To ypogeio.gr

9 Νέοι Δίσκοι

για τον Οκτώβριο


* Strawberry Pills photo by Aris Athanatos


Θα ξεκινήσω με μια καθόλου τιμητική πρόταση για κάποιον που γράφει σε μουσικό site: Τον Σεπτέμβρη δεν άκουσα μουσική. Πρέπει να άκουσα 4-5 κομμάτια maximum. Με ρούφηξε -για ακόμα μια φορά- μια ατελείωτη εξεταστική και η δουλειά. Πρέπει να έχω γράψει την ίδια πρόταση σε περισσότερα από 4 άρθρα, μα είναι η αλήθεια. Eπειδή, όμως, εδώ δε γράφουμε song diary, αλλά τους νέους δίσκους που θα κυκλοφορήσουν τον Οκτώβρη, ας δούμε ποια είναι τα άλμπουμ που θα μας "ταλαιπωρήσουν" αυτό το μήνα. Ο Σεπτέμβρης ήταν καυτός και πρέπει, θέλω, να ακούσω και τους δίσκους που δεν πρόλαβα τις προηγούμενες 30 μέρες, αν μείνατε και εσείς πίσω, δείτε εδώ τι σας πρότεινα για τον Σεπτέμβρη, συμπεριλαμβανομένου και του νέου άλμπουμ του Παιδί Τραύμα, που μόλις άκουσα και είναι καταπληκτικό κι ας ακούγεται από κάποιες μεριές ότι δεν αξίζει, αλλά και του νέου δίσκου των Fleet Foxes που έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία, χωρίς καμία προειδοποίηση,πριν λίγες μέρες.


 

Η πρώτη κυκλοφορία του μήνα έρχεται από την Ισλανδία και έναν από τους μεγαλύτερους μουσικούς αντιπροσώπους της εν λόγω χώρας. Προφανώς και μιλάω για τον τεράστιο Jonsi των Sigur Ros. Ο Jonsi πήρε την μεγάλη απόφαση και στις 2 Οκτωβρίου θα κυκλοφορήσει το "Shiver", τη δεύτερη solo δουλειά του, δέκα χρόνια μετά το "Go" του 2010. Ο δίσκος θα περιέχει έντεκα κομμάτια και η παραγωγή μοιράστηκε ανάμεσα στον ίδιο και τον A.G. Cook. και θα κυκλοφορήσει από την Krunk. 

Από τα έντεκα tracks μας έδωσε τα τέσσερα για ορεκτικό. Ακούς το "Exhale" και το "Cannibal" στο οποίο συμμετέχει και η εμβληματική Elizabeth Fraser των Cocteau Twins και λες οκ, ακούω Jonsi, κλασσικά τίμια πράγματα. Μετά ακούς το "Salt Licorice", με τη συμμετοχή της Robyn, και το "Swill" και καταλαβαίνεις το πώς κατάφερε ο Jonsi να συνεργαστεί με τον Cook. Δύο τόσο διαφορετικοί, ως και αντίθετοι, μουσικοί χαρακτήρες έφτιαξαν το απόλυτο μουσικό παζλ. Προσωπικά ξετρελάθηκα και με τα τέσσερα κομμάτια. Αν και τα τελευταία χρόνια νόμιζα ότι είχα αφήσει πίσω μου τον Jonsi, αυτός εμφανίστηκε μπροστά μου σαν φάντης μπαστούνι. Νιώθω ότι το "Shiver" θα είναι ένα αρκετά καλό άλμπουμ και περιμένω να δω αν μπορεί να είναι τόσο καλό όσο και οι δυνατότητες που σίγουρα διαθέτει και μας το έχει αποδείξει πολλάκις ο Ισλανδός μουσικός.

Η δεύτερη κυκλοφορία του μήνα δεν ξέρω αν θα έπρεπε να υπάρχει στο παρόν άρθρο. Δηλαδή δεν ξέρω αν το προτείνω αυτό το άλμπουμ, έστω και στον εαυτό μου, αλλά για να τιμήσω τις ωραίες στιγμές που μου έδωσε η μπάντα στο παρελθόν θα το βάλω. Travis λοιπόν και 9 Οκτωβρίου. Τέσσερα χρόνια μετά το τελευταίο τους άλμπουμ “Everything At Once” και πολλά περισσότερα από την τελευταία φορά που μου άρεσε κάποιο κομμάτι τους, η μπάντα κυκλοφορεί την ένατη studio δουλειά της με τίτλο “10 Songs”. Δέκα κομμάτια και ήδη έχουμε ακούσει τα μισά. Μακράν το καλύτερο είναι το κάπως uplifting “Ghost” (check here) και το πολύ δυνατό “Valentine”. Tα υπόλοιπα τρία δε με τρέλαναν, μου μύριζαν λίγο ναφθαλίνη, κάπως παλαιϊκά, ελπίζω να καταλαβαίνετε τι εννοώ. Πάντως μάλλον οι Travis τα κατάφεραν, και θα κυκλοφορήσουν ένα δίσκο που θα μας κάνει να τον ακούσουμε έστω και λίγο...

Όμως στις 9/10 έχουμε και την κυκλοφορία των «δικών» μας Arcadian Child που θα μας κάνει να ψυχεδελιαστούμε στο έπακρο. Οι κύπριοι παιχταράδες είναι έτοιμοι να κυκλοφορήσουν το τρίτο τους άλμπουμ “Protopsycho”, από την Ripple Music και Kozmik Artifactz. Ο δίσκος θα περιλαμβάνει 9 κομμάτια και η παραγωγή ανήκει στην ίδια τη μπάντα και τον Ανδρέα Τραχωνίτη. Όμως, όλα αυτά λίγη σημασία έχουν, αυτό που μετράει είναι ότι οι Arcadian Child βγάζουν δίσκο. Μέχρι σήμερα έχουμε ακούσει τρία singles και προσωπικά τα βρίσκω και τα τρία εξαιρετικά. Ψυχεδελοπαγανιστικό ροκ, ανατολίτικοι ήχοι, λίγο prog, λίγο stoner, αυτοί είναι οι Arcadian Child. Πολυσυλλεκτικοί και με τα μυαλά τους ορθάνοιχτα στη μουσική. Κάθε δίσκος λίγο καλύτερος από τον προηγούμενο. Το γκρουπ αλλάζει μουσικά επίπεδα και το ξέρει. Μέσα σε τέσσερα χρόνια κυκλοφορούν τρία άλμπουμ και είναι ολοφάνερο ότι η έμπνευση είναι παρούσα και ούσα ολούθε μέσα τους τα τελευταία χρόνια.

Μπαμ, μπαμ, φτάσαμε στα μισά του μήνα, 16/10 και οι Osees μας κάνουν πλάκα. Στις 25 Σεπτέμβρη κυκλοφόρησαν το “Protean Threat” και σε 21 μέρες μετά κυκλοφορούν το 24ο άλμπουμ τους “Metamorphosed”. Ρε Dwyer χαλάρωσε λίγο, δεν προλάβαμε να ακούσουμε το πρώτο ακόμα… Με φορά, λοιπόν, αυτή η τρελή μπάντα είναι έτοιμη για το δεύτερο άλμπουμ της μέσα στο χρόνο και προλαβαίνει να φτάσει τα τέσσερα-πέντε άνετα. Στο “Metamorphosed”, η αρρωστημένη όμορφη βαβούρα του “Protean Threat” συνεχίζεται στους ίδιους έντονους ρυθμούς, από ό,τι τουλάχιστον φαίνεται και ακούγεται με το single “Electric War”. Δεν έχω να πω και πολλά για τον Dwyer και την παρέα του, ειλικρινά δεν έχω ακούσει ακόμα το “Protean Threat”, τα είπα στο πρόλογο μη τα ξαναλέω… Αλλά το “Upbeat Ritual” είναι κομματάρα.

Όσο ο Jonsi ετοίμαζε το δεύτερο solo album του, όπως είπαμε παραπάνω,  στην άλλη μεριά του Ατλαντικού ένας άλλος μουσικός που έχει αφήσει το στίγμα του στη μουσική συνέθετε το δικό του ντεμπούτο σόλο άλμπουμ. Ο Matt Berninger, αυτή η θεότητα που έχουν για frontman οι The National, είναι πανέτοιμος για την κυκλοφορία του "Serpentine Prison" στις 16 Οκτωβρίου. Οι συνοδοιπόροι του σε αυτό το εγχείρημα είναι αρκετοί: Αρχικά, στο τιμόνι της παραγωγής βρίσκεται ο Booker T. Jones, ενώ στο δίσκο θα συμμετέχουν μεταξύ άλλων οι εξής: Andrew Bird, o Scott Devendorf των National, οι Walter Martin και Matt Barrick των The Walkmen και ο Brent Knopf από τους Menomena. Τρία singles μέχρι σήμερα, το ομώνυμο “Serpentine Prison” (check here), “Distant Axis” (check here) και “One More Second”. Τι να πω για τον Matt Berninger, ακούγοντας τα τρία αυτά κομμάτια ο ουρανός μαυρίζει, το δωμάτιο μικραίνει και η ψυχή σου στέκεται εκεί ανάμεσα στα έπιπλα, αιωρείται στο χώρο έτοιμη για όλα. Και σκεφτείτε ότι μέχρι πριν ενάμιση χρόνο δεν άκουγα ούτε National, όμως βρέθηκε ο comrade Ζωρζ Δημητριάδης και με έπεισε. Ευτυχώς.

Κοιτάζοντας τα άλμπουμ που θα κυκλοφορήσουν τον Οκτώβρη βλέπω, ότι στις 23/10 βγάζουν οι δίσκο οι Faithless. Οι Faithless! Oi Faithless! Wtf, πίνω μονορούφι την μπύρα μου όπως ο Berninger τα ποτά του και βάζω να ακούσω τα singles, “This Feeling” και το “Synthesizer”. Ακούγοντάς τα, ένιωσα 15 χρόνια νεότερος και ταυτόχρονα ένιωσα πάλι 20 χρονών στο σήμερα. Μεγάλη επιστροφή, για μια μπάντα που συνδύασε αριστοτεχνικά και καλύτερα από όλους το trip hop με την dance. Δέκα χρόνια μετά το “The Dance”, έρχεται το “All Blessed”, λίγο πιο ήρεμο από αυτά που ξέραμε, αλλά δεν έχει σημασία - είναι οι Faithless και μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και να το κάνουν καλά. To “Synthesizer” που επισημοποίησε την επιστροφή του τρίο είναι και το κομμάτι που έπεισε την ίδια την μπάντα να βγάλει ξανά δίσκο όπως δήλωσαν, παρομοιάζοντας το με ένα ερωτικό γράμμα: “a love letter to what we do and the music we make and also a little social commentary on our obsession with technology, musically all rolled into a big bold warm Faithless-y anthem”. Υπομονή μέχρι το ημερολόγιο να γράψει 23 Οκτωβρίου...

Μια μέρα πριν μας αφήσει και ο Οκτώβρης, στις 30/10, συναντάμε το νέο άλμπουμ των Puscifer, “Existential Reckoning”. Και όταν λέμε Puscifer, εννοούμε το side project του τελειομανή αλλά και υπερταλαντούχου Maynard James Keenan, frontman των Tool. Πέντε χρόνια μετά το “Money Shot”, επιστρέφουν με το “Existential Reckoning”. Μέχρι τώρα έχουμε στα χέρια μας δυο singles: To “Underwhelming” και το “Apocalyptical”. Βαριά τύμπανα, ψυχεδελικές καταστάσεις, και μαζί με τη φωνή του Keenan συνιστούν ένα συνδυασμό που δε χάνει - ούτως ή άλλως ο Keenan δεν ξέρει να χάνει ούτε να βγάζει “κακή” μουσική. Το πλάνο ήταν ο δίσκος να βγει το 2021, αφού προηγουμένως οι Tool θα είχαν κάνει ένα τεράστιο tour για το “Fear Inoculum” που κυκλοφόρησε πέρσι το καλοκαίρι. Αλλά η πανδημία άλλαξε τα σχέδια τους με αποτέλεσμα το πέμπτο studio άλμπουμ των Puscifer να έρθει νωρίτερα στα αυτιά μας.

Τέλος, την ίδια μέρα έχουμε και την τελευταία κυκλοφορία του μήνα και ανήκει στην ήρεμη δύναμη που ακούει στο όνομα Eels. 24 χρόνια μετά το ντεμπούτο “Beautiful Freak” του 1996, ο μίστερ E και η μπάντα του συνεχίζουν να είναι υπόδειγμα για όλα τα γκρουπ αυτού του πλανήτη... Πάντα φρέσκοι και μελωδικοί, πάντα ανανεωμένοι, κάθε δίσκος και ένα ταξίδι. Και έτσι συνεχίζουν και στο 2020, με το άλμπουμ “Earth to Dora”. Έχω ακούσει τα τρία πανέμορφα singles, “Are We Alright Again”, “Who You Say You Are” και “Baby Let’s Make It Real”, και πραγματικά έχει ηρεμήσει το μέσα μου. In Eells We Trust, o Εverett έχει επανειλημένως αποδείξει ότι έχει μεγάλη ψυχή και τα τελευταία χρόνια έχει επιστρέψει δριμύτερος και χαρούμενος, παρά τις δύσκολες φάσεις που πέρασε και ενώ ήταν έτοιμος να τα παρατήσει όλα, είναι εδώ - υπερεμπνευσμένος και υπερδημιουργικός.


* Επί του πιεστηρίου:

Τελευταία κυκλοφορία του μήνα έμελλε να είναι αυτή των Strawberry Pills. Το αθηναϊκό ντουέτο της Valisia Odell και του Αντώνη Κωνσταντάρα πριν λίγες ώρες ανακοίνωσε μέσω της σελίδας στο facebook ότι το ντεμπούτο άλμπουμ τους “Murder To A Beat” θα κυκλοφορήσει στις 30/10 από την Inner Ear. Λάτρεψα το γκρουπ από το ονειρικό (ή μήπως... εφιαλτικό;) single “Verbal Suicide” του 2019. Ήταν το αγαπημένο μου κομμάτι στις λίστες της χρονιάς και όσοι με ξέρουν θα πόνταραν ότι δεν θα μπορούσε με κανέναν τρόπο να "κουνηθεί" από την κορφή. Μετά ήρθαν και τα υπόλοιπα κομμάτια, κάποια απο αυτά οχι ως επίσημα singles αλλά μέσω live videos, το “Voyeur”, το “Dreams”, το “Icarus” και το “Porcelain Face”. Όλα πανέμορφα και αρτιότατα φτιαγμένα. Η φωνή της Valisia είναι ποικιλοτρόπως μοναδική, ο Αντώνης είναι εκεί κρεμασμένος πάνω στην κιθάρα του και φαίνεται σε κάθε συγχορδία πόσο το θέλει (δείτε το clip του "Voyeur" και θα καταλάβετε τι εννοώ) και αυτό το «θέλω» ξεχειλίζει τα ηχεία και την οθόνη μου κάθε φόρα που ακούω/βλέπω τη μουσική τους. Darkwave με λίγο electro και ξεκάθαρα ο δίσκος της χρονιάς είναι προ το πυλών. Οι Strawberry Pills είναι το next big thing της χώρας, κατ’ εμέ είναι δεδομένο, δε χρειάζεται να ακούσω το “Murder To A Beat”, το ξέρω ήδη. Δεν χαϊδεύω αυτιά, λέω αυτό που νιώθω. Sit back and relax… Η τριακοστή μέρα του μήνα πλησιάζει

 

Για ακόμα μια φορά λόγω πανδημίας δεν έχουμε live, ελπίζω να έχουμε κάποια τον επόμενο μήνα, αλλά μάλλον χλωμό. Οπότε κονσέρβα και άγιος ο Θεός. Ίσως είναι για το καλό μας, αλλά και ίσως να «μας γαμάνε χωρίς πληρωμή», όπως λένε οι Ωχρά Σπειροχαίτη, και ίσως να είναι η κατάλληλη ώρα να αναρωτηθούμε και να φωνάξουμε στους διπλανούς μας και στον εαυτό μας, αυτό που χρόνια μας φωνάζει ο The Boy: “Γιατί δε Χορεύετε Ρε;;;”.

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
«Ιχνη» («Traces», 2017)
του Θανάση Βασιλείου
(17/10/2020)
ypogeio.gr
Αριστομένης Θεοδωρόπουλος
ΦEY : ΕΔΩ
2 Χρόνια Μετά
(17/10/2020)
ypogeio.gr
Τώρα Αρχίζω και Θυμάμαι
[Ένα Αφιέρωμα
στα Ξύλινα Σπαθιά]
(13/08/2020)
ypogeio.gr
Είναι Πολλά Τα Λεφτά;
(Κάνοντας Πενηνταράκια
τα 69 Eυρώ των Monkeys)
(01/02/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ