9 Νέοι Δίσκοι

Και 12 Συναυλίες

Για Τον Οκτώβριο


 

Αυτή είναι η τελευταία φορά για φέτος που γράφω αυτή την στήλη στο μπαλκόνι μου συνοδεία κρύας μπύρας και ελαφριάς δροσιάς. Ακούω τα εναπομείναντα λιγοστά τζιτζίκια να δίνουν το ρυθμό της νύχτας και βυθίζομαι σε χειμερινές σκέψεις που δε μου αρέσουν. Σκέφτομαι το καλοκαίρι, που στην ουσία δεν αλλάζει και κάτι - στα  ίδια άγχη είμαστε βουτηγμένοι και στις ίδιες δουλειές. Αλλά είναι καλοκαίρι ρε συ. Ήταν…

Ο Σεπτέμβρης, ο μήνας μυστήριο, άλλες φορές  καλοκαιρινός, άλλες φθινοπωρινός και άλλες πιο χειμωνιάτικος, πέρασε και άφησε πίσω του εξεταστικές, ανθρώπους να προσπαθούν να μπουν πάλι στους ρυθμούς τους. Άφησε πολλά και διάφορα, μεταξύ των οποίων και άπειρη μουσική. Ο Iggy Pop με το “Free” μας έδειξε ότι γέρασε λιγάκι (check review here), οι Temples και οι Metronomy έβγαλαν δυο δίσκους που θα τους ξεχάσουμε αρκετά γρήγορα δυστυχώς. Αντίθετα, ο The Boy έβγαλε ένα αστικό αριστούργημα, την «Παραδουλεύτρα» (check review here), την οποία ακούσαμε και live στη Death Disco (check review here). Παράλληλα, η Αθήνα κουνήθηκε στο τέμπο της Florence που επιτέλους έκανε αυτά τα τρία πολυαναμενόμενα live της, αλλά οκ, δεν τρελάθηκα κιόλας από το όλο σκηνικό που παρουσίασε (check review here). Τώρα, όμως, μπαίνει ο Οκτώβρης και προμηνύεται μήνας φωτιά, τόσο από τους δίσκους που περιμένουμε όσο και από τα live. Πριν καν ακούσω ξέρω ποιος θα είναι ο δίσκος του μήνα, φυσικά αυτός του Nick Cave & The Bad Seeds. Αλλά ο μήνας κρύβει σίγουρα εκπλήξεις τόσο ευχάριστες όσο και δυσάρεστες (ποντάρω στους The Growlers).

H πρώτη κυκλοφορία του μήνα την Παρασκευή 4/10, και σίγουρα μια από τις καλύτερες, ανήκει στην Angel Olsen με το «All Mirrors», τρία χρόνια μετά το «My Woman». Δυο singles μέχρι τώρα και τα δυο πανέμορφα: Πρώτο ήρθε το ομώνυμο single και με άφησε κυριολεκτικά άφωνο όσο το άκουγα (check here) και μετά έσκασε το εξίσου όμορφο «Lark» (check here). H Angel Olsen μεταμορφώνεται από δίσκο σε δίσκο και η τέταρτη δουλειά της που περιμένω ανυπόμονα ίσως είναι η καλύτερη μέχρι τώρα. Ο δίσκος θα περιέχει έντεκα κομμάτια. Φήμες λένε ότι μέλος του Υπογείου θα την απολαύσει ζωντανά σε λίγους μήνες. 

Την ίδια μέρα (4/10) από την μελωδικότητα της Angel Olsen περνάμε στις κιθάρες των DIIV. Τρίτη κυκλοφορία των Νεοϋρκέζων με τίτλο «Deceiver», μετά το «Is The Is Are» του 2016. Ωραία μπάντα, αλλά ποτέ δεν κατάλαβα το τόσο μεγάλο hype γύρω από το όνομά της. Το μοναδικό κομμάτι που έχω ακούσει μέχρι σήμερα από τη νέα τους δουλεια, το «Skin Game» (check here), παραδέχομαι ότι μου άρεσε αρκετά, ειδικά σε σχέση με τα περισσότερα από τα δύο πρώτα άλμπουμ τους. Ίσως γιατί γράφτηκε με πόνο και μέσα από τις δυσκολίες που πέρασε ο frontman της μπάντας Zachary Cole Smith, καθώς από το 2017 ξεκίνησε μια μακρά περίοδος απεξάρτησης από τα ναρκωτικά. Τα δικά του λόγια για το πώς θα περιέγραφε το δίσκο είναι τα εξής: «the soundtrack to personal resurrection under the heavy weight of metallic catharsis». Ο δίσκος θα περιέχει 10 κομμάτια, θα κυκλοφορήσει από την Captured Records και η παραγωγή ανήκει στον Sonny Diperri, ο οποίος έχει υπάρξει παραγωγός των My Bloody Valentine και των Nine Inch Nails, σε συνεργασία με τον Zachary. Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που στην παραγωγή βάζει το χεράκι του κάποιος εκτός μπάντας.

Τρίτη και φαρμακερή κυκλοφορία του μήνα και της τέταρτης ημέρας του (4/10) είναι το «Ghosteen» του Nick Cave. Ο Νικόλας με συνοπτικές διαδικασίες το τελευταίο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου μας ενημέρωσε ότι σε λίγες μέρες έρχεται νέος δίσκος από τους Bad Seeds και κάπως έτσι μας έκοψε την ανάσα. Πασιφανές, νομίζω, ότι ο τίτλος έχει λίγο από τον αδικοχαμένο γιο του μέσα, καθώς θα μπορούσε να λέγεται Ghost-teen. Η συνέχεια του εξαίσιου «Skeleton Tree» είναι εδώ. Η γυναίκα του, Susie Bicks, είπε ότι πολλά από τα τραγούδια είναι τα εμπύρετα όνειρά του: «Some of his songs reveal themselves at night in his fever dreams. They are his Fever Songs.” Ο Nick πρόσθεσε ότι ο δίσκος θα είναι χωρισμένος σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος θα αποτελείται από οκτώ κομμάτια και είναι «τα παιδιά», ενώ το δεύτερο μέρος είναι «οι γονείς» και θα περιέχει δυο κομμάτια, μεγάλα σε διάρκεια τα οποία θα συνδέονται με ένα κομμάτι που θα είναι κάτι σαν λόγος/απαγγελία.

The songs on the first album are the children.
The songs on the second album are their parents.
Ghosteen is a migrating spirit.
“Love, Nick”

Ο δίσκος σε digital μορφή θα κυκλοφορήσει στις 4 Οκτωβρίου, αλλά για βινύλιο και cd θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι τις 8/11. Σίγουρα θα στοιχειώσει πολλές από τις νύχτες μου, χειμώνα καλώς ήρθες…

Τέταρτη και τελευταία κυκλοφορία για αυτή την ατελείωτη μέρα (4/10) είναι ο νέος δίσκος των Wilco «Ode To Joy», που έρχεται τρία χρόνια μετά το καλό προς μέτριο «Schmilko». Έχω ακούσει μόνο το πρώτο single «Love Is Everywhere» (check here) και δεν τρελάθηκα, κλασσικός ήχος Wilco, χωρίς πολλά πολλά, κάπως λιτό και κάπως βαρετό πια αυτό το στιλ. Δεν ελπίζω να ανακαλύψω κάποιον θησαυρό μέσα στο ενδέκατο δίσκο της μπάντας. Θα περάσει στα ψιλά και μάλλον θα τον ακούσω όσο πλένω πιάτα ή κάτι τέτοιο. Στα τυπικά, ο δίσκος θα κυκλοφορήσει από την dBpm και θα περιέχει 11 κομμάτια όσα και οι δίσκοι τους δηλαδή.

Μια εβδομάδα μετά, στις 11/10, γυαλίστε τις σανίδες σας, έρχονται οι Καλιφορνέζοι Allah-Las με τον τέταρτο δίσκο τους ονόματι «LAHS». Τρία χρόνια μετά το, δεν μου άρεσε, «Calico Review», οι Allah-las πειράζουν λίγο τον ήχο τους και τους γουστάρω ξανά, μετά από χρόνια που δεν καταλάβαινα γιατί αρέσουν σε τόσο κόσμο. Βέβαια, όταν βγήκε το single “In The Air” (check here), παρόλο που εγώ το συμπάθησα αρκετά, διαπίστωσα πιστοί φανς της μπάντας είχαν ξενερώσει με το νέο δείγμα της μπάντας. Ακολούθησαν τα «Polar Onion» (check here) και το «Prazer Em Te Conhecer» (check here). ΟΚ, ήταν οκ. Ποτέ δε κατάλαβα τελικά αυτή την μπάντα, διαστημικό ντεμπούτο (2012) - αλλά μέχρι εκεί. Αυτό που λέω για τους Allah-las είναι ότι αν ακούς ένα τραγούδι τους την μέρα, τότε όλα φαίνονται ωραία, όταν βάζω να ακούσω δυο δίσκους σερί, όταν τελειώνουν είναι σαν να έχω ακούσει το ίδιο πράγμα πάνω κάτω 20 φορές. Βέβαια το γκρουπ δεν έχει καμία ανάγκη για την δική μου γνώμη, καθώς πιστοί υπάρχουν πολλοί και γι’ αυτό στις 24 Οκτωβρίου θα βρίσκονται στο Fuzz στην Αθήνα και την επόμενη μέρα στο Principal Club της Θεσσαλονίκης. 

Η μέρα (11/10) μας κρύβει ακόμα μια κυκλοφορία, ζωντανή απόδειξη ότι ποτέ δεν είναι αργά για μια νέα αρχή. Η Kim Gordon των Sonic Youth σε ηλικία 66 ετών αποφάσισε να βγάλει τον πρώτο της solo δίσκο και από τα singles που έχουμε ακούσει έκανε πάρα πολύ καλά. Ακούστε εδώ το «Scetch Artist» και εδώ το «Air Bnb». Δυο πανέμορφα κομμάτια που στρώνουν το χαλί για την άφιξη του άλμπουμ με τίτλο «No Home Record» ο οποίος αποτελείται από εννέα τραγούδια και θα κυκλοφορήσει από την Matador. Η παραγωγή του δίσκου ανήκει στον Justin Raisen που μεταξύ άλλων έχει συνεργαστεί με την προαναφερθείσα Angel Olsen, τον Billy Corgan (Smashing Pumpkins) και την Santigold

Μάλλον για τις δισκογραφικές εταιρίες δεν υπάρχει άλλη μέρα για να κυκλοφορούν δίσκους πλην της Παρασκευής. Έτσι πάμε στις 18/10 για να ακούσουμε άλλα δύο νέα άλμπουμ, το δεύτερο μέρος του «Everything Not Saved Will Be Lost» από τους Foals και το «Somebody’s Knocking” από τον Mark Lanegan.

Foals λοιπόν. O Γιάννης Φιλιππάκης και η παρέα του τον Μάρτη που μας πέρασε κυκλοφόρησαν το «Everything Not Saved Will Be Lost Part 1» και τώρα είναι έτοιμοι να μας δώσουν την συνέχεια του που θα είναι και ο έκτος δίσκος του γκρουπ. Στο ζουμί, καλό είναι να νιώθεις παραγωγικός και μάλιστα να βγάζεις δύο δίσκους μέσα σε ένα χρόνο, αλλά είσαι στα αλήθεια παραγωγικός; Το πρώτο μέρος ήταν πολύ μέτριο και αναρωτιέμαι αν κάποιος το ακούει ακόμα. Βαρετό και άνευρο και κάπως έτσι αναμένεται να είναι και το δεύτερο μέρος. Έχοντας ακούσει μόνο το single «Black Bull» (άκουσε το εδώ) φαίνεται η μπάντα να σκληραίνει κάπως τον ήχο της, αλλά και πάλι δεν τρέφω και μεγάλες προσδοκίες για αυτή την κυκλοφορία και τουλάχιστον για μένα θα περάσει σίγουρα στα ψιλά.

Ο Mark Lanegan είναι ο Mark Lanegan δε χρειάζεται και πολλές συστάσεις. Είναι κάτι από Screaming Trees, QOTSA, UNKLE και όχι μόνο. Αυτός ο τύπος λοιπόν είναι έτοιμος να κυκλοφορήσει τον ενδέκατο δίσκο του με τίτλο «Somebody’s Knocking». Προφανώς, όταν μια προσωπικότητα σαν και αυτή βγάζει δίσκο πρέπει να τον ακούσεις με την δέουσα προσοχή. Αν σας αρέσει ο δίσκος, θα έχετε και την δυνατότητα να τον δείτε live στο Principal της Θεσσαλονίκης στις 29/11 και στο Gagarin στις 30/11. 

Μαντέψτε. Την Παρασκευή 25/10 έχουμε την τελευταία κυκλοφορία για τον Οκτώβριο. Οι The Growlers μετά την περσινή μετριότητα που κυκλοφόρησαν με τίτλο "Casual Acquaintances" λένε φέτος να βγάλουν ακόμα μια, το «Natural Affair». Κάποιος θα πει ότι και το «City Club» του 2016 ήταν μέτριο, αλλά εμένα μου άρεσε, κάποιος άλλος θα πει ότι δεν είναι κακοί, αλλά εμένα δε μου αρέσουν πια. Η ρίζα του κακού έχει όνομα και ακούει στο όνομα Julian Casablancas. Από το "City Club" και έπειτα που έγινε παραγωγός τους η μπάντα έχει πάρει την κάτω βόλτα. Κατάφερε σχετικά γρήγορα να χάσει την μοναδικότητά της και το προσωπικό της ύφος και όσο περνάει ο καιρός να γράφει μέτρια χορευτικά και χαρούμενα τραγούδια, όπως τα singles που έχουμε ακούσει από το «Natural Affair» μέχρι τώρα. Τόσο το ομώνυμο «Natural Affair» (check here) όσο και το «Foghorn Town» (check here) λιμνάζουν σε χαρούμενους αναμασημένους χορευτικούς ήχους και δεν μας δίνουν τίποτα το καινούριο και το πρωτότυπο. Μου λείπουν οι παλιοί καλοί Growlers, η αλητεία και το γρέζι του Brooks. Όπως και να χει θα την κάνω την προσπάθεια μου με το άλμπουμ για τους αγαπάω και αναπολώ τις ασφυκτικές συναυλίες που μας χάρισαν πριν κάποια χρόνια.

Καλές ακροάσεις και καλές συναυλίες mates. Τα λέμε πάλι σε ένα μήνα.
 


 

Συναυλίες:

10/10 Taste The Music: Whereiswilder - Αγγλικανική Εκλλησία Άγιου Παύλου

10-20-27/10 Γιαν Βαν - Africana Jazz Club

11/10 + 12/10 Sonar Athens - Gazi Music Hall

18/10 Vassilikos - Σταυρός Του Νότου

18/10 Μωρά Στην Φωτιά - Κύτταρο

18/10 Μινέρβα + Pissed Off Kid - Six d.o.g.s.

24/10 Allah Las - Fuzz Club

24/10 Taste The Music: Colorgraphs - Αγγλικανική Εκκλησία Άγιου Παύλου

25/10 Electric Litany - Gagarin 205

26/10 Dream Syndicate - Fuzz Club

26/10 The BitterSweet - Zoo

31/10 Taste The Music: Irene Skylakaki - Αγγλικανική Εκκλησία Άγιου Παύλου

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Γιατί Μισώ τις Λίστες
με τα «Καλύτερα Άλμπουμ»
της Χρονιάς;
(16/10/2019)
ypogeio.gr
Τα Εισιτήρια του Δημήτρη
Μπούρα: Ένα Συναυλιακό
Ημερολόγιο
(14/10/2019)
ypogeio.gr
ΚΤΙΡΙΑΚΑ ΘΕΜΕΛΙΑ #08
GUNS 'N' ROSES
COMA
(12/10/2016)
ypogeio.gr
Η Μουσική, Μια Ζωή,
Ένα Ταξί και ο Κάγκουρας
που ακούει Γονίδη
(23/02/2017)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ