To ypogeio.gr

7 Δίσκοι

για το μήνα Ιούνιο.


O Μάιος, ο τελευταίος μήνας της άνοιξης, σίγουρα ήταν ένας περίεργος μήνας με την καραντίνα να μας αφήνει σιγά-σιγά στην (αν)ησυχία μας, την καθημερινότητα να επιστρέφει και όλη την τρέλα να αρχίζει να σουλατσάρει ανενόχλητη στο βασίλειο της χώρας μας και όχι μόνο. Ακόμα δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι φέτος το καλοκαίρι δε θα πάμε σε φεστιβάλ και συναυλίες, μισό καλοκαίρι θα ζήσουμε, αλλά να είμαστε οκ να ζήσουμε και το επόμενο. Το Μάιο προσπάθησα να την βγάλω καθαρή ακούγοντας ξανά και ξανά τον πολύ ωραίο δίσκο των Austra και τo «Talkshow» του Kristof (check here). Ελπίζω ότι τα παρακάτω άλμπουμ θα είναι αρχή για τη δημιουργία ενός soundtrack που θα συντροφεύσει ένα όμορφο και... φυσιολογικό Καλοκαίρι. 


Η πρώτη ενδιαφέρουσα κυκλοφορία έρχεται στις 5 Ιουνίου και ανήκει στους Muzz, το νέο supergroup που έχει κάνει ήδη τον «θόρυβό» του και αποτελείται από τους Paul Banks, frontman των Interpol, τον Matt Barrick που έχει περάσει από τους The Walkmen και τους Fleet Foxes και το πολυεργαλείο Josh Kaufman από τους Bonny Light Horseman. Μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει τέσσερα πολύ ωραία singles, μπορείτε να ακούσετε τα τρία πρώτα εδώ. O δίσκος θα μας έρθει από την Matador και θα περιέχει 12 tracks. Στο δελτίο τύπου το γκρουπ δήλωσε ότι οι πρώτες ηχογραφήσεις έγιναν αρκετά χρόνια πίσω, το 2015. Το όνομα τους το πήραν από το τρόπο που περιέγραφε ο Kaufman τον ήχο της μπάντας. Η κυκλοφορία αυτή είναι ψιλοσιγουράκι για να μπει καλά ο Ιούνιος. 

Επόμενη στάση Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στην Κέρκυρα. Τα Παιδιά Της Παλαιότητας κυκλοφορούν το τρίτο άλμπουμ τους, «Ενθύμιον Νεανικών Συντροφιών», πέντε χρόνια μετά το αγαπημένο «Consortium In Amato». Αν για κάποιο λόγο δε γνωρίζετε το συγκρότημα, να σας ενημερώσω ότι είναι ένα είδος συνέχειας των Κορε.Υδρο. καθώς δημιουργήθηκαν μετά τη διάλυση αυτών και απαρτίζονται από τον Παντελή Δημητριάδη, frontman των Κόρε, τον Μάριο Πλασκασοβίτη, που έχει περάσει και αυτός από τους Κόρε, στο πιάνο, τις κιθάρες, στα πλήκτρα, στο μεταλλόφωνο, στο programming, στο μπάσο και σε κάποια φωνητικά. Στο δίσκο τσέλο παίζει η Χριστίνα Παπαλίτσα και ο Επαμεινώνδας Καραϊσκος είναι στα drums, μπάσο και πλήκτρα. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει από την Inner Ear στις 9 Ιουνίου και αποτελείται από δώδεκα κομμάτια. Μέχρι τώρα έχουμε ακούσει μόνο το «Τα Απέραντα Θέρη Μου» (άκουσε το εδώ) και εγώ προσωπικά το λάτρεψα και το αγάπησα ακόμα περισσότερο για το πάθος και αυτή την ξεχωριστή δύναμη που βγάζει πάντα η φωνή του Δημητριάδη. Η παραγωγή έγινε από το ράδΥο Κορέα, με τη γενική εποπτεία του Θανάση Δανίλη (Κέρκυρα, 2017-2019) και τη σφραγίδα της Inner Ear. Νομίζω ότι τα λόγια είναι περιττά γι' αυτό το δίσκο και είμαι σίγουρος ότι θα είναι μια κυκλοφορία που θα έχει την καθολική αναγνώριση και αγάπη που του αξίζει από το ελληνικό κοινό. 

Λίγες μέρες αργότερα, στις 12 Ιουνίου, θα γιορτάσουμε την γιορτή της Γυναίκας με καινούριες μουσικές, καθώς την ίδια μέρα βγάζουν δίσκο η Norah Jones και η τρομερή Jehnny Beth από τις The Savages. Κανονικά θα έβγαινε και ο νέος δίσκος του Steven Wilson από τους Porcupine Tree, αλλά λόγω της πανδημίας είπε να μετακινήσει την κυκλοφορία για λίγο μετά, δηλαδή για τις 29/1/2021… 

Norah Jones. Ακόμα μια καλλιτέχνις που κακώς δεν είχα ασχοληθεί μαζί της για πολλά χρόνια. Έπρεπε να έρθει το 2011 το άλμπουμ "Rome" του Danielle Luppi και του Danger Mouse, στο οποίο μοιράστηκε κομμάτια μαζί με τον Jack White, για να την ακούσω και να καταλάβω το μεγαλείο της φωνής της. Τώρα πια θεωρείται μια από τις σημαντικότερες φωνές της μουσικής και είναι έτοιμη να κυκλοφορήσει το έβδομο studio άλμπουμ της «Pick Me Off The Floor». Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει από την Blue Note Records και θα περιέχει δώδεκα κομμάτια συν ένα bonus track που έχει ήδη κυκλοφορήσει ("Tryin’ To Keep It Together"). Έχουμε ακούσει ακόμα τρία τραγούδια από το άλμπουμ: Το «Were You Watching», που δύσκολα δεν θα είναι το καλύτερο τραγούδι του δίσκου, το «How I Weep», που είναι αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος του, βαρύ και ασήκωτο - σε πιάνει ένα ψυχοπλάκωμα από το πρώτο λεπτό και γι’ αυτό ακριβώς είναι ωραίο - και το «I’m Alive» που έρχεται με μια φοβερή ενορχήστρωση που το απογειώνει. 

Την σκυτάλη παίρνει η εμβληματική Jennhy Beth, frontwoman των The Savages, οι οποίες μας είχαν ταρακουνήσει για τα καλά σχεδόν μια δεκαετία πίσω με αποκορύφωμα το live στην Αθήνα στα πλαίσια του Plissken. Και μπορεί πλέον η Jenny να έχει ακολουθήσει solo πορεία και το ντεμπούτο album να είναι προ το πυλών, αλλά η εσωτερική της δύναμη και αυτή ορμή/οργή της είναι στοιχεία παρόντα και εμφανή σε κάποια σημεία των νέων τραγουδιών που έχουμε ήδη διαθέσιμα ως τώρα. Ο δίσκος θα λέγεται «To Love Is To Live» και το πρώτο κομμάτι που ακούσαμε ήταν το «I’m The Man», σκληρό και βρώμικο στο πρώτο μέρος με μια μικρή γαλήνια παύση λίγο μετά τη μέση, για να ξανά έρθει η μουσική καταιγίδα της Jehnny στο φινάλε (ακούστε το εδώ). Λίγο καιρό μετά ακούσαμε τα «Heroine», «Innocence» και «Flower». Το πρώτο το βρήκα λίγο βαρετό, στο «Innocence» υπάρχουν ψήγματα της Beth που αγάπησα, αλλά και εδώ υπάρχει το μοτίβο καταιγισμός-ηρεμία-καταιγισμός και οκ - μου αρέσει αυτό το στιλ αλλά μη το παρακάνουμε. Βέβαια, μουσικά το κομμάτι είναι γεμάτο πλούσιους και ιντριγκαδόρικους ήχους, το αποτέλεσμα είναι καλό. Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και το κάπως πιο χαλαρό «Flower». Ανεμένουμε με περιέργεια το συνολικό αποτέλεσμα. Το «I’m The Man» θα είναι σίγουρα από τα πιο δυνατά κομμάτια του δίσκου, ενώ τελικά το «Flower» όσο το ακούς τόσο κολλάς.  Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει από την Caroline Records και κανονικά ήταν προγραμματισμένος για τις 8 Μαϊου, αλλά και αυτός λόγω πανδημίας άλλαξε ημερομηνία. Η παραγωγή του δίσκου δεν δόθηκε σε όποιον και όποιον, αλλά στον τιτάνα Flood, τoν Atticus Ross και στον Johnny Hostile, ενώ στο δίσκο κάνουν ένα πέρασμα και ο Joe Talbot των Idles, o ηθοποιός Cillian Murphy και η εκπληκτική Romy Madley Croft των XX. Πώς αποφάσισε η Jehnny Beth να κάνει ένα σόλο δίσκο; Το σκέφτηκε όταν έμαθε για τον θάνατο του David Bowie. Όπως δήλωσε, τότε συνειδητοποίησε ότι ο θάνατος είναι μέρος του κύκλου μας και αντιλήφθηκε ότι αν πέθαινε θα ήθελε να έχει κυκλοφορήσει πρώτα ένα προσωπικό δίσκο. Τα κατάφερε…

Μια εβδομάδα αργότερα, στις 19 Ιουνίου, ο Mc Demarco κυκλοφορεί δύο δίσκους, τους «Here Comes The Cowboy Demos» και το «Other Here Comes The Cowboy Demos». Η κυκλοφορία τους θα έρθει από την δισκογραφική του ίδιου, Mac’s Record. Όπως καταλαβαίνετε, και οι τα δύο άλμπουμ «πατάνε» πάνω στη περσινή κυκλοφορία του Demarco «Here Comes The Cowboy», που ήταν ένας αρκετά καλός δίσκος, όπως όμως όλες τις δουλειές του, δε την βρήκα αριστούργημα, αλλά ούτε και για πέταμα προφανώς, είχε τις στιγμές του. Τώρα, στο πρώτο δίσκο θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε κάποιες demo versions των τραγουδιών που μπήκαν στο αρχικό άλμπουμ, ενώ στο δεύτερο LP θα υπάρχουν ακυκλοφόρητα κομμάτια και αρκετά διαφορετικές εκτελέσεις των πρωτοτύπων. Οκ, ένα πέρασμα θα το κάνω στο άλμπουμ.

Η τελευταία κυκλοφορία του μήνα, έχει όλα φόντα για να είναι η πιο ενδιαφέρουσα, όχι μόνο του μήνα αλλά και του χρόνου.  Τα "κουρκουμπίνια" μας, δηλαδή οι ψυχεδελόφανκ Khruangbin, στις 26 Ιούνη κυκλοφορούν το νέο τους άλμπουμ «Mordechai». Η ιστορία πίσω από την έμπνευση είναι κάπως σουρεαλιστική και μοιάζει με σενάριο ταινίας. Όλα ξεκίνησαν όταν το μπάσο της μπάντας, δηλαδή η φοβερή και τρομερή Laura Lee, συνάντησε έναν άγνωστο ονόματι Mordechai και αυτός της πρότεινε να πάει μαζί με αυτόν και την οικογένεια του για πεζοπορία με στόχο έναν απομακρυσμένο καταρράκτη. Πήγε. Καθώς βούτηξε στα νερά, ο κύριος φώναξε ολόκληρο το όνομα της και ένιωσε σα να βαφτίστηκε ξανά. Γύρισε λοιπόν σπίτι και δε σταμάτησε να γράφει, ε και τώρα παρουσιάζεται το άλμπουμ. Η μόνη μου απορία είναι πώς νιώθει τώρα άραγε αυτός ο τυπάς; :) Στα του δίσκου τώρα, ως τώρα έχουμε δύο singles, το lead “Time (You And I)" (check here) και το "So We Won’t Forget” (check here). Ta δυο κομμάτια έχουν αρκετά κοινά χαρακτηριστικά που δε με τρέλαναν, τα βρήκα κάπως flat και άνευρα, αλλά και τα δυο έρχονται πακέτο με εξαιρετικά video clips. Χωρίς αμφιβολία, το δεύτερο είναι αρκετά καλύτερο από το πρώτο. Ανεύρα μεν με ενδιαφέροντες ήχους δε, για τους Khruangbin μιλάμε άλλωστε. Το τρίο φαίνεται να αλλάζει κάπως το στιλ της και περιμένω να ακούσω πώς θα είναι ολόκληρο το άλμπουμ, μιας και -όπως δήλωσε η μπάντα- στο δίσκο υπάρχουν μουσικές επιρροές από το Πακιστάν, την Κορέα και την Δυτική Αφρική. Το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει από την από την Dead Oceans σε συνεργασία με τη Night Time Stories.

Καλό μήνα mates, εύχομαι να ανταμώσουμε πιο σύντομα από όσο περιμένουμε σε κάποια συναυλία.

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
You'll Never Walk Alone...
(27/06/2020)
ypogeio.gr
Του Αγίου Παύλου
του Παυλίδη
(22/06/2020)
ypogeio.gr
And the..Nobel
goes to Bob Dylan
(17/10/2016)
ypogeio.gr
Τι Eννοείς Γιατί Είναι Σπουδαίος
ο Bob Dylan;
(10/10/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ