Νέες Κυκλοφορίες

In-Between

Sediment Bruise


Δύο Υπόγειοι συντάκτες, ο George Dimitriadis και ο Anthony Vamvakas, άκουσαν προσεκτικά και ενδελεχώς το νέο -3ο κατά σειρά- άλμπουμ των Sediment Bruise, "In-Between", και έκαναν λόγια την εμπειρία της ακρόασης...


* Διάβασε την περσινή (Ιαν.2018) συνέντευξη της Σαλονικιώτικης μπάντας στο Υπόγειο εδώ.



George Dimitriadis


Οι μπάντες που (θα) ξεχωρίζουν, θα είναι πάντα αυτές που έχουν προσωπικότητα.

Οκτώβρης 2012 – Sediment Bruise
Απρίλης 2016 – A New Disease
Ιανουάριος 2019 – In-Between

 

Τι και αν είμαστε μόλις στον Φεβρουάριο; Μια από τις καλύτερες εγχώριες κυκλοφορίες, έχει βγει ήδη στο φως. Στον τρίτο, κατά σειρά, δίσκο τους, οι Sediment Bruise παρουσιάζονται πιο ώριμοι από ποτέ, βουτάνε στα βαθύτερα και πιο σκοτεινά μονοπάτια, εκπέμποντας μια δημιουργική εσωστρέφεια.

Ο ήχος τους ήταν πάντα συμπαγής και δεμένος. Εδώ όμως είναι ακόμα παραπάνω σε σχέση με το "New Disease". Αν δεν ξέρετε τι θα πει αυτό, θα σας πω, με μια λέξη: Δουλειά. Γιατί το ταλέντο δεν τους λείπει, κάθε άλλο. Αλλά και από μόνο του δεν εγγυάται και τίποτα. Η μπάντα από την Θεσσαλονίκη είναι ενεργή για παραπάνω από 10 χρόνια. Στα χρόνια αυτά, έχει παρουσιάσει 3 δισκογραφικές δουλειές, στην κάθε μια από τις οποίες είναι εμφανής η πρόοδος. Σε κάθε άλμπουμ κάνουν και ένα βήμα μπροστά.

Ο ήχος τους είναι ο πυρήνας τους. Στο άρτι αφιχθέν "In-Between" έχουμε αλλαγές. Πέφτουν οι εντάσεις της κιθάρας, ακούμε τσέλο, βιολιά, περισσότερα πλήκτρα. Από την άλλη, έχουν κερδίσει κάτι μοναδικό: ο ήχος τους είναι αναγνωρίσιμος, έχουν πατήσει τα πόδια τους γερά στο έδαφος της post, της art rock και του new wave. Και παρά τους όποιους πειραματισμούς, η ταυτότητα και το στίγμα της μπάντας παραμένει αναλλοίωτο. 

Η μουσική των Sediment εμένα με κάνει να ταξιδεύω. Σε τέτοιο βαθμό, που με κάνει και σκέφτομαι πάλι απλά. Ότι δηλαδή, στο τέλος της ημέρας, αυτό που μετράει είναι η καλή μουσική και όχι η επιτηδευμένη πολυπλοκότητα που συναντάω πολύ συχνά γύρω μου. Απλά, όμορφα, back to basics, με πολύ συναίσθημα, αυθεντικά. Ναι, αυτή είναι η λέξη. Οι Sediment είναι αυθεντικοί τύποι που φτιάχνουν κα παίζουν όμορφη μουσική. 

Το In-Between είναι ένα μεταίχμιο, ένα μεταβατικό στάδιο. Όταν φεύγεις από κάπου και λίγο πριν πας κάπου αλλού. Στο σημείο εκείνο, πριν κάνεις το επόμενο βήμα και χωρίς να ξέρεις καν γιατί έκανες το προηγούμενο, είναι που κοντοστέκεσαι για λίγο. Εκεί γεννήθηκαν τα τραγούδια αυτού του δίσκου. Όπως λένε και οι ίδιοι οι ΣΜ, μεταξύ ζωής και θανάτου, μεταξύ δύο ανθρώπων που κάποτε είχαν συναισθήματα, αλλά όχι πια, μεταξύ της οικογένειας και της μοναχικής ζωής, στις επιλογές και τις αλλαγές που πρέπει να κάνουμε, εκεί που είμαστε αβοήθητοι και μόνοι. Αυτό είναι το In-Between.

Αυτό είναι άλλο ένα σπουδαίο επίτευγμα αυτού του δίσκου. Η έμπνευση του έχει αντληθεί από καταστάσεις και βιώματα που αφορούν όλους μας. Και εγώ έχω νιώσει έτσι και εσύ έχεις. Και σίγουρα, ακούγοντας το In Between, ο καθένας θα νιώσει κάτι διαφορετικό. Αλλά όλοι θα νιώσουμε κάτι, ίσα ίσα για να βεβαιωθούμε ότι η καρδιά μας λειτουργεί ακόμα.

Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησαν ένα πολύ όμορφο video clip, για ένα από τα highlights του δίσκου. Το τραγούδι "State of Mind", ντύθηκε με τις υπέροχες του εικόνες του μετρ του είδους, Στέργιου Φουρκιώτη («Μέσα στην Πόλη των Άλλων», μεταξύ πολλών άλλων)
 


 

Anthony Vamvakas


Η εκπληκτική πολυμελής μπάντα απο τη Θεσσαλονίκη επιστρέφει, δυόμιση χρόνια μετά την τελευταία υπέροχη τους κυκλοφορία "A New Disease", με το άκρως καθηλωτικό και γεμάτο συγκινήσεις νέο άλμπουμ "In-Between". Oμάδα που κερδίζει δεν αλλάζει, καθώς η μπάντα συνέχισε την επιτυχημένη συνεργασία της με το γνωστό Βρετανό παραγωγό Clive Martin που έχει συνεργαστεί με ονόματα όπως οι Queen, Visage, Marc & The Mambas, Hunters & Collectors, Echobelly, Reef , Puressence, Stereophonics, Youssou N' Dour, Gipsy Kings κ.α . Με τη μαεστρία και την εμπειρία του κατάφερε να δημιουργήσει μια πολύ δυνατή παραγωγή, η οποία μόνο εύκολη δεν ήταν αν αναλογιστεί κανείς πως είχε να κάνει με μια πολυμελή μπάντα που χρησιμοποιεί πολλά όργανα (ηλεκτρικά, ηλεκτρονικά, κρουστά και βιολί) και είναι άκρως πειραματική. Το κάθε μέλος του σχήματος τοποθετεί την ιδέα του και τις μουσικές του επιρροές, δημιουργώντας ένα κράμα απο σχεδόν όλο το εύρος της εναλλακτικής ρόκ, κάτι που κάνει τη μουσική τους να ακούγεται ενδιαφέρουσα και όχι μονότονη, δίνοντάς σου κάθε φορά κάτι διαφορετικό . Όλες αυτές τις ξεχωριστές ιδέες λοιπόν, ο κύριος Martin κατάφερε να τις φέρει σε αρμονία και ισορροπία, κάνοντας τον ακροατή να μπορεί να απολαύσει και την παραμικρή λεπτομέρεια αυτών των τόσο ατμοσφαιρικών και κινηματογραφικών συνθέσεων.
    
Στον ήχο τους είναι εμφανείς οι επιρροές των Radiohead, Massive Attack, Mogwai, Arcade Fire, Archive, Deus, ωστόσο δεν αισθάνεσαι ότι ακούς μια κόπια του ήχου των συγκεκριμένων ονομάτων, αλλά κάτι καινούργιο και κάτι ιδιαίτερο, που σου δημιουργεί έντονα συναισθήματα. Ίσως αυτό συμβαίνει επειδή εκτός απο ενδιαφέρουσες ιδέες πάνω στις συνθέσεις, μεράκι και αγάπη για τη μουσική, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι είχαν κάποιες σκέψεις στο μυαλό τους που ήθελαν να αποτυπωθούν σε ένα θεματικό δίσκο. Όπως λένε και οι ίδιοι, το "In-Between’’ έχει να κάνει με αβεβαιότητες. Περιόδους της ζωής μας που δεν ξέρουμε τι θα ακολουθήσει. Στιγμές που νιώθουμε μικροί σε όλο το τεράστιο σύμπαν των ανθρώπων και των καταστάσεων που δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Το κενό στο διάστημα και στο χρόνο μεταξύ ζωής και θανάτου. Το χάσμα που αναδύεται μεταξύ δύο αγαπημένων ανθρώπων που δεν τους ενώνει τίποτα πλέον. Τις αβεβαιότητες που έρχονται όταν δημιουργείς μια οικογένεια και αφήνεις την ασφάλεια της τόσο καλά προγραμματισμένης ζωής σου και συνεχίζεις μόνος. Το χάσμα ανάμεσα στη ρουτίνα και το τι συμβαίνει γύρω σου και τελικά δεν σε νοιάζει γιατί δεν έχεις χρόνο να ασχοληθείς με αυτό. Την αβεβαιότητα όταν χάνεις το παιδί μέσα σου για να γίνεις ένας ακόμη εργαζόμενος μηχανισμός. Τόσες αλλαγές που όλοι μας έχασαν ανάμεσα στις άπειρες επιλογές που πρέπει να κάνουμε αβοήθητοι και μόνοι. Αυτό είναι το In-Between. 

Τρομερά ενδιαφέρουσα η αποτύπωση όλων αυτών των σκέψεων που κουμπώνουν άριστα με τη μελαγχολική, ωστόσο ταξιδιάρικη, μουσική και τα αιθέρια φωνητικά. Η εντύπωση που μου δίνει είναι πως ναι μεν σου δημιουργεί μια μελαγχολία και κάπου-κάπου μια σύγχυση, μιας και ο ήχος που βγαίνει είναι τόσο αστρικός που σε κάνει να σκέφτεσαι και γενικά να λειτουργεί έντονα ο εγκέφαλος σου. Δεν είναι εύκολη πιασάρικη μουσική για να γκρουβάρεις με το ρυθμό. Ωστόσο, παρόλο που το άκουσα κακοδιάθετος, δεν ένιωσα χειρότερα. Αντιθέτως, μου έκανε καλή συντροφιά, δεν με έριξε ψυχολογικά, με ηρέμησε. Η επαφή μου μαζί του ήταν άκρως πνευματική.
 
Όσον αφορά στο κομμάτι της παραγωγής και της σύνθεσης να συμπληρώσω πως το άλμπουμ διαφέρει σε σχέση με τα προηγούμενα δύο. Πολύ λιγότερο δυνατές κιθάρες και διαφορετικό παίξιμο (περισσότερο ambient), περισσότερη η χρήση των synths, πιάνο, βιολιού και cello και όλα αυτά σε συνδυασμό με φωνητικές αρμονίες και αιθέρια φωνητικά . Είναι εμφανές πως και σε θεματικό αλλά και σε μουσικό πλαίσιο ήθελαν να δημιουργήσουν κάτι άκρως ατμοσφαιρικό που να ξεχειλίζει αλλά και να δημιουργεί έντονα συναισθήματα και νομίζω το κατάφεραν και με το παραπάνω.

Απο τις 9 συνθέσεις του άλμπουμ, ξεχώρισα ιδιαιτέρως 6 κομμάτια: "Birth", "State Of Mind", "Mirror", "The Shore", "Emergency Response" και "Delinquency". Αυτά που με άγγιξαν περισσότερο και δεν ξεκολλάνε απο το μυαλό μου είναι το "Birth", που με ταξίδεψε στο άπειρο και ως πρώτο κομμάτι του άλμπουμ με κέρδισε απο το πρώτο άκουσμα, με αυτά τα απίστευτα φωνητικά, τα υπέροχα απόκοσμα back vocals, τα ταξιδιάρικα πλήκτρα και το μαγικό τελείωμα του με το βιολί. Το γεμάτο σύγχυση "Mirror", που μου θύμισε το πώς θέλω να δημιουργήσω τον εσωτερικό μου κόσμο νικώντας τους εσωτερικούς μου δαίμονες, σπάζοντας εκείνο τον καθρέφτη που αντικρίζω τον άσχημο και κακό εαυτό που με κρατάει πίσω. Και το "The Shore", που με ταξίδεψε 4 χρόνια πίσω σε ένα μαγικό ταξίδι στα Χανιά της Κρήτης, όπου πήγα στο μαγικό Ελαφονήσι και περπάτησα σε όλη τη παραλία και τους αμμόλοφους μόνος με διάφορες σκέψεις στο μυαλό. Ένα μέρος που θέλω σίγουρα να ξαναπάω, κάτι που κατάφερα νοερά και με τη φαντασία μου, ακούγοντας το εν λόγω κομμάτι.
   
Το άλμπουμ είναι ό,τι πρέπει για εσωτερικές αναζητήσεις και το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όσους ακούνε τέτοια μουσική αλλά και σε όσους δεν γνωρίζουν αυτή την πλευρά της μουσικής αλλά θέλουν να τη μάθουν και να ταξιδέψουν μέσα της.
 


Release Date: 26/1/2019

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Παραδουλεύτρα
The Boy
(16/09/2019)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
ΚΡΑΑΚ (LP)
ΚΡΑΑΚ
(03/07/2019)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Believers
Serafim Tsotsonis
(02/07/2019)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Free
Iggy Pop
(17/09/2019)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ