To ypogeio.gr

Le Page

Αντώνης Κωνσταντάρας

Μια συνέντευξη που γεννήθηκε από μια συνέντευξη με αντίστροφη φορά...

Με αυτή την πρόταση μπορεί να συνοψίσει κάποιος τη μικρή ιστορία της παρακάτω συνέντευξης του Αντώνη Κωνσταντάρα, ιδρυτικού και ηγετικού μέλους του Αθηναϊκού indie pop ντουέτου Le Page, για το Υπόγειο: Διότι πρώτα εμείς, οι Υπόγειοι, μιλήσαμε στον Αντώνη τον περασμένο Νοέμβρη για τη συλλογή μας Music From The Basement - μία συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στο soundgaze.gr (check here). Mέσα από εκείνη τη συνέντευξη και διαδικτυακή γνωριμία μας, ήρθα σε επαφή με τις πολλές και άκρως ενδιαφέρουσες πλευρές του Αντώνη, τις οποίες ως τότε αγνοούσα: Αρθρογράφος στο vice.gr και στο soundgaze.gr, μουσικός παραγωγός στο indieground radio, παρουσιαστής στη διαδικτυακή tv του netwix και φυσικά μουσικός, μπροστάρης -όπως προαναφέρθηκε- στους Le Page. H μπάντα δημιουργήθηκε το 2007 και από τότε μας έχει δώσει 2 EPs, το self-titled και το Teddy Girls, ενώ το 2010 μας έδωσαν το ξεχωριστό και πανέμορφο ντεμπούτο τους, Yojikevin. Λίγο αργότερα, και αφού oι Le Page έχουν παίξει μια σειρά από live πλάι σε μπάντες όπως οι Brett Anderson (Suede), Camera Obscura, Au Revoir Simone, Primal Scream, Bloc Party, White Town, Nouvelle Vague, The House Of Love, η Τερψιχόρη, τραγουδίστρια της μπάντας, αποχωρεί και οι Le Page...μπαίνουν στο ψυγείο. Το 2015 όμως επαναδραστηριοποιούνται, αυτή τη φορά ο Αντώνης έχει στο πλευρό του την Ντάνα Παπαχρήστου, και μας δίνουν ένα εθιστικό και κομψότατο single, το Edelweiss, ενώ μέσα στο 2016 αναμένεται και ο δεύτερος δίσκος τους. Αυτά. Δηλώνω πια θαυμαστής του Αντώνη γενικώς, ο,τιδήποτε κι αν κάνει το κάνει πάντα με μεράκι, γούστο, ευγένεια και απέραντο coolness, οπότε το να τον έχουμε σε μία συνέντευξη εδώ στο Υπόγειο αποτελεί μεγάλη χαρά και τιμή. Σημειώστε πως την Πέμπτη 24 Μαρτίου, οι Le Page εμφανίζονται στο Boiler μαζί με τους The Bennetts, be there!  

 

 

 

Το Υπόγειο: Αντώνη σε καλωσορίζουμε στο Υπόγειο! Καταρχήν, πώς πήγαν τα πρώτα live της επιστροφής σας;
Ευχαριστούμε για τη πρόσκληση και την υποδοχή! Τα φετινά μας live, έχουν πάει, μέχρι στιγμής, αρκετά καλά και σιγά – σιγά προσπαθούμε να “κολλήσουμε” σαν μουσικοί. Κρατάμε φυσικά το πρώτο μας στο ΤΙΚΙ που σηματοδότησε την επιστροφή του σχήματος σε ένα υπέροχο party που διοργάνωσε η indie pop ομάδα, Make me Happy!

Το Υπόγειο: Την Πέμπτη εμφανίζεστε στο Boiler. Τι μας περιμένει; 
Την Πέμπτη θα παίξουμε ένα set με κάποια από τα αγαπημένα μας τραγούδια μαζί με κάποια νέα μας, τα οποία αυτή την εποχή δουλεύουμε στο στούντιο.

Το Υπόγειο: Πόσα χρόνια πέρασαν από το τελευταίο live των "παλιών" Le Page;
Το τελευταίο μας live, αν δεν κάνω τραγικό λάθος, έλαβε χώρα στις 26 Μαρτίου του 2012 στη Θεσσαλονίκη. Παίζαμε με τον πολύ αγαπημένο μας φίλο, Jyoti Mishra. Ο πιο πολύς κόσμος τον γνωρίζει ως White Town και κυρίως μέσω του τεράστιου hit του “Your Woman”. (listen here)

Το Υπόγειο: Τι μεσολάβησε από τότε; Πώς οδηγήθηκε η μπάντα στο “πάγωμα” και πώς πάρθηκε η απόφαση για...επαναφορά;
Είχαμε βγάλει ένα single με λίγο διαφορετικό ήχο. Πιο ηλεκτρονικό. Το single αυτό λοιπόν είχε πολύ καλή ανταπόκριση από τα μέσα στην Ελλάδα αλλά κυρίως από αυτά του εξωτερικού. Έτσι, είχαν αρχίσει να επικοινωνούν μαζί μας promoters από διάφορες πόλεις τις Ευρώπης και είχαμε αποφασίσει να κάνουμε μια μικρή περιοδεία. Όμως, η Τερψιχόρη αποφάσισε να θέσει τον εαυτό της εκτός μπάντας και έτσι μείναμε με τα διαβατήρια στο χέρι (τότε έπαιζε μαζί μας και ο Bonebrokk) και μια μεγάλη απογοήτευση την οποία ίσως , τώρα που το βλέπω από απόσταση, να μην είχα διαχειριστεί και πολύ καλά γιαυτό και υπήρξε αυτό το “πάγωμα” που αναφέρεις. Στη συνέχεια, αποφάσισα να πειραματιστώ λίγο σε άλλα ηχητικά τοπία. Έτσι, έκανα διάφορα μουσικά projects με αρκετά σκοτεινό ήχο. Η αλήθεια όμως είναι πως μου έλειψε πολύ η pop αλλά δεν έβρισκα κάποια αφορμή για να επιστρέψω. Κάποια στιγμή, συστάθηκε η ομάδα Make me Happy και μου πρότειναν να ξαναφτιάξω για μια βραδιά τους Le Page και να κάνουμε ένα party. Το αστείο είναι πως μέσα στις επόμενες μέρες, στο άσχετο, κάποιοι φίλοι με ρώτησαν αν έχω σκεφτεί ποτέ να ξαναφτιάξω τη μπάντα και στα καπάκια, ένα μαγαζί μας πρότεινε το ίδιο πράγμα. Το πήρα σαν οιωνό πως πρέπει να συνεχίσω από εκεί που είχα μείνει.

Το Υπόγειο: Πάντως, η διακοπή συνέβη την πιο “ακατάλληλη” στιγμή, με την έννοια πως οι Le Page είχαν μόλις φτιάξει ένα δυνατό όνομα, με σημαντικές live εμφανίσεις στο πλάι μεγάλων συγκροτημάτων και με έναν πανέμορφο δίσκο να έχει κυκλοφορήσει 1-1 1/2 χρόνο. Αισθάνεστε πώς θα επανακτήσετε εύκολα τα ‘κεκτημένα’ του παρελθόντος στην παρούσα φάση;
Ειλικρινά, δεν με ενδιαφέρει αυτό. Τα “κεκτημένα”, είναι εκεί και τα βλέπω σαν όμορφες αναμνήσεις. Αν μπω στο τριπάκι να τα επανακτήσω θα αισθάνομαι σαν να έχω χάσει τον στόχο μου, ο οποίος είναι να γράφω όμορφα τραγούδια.

Το Υπόγειο: Όπου ‘παρούσα φάση’, Αθήνα 2016, ίσως να βρισκόμαστε στο απόγειο αυτού που ονομάζεται “οικονομική κρίση”. Σε ποιο βαθμό θεωρείται πως αυτή η κατάσταση επηρεάζει την πορεία των ελληνικών μουσικών σχημάτων;
Δεν πιστεύω πως τα επηρεάζει. Τουλάχιστον αρνητικά. Δεν είναι ότι βγάζαμε ποτέ τρελά λεφτά. Πιο πολύ θα έλεγα πως επηρεάζει τις πιο μεγάλες μουσικές σκηνές. Μάλιστα, το αστείο είναι πως, από άποψη αποδοχής και εξωστρέφειας, τα ελληνικά συγκροτήματα είναι στη καλύτερη φάση.

Το Υπόγειο: Πώς προέκυψε η γνωριμία με την Ντάνα;
Με τη Ντάνα γνωριζόμαστε πολλά χρόνια. Από όταν έπαιζε ακόμα στους Tango with Lions, μπάντα στην οποία είναι frontwoman η αδερφή της, Κατερίνα και με τους οποίους ξεκινήσαμε σχεδόν μαζί.

Το Υπόγειο: Υπάρχει καινούριο υλικό; Είναι στα άμεσα σχέδιά σας η ηχογράφηση ενός δεύτερου δίσκου; Ήδη ακούμε το πανέμορφο Edelweiss...
Ναι, δουλεύουμε πάνω σε νέο υλικό. Πριν το καλοκαίρι θα υπάρξει ένα ακόμη single και από Φθινόπωρο, αν όλα πάνε καλά, θα βγει ο δεύτερος δίσκος. Δεν θέλω να βιαστώ.

 

 

Το Υπόγειο: Τι να περιμένουμε σε επίπεδου ήχου; Μας επιφυλάσσετε αλλαγές σε σχέση με την πρότερη μουσική σας προσέγγιση;
Όπως σου ανέφερα και πριν, έχουμε περάσει από διάφορες φάσεις ηχητικά. Αυτή την εποχή περνάω μια lo-fi φάση, όμως, μέχρι να μπω στο στούντιο για την ηχογράφηση του δίσκου, δεν ξέρω σε τι φάση θα είμαι. Δεν θέλω να πιέσω τον εαυτό μου.

Το Υπόγειο: Το debut Yojikevin μου ακούγεται σαν ένα πανέμορφο indie pop διαμαντάκι. Παρόλα αυτά δεν ξέρω τι σημαίνει η λέξη... Διακρίνω ενδεχομένως δύο ονόματα μέσα (Yoji και Kevin), αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος. Διαφωτίστε με παρακαλώ... :)
Δεν σημαίνει τίποτα. Η ιστορία έχει ως εξής. Λίγο πριν ηχογραφήσουμε τον δίσκο, παίξαμε κάποια live στη Σκοτία. Ένα βράδυ που είχαμε πιει λίγο παραπάνω, ήμασταν στη κουζίνα ενός φίλου ο οποίος είχε στο ψυγείο του μαγνητάκια που το κάθε ένα ήταν ένα γράμμα. Τα πιο πολλά τα είχε χάσει και εγώ προσπαθούσα να φτιάξω μια λέξη με τα εναπομείναντα. Το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ ήταν το “Yojikevin”, μας άρεσε και είπαμε να ονομάσουμε έτσι τον δίσκο.

Το Υπόγειο: Και το όνομα της μπάντας Le Page; Πώς προέκυψε;
Είχα ένα παιδικό, '80's βιβλίο που λεγόταν “Οι πρώτες 1000 λέξεις μου στα γαλλικά”. Την εποχή που έφτιαχνα τους Le Page, άκουγα αρκετά Γαλλική μουσική. Καλλιτέχνες, όπως ο Gainsbourg, o Brassens κ.α. Αποφάσισα λοιπόν το γκρουπ να έχει γαλλικό όνομα. Όπως χαζεύαμε το βιβλίο με τη Τερψιχόρη, το μάτι μας έπεσε πάνω σε μια όμορφη ζωγραφιά με έναν βασιλιά να προχωράει και τον ακόλουθο του (le page), να κουβαλάει το στέμμα του. Μας άρεσε και η εικόνα και η λέξη και το κρατήσαμε. Έπειτα, μάθαμε πως στην αργκό, le page σημαίνει το “τσιράκι”.

Το Υπόγειο: Στο Yojikevin έχουμε και τη συμμετοχή του αγαπημένου Φοίβου Δεληβοριά. Πώς γεννήθηκε αυτή η συνεργασία;
Έχει πλάκα αυτή η ιστορία. Κάποια στιγμή, είχαμε πάει με τη Τερψιχόρη, μέσα στο καταχείμωνο, στη Πάρο. Εκεί, δεν συνέβαινε τίποτα, πράγμα που μας άρεσε επειδή είχαμε πάει για να ηρεμήσουμε. Το μόνο event που έπαιζε ήταν ένα live του Φοίβου. Είχαμε και οι δύο πολλά χρόνια να ακούσουμε τη μουσική του, αλλά επειδή εκείνες της ημέρες ακούγαμε πολύ Αρλέτα και Brassens, αποφασίσαμε να πάμε. Το live ήταν πραγματικά πολύ καλό και όταν τελείωσε, αφήσαμε ένα cd με τραγούδια μας στον ηχολήπτη του. Δεν θυμάμαι πόσος καιρός πέρασε από τότε, ίσως και πάνω από χρόνο, όταν τον πετύχαμε στο κοινό στο Ejekt Festival τη χρονιά που έπαιζε ο Jarvis Cocker. Μετά το live του μιλήσαμε και του είπαμε πως έχουμε μια μπάντα που λέγεται Le Page και εκείνος μας απαντάει, “α, εσείς είσαστε οι Le Page;”. Μας έδωσε το τηλέφωνο του και είπαμε να βρεθούμε υπό πιο χαλαρές συνθήκες να τα πούμε. Τον καλέσαμε λοιπόν για φαγητό σπίτι και τον ανακρίναμε για κάθε τι που θέλαμε να μάθουμε. Εκείνη την εποχή ηχογραφούσαμε το Yojikevin και τον ρωτήσαμε αν θα τον ενδιέφερε να τραγουδήσει σε ένα από τα κομμάτια. Δέχθηκε και τα υπόλοιπα είναι ιστορία!

Το Υπόγειο: Mr Antonis πώς τα προλαβαίνεις όλα; (ραδιόφωνο, αρθρογραφία, [διαδικτυακή] τιβί, μουσική) ;
Δεν τα διαχωρίζω. Τα βλέπω όλα ως ένα και η αλήθεια είναι πως μου αρέσουν όλα το ίδιο, με ένα μικρό προβάδισμα στη μουσική. Μην ξεχνάς πως, αν δεν έπαιζα μουσική, δεν θα είχα καταφέρει να κάνω τίποτα από τα υπόλοιπα.

Το Υπόγειο: Ευχαριστούμε πολύ! Καλή (νέα) αρχή!
Εγώ ευχαριστώ!

*Photo by Freddie F./Lifo

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Sugar For The Pill
(26/05/2022)
ypogeio.gr
Electric Litany
Alexandros Miaris
(13/05/2022)
ypogeio.gr
Sediment Bruise
(14/01/2018)
ypogeio.gr
Gioumourtzina
(08/04/2015)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ