To ypogeio.gr

Slowdive

@ Fuzz

9/9/2017


photo by C.alossi
 

Ας ξεκινήσουμε με τα βασικά: Το επόμενο κείμενο μπορεί να θεωρηθεί ότι γράφτηκε από κάποιον hardcore fan  της μπάντας, αλλά σας διαβεβαιώνω ότι δεν είναι έτσι (θα μπορούσε όμως ανετα να γίνει οποίος ήταν εκεί εκείνη την βραδιά). 
Οι Slowdive σε σχέση με το 2016 έγιναν κατά ένα άλμπουμ μεγαλύτεροι , το οποίο βγήκε στην κυκλοφορία τον Μάιο που μας πέρασε. Με ήχους και μελωδίες που θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι ένα κράμα των προηγούμενων τριών δουλειών του συγκροτήματος, που είχε ως αποτέλεσμα 8 κομματια και -όπως ειπώθηκε και γράφτηκε από πολλούς- σηματοδότησε την αναγέννηση του shoegaze μουσικού κινήματος. 

Σάββατο βράδυ, πολλή υγρασία και ζέστη για Σεπτέμβριο μήνα, αλλά ο κόσμος δεν πτοήθηκε. Οι πόρτες άνοιξαν στις 20:00 και εγώ έφτασα στον χώρο κατά τις 20:30. Είχε ήδη πολύ κόσμο, πράγμα που σήμαινε ότι θα γίνει το αδιαχώρητο. Όπως και εγινε. 

Η βραδιά άνοιξε με ένα ελληνικό  instrumental συγκρότημα , τους Afformance, πολύ ενδιαφέροντα κομμάτια με μελωδίες που μύριζαν Explosions Ιn Τhe Sky, μαζί με God Is An Αstronaut. Ομολογώ πως δεν τους ήξερα, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα ακολουθήσω τα επόμενα live performances τους, αξίζουν πολλά παραπάνω. 


photo by Niki Topouslidou

Πέρσι οι Slowdive έπαιξαν σε ανοιχτό χώρο και μέρα μεσημέρι, κάτι που δεν ταιριάζει και τόσο πολύ στο στυλ τους. Φέτος που ήρθαν στον κλειστό χώρο του  Fuzz, ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόταν. 

Ξεκίνησαν με το “Slomo”, το πρώτο κομμάτι του τελευταίου άλμπουμ, το οποίο έδειξε ακόμα και σε αυτούς που δεν ήξεραν τι είναι αυτό που ακούν, ότι ο ήχος σήμερα θα είναι εκπληκτικός.  Ατμόσφαιρα και μυθικές κιθάρες με τον Neil Halstead και τον Christian Savill να κάνουν τα δικά τους και δημιούργησαν, όπως μόνο αυτοί ξέρουν, ένα στιβαρό και στοιχειωμένο “wall of sound”. Το  “Souvlaki Space Station” έγινε το καινούριο προσωπικο αγαπημένο, το οποίο σε κάποια σημεία ακουγόταν σαν το  'Pandora' από Cocteau Twins. Όχι δύσκολα ή βιρτουόζικα παιξίματα, αλλά η σύνθεση κάθε κομματιού ήταν άρτια οργανωμενη σε κάθε δευτερόλεπτο. Dream-like αρμονικές, ψυχεδελικές κιθαρες γεμάτες με delay  και reverb, με αιθέρια φωνητικά από την ανατριχιαστικά τέλεια  Rachel Goswell, με όλα αυτά να  οδηγούν σε μια αναπόφευκτη ανάγκη να τους βλέπεις ξανά και ξανά χωρίς να τους βαριέσαι. Το βασικό set περιελάμβανε 4 κομμάτια από το τελευταίο άλμπουμ “Slowdive”, 5 από το “Souvlaki Space Station” και 3 από το πρώτο τους “Just for a Day”, κλείνοντας με μια εκπληκτική, συγκινητική και συγχρόνως σκοτεινή  διασκευή του “Golden Hair” από τον superstar θρύλο της ψυχεδέλειας Syd Barrett, κάνοντάς το δικό τους κομμάτι (όπως και είναι κομμάτι του “Just for a Day”). Ίσως το highlight της βραδιάς, με τον Neil και την παρέα του να αφήνουν ελεύθερα το noise και τα εφέ τους να χτυπούν κυριολεκτικά αλύπητα τα αυτιά των παρευρισκομένων. Η Rachel είπε ότι το 'Golden Hair' είναι το τελευταίο κομμάτι της βραδιάς, αλλά φυσικά δεν έγινε κάτι τέτοιο. H παρέα από το Reading κατέβηκε για το καθιερωμένο πια encore και ο κόσμος από κάτω δεν κουνούσε ρούπι από την θέση του, φωνάζοντάς τους να ανέβουν ξανά, όπως και έκαναν, παίζοντας 3 ακομη κομμάτια, το “Blue Skied 'n' Clear”  από το (πειραματικό) προτελευταίο τους άλμπουμ “Pygmalion”, το “Dagger” – που δεν θα μπορούσε να λείπει από μια τέτοια βραδιά – και το “40 days” ένα κομμάτι που μάλλον το χρωστούσαν από πέρσι. 
 


Photo by Niki Topouslidou
 

Η μουσική τους σε ένα μεγάλο βαθμο θα μπορούσε κάποιος να πει ότι θυμίζει τον ήχο της καταρρακτώδους βροχής που πέφτει με μανία στον δρομο, μια βροχή που σίγουρα έλειπε από αυτόν τον ζεστό Σεπτέμβριο. Αν είναι έτσι οι βροχές από εδώ και πέρα, ναι - ας βρέχει κάθε μέρα… Ένιωσα ότι βρίσκομαι πεταμένος σε ένα χαντάκι, καπου στο πουθενά, να ξεψυχώ και για την τελευταία μιάμιση ώρα της ζωής μου να ακούω στα ακουστικά αυτό το setlist . Σαν να ήμουν θεατής σε μια μυστική τελετή κάποιας θρησκείας μαγεμένος και υπνωτισμένος από την ατμόσφαιρα και τους ηχους. Άξιζαν μέχρι και το τελευταίο cent των 33 ευρώ (την ημέρα της συναυλίας) για αυτό που έπαιξαν και μάλιστα σε ένα κατάμεστο συναυλιακό χώρο, που είχε τέλειο ήχο (αλλά ελάχιστο εξαερισμό ή τουλάχιστον υποτυπώδη).  

Θα μου πάρει τουλάχιστον μία εβδομάδα να ξεπεράσω αυτό που βίωσα. Ξεκάθαρα στα top 5 live performances που έχω δεί, ανεξαρτήτου είδους, ύφους και στυλ. 

Catch the breeze you know it blows everything, I’m so high that I’ve lost my mind. 



photo by Niki Topouslidou

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Leprous, Κlone, Maraton
@Fuzz Club
15/2/2020
(17/02/2020)
ypogeio.gr
Φοίβος Δεληβοριάς
Μόνο Ψέματα
Η Πρεμιέρα στο Κύτταρο (1/2/2020)
(08/02/2020)
ypogeio.gr
Godspeed You! Black Emperor
@ Gazi Music Hall
29/4/2018
(30/04/2018)
ypogeio.gr
Release Athens, Day 4 (16/6)
Ta Toy Boy, Fontaines D.C.
Morcheeba, J. Marr, New Order
(21/06/2019)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ