά από αυτό που θα έπρεπε να τους έχουμε δει. Και το λέω αυτό γιατί -αν θυμάμαι καλά- απο το πρώτο album έπαιξαν μόνο τα “Si un Jour”, “Packshot”, “Dans Le Motu” και «Antitaxi”, μακάρι να έπαιζαν ολόκληρο το πρώτο. Anyway, το έχουν πολύ πάνω στην σκηνή και αν το αντιληφθούν μπόρουν να κάνουν live που θα μείνουν στην ιστορία. Μέχρι τότε θα κάνουν αυτό που έκαναν προχθές στέλνοντάς σε στο διάολο με τους παπάδες που παίζουν, αλλά μετά θα κάνουν  μια κοιλιά λόγω της οποίας αυτό που σου μένει στο τέλος είναι ένα μάτσο ανάμεικτα συναισθήματα.

Death In Vegas : Οι headliners έκαναν την εμφάνιση τους λίγο μετά τις 12, δεν τους έχω ακούσει ποτέ εις βάθος, αλλα μπάντα που έχει στο ενεργητικό της κομμάτια όπως το “Dirge”, “Hands around My throat” και «Scorpio Rising”, είναι σίγουρα μια μπάντα που αξίζει να δείς. Αμ δε! Τελικά ήταν τόσο βαρετά που κρατούσα τους υπόλοιπους 4 με το ζόρι για να ακούσω το “Hands Around My Throat”, αλλά δε το έπαιξαν ποτέ...Ούτε αυτοί ανήκουν στην κατηγορία μουσικης που ακούω κυριώς, οπότε δε θα μπω σε λεπτομέρειες, αλλά δεν ένιωσα να με ξεσηκώνουν με εξαίρεση ένα δυο κομμάτια, το μόνο που θα πώ είναι ότι άνθρωπος που δεν κάνει encore μπαίνει αμέσως στην μαύρη λίστα μου!

Κάπου εδώ τελειώνει η βράδια στο main stage και μεταφερόμαστε στην σκηνή Aquarium, όπου και είχαν την τιμητική τους οι djs. Στόχος μας, ελέω Mammoth, ήταν να καταφέρουμε να δούμε στις 5 το πρωΐ την Aurora Halal. Δεν τα καταφέραμε, αλλά είδαμε δυο άλλους. Εκεί, στην Aquarium stage, έπεσα πάνω στον πληκτρά των La Femme με τα αποτελέσματα που βλέπετε παρακάτω.

Τι είδαμε ή καλύτερα τι ακούσαμε:

Είδαμε δυο djs, τους ΧΧΧΥ και Optimo. Σίγουρα δεν έχω να πολλά, καθώς ήταν κάτι εντελώς άγνωστο για μένα. Όμως ήταν μια ωραία εμπειρία, μουσική η οποία χωρίς ουσίες είναι αρκετά ωραία για κανα δίωρο. Μετά δυσκολευέι η φάση και εκεί ήταν που φύγαμε. Αυτό που κατάλαβα είναι οτι οι djs παίρνουν κομματάρες και βάζουν τα δικά τους! Οκ, καλό, αλλά εμείς ακούμε τα πρωτότυπα.

Πάμε τώρα στα της διοργάνωσης...

Με άριστα το 10 και με μεγάλη δόση επιείκιας θα βάλω 4/10. Επειδή ήταν τόσα πολλά τα παρατράγουδα θα τα πάρω με την σειρά. Αρχικά λοιπόν, καθώς έπαιζαν οι  Mueran Humanos σε μια φάση και για ένα λεπτό περίπου μαζί με την μουσική τους, ακούγαμε αναμετάδοση του αγώνα της Α.Ε.Κ από κάποιο σταθμό: «ο μάνταλος κατεβαίνει απο τα αριστερά...» κλπ. Ξέχασα να πω ότι όταν έφτασα πήγα Πειραιώς 127 ρώτησα που είναι το main stage και ο πολύ «ευγενικός» πορτιέρης (μπορεί να με έσπρωξε και 5-6 φορές στην διάρκεια της νύχτας), μου είπε “πάνω”, δηλαδή Πειραιώς 117 μόνο που ξέχασε να μας πει ότι έπρεπε εκεί που ήμασταν να βάλουμε βραχιολάκια και μετά να πάμε, με αποτέλεσμα να πηγαίνουμε περα-δώθε. Τώρα ας πάμε στο μπαρ. Η ώρα είναι 10, δηλαδή καλα καλά δε ξεκινήσαμε και όμως τελείωσε το λευκο κρασί, μάλλον υπήρχε ένα κιλό έτσι για την φασή, αλλά το καλύτερο είναι το παρακάτω: Μεσάνυχτα, μόλις έχουν τελειώσει οι La Femme και στήνομαι στην ουρά για μπύρες, μετά απο 20 λεπτά φτάνει η σειρά μου, λέω στην κοπέλα «4 μπύρες τάδε» και μου απαντάει «δεν έχω καθόλου μπυρίτσες», WTF?? Βάζω το κεφάλι κάτω και φεύγω με άπειρα νεύρα, θα μπορούσαν τουλάχιστον να το λένε όσο περιμένεις...Βρίσκω τον Mammoth στο άλλο μπαρ, του εξηγώ και μου λέει «καλά θα πάρω από δω» κοιτάμε το ψυγείο full μπύρες! Κι όμως, γύρισε με ποτά, ‘τι έγινε;’ του λεω. Αποστομωτική απάντηση «δε δίνουν» απ’ ότι καταλάβε μάλλον είχε τελειώσει η μπύρα του χορηγού και δεν επιτρεπόταν να πουλάνε τις άλλες. Υποθέτουμε... Last but not least, φεύγοντας απο το main stage θέλαμε να πάμε στην Aquarium, αλλά πού είναι οεο? Ψάξαμε αλλά δεν τη βρήκαμε, ρωτήσαμε και τελικά ήταν δυο στενά πίσω απο την Πειραιώς. Μια παρωχημένη ιδέα για του χρόνου είναι να τυπώσουν ένα χάρτη με το πού βρίσκεται τι. Λέω εγώ με το φτώχο μου το μυαλό... Έχω πάει σε πανηγύρια πιο οργανωμένα.

Εν κατακλείδι, για δεύτερη χρονιά πάω στο Plissken με τα τόσα προβλήματα και καταλαβαίνω ότι σε φέρνει πιο κοντά με τους φίλους, σε άλλες συναυλίες απλά ακούς την μπάντα που σου αρέσει. Αντίθετα στο Plissken πάντα κάτι μας ξενερώνει με αποτέλεσμα να περνάμε καλύτερα μεταξύ μας. Κάτι είναι και αυτό, Plissken Connects People.

Εις το επανειδίν...

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Leprous, Κlone, Maraton
@Fuzz Club
15/2/2020
(17/02/2020)
ypogeio.gr
Φοίβος Δεληβοριάς
Μόνο Ψέματα
Η Πρεμιέρα στο Κύτταρο (1/2/2020)
(08/02/2020)
ypogeio.gr
The Growlers
Gagarin, 16/4/2015
(19/04/2015)
ypogeio.gr
Σείριος Σαββαΐδης
@ Ρότα Art Cafe
17/1/2018
(22/01/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ