To ypogeio.gr

Uncensored

Νίκος Τσώλης


photo by Marili Zarkou


Οι Uncensored είναι μία τετραμελής ελληνόστιχη μπάντα από την Αθήνα, η οποία -όπως θα διαβάσετε παρακάτω- λέγεται πως παίζει εξπρεσιονιστικό post-punkβουκολικό post-rockτα μπλουζ του 21ου μεσαίωναυπαρξιακά δημοτικά στην πρίζα και ψυχαναλυτική φασαρία... Δημιουργήθηκαν πριν περίπου μια δεκαετία, αλλά γύρω στο 2012 μπήκαν σε ένα απροσδιορίστου χρόνου hiatus, που στην ουσία έμοιαζε με διάλυση και οριστική παύση της ύπαρξης της μπάντας. Μια πενταετία αργότερα, όμως, επανενεργοποιήθηκαν, μας έδωσαν κάποια (πανέμορφα) νέα τραγούδια, επέστρεψαν στις ζωντανές εμφανίσεις και τώρα ετοιμάζουν τον πρώτο τους δίσκο. Μέσα στην πενταετή διακοπή, το line up υπέστη σημαντικές αλλαγές, όμως παρών και στις δύο φάσεις του σχήματος ήταν η ψυχή του και η φωνή του, ο Νίκος Τσώλης, ο οποίος είναι υπεύθυνος και για τους εξαιρετικούς και βαθιά βιωματικούς στίχους και για τις κιθάρες. Με χαρά τον καλωσορίζουμε στο Υπόγειο. Εδώ η πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα που είχαμε μαζί του...



photo by Marili Zarkou


Το Υπόγειο: Νίκο σε καλωσορίζουμε στο Υπόγειο. Θα θέλαμε να ξεκινήσουμε από τα πολύ βασικά: Ποιοι είναι οι Uncensored, πώς και πότε δημιουργήθηκαν και ποια είναι η πορεία τους ως τώρα; 
Οι Uncensored ουσιαστικά ξεκίνησαν  πριν 10 χρόνια όταν μαζευόμασταν με τον Μάρκο (ο παλιός ντράμερ που τότε έπαιζε κιθάρα) και τον Σταύρο (ο μπασίστας που και τότε μπάσο έπαιζε) και  προσπαθούσαμε να παίξουμε τραγούδια των Nirvana (εγώ τότε έπαιζα ντραμς…). Είχαμε όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό, κατσαρόλες για ντραμς, ακουστική κιθάρα για μπάσο και έναν ενισχυτή τσέπης για την ηλεκτρική κιθάρα. Με τον καιρό αγοράσαμε όργανα και βρήκαμε ο καθένας την θέση του στην μπάντα (ανταλλάξαμε κιθαρίστα και ντράμερ), αυτό σιγά σιγά εξελίχθηκε στους Uncensored. Είχαμε πιο πανκ ήχο τότε, με κοινωνικό περιεχόμενο στον στίχο και εμφανιστήκαμε και δύο φορές στο Schoolwave Festival. Όταν όμως ο ντράμερ πήγε να σπουδάσει στα Χανιά η μπάντα ψιλοδιαλύθηκε και έμεινε ανενεργή για κάποια χρόνια. Και  τότε ήρθε ο Παντελής (υπερπολυμουσικός)! Και με μπρίζωσε να ξαναρχίσουμε τους Uncensored. Έτσι, και αφού βρήκαμε τον νέο μας ντράμερ στα μάτια του υπέροχου Ιωάννη Πάτση, ξεκίνησε αυτό που συνεχίζουμε να κάνουμε και τώρα. Τέσσερα άτομα πλέον , Σταύρος Καλταμπάνος στο μπάσο, Γιάννης Πάτσης στα τύμπανα, Παντελής Πιλάβιος στην κιθάρα, το λάπστιλ και τα συνθς, και εγώ (Νίκος Τσώλης) στην φωνή και την κιθάρα.  
 

Το Υπόγειο: Πώς θα περιέγραφες τη μουσική σας σε κάποιον που δεν σας γνωρίζει;
Αυτή είναι μια δοκιμασία που την συναντάω συχνά και πάντοτε με δυσκολεύει… Το επίκεντρο αυτού που κάνουμε σίγουρα είναι ο ελληνικός στίχος, τον οποίο προσπαθούμε να πλαισιώσουμε ηχητικά.  Πάνω από όλα παίζουμε τραγούδια. Άλλα πατάνε σε φόρμες της παραδοσιακής μουσικής και άλλα έχουν μία πιο post-punk χροιά. Κατά καιρούς φίλοι μας έχουν χαρακτηρίσει ως: εξπρεσιονιστικό post-punk, βουκολικό post-rock, τα μπλουζ του 21ου μεσαίωνα, υπαρξιακά δημοτικά στην πρίζα, ψυχαναλυτική φασαρία… Ό,τι και αν σημαίνει αυτό.
 

Το Υπόγειο: Πώς προέκυψε το όνομα (Uncensored = μη λογοκριμένος)
Το όνομα αυτό το είχε βρει το 2011 ο παλιός μας ντράμερ (ο Μάρκος) και ταίριαζε στο κοινωνικό περιεχόμενο που είχαν τότε τα τραγούδια μας (βλ. Kaklamoney).  Αφού έφυγε από την μπάντα, αποφασίσαμε με τον Σταύρο (μπασίστας) να το κρατήσουμε για συναισθηματικούς λόγους. Πλέον ο τρόπος με τον οποίο μας αντιπροσωπεύει νομίζω έχει να κάνει με ένα αντί στην συναισθηματική λογοκρισία που υποβάλουμε στους εαυτούς μας ως ενήλικες. 
 

Το Υπόγειο: Σας πετυχαίνουμε λίγο μετά το live στο Six Dogs… Πώς πήγανε τα πράγματα εκεί; Το ευχαριστηθήκατε;
Το live στο Six Dogs πήγε πολύ καλά. Γενικά νομίζω τα live μας είναι πολύ έντονα ηχητικά αλλά και συναισθηματικά και χαίρομαι όταν κάποι@ μου λέει πόσο πολύ το αισθάνθηκε σαν εμπειρία.  Όταν ένας άνθρωπος που δεν τον ξέρεις, έρχεται και συγκινείται και δακρύζει με το λάιβ μας, σίγουρα σε κάνει να νιώσεις ότι όλη αυτή η φασαρία κάπως έχει νόημα.


Το Υπόγειο: Γενικά, πώς βιώνετε τις ζωντανές εμφανίσεις σας και πόσο σημαντικές τις θεωρείτε για τη ζωή της μπάντας;
Όπως είπα και πριν, τα live μας είναι μία έντονη συναισθηματικά εμπειρία. Όλα τα τραγούδια είναι βιωματικά και για να τα ερμηνεύσω προσπαθώ να γυρνάω στην συναισθηματική κατάσταση που βρισκόμουν όταν τα έγραψα. Θέλω να αφήνω τον εαυτό μου τελείως ευάλωτο και εκτεθειμένο. Να εκφράζομαι με ζωώδη ειλικρίνεια. Ό,τι με βασανίζει το εκτονώνω στο live, είτε αναβιώνοντας συναισθηματικές εμπειρίες, είτε βιώνοντας καινούργιες. Έτσι τα live αποκτούν και μια καθαρτική λειτουργία για εμένα. Γίνονται η ψυχοθεραπεία μου. Μετά νιώθω να έχω αδειάσει ολόκληρος. Ο κόσμος που έρχεται επικοινωνεί με αυτή την αίσθηση. Όλη η ουσία αυτού που κάνουμε κρύβεται στις στιγμές όπου μπορούν διαφορετικοί άνθρωποι να βιώσουν ταυτόχρονα το ίδιο συναίσθημα. Χωρίς αυτό το βίωμα που μοιραζόμαστε στα live, η μπάντα δεν θα είχε νόημα.
 

Το Υπόγειο: Παίξατε τον περασμένο Δεκέμβριο και για το αγαπημένο Μονοκόκαλο... Πώς ήταν η εμπειρία της συγκεκριμένης συναυλίας;
Η συναυλία για το Μονοκόκαλο ήταν πολύ ωραία εμπειρία. Τέτοιες πρωτοβουλίες είναι πολύ ωφέλιμες για την σκηνή και πολλές φορές λειτουργούν σαν γέφυρες για πολύ όμορφα πράγματα. Πιστεύω ο ελληνικός στίχος έχει πολλά να δώσει και μία τέτοια συναυλία που ενοποιεί όλες αυτές τις φωνές μπορεί να είναι πολύ ουσιαστική. 


Το Υπόγειο: Και μιας και μιλάμε για live, ποιες είναι οι καλύτερες συναυλίες που έχεις παρακολουθήσει;
Η αγαπημένη συναυλία κάθε χρόνο είναι ο Boy του Σεπτεμβρίου.
 

Το Υπόγειο: Ποια είναι τα επόμενα βήματα των Uncensored; Να περιμένουμε ηχογραφήσεις τραγουδιών - debut album;
Σκάει το LP σαν κομήτης στην γη και τα λοιπά… Γράψαμε τον πρώτο μας δίσκο μέσα στην Άνοιξη και τώρα είμαστε λίγο πριν το mastering. Στόχος μας είναι να κυκλοφορήσει τα Χριστούγεννα σε βινύλιο. Νούμερο ένα πρόταση για Χριστουγεννιάτικο δώρο φέτος.
 

Το Υπόγειο: Θα θέλαμε και μια ειδική αναφορά στους ξεχωριστούς ποιητικότατους στίχους. Πότε πρωτοξεκίνησες να γράφεις και να μελοποιείς;
Να γράφω ξεκίνησα από το δημοτικό, άκουγα Going Through και έγραφα ραψ. Ε με τα χρόνια αυτό το πράγμα σιγά σιγά εξελίχθηκε σε ανάγκη.  Ό,τι με απασχολούσε το έκανα τραγούδι, ήταν ένας τρόπος να συντονίζω την σκέψη μου.


Το Υπόγειο: Πότε και κάτω υπό ποιες συνθήκες έρχονται οι λέξεις; 
Συνήθως γράφω όταν είμαι στεναχωρημένος. Προσπαθώ να ξεπεράσω την κατάσταση διοχετεύοντας την σε κάτι. Έτσι πολλά κομμάτια είναι σαν μπουκαλάκια αναμνήσεων, σφραγίζω τα συναισθήματα μου σε τραγούδια και αυτό με βοηθάει πολύ.  Βράδια που δεν μπορούσα να κλείσω μάτι άρχιζα να εξηγώ στον εαυτό μου τι είναι αυτό που νιώθω και γιατί και αφού αυτό το πράγμα αποκτούσε μορφή, κοιμόμουν σαν πουλάκι. Όταν είμαι χαρούμενος συνήθως αρκούμαι στο να βιώνω την εκάστοτε χαρά.
 

 


Το Υπόγειο: Και... “Είσαι Ρομπότ Τελικά;”. Απαντήθηκε το ερώτημα; 
Την απάντηση σε αυτό το ερώτημα την έδωσε ο Στράτος Διονυσίου το 1989. 
"Καλύτερα μαζί σου και τρελός,
παρά μονάχος μου και λογικός."

 

Το Υπόγειο: Ποια είναι η ιστορία πίσω από το κομμάτι; Πότε γράφτηκε και πώς ενεπνεύσθη;
Όλοι μου οι στοίχοι είναι βιωματικοί. Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι η ιστορία ενός χωρισμού που με σημάδεψε και με έκανε να αναθεωρήσω πολλά στοιχεία του εαυτού μου. Το πρώτο ερέθισμα για το κομμάτι ήταν οι παραγγελίες των ποτών που αντανακλούσαν την ψυχοσύνθεση μας εκείνη την στιγμή. 
 

Το Υπόγειο: Ποιες μπάντες και μουσικοί είναι οι βασικές επιρροές των Uncensored;
Μεγάλη επιρροή σε αυτό που κάνουμε με τους Uncensored σίγουρα έχουν ασκήσει πάνω μου οι τρεις τελευταίοι δίσκοι των Swans, ο Nick Cave, το ρεμπέτικο και το ηπειρώτικο τραγούδι. Μέσα στην μπάντα βέβαια ο καθένας φέρνει και τις δικές του αναφορές, για παράδειγμα ο Σταύρος μελετάει δεκάωρα Τζαζ κοντραμπάσο και στις πρόβες συνήθως οι συζητήσεις γυρίζουν γύρω από την Τζαζ. Ο Παντελής φέρνει ένα Ζαπικό mentality στην μπάντα (μάλιστα στον χώρο που προβάρουμε έχουμε κρεμασμένο το Apostrophe και όταν κάποιος χαζεύει τον βάζουμε να κοιτάξει κατάματα το αυστηρό βλέμμα του Ζάπα στο εξώφυλλο για να συμμορφωθεί). Όλα αυτά τα στοιχεία διαμορφώνουν την μπάντα ως προς την μέθοδο αλλά και ως προς το ηχητικό αποτέλεσμα.
 

Το Υπόγειο: Ποια είναι τα όνειρα και οι φιλοδοξίες της μπάντας;
Όντας παιδιά της κρίσης οι φιλοδοξίες μας γύρω από αυτά τα πράγματα ήταν πάντοτε περιορισμένες. Όλη η ουσία αυτού που κάνουμε βρίσκεται  στο κοινό αίσθημα που βιώνουμε στα live, με όσο περισσότερο κόσμο μπορούμε να το μοιραστούμε αυτό τόσο το καλύτερο. Θέλουμε να ζούμε από την μουσική, αλλά αυτό δεν σημαίνει μονάχα Uncensored. Αρχικά θα θέλαμε η μπάντα να μπορεί να κερδίζει περισσότερα από όσα μας κοστίζει I guess.
 

Το Υπόγειο: Με τι ασχολείσαι πέραν της μουσικής;  
Πέραν της μουσικής προσπαθώ να πάρω το πτυχίο μου από την ΣΕΜΦΕ (σχολή εφαρμοσμένων μαθηματικών και φυσικών επιστημών) και να εκφράζομαι με όποιον άλλο τρόπο μπορώ.  
 

Το Υπόγειο: Νίκο σε ευχαριστούμε θερμά και ευχόμαστε τα καλύτερα. 


Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Σtella (2)
(07/12/2019)
ypogeio.gr
Sillyboy's Ghost Relatives
Charalambos Kourtaras
(20/11/2019)
ypogeio.gr
Meridian Blank
(The Basement Goes
To Schoolwave)
(30/06/2019)
ypogeio.gr
The BuzzDealers
& Sailor's Daughter
Double Bill Interview
(19/04/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ