Νίκος Χαλβατζής


Με μεγάλη χαρά καλωσορίζουμε στο Υπόγειο τον αξιολογότατο και ξεχωριστό τραγουδοποιό Νίκο Χαλβατζή, λίγο πριν το δούμε πάνω στη σκηνή του Gagarin 205 για τη δεύτερη και πολυαναμενόμενη συναυλιακή... επιδρομή του Μονοκόκαλο (check here). O Νίκος -με τον δικό του κάπως διακριτικό και υπόγειο τρόπο- βρίσκεται στα εγχώρια μουσικά δρώμενα εδώ και 15 χρόνια. Μας έχει δώσει ως τώρα τρία δυνατά και πανέμορφα δισκογραφήματα, όλα τους ξεκάθαρα δείγματα του ταλέντου του: "Πλάνο Εξόδου" (2006), "Γκόλεμ" (2010) και "Άλφα Ζεύγος" (2014). Παράλληλα, έχει συνεργαστεί με πολύ σημαντικούς μουσικούς, μεταξύ των οποίων ο Σωκράτης Μάλαμας (υπεύθυνος και για την παραγωγή του "Πλάνου Εξόδου", συμμετοχή και σαν ερμηνευτής) και η Τάνια Τσανακλίδου (συμμετοχή σαν ερμηνεύτρια στο "Πλάνου Εξόδου"). Τα τελευταία χρόνια ζει λίγο έξω απ'την Κοζάνη, απ'όπου και μας γράφει τις απαντήσεις στην παρακάτω πολύ αληθινή και ενδιαφέρουσα συνέντευξη. 
 

 


Το Υπόγειο: Νίκο σε καλωσορίζουμε στο Υπόγειο! Ας ξεκινήσουμε από το τώρα: Ποσοστό ετοιμότητας για την Παρασκευή και τι περίπου μας περιμένει στο live σου;
Καλώς βρεθήκαμε. Βαθμός ετοιμότητας; Αυτός ανεβοκατεβαίνει σαν το ασανσέρ μέχρι την τελευταία στιγμή.  Σίγουρα πια το να κάνουμε live με πλήρες σχήμα απαιτεί πολλή ενέργεια μιας και οι ώρες μου στις πρόβες είναι μετρημένες λόγω απόστασης. 
 

Το Υπόγειο: Πώς προέκυψε η γνωριμία σου και η ένταξή σου στην ομάδα του Μονοκόκαλο;
Ο Κώστας Γάμμα (ο ένας εκ των εμπνευστών του Μονοκόκαλου) είναι ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Τεφλόν. Μελη των Τεφλόν (Κ. Τσιώλης και Δ. Γρηγοριάδης) μαζί με τον Π. Ραβδά πλέον αποτελούν και το αδερφό δικό μας σχήμα. Φίλοι, γνωστοί, συναγωνισταί απο τα παλιά. Σε μια περιοδεία τους στη Θεσσαλονίκη,ο Κώστας μου παρουσίασε το σκεπτικό του και με ρώτησε αν ενδιαφέρομαι. Αυτόματα του απάντησα θετικά. Το σκεπτικό με αφορούσε και ηταν μια καλή ευκαιρία να ξεκουνηθώ και να παίξω. Εξάλλου και οι συνθηκες και η παρέα είναι ιδανικά. 
 

Το Υπόγειο: Τι πρεσβεύει για σένα προσωπικά αυτό το πρωτότυπο εγχείρημα;
Δεν είναι η πρώτη φορά πού συνδραμω σε τέτοιου είδους κινήση. Το πρωτόκολλο εξόδου από την κρίση σημειώνει οτι πρέπει να επιχειρήσουμε όλοι μαζί. Να εστιάσουμε  στα κοινά μας σημεία και να προτείνουμε. Κάτι λίγο πιο διαφορετικό. Λίγο πιο πολυσυλλεκτικό. Λίγο πιο ξεβολευτικό. Και να επιμείνουμε. Αυτό ανα περιόδους συμβαίνει.  Η ανταπόκριση του κόσμου  έρχεται μετα να χαρακτηρίσει την προσπάθεια. Αυτό το δεύτερο σκέλος με αφήνει πια αδιάφορο.
  

Το Υπόγειο: Σε μία συνέντευξή του στο Υπόγειο [check in full here], ένας εκ των εμπνευστών του Μονοκόκαλο, ο Κώστας Γάμμα, μας είπε το εξής πολύ ενδιαφέρον: “ [...] Προέκυψε από την εμπειρία μας ότι υπάρχει μια περίεργη αντίληψη για τους ελληνικούς στίχους. Στους περισσότερους ακροατές ξενίζουν οι ελληνικοί στίχοι σε δυτικότροπες μουσικες, με λίγες εξαιρέσεις. Σε λίγα μόνο είδη μουσικής, ιστορικά ή «εποχιακά», επιδεικνύεται ανοχή στον ελληνικό στίχο. Έτσι, τα ελληνόφωνα σχήματα μένουν έξω από τα line up των μεγάλων φεστιβάλ που φιλοξενούν τα συγκροτήματα από το εξωτερικό που ακούμε. Απο την άλλη, οι δημοφιλείς ελληνόγλωσοι καλλιτέχνες σπανίως έχουν opening acts και σπανιότερα στηρίζουν «μικρότερες» μπάντες. Με λίγα λόγια, σα να διαμορφώνεται μια «βιομηχανία», ειδικά στο συναυλιακό επίπεδο, που ούτε πολύ χώρο έχει για όσους έχουν ελληνικό στίχο και σε καμία περίπτωση δε συντελεί στη δημιουργία μια σκηνής [...]”. Ποια η γνώμη σου και η εμπειρία σου για τα παραπάνω λόγια του Κώστα;
Η άποψη αυτή του Κώστα έχει ισχύ, κατά τη γνώμη μου, όταν εκφράζεται εντός αυτής της βιομηχανίας. Η βιομηχανία, όσο πληγωμένη και αν είναι, δεν παύει να είναι επιθετική. Πιο άτσαλη μάλιστα. Θελω να πω πως ο,τι αφομοιώνεται και καταναλώνεται αποδοτικότερα, αυτό θα προωθήσει η βιομηχανία. Αν στην τελική είναι να έχουμε opening acts σε δυτικότροπους αγγλόφωνους, παρόμοιους εγχώριους θα προωθήσουμε. Αν όμως έχουμε παράλληλα μια ελληνόφωνη στιβαρή παραγωγή πολυποίκιλη, και πάλι η όποια "βιομηχανία" θα αναγκαστεί να της δώσει βήμα ώστε να μπορέσει να την εκμεταλλευτεί. Από την άλλη, για το αγγλόφωνο και το ελληνόφωνο υπάρχουν πιο αρμόδιοι από εμένα να εκφραστούν: οι Aphrodites Child, η Nana Mouschouri...
 

To Υπόγειο: Πώς προέκυψε η γνωριμία και η συνεργασία με τον φοβερό και τρομερό Σωκράτη Μάλαμα; Πώς ήταν η εμπειρία να δουλεύεις δίπλα του;
Η γνωριμία μας -αν θυμάμαι πια καλά- ήταν επεισοδιακή και προσεκτική. Εγώ του έμοιαζα με τον Πέτρο, αυτός μου έμοιαζε με τον Leo, και έτσι πορευτήκαμε. Άπειρος ως ήμουν, δουλεψα έξτρα, έβαλε πλάτες και μετά ξύπνησα με ένα όνομα στην πιάτσα, ένα συμβόλαιο και επιταγές για συναυλίες. Τίμια πράματα.
 

Το Υπόγειο: Μιλώντας για φοβερούς και τρομερούς μουσικόυς τύπους, ποιες μπάντες ή καλλιτέχνες θεωρείς σαν τις βασικές επιρροές του έργου σου;
Το αστείο ειναι οτι συνεχώς ανακαλύπτω επιρροές που φερνουν σε δεύτερη μοίρα αυτες που θεωρούσα πρωταρχικές. Τον τελευταίο καιρό ανακαλύπτω στα ριφ μου μελωδίες από τραγούδια που ακούω στους παιδικούς σταθμούς.
Ήρεμα πράματα πάντως. Σπιτικά, τακτοποιημένα.



 

Το Υπόγειο: Τι μουσικές άκουγες μικρός και πώς πρωτοξεκίνησες να παίζεις μουσική;
Πολύ χύμα κασέτα με Bowie, Γιοκαρίνη, Stranglers και Καρβέλα. Κάπως πέσανε στα χέρια μου, δεν θυμάμαι πώς. Δεν έχει νόημα αρχίζω να πιστεύω το τι ακούει κανείς. Γράφω αυτά που γράφω κι όμως για δεκαετίες στο μυαλό μου παίζει άλλη κασσέτα. Νταλκαδιάρικα με διαφημίσεις και κλασική με σοφτ πορνό. Πρωτοξεκίνησα πάντως με πιάνο και κλασική παιδεία, που διεκόπη απότομα με την έλευση των ορμονών της εφηβείας. Αργότερα, οι ίδιες ορμόνες με έριξαν στα βάσανα της κιθάρας και των τάστων. Τυρρανιέμαι έκτοτε... 


Το Υπόγειο: Διαβάζουμε πως έχεις αφήσει την Αθήνα και ζεις στην Κοζάνη. Πώς ήρθε αυτή η απόφαση και τι αντίκτυπο είχε (αν είχε) στον τρόπο που βλέπεις και αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα;
Εξαρχής, προτού έρθω στην Αθήνα, ο προγραμματισμός μου αυτός ήταν. Μια μικρή στάση στην Αθήνα και ξανά πίσω. Στην Αθήνα γεννηθηκα και τη νιώθω πατρίδα μου, αλλά δεν παλεύεται για πολύ. Όσο για την οπτική μου μετά απο αυτό;  Δεν έχει αλλάξει κάτι. Χωριάτης ήμουν και πριν έρθω.
 

Το Υπόγειο: Γράφεις καινούρια μουσική; Πότε να περιμένουμε τον διάδοχο του “Άλφα Ζεύγος”; Πώς η ζωή σου στην επαρχία εμπνέει την τέχνη σου;
Διένυσα μια περίοδο που αποδείχτηκε προς έκπληξή μου γόνιμη. Αυτό τον καιρό ολοκληρώνεται ένας δίσκος που ελπίζω να εχει εκδοθεί μέσα στην Άνοιξη, Σίγουρα δεν είναι διάδοχος του "Άλφα Ζεύγους". Αυτός ο κύκλος έκλεισε. Όπως είπε και ο Παϊσιος, θα ακούς Χαλβατζή και θα είναι σαν να μην. Η ζωή στην επαρχία δεν με εμπνέει διαφορετικά. Είναι εξίσου απαιτητική και αγχώδης, γιατί απλά έτσι αντιλαμβάνομαι εγώ τον κόσμο. Νομίζω οτι σιγά σιγά ο τραγουδοποιητικός μου κύκλος κλείνει. Σκέφτομαι ότι σταδιακά θέλω να απουσιάσω από το έργο μου. Και σαν ερμηνευτής και σαν Λόγος. Θα δείξει.  Όχι οτι αφορά κάποιον αυτό. Παραφράζοντας τον Γιώργο, τραγούδια υπάρχουν. 
 

Το Υπόγειο: Παρακολουθείς τα τεκταινόμενα στη νέα ελληνική σκηνή; Ποια η γνώμη σου;
Δυστυχώς δεν παρακολουθώ στενά τα της μουσικής. Εχω εμπιστοσύνη όμως. Όλα καλά θα πάνε.
 

Το Υπόγειο: Ξεκίνησες στη δισκογραφία από το 2006, οπότε μπορούμε να σε θεωρούμε “παλιά καραβάνα”. Ποιες διαφορές εντοπίζεις στον τρόπο που κινείται η ελληνική μουσική στον κόσμο και γενικότερα τι νιώθεις πως έχεις αλλάξει από τότε;
Μπήκα στη δισκογραφία ακριβώς πριν καταρρεύσει τελείως. Γνώρισα ξώφαλτσα παράγοντες και μηχανισμούς που σε τρόμαζαν με τον αέρα που είχαν και την έπαρση σε σχέση με το χάος που θα ζούσαν σε λιγο. Η δισκογραφία, όπως την συνάντησα εγώ, καλώς έκαμε και απόθανε. Όπως και ο τύπος που τη συντηρούσε.  Ελπίζω τα παιδιά που δούλευαν εκεί μέσα να συνέχισαν πιο όμορφα τη ζωή τους. Κάποιοι από αυτούς εχουν ψοφήσει, αλλά δεν τους το λέει κανείς και για αυτό μας τυραννάνε ακόμα μέσα από κανάλια και λοιπές δραστηριότητες. Θεωρούν ότι όλα είναι entertainment arts και netflix. τέχνη με το κιλό για όλα τα γούστα. Και το πιο πρόστυχο είναι ότι επικαλούνται ήθος και αριστεροσύνη, ενώ εχόυν καταντήσει απλά τσόλια του συστήματος. Οι εκδότες και οι χορηγοί κατ' εμέ οφείλουν να είναι λειτουργοί της κοινωνίας και κάποια στιγμή θα βρεθεί μια νέα ισορροπία και συνεννόηση. Αυτό δεν με ανησυχεί. Μέχρι τότε, όμως, το φιλοθεάμον κοινό ή θα τρέφεται με σαβούρες ή θα πρέπει να κουνήσει και λίγο τον κώλο του. Να αναζητήσει και να στηρίξει.
 

Το Υπόγειο: Νίκο σε ευχαριστούμε πάρα πολύ! Σε χαιρετάμε και σου ζητάμε 3 προσωπικές ευχές για το 2019. 3 πράγματα που θέλεις να συμβούν στη ζωή σου...
Σας ευχαριστώ και εγώ λοιπόν. Φτηνά την γλίτωσα! Θα βρω την ευκαιρία να ευχαριστήσω τη διοργάνωση του Μονοκόκαλο και το Gagarin για την πρόσκλησή τους που με τιμάει και τρία πράγματα ε; 
Ειρήνη, αγάπη και ευτυχία 2019.


Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Παιδί Τραύμα:
Οι ιστορίες πίσω από
τα τραγούδια του
(13/05/2019)
ypogeio.gr
LOU
Ελένη Παπαλίτσα
(04/05/2019)
ypogeio.gr
Reverse Cowbell
Basement Goes To Schoolwave
(02/07/2018)
ypogeio.gr
Φρούτα Του Δάσους - Πόλυς Ζουκ
(09/06/2015)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ