To ypogeio.gr

Πέτρος Λαμπρίδης


 

Με μεγάλη μας χαρά καλωσορίζουμε τον Πέτρο Λαμπρίδη στο Υπόγειο. Ένας υπόγειος μουσικός που εξελίσσεται στη μουσική για περισσότερο από μια δεκαετία, πάντα με την ίδια επιτυχία και εφευρετικότητα. Νομίζω ότι ιδέες τους και οι προσπάθειές του γύρω από την μουσική, και σε θεωρητικό επίπεδο, προσπαθούν να είναι πάντα καινοτόμες και «out of the box». Όπως μας λέει, δεν διάλεξε το μπάσο ως μουσικό όργανο, αλλά το μπάσο διάλεξε αυτόν. Οι συμμετοχές του σε ενδιαφέροντα σχήματα είναι πάρα πολλές με πιο πρόσφατες αυτή στους Luup και τα ντουέτα του με την Σοφία Σαρρή. Αυτό το δίδυμο ήταν και μια από τις αφορμές για την συνέντευξη που ακολουθεί, καθώς αύριο το βράδυ στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου οι δύο τους θα προσπαθήσουν να απογυμνώσουν την μουσική από τον Μεσαίωνα μέχρι σήμερα...
 

 

To Υπόγειο: Πέτρο σε καλωσορίζουμε στο Υπόγειο! Πώς νιώθεις για την επικείμενη εμφάνισή σου στην Αγγλικανική εκκλησία μαζί με τη Σοφία Σαρρή; Τι μας ετοιμάζετε;

Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση! Περιμένω την εμφάνιση στην Αγγλικανική Εκκλησία με πολλή –δημιουργική- αγωνία. Πρόκειται για ένα πολύ προσωπικό, αλλά και απαιτητικό -τόσο για εμένα, όσο και για τη Σοφία- εγχείρημα, αφού επιλέξαμε να απογυμνώσουμε τα μουσικά κομμάτια στα πιο θεμελιώδη τους συστατικά: τη μελωδία της φωνής και το μπάσο. Ονομάσαμε το πρότζεκτ «Duet Rituals» και –όπως μαρτυράει και ο τίτλος- είναι μια σειρά από «μικρές τελετές για δύο», στις οποίες θα προσπαθήσουμε να αποδώσουμε μουσική που είναι γραμμένη από τον Μεσαίωνα μέχρι και σήμερα, για μεγαλύτερα ή διαφορετικά σύνολα, χρησιμοποιώντας τα ελάχιστα δυνατά μέσα. Στη συγκεκριμένη εμφάνιση, βέβαια, θα «κλέψουμε» λίγο, αφού θα έχουμε τη βοήθεια του εξαιρετικού Γιώργου Κοντογιάννη στην κρητική λύρα σε μερικά κομμάτια. 

 

Το Υπόγειο: Πώς πρωτογνωριστήκατε με την Σοφία;

Με τη Σοφία γνωριστήκαμε δύο φορές. Πρώτη φορά γνωριστήκαμε όταν οι ηλικίες μας είχαν για πρώτο ψηφίο τους τον αριθμό 1, σε μια συναυλία στα Γιάννενα, όπου έπαιζα με τους θρυλικούς πια (τουλάχιστον για εμάς) Onions. Η Σοφία έτυχε να είναι στο κοινό. Επειδή αυτό δεν δούλεψε και ξεχαστήκαμε, επαναλάβαμε τη γνωριμία μας, όταν το 2008 άρχισα να παίζω με τους Night On Earth στους οποίους ήδη τραγουδούσε η Σοφία. Μετά από αυτό παίξαμε μαζί πολύ, τόσο στους Night On Earth, όσο και πολλές άλλες συνθέσεις

 

Το Υπόγειο: Συνεργαστήκατε μαζί στο Euphoria. Πώς προέκυψε η συνεργασία σας τότε;

Νομίζω πως ήρθε φυσικά, σχεδόν αυτονόητα. Έχω την αίσθηση πως με τη Σοφία μιλάμε την ίδια γλώσσα, τόσο μουσικά και αισθητικά, όσο και σε πολλούς άλλους τομείς. Όταν αποφάσισε να δουλέψει το δικό της υλικό και μου πρότεινε να συμμετέχω, το έκανα ευχαρίστως και χωρίς δεύτερη σκέψη, αφού ήμουν από πριν σχεδόν βέβαιος πως το αποτέλεσμα θα ήταν κάτι πολύ ενδιαφέρον. 

Το Υπόγειο: Τι λέξεις θα μπορούσαν να περιγράψουν το... υποχθόνιο “Biomechanoid”; Τι κρύβεται πίσω από τον ενός λεπτού βόμβο του;

Το κομμάτι αυτό αποτελείται αποκλειστικά από ηλεκτρονικό θόρυβο, δεν έχει χρησιμοποιηθεί κανένα μουσικό όργανο, υπολογιστής ή έστω controller. Με γοητεύει πολύ το πώς το ρεύμα μεταμορφώνεται σε ήχο και το “Biomechanoid” είναι γέννημα μιας περιόδου στην οποία ασχολήθηκα με αυτόν τομέα, ο οποίος στη συνέχεια επηρέασε και σε έναν μεγάλο βαθμό τον ήχο μου στο μπάσο και στο κοντραμπάσο. Την περίοδο αυτή φτιάξαμε και με τον φίλο Γιάννη Διακουμάκο – που ξεκίνησε στη συνέχεια την πολύ επιτυχημένη πλέον εταιρία Synthesizer “dreadbox”- το αναλογικό Synthesizer Murmux.Το “Biomechanoid” (και μια σειρά από άλλα τέτοια παραδείγματα που δεν είδαν το φως της δημοσιότητας) είναι στα αυτιά μου περισσότερο μια –εύηχη-  σπουδή πάνω στο ρεύμα, παρά μουσική με τη στενή έννοια του όρου. Αν έπρεπε οπωσδήποτε να το περιγράψω με λέξεις, θα διάλεγα κάτι πομπώδες σαν το «ηλεκτρική συνειδητότητα» ή κάτι αυτού του ύφους, οπότε ας το αφήσουμε να ονομάζεται απλώς "Biomechanoid".

 

 

Το Υπόγειο: Είσαι ένας σημαντικότατος μουσικός που κινείσαι στο χώρο της ελληνικής ανεξάρτητης μουσικής σκηνής σε διάφορα πλαίσια και επί πολλά χρόνια... Ποιες θεωρείς τις κορυφαίες στιγμές της μέχρι τώρα πορείας σου και ποιες τις πιο δύσκολες;

Δύσκολες στιγμές δεν μπορώ να θυμηθώ. Πάντα προσπαθώ να συμμετέχω σε πράγματα που μου αρέσουν και με εκφράζουν και όταν δεν το κάνω, απλά δεν τα βλέπω ως μουσική, οπότε δεν τα συμπεριλαμβάνω σε αυτό που έχω στο μυαλό μου ως «μουσική πορεία». Υπήρξαν πράγματα τα οποία αποτέλεσαν σταθμούς στην εξέλιξή μου. Oι Onions, οι Ματ σε 2 Υφέσεις και οι Night on Earth ήταν σίγουρα ανάμεσα τους, άμεσα ή έμμεσα, αφού τα σχήματα αυτά δημιούργησαν και συνεχίζουν να δημιουργούν παρακλάδια και ευκαιρίες για μουσικά ανοίγματα.

 

Το Υπόγειο: Πρόσφατα ανέβηκες στη σκηνή του Temple για το project των Luup. Πώς βίωσες την εμπειρία;

Παρακολουθώ τους Luup σχεδόν από τότε που δημιουργήθηκαν και θεωρώ πως είναι ένα πολύ ενδιαφέρον και ευέλικτο σχήμα. Τα πολλά και διαφορετικά πράγματα που έχουν κάνει έχουν πάντα ως κοινό τους χαρακτηριστικό την αγάπη για τη μουσική και τον πειραματισμό και την τάση να πηγαίνουν πιο βαθιά από το προφανές. Για να πω την αλήθεια, είναι ένα σχήμα στο οποίο ζήλευα κατά κάποιο τρόπο που δεν συμμετείχα, οπότε όταν ο Στέλιος Ρωμαλιάδης μου πρότεινε να παίξω στην ζωντανή παρουσίαση του "Canticles of the Holy Scythe" δεν μπόρεσα παρά να πω ναι (μεγαλοφώνως). Το συγκεκριμένο live είχε ένα επιπρόσθετο ενδιαφέρον, λόγω της περίεργης σύνθεσης της ορχήστρας και την προσθήκη των brutal φωνητικών, που δεν ξέραμε πως ακριβώς θα λειτουργήσει σε συνθήκες ζωντανής παρουσίασης. Νομίζω πως ήταν επιτυχημένο, το βίωσα ως πολύ άρτιο και ελπίζω να υπάρξει συνέχεια!

Το Υπόγειο: Σαν “παλιός”, δραστήριος στο χώρο από τα 00’s, πώς βιώνεις και αξιολογείς την εξέλιξη της ελληνικής εναλλακτικής, ας το πούμε έτσι, μουσικής;

Είμαι πολύ αισιόδοξος σχετικά με την εξέλιξη και το μέλλον της ελληνικής σκηνής. Τα τελευταία χρόνια, και σε πείσμα της κρίσης στη δισκογραφία, έχω δει και ακούσει πάρα πολλά ενδιαφέροντα πράγματα, εξαιρετικούς μουσικούς και ωραίες προτάσεις. Βλέπω το επίπεδο να ανεβαίνει διαρκώς και την αισθητική να εμπλουτίζεται. Μου αρέσει να σκέφτομαι πως αν φτάσω στο σημείο να πιστεύω πως «παλιά ήταν καλύτερα τα πράγματα», «δεν γράφεται πια καλή μουσική» κλπ, μάλλον αυτό θα είναι  το σημείο που εγώ δεν καταλαβαίνω κάτι καλά. Η μουσική δημιουργείται –μεταξύ άλλων-για να εκφράσει κάτι ή κάποιον. Αν δεν μας εκφράζει κάτι που γράφεται σήμερα, ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε καλύτερα σε τι αναφέρεται, ή αν αυτό δεν γίνεται, ας φτιάξουμε κάτι δικό μας.

 

To Υπόγειο: Πότε πρωτοξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική; Και πώς το μπάσο σε κέρδισε έναντι πιο δημοφιλών οργάνων - κιθάρας για παράδειγμα;

Ο δάσκαλος μου στο κοντραμπάσο, ο Τάσος Κάζαγλης, έχει μια αγαπημένη φράση: «το όργανο δεν το διαλέγεις, σε διαλέγει». Ξεκίνησα σε μικρή ηλικία (8 ετών αν θυμάμαι καλά) να ασχολούμαι με τη μουσική. Δεν την αγάπησα ποτέ ιδιαίτερα μέχρι τη στιγμή που κατάλαβα τι είναι το μπάσο, γύρω στα 13 μου. Από τότε, δεν σταμάτησα ποτέ να ασχολούμαι με τη μουσική, παίζοντας, σπουδάζοντας και μαθαίνοντας πολλά και πολλές φορές άσχετα μεταξύ τους πράγματα, που όμως πάντα επιστρέφουν στο μπάσο. Δεν θυμάμαι ποτέ αυτό να έγινε συνειδητά, είναι απλώς αυτό που με τραβάει περισσότερο και από μια άποψη, θεωρώ πως αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο πρέπει κανείς να διαλέγει τι όργανο θέλει να παίζει.

 

Το Υπόγειο: Διαβάζοντας το πλουσιότατο βιογραφικό πάνω στις σπουδές σου στη μουσική, πέφτουμε -μεταξύ άλλων- πάνω στη λέξη “εθνομουσικολογία”. Περί τίνος ακριβώς πρόκειται;

Η Εθνομουσικολογία με λίγα (και ίσως απλουστευτικά) λόγια είναι κοινωνική ανθρωπολογία που εστιάζει στη μουσική. Ως εθνομουσικολόγος, αντιμετωπίζεις τη μουσική όχι αυστηρά τεχνικά ή ιστορικά (το οποίο είναι εξίσου χρήσιμο και ενδιαφέρον), αλλά ως κοινωνικό φαινόμενο, ως εξωτερικευμένη συλλογική μνήμη. Κάτι πολύ ενδιαφέρον για έναν μουσικό που σπουδάζει αυτή την επιστήμη είναι επίσης πως –εκτός του ότι, όπως οι περισσότερες ανθρωπιστικές επιστήμες, σου προτείνει έναν τρόπο θέασης του κόσμου που λειτουργεί σχεδόν σε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης κοινωνικότητας- σε φέρνει σε επαφή, λόγω αντικειμένου, με πολλές διαφορετικές μουσικές κουλτούρες και συστήματα. Για παράδειγμα, στη σχολή μου ήρθα σε επαφή με τη μουσική της Ανατολικής Μεσογείου, το σύστημα των μακάμ κλπ, πράγματα τα οποία στη συνέχεια ενσωμάτωσα και στο παίξιμό μου συνειδητά ή μη.

 

Το Υπόγειο: Ποια είναι τα κυριότερα μουσικά σου ακούσματα; Ποιοι καλλιτέχνες και ποιες μπάντες θεωρείς πως σε έχουν καθορίσει;

Νομίζω πως αδυνατώ να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση. Μέσα στα χρόνια έχω περάσει από πολλά μουσικά στάδια, συνήθως όχι εμμονικά. Φυσικά υπάρχουν πράγματα τα οποία προτιμώ να ακούω ανά περιόδους, αλλά συνήθως συσσωρεύονται και συνδέονται με κάποιο τρόπο στο μυαλό μου με τα υπόλοιπα. Φαντάζομαι πως αν χάσω το mp3 player μου και το βρει κάποιος και το ακούσει από περιέργεια, θα θεωρήσει πως είμαι ή ασταθής, ή djγια (όλα τα) περίεργα γούστα, ή θα προσπαθήσει να μου το επιστρέψει και να με ρωτήσει «γιατί».   

 

Το Υπόγειο: Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;

Δισκογραφικά στα προσεχώς υπάρχουν: ένα πολύ ενδιαφέρον (έτσι το βλέπουμε εμείς δηλαδή, γι’ αυτό και το κάνουμε) LP με τους καλούς φίλους Θεμιστοκλή Καρποδίνη στη φωνή και Κωστή Ζουλιάτη στο πιάνο, ένα με το Johnie Thin Trio (ένα ακουστικό μπλουζ τρίο σε αποσύνθεση, που έχουμε με τους επίσης καλούς φίλους Γιάννη Μανιάτη και Νίκο Παπαβρανούση) και ελπίζω η πρώτη δισκογραφική δουλειά (μετά από 20 χρόνια, κάτι σαν χρονομηχανή δηλαδή) των Onions (πάλι οι καλοί φίλοι Γιάννης Μανιάτης και Κώστας Στεργίου). Γενικά καλοί φίλοι και καλή μουσική. Επίσης, ελπίζω επιτέλους κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον να αξιωθώ να ολοκληρώσω κάτι που προσπαθώ εδώ και πολλά χρόνια να κάνω, το σύνολο Τhe Gutter Dark Baroque.

 

Το Υπόγειο: Ποιο είναι το απόλυτο μουσικό σου όνειρο;

Φαντάζομαι να μπορώ να ζω τη ζωή μου κάνοντας αποκλειστικά τη μουσική που αγαπώ και μην παύοντας ποτέ να μαθαίνω καινούρια πράγματα.

Το Υπόγειο: Σε ευχαριστούμε πολύ Πέτρο.

Εγώ ευχαριστώ παιδιά.

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Συνέντευξη με τον Άνθρωπο
που Θέλησε να Καταστρέψει
τον Κόσμο
(08/10/2020)
ypogeio.gr
Sigmataf Analyzed
(A Video Interview)
(11/09/2020)
ypogeio.gr
Αντώνης Δημητρίου
(and The Sugar)
(15/01/2020)
ypogeio.gr
Cafrock Assus
(The Basement Goes To Schoolwave)
(25/06/2017)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ