To ypogeio.gr

The Black Heart Procession

@Fuzz

31/3/2017

Όλα ξεκίνησαν την Παρασκευή 31/3 . Φέτος, το “1”, γίνεται 20 χρονών, ένας νέος, όμορφος αλλά σκοτεινός άνθρωπος ο οποίος πέρασε όλη του την ζωή στα ταξίδια μεταξύ San Diego και Σερβίας.  Οι Black Heart Procession ήρθαν για να το παρουσιασουν ολόκληρο και μας άφησαν έκπληκτους.
 
Στις 22:30 ακριβώς, οι Black Heart Procession ανέβηκαν στην σκηνή, για  την παρουσίαση του πρώτου τους άλμπουμ “1”. Η συγκεκριμένη βραδιά εγινε για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Η βραδιά ξεκίνησε με το “The Waiter”, ακολούθησε το “My old kind of summer “, δηλαδή τα δύο πρώτα κομμάτια του δίσκου. Εγώ θα μπορούσα να χαρακτήριζα τα δύο αυτά κομμάτια σαν ένα, καθώς το πιάνο και το​ ακορντεόν έδεσε απίστευτα με την χαρακτηριστική φωνή του  Pall.  Ακολούθησε το  “Release my heart” ένα από τα πιο γνωστά του δίσκου, καθώς μπορεί να είναι ο ορισμός του ρυθμικού σκοτεινού alternative  jam. Η καλύτερη στιγμη του κομματιου, όταν ο Pall Jenkins σου λεει με πόνο στην καρδιά “Release my heart before you move ahead”, βλέποντάς τον να είναι έτοιμος να ξεσπάσει σε λυγμούς. Σκυτάλη σε αυτό το μεθυσμένο κλίμα πηρε αυτή η κατάθεση ψυχής με το “Even thieves couldn’t lie“

Ο κοσμος είχε ξεκινήσει την γνωστή ελληνική μουρμούρα, με ατάκες όπως “κοιμήθηκα”, φωνάζοντας κομμάτια που λατρεύουν από την υπόλοιπη δισκογραφική τους δουλειά. Επίσης σχεδόν όλοι δίπλα μου είχαν μπεί στο κινητό τους και είχαν πιάσει κουβέντα με τους φιλους τους για ο,τιδήποτε άλλο εκτός από το τι γινόταν εκείνη την στιγμή στην σκηνή. Δεν θα σχολιάσω αυτό το γεγονός, καθώς είναι γνωστό αυτό στο ελληνικό κοινό, και αυτό το πρόβλημα που υπάρχει στην ελληνική νοοτροπία δεν θα αλλάξει τώρα με αυτό το κείμενο. Όταν βέβαια το επόμενο κομμάτι ξεκίνησε, το “Blue water – Black heart“, όλοι άρχισαν να κουνούν το κεφάλι τους στον ρυθμό, οπότε αυτό ίσως και να έφερε εντέλει μία ισορροπία στο κλίμα. 

Η μπάντα συνέχισε να παρουσιάζει το υπόλοιπο άλμπουμ και εγώ ένιωθα καθώς πέρναγαν τα κομμάτια λες και περπατούσα στους χωμάτινους δρόμους σε ένα χωριό στην Άγρια Δύση, με όλα του τα σπίτια χτισμένα μόνο με ξύλο, με όλους τους κατοίκους εξαφανισμένους από προσώπου γης και αυτό το άλμπουμ να ακούγεται από ένα κτίριο αυτού του χωριού με την πινακίδα απέξω να γράφει “1” ως το  act  εκείνης της μερας. 

Η κορύφωση ήρθε με μία εκρηκτική performance του τελευταίου κομματιού στην σειρά του άλμπουμ, του “A heart the size of a horse”, κατά τη διάρκεια του οποίου παρέδωσαν μαθήματα για το πώς χρησιμοποιούνται τα effects, σε μία ήρεμη μπαλάντα μεν, αλλά τόσο δυνατή δε, με τα τύμπανα να υπάρχουν ακριβώς όσο έπρεπε να υπάρχουν σε ένα τέτοιου είδους σκοτεινό κομμάτι, ανατριχιαστική κατάθεση σκοτεινής τέχνης. 



Αμέσως μετά, ύστερα από ένα μικρό διάλειμμα 2 λεπτών, μάλλον για να κάνουν refill στα ουισκια τους, οι BHP ανέβηκαν ξανά για να μιλήσουν με το κοινό και να πιάσουν ξανά τα όργανα. Ο Pall, μας καλωσόρισε και μας ευχαρίστησε που παρεβρεθηκαμε όλοι εκεί για αυτό  τον σκοπό, και μάλιστα ανάφερε ότι πάντα του αρέσει να παίζει σε αυτό το κοινό. Χαριτολογώντας, είπε ότι θα παίξουν κι ένα κομμάτι που έχει πολλά views στο youtube, δηλαδή το “A cry for love”, για το οποίο αδημονούσε όλο το κοινό όλη τη νύχτα... Εκπληκτική παρουσίαση, φοβερή φωνή, χαρακτηριστική χροιά, fan favourite (δεν γινόταν να λείψει) και εκείνη η κλασσική ανατριχίλα στα χέρια, τόσο πολύ που νόμιζες ότι ο Tom Waits σκηνοθετεί την όλη παράσταση κάπου πίσω στα παρασκήνια με ηθοποιούς τα μέλη της μπάντας.  

Η βραδιά είχε ακόμα δύο κομμάτια για να φτάσει στο τέλος της. Πρώτα το  “The war is over “, από το φοβερό και τρομερό άλμπουμ “ Three”, έχοντας και το σχόλιο από τον Pall  για τον Donald Trump “we don’t want this guy in our country and we are trying so hard to change this”.  H βραδιά τελείωσε με μία μικρή έκπληξη, ένα ολοκαίνουριο κομμάτι το “Borders” ένα κομμάτι που μιλάει για τους μετανάστες και τα σύνορα μεταξύ των χωρών. Ξεκίνησε με βιολί και πιάνο και στην συνέχεια άλλαξε όλο, προσθέτοντας τύμπανα και κιθάρα με πολύ delay. Αμέσως εγινε αγαπημένο, ένα  σκοτεινό κομμάτι που μόνο οι Black Heart Procession γνωρίζουν το πώς γίνεται. Μας αποχαιρέτησαν με αυτό το ποίημα, λέγοντας πως η Αθήνα είναι ο τελευταίος σταθμός της περιοδείας τους για αυτό το tour, και ήταν ένας σταθμός που δεν μπορούσε να λείψει από το πρόγραμμά τους. Ήταν ένα βράδυ που ακόμα και κάποιος που δεν γνώριζε ποιοι μπορεί να ήταν οι Black Heart Procession, θα έμενε με το στόμα ανοικτό, καθώς η ατμόσφαιρα, το πιάνο, το ακορντεόν και τα διακριτικά τύμπανα συνέθεταν μία θεατρική παράσταση για αγάπες που δεν ικανοποιήθηκαν ποτέ, για κοινωνικοπολιτικά ζητήματα στα 90's και για την σκοτεινή πλευρά της ζωής. 

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Desert Monks
Live from the Recover Studio
9/5/2021
(11/05/2021)
ypogeio.gr
Τηλελάιβ 4: Nalyssa Green,
Δεσποινίς Τρίχρωμη, The Boy
15/4/2021
(08/05/2021)
ypogeio.gr
Μονοκόκαλο #1:
αστρογόνο, τεφλόν, Sigmataf,
Αγόριαstonilio - Gagarin 5/10
(08/10/2018)
ypogeio.gr
The Liminanas
Fuzz Club, 8/5/2015
(09/05/2015)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ