To ypogeio.gr

Κωνσταντίνος Στιβακτής


Εν μέσω κοροναϊού και καραντίνας, ακούω όσο μπορώ μουσικές. Παλιές γνωστές και γνώριμες εν είδει ασφαλούς καταφυγίου, αλλά και -ως συνήθως- καινούριες και φρέσκες, εν είδει νέων εξερευνήσεων. Ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια που άκουσα τελευταία ήταν το παρθενικό δημιούργημα του Αθηναίου singer/songwriter Κωνσταντίνου Στιβακτή, "Στης Ζωής το Μονοπάτι". Αν και κάπως έξω από τα βασικά μου ακούσματα, δεν μπόρεσα να μην ξεχωρίσω το μαεστρικό στήσιμο του τραγουδιού, τόσο σε επίπεδο στίχου όσο και σύνθεσης. Από κοντά και η ερμηνεία του Κωνσταντίνου, μεστή και ισορροπημένα τρυφερή... Ο νέος τραγουδοποιός δείχνει ικανός για μια λαμπρή πορεία και η στάση του στο Υπόγειο για μια συνέντευξη είναι για μας πέρα για πέρα σημαντική.

 

Μουσική - Στίχοι: Κωνσταντίνος Στιβακτής
Written and Directed by Elena Poka
Ενορχήστρωση: Κωνσταντίνος Στιβακτής
Ηχοληψία - Μίξη ήχου: Αλέξανδρος Λεπενιώτης


* Το κομμάτι αναμένεται σύντομα σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες (spotify, i-tunes κ.α.)
** Ακολούθησε τον Κωνσταντίνο στο facebook: https://www.facebook.com/constantine.stiv/

 

 

Το Υπόγειο:  Κωνσταντίνε σε καλωσορίζουμε στο Υπόγειο. Είσαι ένας ολόφρεσκος μουσικός, οπότε θα θέλαμε σε πρώτη φάση να μας συστηθείς, να μας πεις λίγα λόγια για τον εαυτό σου, αλλά και για τους συνεργάτες σου…
Καλώς σας βρήκα! Χαίρομαι πολύ που βρίσκομαι εδώ, στο πιο φωτεινό υπόγειο που έχουν δει ποτέ τα μάτια μου! Με λένε Κωνσταντίνο Στιβακτή, μου αρέσει να παίζω μουσική και προσφάτως κυκλοφόρησα το πρώτο μου τραγούδι.
Σε αυτό το ταξίδι, που ξεκίνησε το 2018, έχω βρει πιστούς συνοδοιπόρους, οι οποίοι με ακολουθούν σε κάθε βήμα! Θα ξεκινήσω συστήνοντάς σας τον Μιχάλη (Μιχάλης Σκουτέλης, τύμπανα), ο οποίος είναι κυριολεκτικά «ένας φίλος από τον στρατό». Γνωριστήκαμε εκεί, παίζουμε μαζί έκτοτε και δεν θα μπορούσα να φανταστώ άλλον άνθρωπο να μου δίνει ρυθμό επί σκηνής. Ο άλλος στενός μου συνεργάτης, είναι ο Γιώργος (Γιώργος Σαλταβαρέας, ηλεκτρική κιθάρα), με τον οποίο μάλλον ήταν καρμικό να συνυπάρξουμε καλλιτεχνικά, καθώς βρέθηκα να αναζητώ κιθαρίστα, όταν η μπάντα του διέκοψε τις δραστηριότητές της. Μαζί του, εκτός από την κιθάρα, έφερε και μια νέα προοπτική στις ενορχηστρώσεις μου, αφού η μουσική του αντίληψη αποδείχθηκε πως ήταν η άλλη πλευρά του δικού μου νομίσματος. Φυσικά, δεν θα μπορούσα να παραλείψω τον Αλέξανδρο (Αλέξανδρος Λεπενιώτης, ηχολήπτης), καλό μου φίλο εδώ και πολλά χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων ταιριάξαμε τις τελειομανίες μας σε κάθε καινούρια μου ιδέα, με αποκορύφωμα την ηχογράφηση του πρώτου μου single «Στης ζωής το μονοπάτι».  
 

Το Υπόγειο: Πώς θα περιέγραφες τον ήχο της μουσικής σου;
Λόγω παιδείας και σπουδών, η μουσική μου έχει σαφείς αναφορές στο κλασσικό ρεπερτόριο. Ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι τις ενορχηστρώσεις μου, τα όργανα και η αισθητική της συνέπειας σε αυτό που κάνω, έχουν άμεση σύνδεση με το έργο που άφησαν πίσω τους όλες αυτές οι τεράστιες προσωπικότητες. Από μικρή ηλικία, όμως, μου άρεσε να εξερευνώ και να χρησιμοποιώ όλα τα διαθέσιμα εργαλεία, με τον πιο φρέσκο τρόπο που μπορώ να εμπνευστώ, εξυπηρετώντας τους στίχους μου, την διάθεση των ακροατών μου, τον δικό μου ψυχισμό. Έτσι, για παράδειγμα, αν κάποιος έρθει σε μία από τις συναυλίες μου ή επισκεφθεί το κανάλι μου στο YouTube, θα ανακαλύψει ότι λατρεύω την jazz, θα με ακούσει να παίζω soul και pop και θα διαπιστώσει ότι όσο κι αν επιδιώκω την φυσικότητα των ήχων, πάντα πειραματίζομαι με την ατμόσφαιρα που δημιουργεί το synthesizer και ο ηλεκτρισμός!
 

Το Υπόγειο: Πότε και πώς πρωτοξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική;
Κωνσταντίνος: Η επαφή με την μουσική ήρθε πολύ νωρίς, στα 4 μου χρόνια. Χόρευα και τραγουδούσα συνέχεια, οπότε οι γονείς μου με έγραψαν σε ένα ωδείο κοντά στο σπίτι μας. Δεν χρειάστηκε καν να δω όλα τα όργανα από κοντά, ώστε να αποφασίσω. Κι αν οι δικοί μου θεωρούσαν δεδομένη επιλογή το μπουζούκι (κυρίως εξ αιτίας του παππού), εγώ είπα «πιάνο» κατευθείαν. Ξεκίνησα μαθήματα, έμαθα να γράφω νότες πριν γράψω το όνομά μου και, κάπως έτσι, η μουσική μου ιστορία ξεκίνησε πριν καλά-καλά το καταλάβω! Tο ουσιαστικότερο, βέβαια, για εμένα, κομμάτι του ζητήματος, ήταν πως, εκτός των μουσικών μου σπουδών, άρχισα να μαθαίνω μόνος μου άλλα όργανα (κιθάρα, μπαγλαμά, κρουστά), όχι μόνο από περιέργεια, αλλά και για να εξυπηρετήσω τις εμπνεύσεις μου. Μου δημιουργήθηκε η επιθυμία να εξερευνώ διαρκώς νέα είδη μουσικής και τις αρχές που τα διέπουν και να προσπαθώ να κατακτήσω όλες εκείνες τις λεπτομέρειες που θα με κάνουν καλύτερο ερμηνευτικά, συνθετικά, δεξιοτεχνικά. Κοινώς, αφιερώθηκα.
 

Το Υπόγειο: Τι ήταν αυτό που σε κέρδισε με το «μικρόβιο» της μουσικής; Ή αλλιώς, τι είναι για σένα η μουσική;
Κωνσταντίνος: Είναι ο πιο σταθερός παράγοντας στην ζωή μου. Εξ αιτίας αυτής, δεν έχω αισθανθεί ποτέ μόνος. Άνθρωποι, χαρές και δυσκολίες μου επιβεβαιώνουν καθημερινά ότι φεύγουν όσο εύκολα έρχονται. Η μουσική μένει πάντα μέσα μου. Υπήρξαν, και υπάρχουν, στιγμές στην ζωή μου που όλα αυτά έγιναν σε υπερθετικό βαθμό. Είχα πάντα το πιάνο μου, τα στιχάκια μου και επομένως συντροφιά, για να μοιραστώ τις σκέψεις μου. Και ήταν απολύτως λυτρωτική η στιγμή που συνειδητοποίησα ότι μπορώ να κάνω τα βιώματά μου τραγούδια, γιατί αυτό μου έδειξε ότι έχει τελικά νόημα να εκτεθώ σε όσα πρόκειται να ζήσω.
 

Το Υπόγειο:  Τι άκουγες  μικρός και ποιους μουσικούς ή μπάντες  θεωρείς σαν τις σημαντικότερες επιρροές σου;
Κωνσταντίνος: Λοιπόν, αυτή είναι μια ερώτηση που συνεχώς δυσκολεύομαι να απαντήσω, γιατί δεν θεωρώ αξιωματικά ότι κάτι θα είναι σίγουρα καλό ή σίγουρα κακό, επειδή το υπογράφει ένας συγκεκριμένος καλλιτέχνης. Αν θα μπορούσα να πω μερικούς, παραλείποντας την βάση που μου χάρισαν ο Bach, ο Beethoven και ο Chopin, θα είχα σίγουρα στην σκέψη μου τον Τσιτσάνη, τον Χιώτη και τον Νικολόπουλο. Τον Κατσαρό, τον Πλέσσα, τον Χατζηδάκη, τον Βαρδή και τον Θεοφάνους. Τον Κραουνάκη, την Πρωτοψάλτη και την Γαλάνη. Ακούσματα των παιδικών μου χρόνων. Αργότερα ανακάλυψα τον Gershwin, τον Ray Charles, τον Nat King Cole, τον Miles Davies και τον James Brown. Λατρεύω την pop του Michael Jackson, της Whitney Houston και της Adele που έχει άμεση αναφορά στην jazz, την soul και την gospel μουσική. Στην δισκοθήκη μου θα βρεις πολλά. Όλα αντιφατικά μεταξύ τους. Ίσως γιατί μου άρεσε πάντα να συνδυάζω αυτές τις αντιθέσεις.  Αν θα έπρεπε, όμως, να καταλήξω σε έναν καλλιτέχνη που να συνδυάσει όσα με εκφράζουν, αυτός είναι ο Φοίβος Δεληβοριάς.
 

Το Υπόγειο: Γνωρίζουμε πως παρακολούθησες τα σεμινάρια τραγουδοποιίας στο Χαλκηδόνιο Ωδείο με εισηγητή τον αγαπημένο Φοίβο Δεληβοριά. Πώς ήταν η εμπειρία και τι αποκόμισες;
Κωνσταντίνος: Φαίνεται ότι σου έδωσα καλή πάσα, χωρίς να το ξέρω (γέλια)! Ναι, ισχύει ότι παρακολούθησα το συγκεκριμένο σεμινάριο. Για εμένα, το ότι βρέθηκα σε εκείνη την αίθουσα, ήταν αναζωογονητικό τόσο σε καλλιτεχνικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Διαπίστωσα για πρώτη φορά πως ένας επιτυχημένος άνθρωπος που θαυμάζω ειλικρινά – χωρίς καμία διάθεση φιλοφρόνησης – για το έργο του, μπορεί να είναι τόσο ευγενικός και τόσο φωτεινός από κοντά, όσο φανταζόμουν ακούγοντας μόνο τα τραγούδια του. Ένας πραγματικός μέντορας. Επί της ουσίας, τώρα, μέσω του σεμιναριακού κύκλου, μου δόθηκαν εφόδια και γνώσεις πάνω σε ένα αντικείμενο που δεν διδάσκεται στα ωδεία. Όλη η διαδικασία αποτέλεσε για εμένα, μια σοβαρή δοκιμασία ικανοτήτων, το τελευταίο στάδιο «έγκρισης» ότι βρίσκομαι στον σωστό δρόμο, πριν κάνω το πρώτο μου δισκογραφικό βήμα.



 

Το Υπόγειο:  Η συνέντευξη γίνεται με αφορμή το νέο σου πρώτο τραγούδι. Θα θέλαμε ένα back story, για την έμπνευση και τις συνθήκες με τις οποίες γράφτηκε.
Κωνσταντίνος: Να τα! Πάμε στα δύσκολα τώρα (γέλια)! Αναρωτιόμουν πότε θα έρθουν (γέλια)! Το κομμάτι γράφτηκε πολλά, πολλά χιλιόμετρα μακριά από το σημείο που είμαστε σήμερα για την συνέντευξη. Για όσους δεν το γνωρίζουν, πέρασα τα φοιτητικά μου χρόνια στην Κοζάνη, σπουδάζοντας στην σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Αυτό με έφερνε συχνά μακριά από πολλές πτυχές της ζωής που άφησα στην Αθήνα. Ένα βράδυ, λοιπόν, μόλις είχα επιστρέψει στο σπίτι μου κουρασμένος από όλη την ημέρα, χτύπησε το τηλέφωνό μου. Το μήνυμα που μεταφέρθηκε από την άλλη άκρη της γραμμής, με οδηγούσε να αντιμετωπίσω το παρελθόν που ακόμη στοίχειωνε τις σκέψεις μου. Μετά το τηλεφώνημα, κάθισα σε μια γωνία στο σαλόνι μου και μέσα σε λίγη ώρα όλος ο προβληματισμός μου οδήγησε «στης ζωής το μονοπάτι».
 

Το Υπόγειο: Εξαιρετικό και το video clip που συνοδεύει το κομμάτι. Βάλε μας στα παρασκήνια της δημιουργίας του…
Κωνσταντίνος: Το βίντεο κλιπ είναι αποτέλεσμα της πρωτοποριακής ματιάς της Έλενας Πόκα, η οποία ανέλαβε την σκηνοθεσία του. Πρόκειται για έναν άνθρωπο εξαιρετικής αισθητικής, με τον οποίο κατάλαβα πως υπάρχει καλλιτεχνική χημεία και συνεννόηση από την πρώτη στιγμή που την συνάντησα. Η ιδέα της ήταν να οπτικοποιήσουμε όλο το συναισθηματικό ταξίδι που περιγράφεται από τους στίχους και την μουσική μου, μέσω μίας περιπλάνησης στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Καθ’ όλη αυτή την διαδικασία, ο ήρωας βρίσκεται σε μια διαρκή πάλη με τους δαίμονές του και όσα τον βασανίζουν, αιωρείται μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, καταφέρνοντας τελικά να σπάσει τα αυστηρά δεσμά του χώρου και του χρόνου. Έτσι, βγαίνει νικητής μέσω του θάρρους που βρίσκει από τέχνη του. 


Το Υπόγειο:  Ποια είναι τα επόμενα βήματά σου; Υπάρχουν κι άλλα κομμάτια; Ποιες οι σκέψεις σου για τον πρώτο σου δίσκο;
Κωνσταντίνος: Υπάρχουν πολλά κομμάτια και γράφονται διαρκώς καινούρια. Κάποια προορίζονται για εμένα, κάποια θα ήθελα πολύ να τα δώσω σε άλλους ερμηνευτές, παλιούς και νέους. Σαφώς, επιθυμία μου αποτελεί να ολοκληρώσω τον πρώτο μου δίσκο. Είναι κάτι, το οποίο σχεδιάζω καιρό. Δεν πρόκειται περί ονείρου. Κάθε βήμα που κάνω, είναι πολύ μελετημένο, γιατί αυτό είναι και το στίγμα που θέλω να αφήσω από το αποτέλεσμα της δουλειάς μου. Κατά τα άλλα, συνεχίζω τις συναυλίες με τους μουσικούς μου, από τις οποίες έχω χτίσει μια ξεχωριστή σχέση με το κοινό και επιδιώκω διαρκώς να βρίσκομαι σε καινούριους χώρους, ώστε να με βλέπουν από κοντά όλοι όσοι το ζητούν, δίχως να τους προβληματίζει η απόσταση. Για αυτό και το καλοκαίρι σκοπεύω να κάνω μια περιοδεία σε φεστιβάλ! Περισσότερες λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν επισήμως σύντομα στα social media που διατηρώ, οπότε, όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να με ακολουθήσει, ώστε να ενημερώνεται άμεσα.
 

Το Υπόγειο: Γενικά πόσο πρόσφορο βλέπεις το έδαφος στην ελληνική μουσική σκηνή για έναν νέο δημιουργό όπως εσύ;
Κωνσταντίνος: Η αρχή είναι η αφοσίωση. Να θέλει κανείς ψυχή τε και σώματι αυτό που κυνηγά. Δυσκολίες υπάρχουν παντού, όχι μόνο στην μουσική. Χρειάζεται έμπνευση, δύναμη και αγάπη, ώστε να τις προσπερνάμε. Προσωπικά, ετοιμαζόμουν χρόνια για αυτή την στιγμή της ζωής μου. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο κομμάτι της επίτευξης του στόχου, αλλά σε όλη την διαδικασία που απαιτείται μέχρι εκείνο το σημείο. Φρόντισα εδώ και καιρό κάθε παράμετρο, ώστε να βρίσκομαι σήμερα στην θέση να καμαρώνω για μία δουλειά όπως το «Μονοπάτι».  Όταν κάποιος μένει πιστός και αυθεντικός στον εαυτό του έχει κάνει το πρώτο βήμα προς την επιτυχία. 


Το Υπόγειο:  Η τελευταία σου συναυλία αναβλήθηκε λόγω των γεγονότων που αφορούν τον κορωνοϊό…
Κωνσταντίνος: Πράγματι αναβλήθηκε και μάλιστα την τελευταία στιγμή! Για εμένα – και όλη μου την ομάδα – δεν υπήρχε περιθώριο συζήτησης αναφορικά με την σοβαρότητα της κατάστασης. Αποφασίσαμε άμεσα, μαζί με την διεύθυνση του HolyWood Stage, να ακολουθήσουμε τις οδηγίες του Υπουργείου, καθώς η υγεία όλων είναι πάνω από οτιδήποτε. Είναι σημαντικό που δρούμε συνολικά πολύ γρήγορα σε σχέση με άλλες χώρες, οι οποίες φαίνεται να υποτίμησαν το θέμα. Αυτό με κάνει να αισιοδοξώ ότι, χωρίς πανικό και υπερβολές, θα φτάσουμε στο τέλος της πρωτόγνωρης αυτής περιόδου. Όταν ηρεμήσουμε, θα ανανεώσουμε και το μουσικό μας ραντεβού. Προς το παρόν, μπορεί να περιμένει.


Το Υπόγειο:  Τι πρόκειται να δούμε όταν συμβεί αυτό;
Κωνσταντίνος: Ό,τι και σε όλες μου τις συναυλίες: πολύ χορό, κέφι και χαμόγελα. Για αυτά εγγυώνται τα κείμενα της παράστασης, οι διασκευές κλασσικών κομματιών της soul, latin, pop και disco σκηνής που ερμηνεύουμε, αλλά και φυσικά το «Μονοπάτι» μας που έχει πλέον αγαπηθεί και περπατηθεί από 120.000+ ανθρώπους στο YouTube. 
 

Το Υπόγειο: Κωνσταντίνε σε ευχαριστούμε πάρα πολύ!!! Ευχόμαστε τα καλύτερα στο λαμπερό σου ξεκίνημα.
Κωνσταντίνος: Εγώ σας ευχαριστώ. Εύχομαι το Υπόγειο να συνεχίσει να διευρύνει τους μουσικούς ορίζοντες των ακροατών και ελπίζω να τα πούμε σύντομα ξανά.


Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Sigmataf Analyzed
(A Video Interview)
(11/09/2020)
ypogeio.gr
Keppler Is Free
(08/08/2020)
ypogeio.gr
Le Page (2)
Αντώνης Κωνσταντάρας
(25/04/2017)
ypogeio.gr
αστρογόνο
(15/09/2017)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ