To ypogeio.gr

4 Δίσκοι για Τον Απρίλιο

Απρίλιος 2020, ακόμα ένας μήνας καραντίνας, εγκλεισμού, κοινωνικής απομόνωσης και απαγόρευσης κυκλοφορίας. Ένα πράγμα λείπει ακόμα, να μας απαγορευτεί να ακούμε κάποιο συγκεκριμένο είδος μουσικής ή κάποιους συγκεκριμένους μουσικούς. Εγώ πάντως το Μάρτιο έλιωσα το ντεμπούτο των Bonnie Nettles (check review here) και την "Aντιλόπη" του  Τhe Boy (check review here). Στα του Απριλίου τώρα, ευτυχώς υπάρχουν κάποιες λίγες, αλλά ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες. Με αυτές λοιπόν θα πορευθούμε και με μια από αυτες να ανήκει στους The Strokes, είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε πολλά να πούμε και να διαβάσουμε στα social media.
 

H εν λόγω μάλιστα θα είναι η πρώτη κυκλοφορία που θα μας απασχολήσει  για το μήνα και μας έρχεται στις 10 Απριλίου. Η πολυαναμενόμενη μεγάλη επιστροφή των Τhe Strokes, οι οποίοι κυκλοφορούν επτά χρόνια μετά το "Comedown Machine" το έκτο στούντιο άλμπουμ τους, "The New Abnormal". Στο ενδιάμεσο, το 2016. είχαν κυκλοφορήσει το ep "Future, Present, Past". H παραγωγή ανήκει στο μύθο Rick Rubin και μέχρι σήμερα έχουμε ακούσει τα singles "At The Door" -που αν του αφαιρέσεις τα synths και ακούσεις την κεντρική μελωδία, μάλλον θα σου έρθει στο μυαλό ότι κάπου το έχεις ξανακούσει, το καλούτσικο, το οποίο ακούγεται σαν όαση αναάμεσα στα άλλα δυο, "Bad Decisions" (check here) και το "Brooklyn Bridge To Chorus" (check here). H επιστροφή της μπάντας ήταν κάτι σαν όνειρο αλλά ακούγοντας τα synths. τα μπλιμπλίκια  κάι την περιρρέουσα  electro-pop αισθητική στην κακόγουστη εκδοχή της, μάλλον το όνειρο μετατρέπεται σε εφιάλτη. 

Δεύτερη κυκλοφορία στις 10 Απριλίου και ανήκει στα παιδιά από το L.A. που ακούν στο όνομα The Buttertones. H μπάντα επιστρέφει με το πέμπτο της άλμπουμ μέσα σε επτά χρόνια. Ο δίσκος θα ονομάζεται "Jazzhound" και έχουμε ακούσει τρια singles, "Phantom Eyes", "Fade Away Gently" και το ομώνυμο "Jazzhound" (check Κομμάτια του Μήνα Μαρτίου). Ακούγοντάς τα ίσως να νιώσετε αυτό που ένιωσα και εγώ, ότι δηλαδή αυτός θα είναι ο δίσκος της ημέρας και όχι των Strokes. Τα παληκάρια για ακόμα μια φορά με έκαναν να κολλήσω με τις punk/rock/surf rock μελωδίες τους και με την ιδιαίτερη φωνή του του Richard Araiza. Αν μάλιστα ο δίσκος έχει καλύτερο κομμάτι από το ομώνυμο "Jazzhound", τότε θα σηκωθώ και θα κάνω μια βαθειά υπόκλιση μπρόστα στο λαπτοπ...

Ο Απρίλης κρύβει ακόμα μία μεγάλη επιστροφή εκτός από αυτή των Strokes. H αγαπημένη μου και γλυκυτάτη Fiona Apple, οκτώ χρόνια μετά το "The Idler Wheel Is Wiser Than the Driver of the Screw and Whipping Cords Will Serve You More Than Ropes Will Ever Do, είναι έτοιμη να κυκλοφορήσει το πέμπτο δίσκο της "Fetch The Bolt Cutters" στις 17 Απριλίου. Ένα άλμπουμ που ξεκίνησε να δουλεύει από το 2012, λίγο αφότου δηλαδή είχε κυκλοφορήσει τον τότε νέο της δίσκο. Το "Fetch The Bolt Cutters" κυκλοφορεί με πλήρη μυστικότητα και δεν έχουμε ούτε ολόκληρο το tracklist και ούτε ένα single. Έχουμε μόνο το video που ανέβασε στο youtube και μας είπε μέσω της νοηματικής γλωσσας ότι είναι έτοιμη (check here). Η αρχική ιδέα πίσω από τις πρώιμες ηχογραφήσεις του δίσκου ήταν η δημιουργία ενός concept album βασισμένο στο σπίτι της στη Venice Beach. Τώρα τι συνέβη στην πορεία θα το μάθουμε σε λίγες μέρες. Όπως και να χει περιμένω τον δίσκο πώς και πώς και ξέρω ότι δύσκολα θα με απογοητεύσει η αγαπητή Φιόνα.

Τέταρτη και τελευταία κυκλοφορία του μήνα είναι την ίδια μέρα, 17 Απριλίου. Πρόκειται για το ντεμπούτο άλμπουμ "Earth" του Ed O'Brien με το moniker EOB. Ποιος είναι ο Ed O'BrienΔεν είναι άλλος από τον κιθαρίστα των Radiohead και αν όλα δεν είχαν πάει στραβά, θα τον απολαμβάναμε το καλοκαίρι στο Νόστος φεστιβάλ στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, αλλά δυστυχώς ως γνωστόν το φεστιβάλ ακυρώθηκε. Το "Earth" αποτελείται από εννέα κομμάτια και μέχρι σήμερα έχουμε ακούσει τρία και τα λάτρεψα όλα τους. Πρώτο το "Brasil", μετά το "Shangri La" και  τελευταίο το "Olympik".  To κάθε κομμάτι  έχει τον δικό του χαρακτήρα και σου δημιουργεί εντελώς διαφορετικά συναισθήματα και εικόνες στο μυαλό. Νομίζω ότι το μουσικό αυτί του O'Brien δεν μπορεί να μην παράγει καλή μουσική και αυτό που μένει είναι να δούμε αν μπορεί να βγάλει καί κάτι περισσότερο από καλό, το οποίο το έχω ως δεδομένο. Ο δίσκος βρίθει συνεργασιών, όπως αυτή της Laura Marling, του κιθαρίστα των Portishead Adrian Utley, του drummer των Wilco Glenn Kotche και του bandmate μπασίστα των Radiohead, Colin Greenwood.


Αυτά τα ολίγα για τον Απρίλη, ελπιζώ τον Μάϊο να είμαι εδώ και εγώ και εσείς και όλοι μας, να μιλάμε για μουσικές και να είμαστε πλέον σε θέση να βγούμε και απο το σπίτι. Love you all mates. Stay home, stay safe και άλλα τέτοια...

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
You'll Never Walk Alone...
(27/06/2020)
ypogeio.gr
Του Αγίου Παύλου
του Παυλίδη
(22/06/2020)
ypogeio.gr
Πέντε Χρόνια Χωρίς
Το Νίκο Παπάζογλου:
Κρύβει Πόνο Ένα Τέτοιο Ταξίδι Στα Παλιά (Ν.Νικολίτσης)
(16/04/2016)
ypogeio.gr
Σκέφτομαι Και Γράφω:
Πώς Πέρασες Το Καλοκαίρι; (Summer's Almost Gone)
(26/08/2015)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ