She Wants Revenge

@ Gagarin

29/08/2019

 

Στο χωριό μου έχουμε ένα γνωμικό που λέει "Have zero expectations and you will never be disappointed". Ή κάπως έτσι τέλος πάντων. Περίπου έτσι την πάτησα με την πολυαναμενόμενη παρθενική εμφάνιση των She Wants Revenge στη χώρα μας.

Ήταν μέσα Μάρτη όταν ανακοινώθηκε το live (θυμήσου εδώ) και θυμάμαι να έχω μαρκάρει την ημερομηνία 29 Αυγούστου, ως εκείνη στην οποία θα δούμε - μάλλον - τη συναυλία της χρονιάς. 

Έκλεισα το εισιτήριο μου και όταν έφτασε η μέρα κατηφόρισα στη Λιοσίων. Apologies στους Melldrop, τους οποίους δεν πρόλαβα λόγω εξαιρετικά οριακού χρόνου (γαμημένα 12ωρα στη δουλειά).

Περίπου κατά τις 11 παρά, το δίδυμο των Justin Warfield και Adam Bravin, συνοδευόμενο από τους μουσικούς που το πλαισιώνει, ανέβηκαν στη σκηνή του γεμάτου Gagarin. Πρώτη κουβέντα του Warfield, ήταν μια αυστηρή, μα πέρα για πέρα κατανοητή αυτονοητη παράκληση για περιορισμό του καπνίσματος εντός του χώρου, κάτι το οποίο θα μπορούσε, όπως είπε, να συντομεύσει τη διάρκεια ενός έτσι και αλλιώς μικρού live. Προφανώς δεν εισακούστηκε η παράκληση, όλοι συνεχίζαμε να καπνίζουμε, σε μια βραδιά που (και) ο εξαερισμός του χώρου κινήθηκε σε χαμηλά στάνταρ. Ή για να το πω πιο σωστά, έτσι μου φάνηκε εμένα.

Δυνατό ξεκίνημα με "Killing Time", "These Things" & "Take The World". Δυνατό αναφορικά με την επιλογή των κομματιών και τη βαρύτητα που αυτά φέρουν, διότι από θέμα παιξίματος ήταν μάλλον άνευρες εκτελέσεις, με μηδενικό interaction με το κοινό και γενικά λίγο μνιεχ.

Πίστευα ότι με την ώρα να περνάει η μπάντα θα βρει ρυθμό και φόρμα. Αυτό στα δικά μου τα αυτιά και μάτια δε συνέβη ποτέ. "Little Stars", "This Is The End", "Written In Blood", "Not Just A Girl" & "Someone Must Get Hurt" ακολούθησαν περίπου στο ίδιο άνευρο (οριακά βαριεστημένο) mood, με τον ήχο να παραμένει προβληματικός (καθόλου γεμάτος), την μπάντα να μοιάζει ακούρδιστη και ασύνδετη, τόσο μεταξύ τους, όσο και με τον κόσμο.

Στα δικά μου highlights της βραδιάς, οι εκτελέσεις των "Sister" και "Red Flags and Long Nights". μου θύμισαν τους λόγους για τους οποίους είχα πάει να τους δω.

Μετα κόπων και βασάνων κατάφερα να σταθώ όρθιος να ακούσω τα επόμενα δύο κομμάτια, το "Rachael" και το "She Loves Me, She Loves Me Not". Μέσα στο χώρο είχε σχηματιστεί ένα σύννεφο καπνού, με δυσκολία κατάφερνα να πάρω ανάσα. Κατευθύνθηκα προς την έξοδο και ασυναίσθητα πήρα το δρόμο για το αυτοκίνητο. Δεν γύρισα ποτέ για το encore.

Πολλοί φίλοι πέρασαν πολύ όμορφα εκείνο το βράδυ, χάρηκαν το live. Πιθανότατα, το μόνο που πήγε λάθος εκείνο το βράδυ να ήταν η διάθεση μου και έτσι, να μην κατάφερα να συντονιστώ με τους υπόλοιπους.

 

Setlist:

Killing Time
These Things
Take the World
Little Stars
This Is the End
Written In Blood
Not Just a Girl
Someone Must Get Hurt
Sister
Red Flags and Long Nights
Rachael
She Loves Me, She Loves Me Not
Replacement
True Romance
Out of Control
Tear You Apart

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Ejekt Festival 2019:
The Cure, Michael Kiwanuka, Ride,
Khruangbin, The Steams
(21/07/2019)
ypogeio.gr
AthensRocks Festival:
Slayer, Rotting Christ, Leprus, Suicidal Angels
@ OAKA - 13/7/2019
(16/07/2019)
ypogeio.gr
Χειμερινοί Κολυμβητές
@ Κρεμλίνο
20/1/2018
(23/01/2018)
ypogeio.gr
The Liminanas
Fuzz Club, 8/5/2015
(09/05/2015)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ