To ypogeio.gr

Pink Floyd:

Full Discography Ranked


Ο Νικόλας Αλαβάνος, frontman της μπάντας των The BitterSweet και αγαπητός φίλος του Υπογείου, αιωρείται στο μαγικό σύμπαν των μεγάλων Pink Floyd και επιχειρεί να κατατάξει όλους τους δίσκους τους σε σειρά προτίμησης και σημαντικότητας.

 

"Τι σημαίνουν οι Floyd για σένα" ...ανεφώνησε ο Μέγας Μάγιστρος Μιχάλης Ν., όταν μου ανέθεσε αυτή τη μικρή αποστολή, την πιο όμορφη και συνάμα πιο δύσκολη στον κόσμο.

Τι σημαίνουν οι Floyd για μένα...χο χο χο, Παναγία, πώς ξεκινάς εδώ;;

Χώρια του ότι στο δωμάτιο ενός γερομπαμπαλή-έφηβου 45 ετών μπορείς ακόμα να δεις ένα ολόκληρο ταμπλώ γεμάτο αποκλειστικά με φώτο των Floyd της περιόδου 1967-1973 με focus στον Υπερήρωα Syd Barrett και διάφορα άλλα poster τους ατάκτως εριμμένα, χώρια του ότι τα τελευταία 6 ή 7 χρόνια ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ χοντρικά από Απρίλη μέχρι Σεπτέμβρη ακούω bootlegs των Floyd στο youtube, προσπαθώντας εις μάτην να γίνω Φλοϋδικός Υπερεπιστήμων, για μένα αυτή η Διαστημική Υπεργκρουπάρα είναι Στάση Ζωής, Εμπειρία Πολιτισμού, Εγκεφαλικός Βιασμός και κυριολεκτικά η μίση μου μουσική ζωή και τα τρία τέταρτα της μουσικής μου έμπνευσης.

Κοινώς είμαι ένα μίζερο αρρωστάκι, ένα άθλιο floyd junkie που σκοτώνει για τη δόση του 24/7. Και επειδή ξέρω ότι δεν είμαι μόνος μου εκεί έξω, και ότι ο κόσμος βρίθει Πινκφλοϋδικών Λούνατικς ευτυχώς, δεν υπάρχει κανένα νόημα να μακρηγορήσω.

Από την ώρα που μπήκαν στη ζωή μου με το Momentary Lapse Of Reason το 1988 (!!!, εφηβάκι στα eighties γαρ), σφυρηλατήθηκαν με το The Wall, και χαλυβδώθηκαν στην ψυχή και την καρδιά μου με το ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ Piper At The Gates Of Dawn, νιώθω μονίμως σαν ένα αβοήθητο έμβρυο μέσα σε έναν Ιπτάμενο Δίσκο Γεμάτο Μυστικά, περιμένοντας τον Αυλητή στις πύλες της Αυγής να με (ξανα)ταξιδέψει, να διαβούμε μαζί το κατώφλι των διαστάσεων, σε ένα Διαστρικό Υπερταξίδι τόσο τριπαριστό, τόσο τρομακτικό, τόσο διεγερτικό, τόσο γαμάτο, που ΕΥΤΥΧΩΣ δεν τελειώνει ποτέ. Το νόημα είναι να ταξιδεύεις με τους Διαστημικούς Ημίθεους της Ψυχεδέλειας εις το διηνεκές. Χάνεσαι στις σκιές του σούρουπου, στα "ελέγχη" της καρδιάς του Φθίνοντος Ηλίου, και δεν ξαναεπιστρέφεις.

Προσδεθείτε λοιπόν...

Υ.Γ: Η λίστα είναι καθαρά υποκειμενική και "φανατική", απότοκη ενός οπαδού που σαφέστατα νοσεί, άσχημα μάλιστα. Προσπάθησα όμως να περιλαμβάνει μια χροιά "σημαντικότητος" (περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα).



1. Meddle (1971)

Γιατί άλλαξε τα πάντα στην πορεία τους και συνδυάζει hardcore ψυχεδέλεια με space/rock δυναμίτες. Μόνο και μόνο για το "Echoes".

 

2. Piper At The Gates Of Dawn (1967)

Γιατί είναι από τα albums που άλλαξαν τη ροή της Μουσικής. Και το πρώτο τους.

 

3. Dark Side Of The Moon (1973)

Γιατί είναι το Dark Side. Αλμπουμάρα. Το αφιερώνω στον ανεκδιήγητο John Mayer. He knows why.

 

4. Wish You Were Here (1975)

Πολύ απλά γιατί έχει το ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ Shine On You Crazy Diamond. Θα ήταν πιο ψηλά, αλλά πέφτει ελέω του ομότιτλου.

 

5. More (1969)

Γιατί απλά με στέλνει στη ΣΤΡΑΤΟΣΦΑΙΡΑ. Το καλύτερο και πιο stoned soundtrack της Ιστορίας. Για ακούστε το "Quicksilver" το σούρουπο...Το έχω ΛΙΩΣΕΙ.

 

6. Animals (1977)

Γιατί είναι ένα underrated metal punk black Masterpiece.

 

7. The Wall (1979)

Γιατί είναι το The Wall και επίσης το πρώτο album τους που άκουσα ολόκληρο.

 

8. A Saucerful Of Secrets (1968)

Γιατί είναι trippy, psychedelic, αδέξιο, μπερδεμένο, παραμυθένιο, stoned as it gets, γλυκύτατο και μεταβατικό. Προσωπικό λατρεμένο, θα ήταν πιο ψηλά στη λίστα μου, αν δεν σκεφτόμουν τη "σημαντικότητα".

 

9. Atom Heart Mother (1970)

Για το ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ομότιτλο Αριστούργημα και το underrated ΔΙΑΜΑΝΤΙ "Alan's Psychedelic Breakfast".

 

10. Ummagumma (1969)

Γιατί ποτέ δεν με "έπεισε" πλήρως. Το θεωρώ εντελώς ασύνεκτο. Φωτεινές εξαιρέσεις το Syssyphus και το Grantchester Meadows που είναι επικές κομματάρες. Είμαι και απ'αυτούς τους "περίεργους"που δεν τρελαίνονται με τις live εκτελέσεις εδώ. ΠΟΛΥ καλύτερες και πιο ώριμες οι live εκτελέσεις τους στην Πομπηία.


11. The Final Cut (1983)

12. Obscured By Clouds (1972)

13. The Division Bell (1994)

14. A Momentary Lapse Of Reason (1987)

15. The Endless River (2014)

 

If you like this, check also this:
Ένα σημείωμα για τον Syd Barrett 
(του Ανδρέα Κουλιεράκη)
Shine On You Crazy Diamond: Ένα Αφιέρωμα στον Syd Barrett (του Ali Mathloum)
Album Stories: The Wall (του Ali Mathloum)


Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Α, ρε Tom...
What The Fuck?
(11/07/2020)
ypogeio.gr
You'll Never Walk Alone...
(27/06/2020)
ypogeio.gr
Depeche Mode -
Spirits in the Forest:
Documentary Review
(22/11/2019)
ypogeio.gr
Κλείσε το ❝ Rocκ ❞ Ραδιόφωνο.
Δεν το Bαρέθηκες Aκόμα;
(13/09/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ