To ypogeio.gr

Λάμδα

Πριν περίπου ένα χρόνο, αρχές Δεκεμβρίου, και φτιάχνοντας τις λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ του 2015, είχα την τύχη να εντοπίσω μία ελληνική μπάντα εκ Πειραιώς, τους Λάμδα. Όχι, δεν τους γνώριζα από πριν, οι ψαχτικές της τελευταίας στιγμής, ξέρεις αυτές που κάνεις λίγο πριν κλείσεις τη λίστα σου για να βεβαιωθείς πως δεν σου ξέφυγε τίποτα, με οδήγησαν στη συνταρακτική αποκάλυψη. Ναι, συνταρακτική. Ακριβώς όπως το γράφω. Η μπάντα στις αρχές τους έτους, το Φεβρουάριο του 2015, είχε κυκλοφορήσει τον δεύτερο δίσκο της Η Επόμενη Μέρα. Τον άκουσα 4-5 συνεχόμενες φορές και ο δίσκος πήγε...σφαίρα στο Νο7 της 15άδας μου συνοδευόμενος από το παρακάτω κειμενάκι:

"Δεύτερος (self-released) δίσκος της εκ Πειραιώς ορμώμενης μπάντας, μία απέραντη -μελαγχολική και κλειστοφοβική- μουσική ομορφιά βασισμένη σε εξαιρετικούς στίχους γραμμένους από τον Παντελή Νικηφόρο. Δεν μοιάζουν σχεδόν με τίποτα, γι’αυτό και δημιουργούν με τα τραγούδια τους έναν δικό τους ξεχωριστό κόσμο, στον οποίο όμως και ο ακροατής αργά ή γρήγορα βρίσκει τη δική του θέση, κάπου εκεί ανάμεσα στο σκοτάδι, τις σκιες και τα φοβιστικά ξέφωτα της Επόμενης Μέρας..."

Σύντομα, βούτηξα και στο μυστηριώδη σκοτεινό βυθό του self-titled debut τους (2013) και η μαγεία που συνάντησα και βίωσα εκεί, ήταν εξίσου ασύλληπτη και καθηλωτική. Έκτοτε, οι Λάμδα είναι ένα από τα πλέον αγαπημένα μου ελληνικά μουσικά σχήματα και κατά τη γνώμη μου αποτελούν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μουσικά projects της τρέχουσας δεκαετίας. Το να τους έχουμε εδώ στο Υπόγειο για μία συνέντευξη, αποτελεί προφανώς μεγάλη χαρά και τιμή. Ιδού λοιπόν, οι αγαπημένοι μου Λάμδα στο Υπόγειο!   

To Υπόγειο: Γεια σας Λάμδα! Καλωσήρθατε στο Υπόγειο. Θα ήθελα να ξεκινήσουμε με τα...κλασικά: Πώς δημιουργήθηκε η μπάντα; Ποιοι την αποτελούν;
Η μπάντα δημιουργήθηκε πριν πέντε χρόνια περίπου μετά από καθημερινές συναντήσεις μεταξύ μας με κύριο στόχο να «κάνουμε» δική μας μουσική. Αρχίσαμε σιγά σιγά να έχουμε τις πρώτες ιδέες και από τότε αυτό απλά συνέχισε να συμβαίνει μέχρι και σήμερα. Αυτή τη στιγμή είμαστε τέσσερεις: Ο Θοδωρής, ο Παντελής, ο Κώστας και ο Βασίλης.   

Το Υπόγειο: Πώς προέκυψε το όνομα Λάμδα;
Σε μια από τις συναντήσεις αυτές στο σπίτι του Κώστα αποφασίστηκε το όνομα μετά από όχι και τόση σκέψη. Ψάχναμε ένα όνομα σύντομο, εύηχο χωρίς απαραίτητα να υπάρχει κάποιο βαθύτερο νόημα σε αυτό. 

Το Υπόγειο: Στη σελίδα σας στο bandcamp, αναφέρετε πως τα δύο ιδρυτικά σας μέλη ξεκινώντας την μπάντα συνειδητοποίησαν πως είχαν διαφορετικές μουσικές καταβολές. Ποιες ακριβώς ήταν αυτές;
Η αλήθεια είναι πως όλοι έχουμε κοινή αφετηρία το κλασσικό ροκ. Όταν πρωτοξεκινήσαμε να παίζουμε μαζί, ο καθένας εξερευνούσε διαφορετικά είδη μουσικής όπως παραδοσιακές μουσικές του κόσμου, κλασσική μουσική, soundtracks και συγχρόνως διάφορες σημερινές μπάντες. Οι μουσικές που μπορούν να σε εμπνεύσουν, ευτυχώς δεν τελειώνουν ποτέ.         

Το Υπόγειο: Κρίνοντας πάντως από το αποτέλεσμα αυτής της ένωσης, το τελικό αποτέλεσμα ήταν τουλάχιστον εξαιρετικό και ξεχωριστό. Πόσο εύκολο ήταν να συμβεί ένα τέτοιο “πάντρεμα”; Πώς θα ονομάζατε και θα περιγράφατε το “genre” που γεννήθηκε;
Σκοπός εξ αρχής ήταν να μην γίνει κάποιο πάντρεμα αλλά να ανακαλύψουμε εκ νέου τρόπους εκφράσεις που θα μας οδηγούσαν σε κάτι δικό μας σαν σύνολο. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα καταφέραμε, αλλά ελπίζουμε κάποια στιγμή να γίνει και αυτό. Τώρα για το είδος της μουσικής νομίζουμε ότι σε βάθος χρόνου μόνο μπορεί να φανεί αν έχει γεννηθεί κάτι ή όχι. 

Το Υπόγειο: Πηγαίνοντας λίγο και στους στίχους, να πω πως προσωπικά τους θεωρώ από τα δυνατά όπλα των Λάμδα και από τους καλύτερους που μπορεί να ακούσει (διαβάσει) κάποιος στον ευρύτερο χώρο της ‘νέας ελληνικής εναλλακτικής σκηνής’. Ποιος τους γράφει και ποιες είναι οι κύριες πηγές έμπνευσης;
Τους στίχους τους γράφει ο Παντελής. Πηγή έμπνευσης είναι ο κόσμος που ζούμε και εκείνος που θα θέλαμε να ζήσουμε.  

 

Το Υπόγειο: Στο σημείο αυτό θα ήθελα αν γίνεται και μία ειδική μνεία -ένα back story- στον αγαπημένο μου “Κύριο Ψυχονοσηρό”. Πώς γεννήθηκε η ιστορία του; 
Το κομμάτι αναφέρεται πολύ απλά στα ψυχοσωματικά συμπτώματα και στις κρίσεις πανικού που πολύς κόσμος αντιμετωπίζει καθημερινά. Είναι η έκφραση ενός προσωπικού βιώματος που σχολιάζει παράλληλα τα κλισέ γύρω από το θέμα.

Το Υπόγειο: Θεωρείτε πως ζούμε σε μία ψυχονοσηρή πόλη; Και, εν γένει, σε μία ψυχονοσηρή εποχή;
Η ταχύτητα του σημερινού τρόπου ζωής, η περιχαράκωση του ανθρώπου στον εαυτό του, η ανάγκη για κοινωνική ανέλιξη, η αίσθηση ότι όλα είναι μέρος ενός ανυπέρβλητου σχεδίου, η απομάκρυνση από τη φύση, είναι κάποια από τα στοιχεία που συνθέτουν ένα θλιβερό αστικό τοπίο που συνέχεια γεννά ενοχές, φόβο, ελπίδες-απογοήτευση. Σε συνδυασμό με το ότι η επιστήμη έχει φροντίσει να έχει ένα όνομα για κάθε μη συμβατική ανθρώπινη σκέψη και αντίδραση, τότε ναι, ζούμε σε μία ψυχονοσηρή πόλη και εποχή.        

Το Υπόγειο: Υπάρχει φάρμακο;
Όχι. Δυστυχώς.

Το Υπόγειο: Μια που το έφερε η κουβέντα πριν λίγο, περί ‘νέας ελληνικής εναλλακτικής σκηνής’. Ποια είναι η γνώμη σας γι’αυτή, πολλοί λένε πως ζούμε μία μεγάλη άνθηση και ακμή στο χώρο τα τελευταία 5 χρόνια. Συμμερίζεστε μια τέτοια άποψη; Υπάρχουν κάποιοι δημιουργοί και κάποια συγκροτήματα που ξεχωρίζετε;
Άνθηση μπορεί να πει κανείς ότι ζούμε ίσως λόγω του ίντερνετ που δίνει τη δυνατότητα σε όποιον θέλει να μοιραστεί το έργο του, να το κάνει χωρίς ενδιάμεσους. Φτάνουν δηλαδή περισσότερες μουσικές και πιο εύκολα στα αυτιά μας, το οποίο είναι όντως πολύ σημαντικό. Παρόλα αυτά, το κοινό που ακούει αυτή τη μουσική και πηγαίνει σε συναυλίες είναι περιορισμένο. Δεν είμαστε σίγουροι αν αυτό συμβαίνει επειδή το κοινό δεν έχει διάθεση να ακούσει ή αν τα έργα δεν έχουν επαρκή δυναμική. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι υπάρχει νέα εναλλακτική σκηνή που ακμάζει. Δεν υπάρχουν οι σχέσεις, η συχνότητα σε δημιουργία και live και το κοινό για να πούμε ότι ζούμε αυτή τη στιγμή κάτι τέτοιο.          
  
Το Υπόγειο: Νιώθω πάντως, και ίσως να κάνω και λάθος, πως εσείς κρατάτε κάποιες αποστάσεις από τον χώρο που προανάφερα (νέα ελληνική εναλλακτική σκηνή). Ισχύει; 
 Δεν ισχύει κάτι τέτοιο, τουλάχιστον όχι "εκ προμελέτης" και με στόχο την απομάκρυνση. Εξάλλου πάντα εμφανιζόμαστε με μπάντες που ξεχωρίζουμε.

Το Υπόγειο: Οι δύο δίσκοι σας έχουν κυκλοφορήσει σε περιορισμένου αριθμού χειροποίητα αντίτυπα και σε ψηφιακή μορφη. Συνειδητή επιλογή ή δεν βρέθηκε η κατάλληλη δισκογραφική να κυκλοφορήσει το έργο σας; 
Συνειδητή επιλογή. Αρχικά γιατί δεν θέλαμε κανέναν εμπλεκόμενο ανάμεσα στη μουσική μας και σε όποιον θέλει να την ακούσει, αλλά και γιατί πλέον δεν υπάρχει τίποτα που να μπορούν να κάνουν οι δισκογραφικές και να μην μπορούμε εμείς. Μιλώντας πάντα για το τι συμβαίνει στους χώρους που κινούμαστε. 

Το Υπόγειο: Πριν λίγες μέρες (13 Νοεμβρίου), εμφανιστήκατε στο Eightball της Θεσσαλονίκης μαζί με τους Largo και τον Βασίλη Πετρίδη. Γενικά, πώς βιώνετε τις συναυλίες και πόσο σημαντικές τις θεωρείτε στην προώθηση-μοίρασμα της μουσικής σας; 
Αν και πιστεύουμε ότι οι συναυλίες είναι από τους σημαντικότερους και πιο άμεσους τρόπους επικοινωνίας της μουσικής με τον κόσμο, λίγες είναι οι φορές που έχουμε βιώσει την επικοινωνία στο επίπεδο που τη φανταζόμαστε. Όσες φορές δηλαδή έχουμε βρεθεί με κοινό που δεν είναι εξοικειωμένο με τέτοιου είδους ακούσματα, δημιουργούνται αμήχανες καταστάσεις. 

Το Υπόγειο: Ποια είναι τα επόμενα σχέδια των Λάμδα;
Το επόμενο άλμπουμ σίγουρα αποτελεί στόχο. Αυτό και μόνο είναι αρκετό να μας απασχολήσει για καιρό.   

Το Υπόγειο: Λάμδα ευχαριστούμε πάρα πολύ! Κλείνοντας να σας ευχηθούμε έναν καλό και δημιουργικό Χειμώνα και τα καλύτερα για την μπάντα. 
Να είστε καλά. Ευχαριστούμε πολύ για το ενδιαφέρον. Καλή συνέχεια σε όλα. 

 

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Sigmataf Analyzed
(A Video Interview)
(11/09/2020)
ypogeio.gr
Keppler Is Free
(08/08/2020)
ypogeio.gr
The Dead Ends
(14/12/2017)
ypogeio.gr
Λάργκο (2)
(18/11/2019)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ