To ypogeio.gr

Sofia Sarri


photo by Michalis Kouris (soundgaze.gr)


«Η μουσική της Σοφίας Σαρρή είναι προσωπική, παγανιστική και μαγική. Ένα σύμπαν όπου οι επιλογές χωρίς συμβιβασμούς είναι ευπρόσδεκτες, επιτρέποντας στην Κρητική λύρα, από τα βουνά της γενέτειράς της, να αισθάνεται άνετα δίπλα στο αναλογικό synth και στο δαιμονισμένο χτύπημα του διπέταλου».
 

Το εισαγωγικό αυτό σημείωμα στην επίσημη σελίδα της Inner Ear είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικό και αντιπροσωπευτικό για την ξεχωριστή και υπέροχα ιδιάζουσα περίπτωση της Σοφίας Σαρρή.

Μην προσπαθήσετε να κατατάξετε τη μουσική της σε κάποιο είδος, μάταιος κόπος είναι και θα χάσετε και την πραγματική μαγεία, αυτήν της επικοινωνίας, την οποία η Σοφία κατέχει όσο λίγοι. Αν μπορούμε να μιλήσουμε σίγουρα για κάτι, αυτό είναι το γεγονός ότι η μουσική της Σοφίας Σαρρή ξεδιπλώνει μπροστά μας ένα ηχητικό σύμπαν, στο οποίο μπορεί κανείς να εξερευνήσει διάφορα πράγματα, από την παραδοσιακή μουσική της Κρήτης, μέχρι τα πιο περίτεχνα ambient κουμπάκια. Τον πλούσιο και περιπετειώδη μουσικό της κόσμο μπορεί κάποιος να τον εξερευνήσει στο debut album της "Euphoria" (read review here), που κυκλοφόρησε το 2017 και συμπεριλήφθηκε στη λίστα μας με τους καλύτερους εγχώριους δίσκους της χρονιάς (check list here).

Η φωνή της είναι χαρακτηριστική, από αυτές που δεν ξεχνάς. Επίσης, η έκταση της φωνής της είναι ασύλληπτη, μα πολύ περισσότερο ο έλεγχος που έχει η ίδια σε αυτή την έκταση είναι κάτι εξαιρετικά ταλαντούχο. Η θεατρικότητα και η ιδιαίτερη παρουσία πάνω στην σκηνή, την κάνουν να ξεχωρίζει.

Εκεί έξω υπάρχει ένας τεράστιος όγκος μουσικής πληροφορίας και έκφρασης, ανάμεσα στον οποίο λαμπυρίζει και ξεχωρίζει κάπως η μουσική της Σοφίας.

Με αφορμή το επερχόμενο live της, μαζί με τον Πέτρο Λαμπρίδη, στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου στα πλαίσια των Taste The Music events στις 04 Απριλίου, βρεθήκαμε και μιλήσαμε για μουσική, για μουσική και για μουσική!

 

 

Το Υπόγειο: Σοφία καλώς ήρθες στο Υπόγειο! Ξεκινάμε με μια ερώτηση που δεν μας πολυαρέσει να την κάνουμε, αλλά δεν μπορούμε και να μην την κάνουμε. :) Τι μουσική φτιάχνεις; Θέλουμε να πουμε, δεν ξέρω αν είμαστε σύμφωνοι με τις κατηγοριοποιήσεις και τα genres, από την άλλη πέφτoυμε πολλές φορές στην παγίδα του ψυχαναγκασμού μας... Εσύ προφανώς έχεις ένα πολύ μεγάλο εύρος ακουσμάτων και επιρροών, οπότε αυτό βγαίνει στη μουσική σου. Τι θα έλεγες λοιπόν αν σε ρωτούσαν τι μουσική παίζεις;
Καλώς σας βρήκα στο Υπόγειο και ευχαριστώ για την πρόσκληση! Αρχικά θα προέτρεπα όποιον με ρωτούσε να ακούσει τη μουσική με αγνές προθέσεις και καθαρή διάθεση και να προβεί στα δικά του συμπεράσματα για τα τι και πώς ανάλογα με τα δικά του ακούσματα και τις δικές του επιθυμίες πάνω στη μουσική. Εάν αυτό δεν πιάσει θα έλεγα ότι μάλλον είναι, εώς τωρα τουλάχιστον,ένα είδος μεταμοντέρνας σκοτεινής pop τραγουδοποιίας με έγχορδα, ηλεκτρονικά beats, metal αποθημένα, avant-garde αισθητική, απόηχο παγανιστικής προσευχής στη Μητέρα Φύση και άμμο από το Κεδρόδασος Χανίων.


Το Υπόγειο: Τραγουδάς πολλά και διαφορετικά πράγματα, από hip hop, μέχρι παραδοσιακά και από goth μπαλάντες μέχρι dark pop. Όμως, σε όλα αυτά καταφέρνες και υπάρχει πάντα το προσωπικό στοιχείο, η υπογραφή σου, η πινελιά σου. Τελικά όλα γίνονται με τον δικό σου τρόπο και αυτό είναι κάτι που μένει στον ακροατή. Εσύ πώς βιώνεις αυτή την ελευθερία κινήσεων; Σε αγχώνει καθόλου;
Αντιθέτως αυτή η ελευθερία κινήσεων είναι το μόνο που δεν με αγχώνει σε αυτή τη ζωή… Μου αρέσει πάρα πολύ να μελετάω και να καταπιάνομαι με διαφορετικά μουσικά είδη και να παρατηρώ πώς συμπεριφέρεται η ανθρώπινη φωνή μέσα σε αυτά. Τελικά προσπαθώ να φιλτράρω την αναζήτηση μου αυτή, μέσα από τη δική μου παλέτα ήχων και δυνατοτήτων. Μέσα σε μια τέτοια συνθήκη και μόνο αισθάνομαι άνετα να εκφραστώ καλλιτεχνικά και να δημιουργήσω. Δεν με ενδιέφερε ποτέ κάτι διαφορετικό και ούτε θα μπορούσα να το κάνω καλά οπότε πολύ σύντομα αποφάσισα οτι θα πρέπει να αποσυρθώ από οτιδήποτε που πιθανώς δεν με εκφράζει μουσικά και να αφοσιωθώ μόνο στην απομονωμένη καλλιτεχνία μου α λα μη-του-μιλάτε-του-τρελού διατηρώντας έτσι κι αλλιώς τα επίπεδα άγχους στα συνηθισμένα για όλους τους εργαζόμενους ανθρώπους μιας μεγαλούπολης.


Το Υπόγειο: Εδώ και δύο χρόνια έχουμε στα ηχεία μας το debut άλμπουμ σου, “Euphoria”, και μιας και είναι η πρώτη φορά που έχουμε την ευκαιρία να σε φιλοξενούμε στο Υπόγειο, δεν έχουμε παρά να σε συγχαρούμε! Εξαιρετικός δίσκος! Ποιες οι αναμνήσεις σου από τη δημιουργία του; Πώς φτιάχτηκε το άλμπουμ και τα τραγούδια που το απαρτίζουν;
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ! Ο δίσκος φτιάχτηκε με πολύ κόπο και προσωπική δουλειά τόσο από εμένα όσο και από τους μουσικούς που απαρτίζουν τη μπάντα. Τα κομμάτια ήταν ουσιαστικά συνθέσεις μου που μάζευα για χρόνια και έμεναν στο συρτάρι γιατί ένιωθα ότι δεν ταίριαζαν στα υπόλοιπα projects/μπάντες που συμμετείχα. Συνολικά από την ημέρα που αποφάσισα ότι θα φτιάξω το δίσκο εως την ημέρα που κυκλοφόρησε μπορεί να πέρασαν και πέντε χρόνια, έχω χάσει το λογαριασμό. Ειλικρινά δεν ξέρω τι ακριβώς να απαντήσω πιο αναλυτικά αλλα μπορώ να επιβεβαιώσω ότι προσπάθησα να κρατηθώ όσο καλύτερα μπορούσα στο ύψος των περιστάσεων και να αποτυπώσω όσο πιο πιστά γινόταν τις εικόνες, τους ήχους και τις σκέψεις μου συνολικά σαν άνθρωπος με ό,τι αναμνήσεις και εμπειρίες μπορεί να κουβαλάω. Δεν είχα ιδέα ποιόν μπορούσε να αφορά όλο αυτό και ακόμα για να είμαι ειλικρινής δεν έχω πολύ καταλάβει, αλλά για εμένα ήταν ζωτική ανάγκη να τα επικοινωνήσω όλα αυτά ωστε να μπορέσω να πάω παραπέρα, και στην ερώτηση “εσύ τι μουσική παίζεις και ποιά είσαι τέλος πάντων” να μπορώ να προωθώ ένα youtube link με το Euphoria π.χ και να μην χρειάζεται να εξηγήσω παραπάνω. Μπορώ να απαντώ όσο το δυνατόν λιγότερο λεκτικά γίνεται πλέον σε τέτοιου είδους ερωτήσεις και αυτό δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο υπέροχο μου φαίνεται σε αυτό το στάδιο της ζωής μου.
 

Το Υπόγειο: Θα θέλαμε σε αυτό το σημείο και μια ειδική αναφορά/back story στο αριστουργηματικό “Still Universe”. Πώς φτιάχτηκε το εν λόγω κομμάτι;
Η ιδέα και οι στίχοι προήλθαν από μια μεταμεσονύκτια συζήτηση που είχα με έναν αγαπημένο μου άνθρωπο και στη συνέχεια προσπάθησα να ακούσω και τι θα ταίριαζε μουσικά σε όλο αυτό το κουβάρι που είχε ξετυλιχτεί από συναισθήματα και σχέψεις και κακό χαμό. Κάπως έτσι γράφω μουσική δηλαδή, εμπνέομαι από εμπειρίες και ανθρώπους που γνωρίζω ή τα βλέπω στον ύπνο μου.. Όμως θα ήθελα να επισημάνω ότι κάθε μουσικός που έπαιξε έχει προσθέσει τις ιδέες του και την αισθητική του και χωρίς αυτούς το κομμάτι δεν θα ήταν ποτέ το still universe ως είναι. Συγκεκριμένα έπαιξαν οι: Γιώργος Κοντογιάννης κρητική λύρα, Πέτρος Λαμπρίδης κοντραμπάσο, Μιχάλης Βρέττας βιολί, Βαγγέλης Παρασκευαΐδης βιμπράφωνο, Κώστας Στεργίου πλήκτρα και ηλεκτρονικά και ο Γιώργος Κόλλιας των Nile τύμπανα.



Το Υπόγειο: Που βρίσκονται αυτή τη στιγμή οι Night on Earth και οι Luup; Υπάρχουν σχέδια;
Οι night on earth έχουν πάει σπίτια τους εδώ και αρκετά χρόνια, να ζήσουμε να τους θυμόμαστε. Οι Luup έπαιξαν πριν λίγο καιρό ζωντανά το Canticles of the Holy Scythe με special guest τον Attila Csihar (Mayhem, Sunno, Tormentor)… Ηταν μια σουρρεαλιστικά μοναδική εμπειρία για εμένα να μοιράζομαι τη σκηνή με αυτόν τον καλλιτέχνη από άλλο πλανήτη και πραγματικά είναι απο τις στιγμές που αναφώνισα “για κάτι τέτοια ζούμε” στα παρασκήνια. Πιθανώς θα δρομολογηθούν κι άλλες συναυλίες για τους Luup πιθανώς με τον Attila αλλά πολύ απίθανο το βλέπω να επαναληφθει το εγχείρημα σε ελληνικό έδαφος για πολλούς και διάφορους λόγους. Σίγουρα θα προχωρήσουμε και σε νέο υλικό σύντομα αλλά σχετικά με τους Luup ρωτήστε τον ιθύνων αγαπημένο και υπέρλαμπρο νου Στέλιο Ρωμαλιάδη καλύτερα...
  

Το Υπόγειο: Η δραστηριότητα σου ως session μουσικός υπάρχει ακόμα; Έχεις τον χρόνο;
Συνειδητά αποφάσισα να μην αναμειχθώ άλλο με αυτή τη γραμμή εργασίας και να αφοσιωθώ στο πιο δημιουργικό κομμάτι που με αφορά στη μουσική. Υπο αυτό το πρίσμα κατά καιρούς συνεργάζομαι με μουσικούς και μπάντες που εκτιμώ αλλά συνεργάζομαι μαζί τους συνθετικά και καλλιτεχνικά και δεν “ενοικιάζω” απλά τη φωνή μου. Μια τέτοια συνεργασία με τον ρουμάνο εικαστικό και μουσικό Costin Chioreanu απέδωσε έναν ολόκληρο δίσκο και θα κυκλοφορήσει μέσα στη χρονιά, ελπίζω και προσεχώς στις δισκοθήκες σας. 


Το Υπόγειο: Έχεις καταφέρει να ζεις από την μουσική; Αν όχι, πώς ζεις και τι θα ήθελες να πετύχεις τα επόμενα χρόνια;
Ναι ζω από τη μουσική αλλά σχεδόν αποκλειστικά διδάσκοντας τραγούδι. Η δραστηριότητα μου ως μουσικός κυρίως χρηματοδοτείται από την “πρωινή” μου δουλειά ώς δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά. Η διπλή ζωή αυτή σίγουρα πάει πίσω το χρόνο και την ενέργεια που δίνω στη μουσική μου όσο και αν απολαμβάνω την επαφή με τους αγαπημένους μαθητές μου και τη διδασκαλία. Σύντομα ελπίζω, με κάποιες δραστικές αλλαγές, όπως π.χ την αποχώρηση μου από την Αθήνα ως βάση κατοικίας, να καταφέρω να αφοσιωθώ πλήρως στη μουσική μου δραστηριότητα και να βρω χρόνο να γράψω και τον επόμενο προσωπικό δισκο.
 

Το Υπόγειο: Τι μουσική σου αρέσει να ακούς; Ποιους καλλιτέχνες και μπάντες θεωρείς σαν τις βασικές επιρροές του έργου σου;
Κατα καιρούς μου αρέσει να ακούω διάφορα και διαφορετικά πράγματα ενω περνάω και μεγάλες περιόδους που δεν θέλω να ακούω σχεδόν τίποτα. Αυτή η απάντηση θα μπορούσε να είναι ολόκληρος τόμος οπότε θα αρκεστώ να κατονομάσω κάποια sos που πάντα νομιζω θα έχω μέσα μου ως πολύ ρομαντικά αγαπημένα και πιθανως έχουν και κάποια σχέση με αυτά που έχω γράψει έως τώρα ως επιρροή : Tool, Ulver, Jeff Buckley, Nine Inch Nails, Oum Kalsoum, Bjork, Λένα Πλάτωνος, Jani Christou, Billie Holiday…
 

Το Υπόγειο: Πώς πρωτοξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική; 
Έπαιζα κλασικό φλάουτο όταν ήμουν παιδί αλλά άρχισα να βαριέμαι όταν πρωτοάκουσα sepultura, metallica, nirvana κλπ και δυστυχώς εκεί δεν υπήρξε κάποιος να με βοηθήσει στη σύνδεση με ίσως κάτι σε Jethro Tull οπότε σταμάτησα να παίζω κι άρχισα να ακούω μανιωδώς μουσική. Έκανα και μια ραδιοφωνική εκπομπή στην τρίτη γυμνασίου/πρώτη λυκείου όπου ταλάνιζα τα αυτιά των ακροατών με κάτι noise και industrial και λοιπές λατρεμένες φασαρίες. Πρωτοξεκίνησα να τραγουδάω σε μια μπάντα στα Χανια στα 15-16 μου και νομίζω τότε αποφάσισα τι ακριβώς θέλω να γίνω “όταν μεγαλώσω”.


Το Υπόγειο: Ποια ήταν η πρώτη φορά που τραγούδησες σε κοινό;
Με την εν λόγω χανιώτικη μπάντα πρωτοπαίξαμε support στους Rotting Christ στο Ηράκλειο. Ήταν φανταστικά για ένα τόσο πιτσιρίκι να ανοίγει το live αυτής της τόσο κοσμογυρισμένης μπάντας. Μετά από χρόνια πλέον, μαζί με τους Luup, ξανασυνάντησα τον Σάκη των RC δισκογραφικά και είχε πολύ πλάκα όλο αυτό και πραγματική συγκίνηση.
 

Το Υπόγειο: Έχεις μεγαλώσει στα Χανιά και τα τελευταία χρόνια ζεις στην Αθήνα. Θα γύριζες στην Κρήτη, αν θα είχες τις επιλογές που έχεις στην Αθήνα;
Ναι, σκοπεύω να γυρίσω πολύ σύντομα. Με έχει κουράσει η Αθήνα πολύ και κάθε χρόνο μεταμορφώνεται σε χειρότερο τέρας που κατατρώει την ηρεμία, την δημιουργικότητα και όλα αυτά που έχω ανάγκη ενώ γύρω μου οι άνθρωποι εξαγριώνονται και μιζεριάζουν όλο και πιο πολύ. Έχω όνειρο να φτιάξω κάτι ωραίο εκεί στα Χανιά για να συναντιούνται οι άνθρωποι που έχω γνωρίσει στα χρόνια μου ως ενεργός μουσικός, για να παίζουν, να διδάσκουν και γενικά να μοιράζονται. Τα Χανιά είναι μια πανέμορφη πόλη που έχει αναπτυχθεί πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια και αισθάνομαι ότι πλέον υπάρχει χώρος και άνθρωποι για να γίνουν πράγματα προς την κατευθυνση που ονειρεύομαι. Επίσης μου έχει λέιψει πάρα πάρα πολύ η θάλασσα και η φύση στην καθημερινότητα μου. Σε κάθε περίπτωση όπως λειτουργεί πλέον η μουσική βιομηχανία δεν έχει καμία σημασία που είναι η βάση σου. Από τη στιγμή που πλέον έχει δημιουργηθεί ένα δίκτυο μουσικών και συνεργασιών που με ενδιαφέρουν και με εμπνέουν προτιμώ να ταξιδεύω όποτε και όπου χρειάζεται από τα Χανιά παρά να ζω στο τσιμέντο της Αθήνας.


Το Υπόγειο: Πότε να περιμένουμε τη συνέχεια του Euphoria;
Το καλό πράγμα αργεί να γίνει, είναι το μόνο που μπορώ να απαντήσω επ’αυτού με ειλικρίνια. Σύντομα όμως θα κυκλοφορήσει ο δίσκος που ετοιμάσαμε παρέα με τον Costin Chioreanu, αυτό θα είναι το επόμενο ολοκληρωμένο δισκογραφικό βήμα καθώς και κάποιες guest συνεργασίες που είναι στα σκαριά.

 

Το Υπόγειο: Μπροστά μας έχουμε βέβαια το United We Fly Festival και τη δική σου συμμετοχή στις 4 Απριλίου. Τι μας περιμένει στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου;
Παίζουμε μαζί με τον μπασίστα Πέτρο Λαμπρίδη και τον λυράρη Γιώργο Κοντογιάννη, αμφότεροι αγαπημένοι φίλοι και μουσικοί με τους οποίους συνεργάστηκα και στο Euphoria. Θα παίξουμε κυρίως κομμάτια που αγαπάμε από ένα ευρή ρεπερτόριο αλλά πάρα πάρα πάρα πολύ διασκευασμένα για μια φωνή και δυο έγχορδα. Από λειτουργικούς ύμνους και baroque άριες έως blues και trash metal όλα με μια διάθεση μυσταγωγίας και τελετουργίας. E και λίγο Euphoria.
 

Το Υπόγειο: Σοφία σε ευχαριστούμε πάρα πολύ και σου ευχόμαστε τα καλύτερα!
Και εγώ σας ευχαριστώ πάρα πολύ παιδιά και εύχομαι να βγαίνετε από το Υπόγειο τώρα που λιάζει γιατί κάνει καλό!

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Keppler Is Free
(08/08/2020)
ypogeio.gr
Goodbye Bedouin
(28/07/2020)
ypogeio.gr
Homo Erectus
(The Basement Goes To Schoolwave)
(29/06/2017)
ypogeio.gr
Bad Lama
(The Basement Goes
To Schoolwave)
(05/07/2019)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ