To ypogeio.gr

Central Pozitronics


Central Pozitronics, ένας ηχητικός πολυκόπτης θορύβων, απρόβλεπτων ρυθμικών σχημάτων και pop μουσικής.
Πειραγμένες κιθάρες, τύμπανα και ηλεκτρονικά συνδυάζονται σε ένα ανελέητο ψηφιακό κύμα γρήγορων ταχυτήτων, δημιουργώντας ένα υπερηχητικό κοκτέιλ, ετερόκλητων συστατικών: ένα σπασμένο δάχτυλο, ένα εφηβικό ειδύλλιο, μια γροθιά στο πρόσωπο.
Έτοιμο για σερβίρισμα.


Όταν τον περασμένο Μάιο βγήκαμε έξω ελεύθεροι από το πρώτο lockdown, είχα μια περίεργη και ασυνήθιστη μουσική να συντροφεύει τις εξορμήσεις μου στον έξω κόσμο. Είχα τον άναρχο, μα κατά βάθος καλοπρογραμματισμένο και "μαθηματικά" υπολογισμένο (βλ.math rock), θόρυβο των ντόπιων "ταραχοποιών" Central Pozitronics, οι οποίοι μόλις είχαν κυκλοφορήσει το s/t debut τους. Ο ορμητικός ηλεκτρισμός και η ακούραστη ενέργεια της μπάντας μου έδινε μια γερή σπρωξιά να επιστρέψω στο φως, έστω κι αν ήξερα πως τίποτα πια εκεί έξω δεν θα ήταν το ίδιο.

Η καταιγιστική ορχηστρική μουσική που φτιάχνει το σχήμα που φτιάχτηκε προ εξαετίας στην Κέρκυρα (μα τώρα εδρεύει στην Αθήνα), δεν αστειεύεται. Σε αρπάζει με βία από το χέρι και σε κλωθογυρίζει πάνω-κάτω, σε αναποδογυρίζει μέσα σε breakbeat ακανόνιστα κανονισμένους ρυθμούς, σε ταξιδεύει με ταχύτητες καταιγιστικές κι ύστερα σε αφήνει σε έναν άγνωστο προορισμό, κατάκοπο αλλά πλήρη και γεμάτο. Η εμπειρία δεν είναι για όλες τις ώρες και δεν είναι διόλου εύπεμπτη, μα σας διαβεβαιώ πως είναι πλούσια και αξίζει να την αναζητήσετε...

Το 8-track άλμπουμ των Central Pozitronics κυκλοφόρησε στις 15 του περασμένου Μαϊου από την 39label. Με χαρά τους καλωσορίζουμε στο Υπόγειο, ακολουθεί η ενδιαφέρουσα κουβέντα που είχαμε μαζί τους. 

 

All music by Central Pozitronics. Central Pozitronics is:Giorgos Mizithras / electronics, Nikos Antonopoulos / guitar, Giannis Papadoulis / drums. Produced by Nikos Massaras. Mixed by Thodoris Zefkilis and Nikos Massaras. Recorded and mastered by Thodoris Zefkilis @ scarstudios [2017-2019]. Cover art by Miltos Begnis

Special thanks to Nikos Massaras, Thodoris Zefkilis, Miltos Begnis, Thanos Thiriou, Grigoris Panopoulos and everyone who gave us their support during the making of this record.
 

 


Το Υπόγειο: Central Pozitronics σας καλωσορίζουμε στο Υπόγειο! Είστε μία μπάντα που μας συστήθηκε δισκογαφικά πριν μερικούς μήνες, οπότε για αρχή θα θέλαμε να μας συστηθείτε με τον κλασικό και τυπικό τρόπο: Ποια είναι τα μέλη του σχήματος και ποια η ιστορία-πορεία της μπάντας μέχρι να φτάσουμε στην κυκλοφορία του debut σας;

Υo,
Central Pozitronics = MIZI - ηλεκτρονικά // Νίκος Αντωνόπουλος- κιθάρες , Γιάννης Παπαδούλης – τύμπανα

Ξεκινήσαμε στην Κέρκυρα ως φοιτητές στο μουσικών σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου. Βρεθήκαμε οι τρεις μας, αρχίσαμε να παίζουμε, βγάλαμε μερικά κομμάτια (3-4;), φτιάξαμε ένα απαράδεκτο setlist με τα κομμάτια, διάφορα ηχητικά fillers και κάτι διασκευές Prodigy και Pendulum και παίξαμε το πρώτο μας live το 2014 στο Πολύτεχνο στην Κέρκυρα. Εκεί μας άκουσε και ο Νίκος Μασσαράς, ο οποίος έκανε την παραγωγή στον δίσκο μας. Αυτό ήταν η σπίθα. Μετά αρχίσαμε να παίζουμε και να ασχολούμαστε περισσότερο, υπήρξαν και διάφορα breaks που λείπαμε ανά φάσεις σε εξωτερικά για σπουδές και το 2017 κάναμε την Αθήνα μόνιμη έδρα μας και αρχίσαμε να γράφουμε.


Το Υπόγειο: Πώς προέκυψε το όνομά σας και ποιοι οι συμβολισμοί που απορρέουν από αυτό;

Το Central Pozitronics  είναι εμπνευσμένο από τη σειρά βιβλίων του Stephen King «Μαύρος Πύργος». Μέσα στο βιβλίο υπάρχει μια φανταστική megacorporation με την επωνυμία «North Central Positronics». Η εταιρία ειδικεύεται στην παραγωγή ρομπότ μέσα από τον συνδυασμό τεχνολογίας και μαγείας. Παράλληλα η ίδια η λέξη «positronics» πρέπει να είναι αναφορά από τον King στα ρομπότ του Asimov τα οποία λειτουργούν με  positronic brains.
Η ιδέα για το όνομα ήρθε από τον κιθαρίστα μας και όταν καταλάβαμε ακριβώς τι είναι, ψηθήκαμε. Νιώθουμε πως ο ήχος των Pozitronics είναι στενά συνδεδεμένος με την sci-fi και cyberpunk κουλτούρα, ενώ σίγα σιγά με την χρήση του ονόματος αυτό έφυγε πια από μας και έχει έρθει να συνιστά δικιά του οντότητα. Το ποζιτρόνιο δεν είμαστε εμείς, το ποζιτρόνιο είναι έξω από μας και εμείς το υπηρετούμε με τον ήχο μας, εμφανίζεται όταν υπάρχουν αυξανόμενα επίπεδα ενέργειας στο χώρο που παίζουμε.


Το Υπόγειο: Εστιάζοντας στο s/t debut σας, θα θέλαμε να μας πείτε λεπτομέρειες τόσο για την περίοδο της σύνθεσης των κομματιών όσο και την φάση της ηχογράφησης.

Τα περισσότερα από τα κομμάτια του δίσκου έχουν γραφτεί σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τις χρονιές 2014-2015. Αυτό ήταν και το συνθετικό μπαμ της μπάντας που ήρθε με το που δημιουργηθήκαμε. Υπήρχε τρομερή όρεξη για πειραματισμό τότε, όχι λόγω άποψης, αλλά λόγω καθαρής ανάγκης· κανείς δεν είχε ξαναβρεθεί σε ένα τέτοιο σχήμα. Η φάση με τα ηλεκτρονικά ήταν πολύ φρέσκια τότε για όλους μας, ακόμα και για τον MIZI που τα έπαιζε, βέβαια τα κομμάτια τότε ήταν σε μία πολύ βασική μορφή, καμία σχέση με το πως υπάρχουν στο δίσκο.

Η συνέχεια δόθηκε το 2017 που μπήκαμε για πρώτη φορά στο στούντιο του Θοδωρή Ζευκιλή μαζί με τον Νίκο Μασσαρά, γράψαμε κιθάρες και τύμπανα και μετά από πάνω τα ηλεκτρονικά και αρχίσαμε μίξεις και παραγωγή σε συνεργασία με τον Νίκο. Η φάση που προέκυψε είναι πως ό,τι και να μιξάραμε, ξενερώναμε με τα τύμπανα, οπότε μετά από ένα χρόνο αποφασίσαμε να ξαναγράψουμε τα τύμπανα από την αρχή με άλλο σετ. Όταν επιτέλους ήμασταν ευχαριστημένοι με τα ντραμς το κόλπο άρχισε να κινείται πιο γρήγορα και με περισσότερη σιγουριά.

Εντάξει, τον αργήσαμε τον δίσκο, από το πρώτο rec μέχρι την κυκλοφορία πέρασαν 3 χρόνια. Όταν όμως ήταν έτοιμος γουστάραμε πραγματικά με το αποτέλεσμα, δηλαδή ακόμα και τώρα που έχει περάσει κάποιος καιρός τον βάζουμε να τον ακούσουμε και χαλαρώνει το σαγόνι. Είναι δύσκολο γενικά να συμβεί αυτό,  συνήθως όταν κάποιος βγάζει κάτι δεν θέλει να το ξανακούσει μετά.
Φυσικά και όταν είχαμε τελειώσει τα πάντα και είχαν έρθει τα βινύλια και είχαμε τα κείμενα για το website και οτιδήποτε άλλο χρειαζόταν, έσκασε η φάση με τον κορονοϊό. Κάναμε λίγη υπομονή στην αρχή, αλλά τελικά είπαμε να βγει και το δώσαμε στις 15 του Μάη.


Το Υπόγειο: Βασικό και εξέχον χαρακτηριστικό σας, ο θόρυβος και το χάος! Από ποιες προσωπικές καταβολές και εμπνεύσεις προέκυψε ο συγκεκριμένος ήχος;

Ενώ υπάρχει μία κοινή μουσική αισθητική, σε προσωπικό επίπεδο ο καθένας μας ακούει και παίζει πολύ διαφορετικές μουσικές, ο Γιάννης παράλληλα με Pozitronics παίζει τζαζ, και ακούει death μεταλλίδια. Carcass, Slipknot και Coltrane. O Νίκος ασχολείται με την σύγχρονη μουσική αλλά ακούει και ξερό-pop και ο MIZI παίζει μπάλα με καθαρά πειραματικές μουσικές δομές και noise-breakcore καταστάσεις. Οπότε σίγουρα οι προσωπικές καταβολές του καθενός ενημερώνουν το τελικό αποτέλεσμα του ήχου της μπάντας.

Τώρα πιο συγκεκριμένα, όταν το γκρουπ ξεκίνησε, το κοινό σημείο αναφοράς και για τους τρεις μας ήταν οι Lightning Bolt. Δηλαδή ήταν το πρώτο πράγμα που είπαμε όταν ξεκινήσαμε να παίζουμε: Lightning Bolt σε συνδυασμό με dubstep και drum’n’bass. Τότε ήταν και στα χάι της αυτή η φάση, έπαιζε και ο MIZI σε ένα κλάμπ στην κέρκυρα DJ τέτοια πράγματα και ξεβιδωνόμασταν, οπότε αυτή η νοοτροπία του πάρτυ και πως θα εξομοιώσουμε αυτό το feeling σε μία μπαντίστικη φόρμα ήταν το έναυσμα για τον ήχο μας.

Από κει και πέρα όταν άρχισε ο ήχος να παίρνει μορφή και εμείς να ανακαλύπτουμε  και άλλες μπάντες που παίζουν σε αυτήν την φάση, άρχισε να γίνεται πιο συνειδητό όλο αυτό και καταλάβαμε πως δεν είμαστε οι μόνοι που έχουμε έναν τέτοιο ήχο στην κεφάλα μας. Τώρα, αυτά που ακούμε και νιώθουμε σαν γκρουπ ότι είναι κοντά στον ήχο μας, αν θέλει κάποιος να τσεκάρει: Lightning Bolt, FAT32, Zu, Zs. Girl Band, Hella, Death Grips, Melt Banana, Clowncore, MoHa!


Το Υπόγειο:  Ήταν εξαρχής στο σχέδιο οι instrumental συνθέσεις; Δεν είχατε καθόλου σκεφτεί τη χρήση στίχων;

Το πήγαμε από αρχή instrumental το θέμα, όπως είπαμε και πιο πάνω οι επιρροές ήταν noise και dance πράγματα, τα οποία στο μεγαλύτερο τους μέρος είναι instrumental.
H αλήθεια είναι πως μία μπάντα χωρίς φωνή έχει περισσότερη ευελιξία, ανοιχτούς δρόμους και επιλογές για το που θα πάει ένα riff ή πως θα δομήσει ένα κομμάτι. Δυστυχώς, όταν μπαίνει η φωνή στην μέση πάντα υπάρχει το ζήτημα του κουπλέ – ρεφραίν. Δεν είναι βέβαια απαραίτητο να παίξεις έτσι όταν έχεις φωνητικά, αλλά είναι σίγουρα ο κανόνας και εμάς αυτό δεν μας εκφράζει, προτιμούμε πιο ανοιχτές δομές. Υπήρχε και το πρακτικό ζήτημα, όταν κάπως έκατσε ο ήχος της μπάντας, για να έμπαινε κάποιος με φωνητικά σε αυτήν την φάση, θα έπρεπε να ήταν αρκετά ακραίος και στους στίχους και στον ήχο και στο show του και εμείς δεν ξέραμε κανένα τέτοιο άνθρωπο.

Πάντως τώρα που έφυγε το φορτίο των πρώτων συνθέσεων και ξαναμπαίνουμε σε μία δημιουργική διαδικασία θα ψηνόμασταν για κάποια συνεργασία, όχι όμως μόνιμη. Μας ενδιαφέρει τόσο το hip-hop και πως θα μπορούσε ένας ραπάς να κολλήσει σε αυτό που κάνουμε, αλλά και η πιο ωμή-spoken-word-ουρλιάζω-punk αισθητική. Στα ηχητικά πειράματα είμαστε πάντα ανοιχτοί.



Το Υπόγειο: Σε αυτές τις περιπτώσεις, στις περιπτώσεις των instrumental κομματιών, ο ακροατής, συχνά καταφεύγει στους τίτλους για να μπορέσει να αντλήσει έξτρα υλικό για την καλύτερη κατανόηση/εικόνα του track. Θα μπορούσατε να μας διαφωτίσετε κάπως σε αυτή τη διαδικασία; Ποιες ιστορίες κρύβονται πίσω από τα κομμάτια “Psytan” και “Monika”;

Τα κομμάτια για πάρα πολύ καιρό υπήρχαν με κωδικά ονόματα. Αυτά τα ονόματα κυρίως επεξεργαστήκαμε και δώσαμε τους τελικούς τίτλους. Τα περισσότερα προκύπτουν από inside συνεννοήσεις της μπάντας π.χ. το ΙΚΑ ήταν ένα κομμάτι που γράψαμε για να συμμετέχει ένας φίλος μας σαξοφωνίστας που τον φωνάζουν Ικαριώτη.

Τώρα, συγκεκριμένα το Psytan, που είναι ίσως και το πρώτο κομμάτι που του δώσαμε τίτλο, πρόκειται για ένα λογοπαίγνιο μεταξύ των λέξεων Satan και Psytrance, λόγω του κολλημένου ρυθμικού μοτίβου που παίζει σε όλο το κομμάτι.
Το Μonika είναι η ερωτική μας μπαλάντα. Είναι το μόνο σημείο στο δίσκο που ο ακροατής παίρνει μία ανάσα από τον ηχητικό βομβαρδισμό του ποζιτρονίου. Ως ερωτικό λοιπόν, κομμάτι αναφέρεται στην κ. Monica Lewinsky.


Το Υπόγειο:  Στην περιγραφή που συνοδεύει την κυκλοφορία του άλμπουμ, αναφέρετε πως ο δίσκος σας είναι το όχημα για να επικοινωνήσετε το ηχητικό σας μανιφέστο. Πώς θα το περιγράφατε (τούτο το μανιφέστο) με λέξεις;

Το Ποζιτρόνιο είναι υψηλή ενέργεια, είναι η high-gain-πάρτα-στα-μούτρα-σου αισθητική. Το ποζίτρονιο είναι εκεί όταν σιχτιρίζεις επειδή χτύπησες το μικρό σου δαχτυλάκι στο έπιπλο, είναι εκεί όταν είσαι λιωμένος στα ξύδια και δεν παίζει σποτ να κατουρήσεις, είναι εκεί όταν θες να κοπανήσεις κάποιον και δεν είσαι ακριβώς σίγουρος γιατί.
Αυτό είναι  το μανίφεστο των Central Pozitronics αποτυπωμένο μέσω της μουσικής: η υψηλή ενέργεια ,το πάρτυ και το χάος που ζούμε όλα μαζί. Ένα συνονθύλευμα αγάπης, μίσους, βίας και καύλας.


Το Υπόγειο: Πώς βιώνετε την πανδημία και ποια η γνώμη σας για όσα πρωτόγνωρα και παράξενα ζούμε;

Μουσικά η σκηνή είναι νεκρή -και πως θα γινόταν αλλιώς άλλωστε με αυτά τα μέτρα- ελπίζουμε να ζωντανεύσει, εάν ποτέ τα πράγματα γυρίσουν στα προπανδημικά χρόνια. Εμείς ήμασταν τρελαμένοι να βγει ο δίσκος και να οργώσουμε την χώρα με λάιβς. Από τις 15 Μάη που κυκλοφόρησε έχουμε δώσει 2 μυστικά live και αυτό ήταν. Ανάμεσα στις καραντίνες είχαμε αρχίσει να δουλεύουμε νέο υλικό αλλά τώρα με τον περιορισμό κυκλοφορίας, ούτε πρόβες δεν μπορούν να γίνουν.

Στο χώρο της μουσικής αλλά και γενικότερα της τέχνης, στην εποχή του COVID-19, δεν κινείται τίποτα. Μέσα από το ποζιτρόνιο ούτε έχουμε σκοπό, ούτε περιμένουμε να βγάλουμε φράγκα (αν και θα έπρεπε), έτσι κι αλλιώς μέσα στην πανδημία αν ασχολείσαι με την τέχνη ή θα πεθάνεις καλλιτέχνης, είτε θα πας να κάνεις κάνα άλλο άσχετο μεροκάματο να την παλέψεις.

Η κατάσταση είναι σάπια και έξω από την τέχνη. Δηλαδή αν αναλογιστείς  το τι ακριβώς παίζει αυτήν την στιγμή στη χώρα σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο, είναι για να πατήσεις το κουμπί και να μην υπάρχουμε πια. Βέβαια, αυτό δεν είναι πρωτόγνωρο, κάπως έτσι ήταν πάντα τα πράγματα, απλά τώρα με αυτήν την κυβέρνηση και αυτήν την πανδημία και αυτές τις συνθήκες, οι λίγοι θύλακες αντίστασης που υπήρχαν στην μορφή κοινοτήτων (πολιτικών, μουσικών, καλλιτεχνικών) έχουν αρχίσει να διαλύονται, οπότε δεν ξέρεις από που θα σου έρθει και που να κρυφτείς.


Το Υπόγειο: Πώς όλο αυτό επηρέασε τη δική σας μουσική πορεία και εξέλιξη, με δεδομένο πως το debut σας ήρθε εν μέσω όλης αυτής της φάσης;

Το δισκάκι όπως είπαμε το βγάλαμε συνειδητά μέσα στην πανδημία, γιατί δεν μπορούσαμε να το κρατάμε άλλο. Όταν έβγαινε ο δίσκος νιώθαμε ότι δεν ήταν η καλύτερη κίνηση από άποψη marketing, αλλά δεν είχαμε πιστέψει ότι θα επικρατούσε αυτή η κατάσταση στη χώρα σε τέτοια ένταση και για τόσο πολύ καιρό.

Πρακτικά, όπως είπαμε τα lives έχουν πεθάνει, διάφορες κουβέντες για εξωτερικό, συνεργασίες  κλπ. μπήκαν στον πάγο και αυτό μας έχει επηρεάσει πολύ. Το Pozitronics είναι μία live εμπειρία, ο δίσκος είναι το gateaway drug για να σκάσει κάποιος στο λάιβ και να τα σπάσουμε όλοι μαζί.

Όταν ξεπεράσαμε την φάση να γκρινιάζουμε που δεν παίζουν λάιβ, αρχίσαμε να το βλέπουμε σαν μία περίοδο να επικεντρωθούμε σε νέο υλικό (ήδη υπάρχει υλικό για νέες ηχογραφήσεις), αλλά ακόμα και αυτό είναι δύσκολο: εκτός του ότι υπάρχει μια γενική ξενέρα που ρίχνουμε δουλειά χωρίς κάποιο αντίκτυπο ως προς την σκηνή ή την κοινότητα, την στιγμή που γράφουμε υπάρχει και επίσημο lockdown στην χώρα οπότε είναι πολύ δύσκολο (παράνομο) να βρεθούμε για πρόβες στο στούντιο μας.


Το Υπόγειο: Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια και όνειρα;

Το πλάνο είναι αν ποτέ τα πράγματα έρθουν σε μία πιο ομαλή κατάσταση, να βγούμε να ξεσκιστούμε στα λάιβ, να τρέξει και ο δίσκος που βγάλαμε  και να γουστάρουμε και εμείς που κατά βάση είμαστε μία λάιβ μπάντα.
Σε δεύτερη φάση έχουμε μαζέψει αρκετό υλικό για να γράψουμε νέα πράγματα, συνεχίζουμε να το δουλεύουμε και ίσως κάποια στιγμή να γίνει αυτό το υλικό κάτι (αν κρίνουμε από το πρώτο δίσκο, υπολογίστε σε καμιά δεκαετία).
Τέλος, είμαστε ανοιχτοί σε συνεργασίες και θα ήταν κάτι που θέλουμε να εξερευνήσουμε στο μέλλον. Θα γράφαμε πως έχουμε και σχέδια να κάνουμε καμιά βόλτα και από εξωτερικό (είχαμε) αλλά έτσι όπως είναι τα πράγματα δεν το βλέπουμε να γίνεται για πολύ καιρό ακόμα.


Το Υπόγειο: Central Pozitronics σας ευχαριστούμε πάρα πολύ! Ευχόμαστε τα καλύτερα σε όλα τα πεδία και σε όλους τους τομείς.

Ευχαριστούμε, τα φιλιά μας,
stay safe, stay sane
Central Pozitronics

 


 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Αρετή Κοκκίνου
(20/01/2021)
ypogeio.gr
Παράξενη Μπάντα
(20/01/2021)
ypogeio.gr
METAMAN
(22/04/2020)
ypogeio.gr
OCEANDVST
(ex Escape Route)
(21/06/2017)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ