To ypogeio.gr

Evripidis & His Tragedies


Ο αγαπημένος και ξεχωριστός Evripidis and His Tragedies κατεβαίνει Υπόγειο για μία πολύ κουβέντα μαζί μας. Από τη μακρινή Ισπανία και έχοντας στις αποσκευές του τον 5ο κατά σειρά πανέμορφο δίσκο του, "Neos Kosmos", μας μιλάει για το άλμπουμ και τη δημιουργία του, αλλά μοιράζεται μαζί μας και τις σκέψεις του για τη μουσική γενικότερα, τους προβληματισμούς και τις θέσεις του για την περίφημη και πρωτόγνωρη covid era και αρκετά άλλα πολύ ενδιαφέροντα.

Ο "Neos Kosmos", εμπνευσμένος και βαφτισμένος από μία απόδειξη φαρμακείου στην εν λόγω περιοχή της Αθήνας, είναι ένα synth-pop διαμαντάκι, φτιαγμένο σε diy συνθήκες. Σε παρασέρνει απαλά και χωρίς πολλά-πολλά στον καλοδουλεμένο ιστό του, απαρτιζόμενο από 10 εμπνευσμένα tracks. Κυκλοφορεί ψηφιακά, σε cd και σε βινύλιο από τις 19 του περασμένου Μαρτίου. 

 


 

Το Υπόγειο: Καλησπέρα από το Υπόγειο, ελπίζουμε να σε βρίσκουμε καλά μέσα στη γενική παράνοια που ζούμε...

Καλησπέρα!


To Υπόγειο: Το 5ο σου άλμπουμ “Neos Kosmos” έχει κυκλοφορήσει περίπου ένα μήνα. Ποιο είναι το feedback που έχεις πάρει ως τώρα; 

Είμαι πολύ ευχαριστημένος με την απήχηση, τόσο από τα μέσα όσο και από τον κόσμο. Λαμβάνω πολύ όμορφα μηνύματα.


Το Υπόγειο: Ο “Neos Kosmos” θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι οικογενειακή υπόθεση, αφού κατά κύριο λόγο τον έγραψες με τον σύντροφό σου. Πώς το αποφάσισες; Εννοώ να μικρύνεις τον κύκλο των συνεργατών σου - είχες ανάγκη αυτή την αλλαγή ή το αποφάσισες απλά ως έναν πειραματισμό;

Η αλλαγή πλεύσης είχε να κάνει τόσο με την ανάγκη για έναν καινούριο ήχο όσο και από τις συνθήκες στις οποίες βρέθηκα. Είχα μόλις βγάλει τον τρίτο μου δίσκο ο οποίος ήταν μια επίπονη και πολυέξοδη διαδικασία και ταυτόχρονα ετοίμαζα και τον ελληνικό μου δίσκο "Μια Τρίτη στην Καντίνα". Προωθούσα τον πρώτο άλλοτε παίζοντας μόνος και άλλοτε με συνοδεία μουσικών, με διάφορους συνδυασμούς ατόμων και οργάνων, κάτι το οποίο με εξάντλησε. ´Ήθελα να κάνω ένα δίσκο όπου να μην χρειάζομαι κανέναν για να τον παρουσιάσω, πέραν από ένα υπολογιστή γα να βάζω τα τρακς και ένα μικρό, ελαφρύ συνθεσάϊζερ. Είχα ανάγκη να μην χρειάζεται πια να είμαι φυλακισμένος πίσω από το πιάνο αλλά να μπορώ να κινούμαι ελεύθερα πάνω στη σκηνή. Και φυσικά ήθελα να εξερευνήσω τις ανεξάντλητες δυνατότητες και ηχοχρώματα που συνεπάγονται της χρήσης των συνθεσάηζερς. Οι συγκυρίες ήταν ιδανικές, καθότι ζω με το Μαρκ ο οποίος μου έδειξε πως να ηχογραφώ μόνος μου, κάτι που ποτέ δεν είχα κάνει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Η ελευθερία του να μπορώ να φτιάχνω ντέμος στο σπίτι είναι μεθυστική. Ίσως το πήγα αντίθετα από αυτό που συνηθίζεται -να ξεκινάς τη μουσική σου πορεία με μια σχετική αυτάρκεια και με πιο σπιτικά μέσα για να εξελιχθείς δουλεύοντας με όλο και πιο πολλούς μουσικούς και πιο φιλόδοξες παραγωγές.!


Το Υπόγειο: Επίσης, διαφορετικός είναι και ο ήχος σε αυτό το άλμπουμ σε σχέση με τα προηγούμενα άλμπουμ. Ρέει κάπως πιο "ήρεμος" και απαλός, σίγουρα τα synths έχουν την τιμητική τους, για μένα είναι μια από τις καλύτερες δουλειές σου. Εσύ πώς νιώθεις;

Για το ήρεμος δεν ξέρω, δεν θα το έλεγα, μάλλον ο πιο χορευτικός μου δίσκος είναι. Ταυτόχρονα και ο πιο ατμοσφαιρικός. Νιώθω πολύ αναζωογονημένος, έχω την αίσθηση ότι οι μουσικές δυνατότητες που ανοίγονται μπροστά μου είναι ανεξάντλητες.


Το Υπόγειο: Ελληνικός στίχος ή αγγλικός στίχος; Πού είναι το comfort zone σου; Στον τελευταίο σου δίσκο έχουμε και ισπανική γλώσσα.

Στα τραγούδια εκφραζόμουν καλύτερα στα αγγλικά, καθότι η πλειοψηφία των μουσικών μου ακουσμάτων μέχρι κάποιο σημείο ήταν αγγλόφωνη από ότι στα  ελληνικά ή ισπανικά, μέχρι που έγραψα τον δίσκο "Μια Τρίτη στην Καντίνα". Τώρα νιώθω εξίσου άνετα να γράφω στα ελληνικά. Στόχος μου είναι να γράφω περισσότερο στα Ισπανικά, ωστόσο, ζω εκεί 17 χρόνια τώρα και το μεγαλύτερο ποσοστό του κοινού μου είναι από ισπανόφωνες χώρες. Ανάλογα με το σε ποια γλώσσα μου βγαίνει το εκάστοτε τραγούδι, θα πορεύομαι. Επίσης με ενδιαφέρει να ηχογραφήσω κάποια τραγούδια σε παραπάνω από μια γλώσσες, πιστεύω πως είναι ένα ενδιαφέρον πείραμα.


Το Υπόγειο: Υπάρχουν κάποια είδη μουσικής ή καλλιτέχνες που θα μπορούσες να πεις ότι ήταν οι μουσικές σου επιρροές κατά την δημιουργία του νέου άλμπουμ;

Όσον αφορά τη στροφή σε ένα συνθετικό ήχο και την απόφαση να δουλέψω στο σπίτι τα κομμάτια, ένα μέρος της έμπνευσης το οφείλω τόσο στη Molly Nilsson όσο από στην Patience. Είναι οι κατά κάποιον τρόπο οι «νονές» του νέου μου ήχου, αν και δεν το γνωρίζουν! Όσο έφτιαχνα το δίσκο άκουγα πολύ ηλεκτρονική ποπ, από το 80 μέχρι και σήμερα, italo disco, minimal wave κτλ. Θα έλεγα όμως ότι πέραν του διαφορετικού περιτυλίγματος, τα τραγούδια κουβαλάνε τις κλασσικές μου επιρροές, όπου μπλέκονται μεταξύ τους το doo wop, τα 60’s girl groups, το new wave, η indie pop και φυσικά η κλασσική μουσική.



Το Υπόγειο: Απ’ ό,τι διάβασα, η έμπνευση για το όνομα του δίσκου ήρθε από μια απόδειξη φαρμακείου στο Νέο Κόσμο. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, στη σελίδα σου στο bandcamp γράφεις ότι κατά κάποιο τρόπο είναι το όραμά σου για το “Νέο Κόσμο”. Πώς οραματίζεσαι αυτό το κόσμο; 

Η έμπνευση ήρθε από την απόδειξη του φαρμακείου και το όνομα ήρθε και έδεσε με την αίσθηση που ήθελα να δώσω με το δίσκο, ο ο οποίος ουσιαστικά κινείται ανάμεσα στο παρελθόν, τη νοσταλγία, κάποια ρετρό μουσικά στοιχεία, και σε μια νέα τάξη πραγμάτων που βίωσα τα τελευταία χρόνια, κάποιες πολύ σημαντικές αλλαγές, άλλες δραματικές και άλλες ευτυχείς. Ο νέος κόσμος του δίσκου είναι για μένα περισσότερο το πρόσφατο παρελθόν και το παρόν παρά το μέλλον. Ωστόσο αφήνω στο ακροατήριο να αποφασίσει τι θα πάρει από την ακρόαση του δίσκου.


Το Υπόγειο: Πώς βιώνεις και πως θα περιέγραφες αυτό που ζούμε σήμερα;

Το βιώνω άλλοτε με στωικότητα, άλλοτε με νεύρα, άλλοτε με θλίψη και άλλοτε με μια φιλοσοφική διάθεση, συχνά με όλες τις προσεγγίσεις μαζί στο ίδιο μπλέντερ, ταυτόχρονα. Πιστεύω ότι παίρνουμε πολύτιμα μαθήματα από όλο αυτό που περνάμε, τόσο σε κοινωνικοπολιτικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. 


Το Υπόγειο: Στην Ισπανία – προφανώς όχι στην εποχή της COVID – καταφέρνεις να ζήσεις από τη μουσική; Είναι η συνθήκη κάπως πιο βοηθητική για έναν καλλιτέχνη;

Ζούσα από ένα συνδυασμό μουσικής, εικονογράφησης, διοργάνωσης συναυλιών, dj sets και δουλεύω και ως διερμηνέας. Είναι και εδώ δύσκολο να ζήσεις από τη μουσική, αν και ξέρω διάφορους ανθρώπους που τα καταφέρνουν. Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν επιχορηγήσεις, πάμπολλα φεστιβάλ, συναυλίες που χρηματοδοτούνται από τους δήμους. Υπάρχουν ακόμα και βραβεία indie μουσικής. 


Το Υπόγειο: Παρακολουθείς την ελληνική δισκογραφία; Υπάρχει κάποια δουλειά που σε εντυπωσίασε, τελευταία; Υπάρχουν κάποιοι καλλιτέχνες που «ξεχωρίζεις»;

Η αλήθεια είναι ότι εκτός από μερικές εξαιρέσεις, όπως το ελληνόφωνο ροκ που άκουγα στα πρώτα χρόνια της εφηβείας μου και κάποιες «κλασικές» αξίες όπως η Λένα Πλατωνος, οι Στέρεο Νόβα-Κ.Βήτα-Μιχαλης Δέλτα ή η Αρλέτα, δεν παρακολουθούσα ιδιαίτερα την ελληνική μουσική, κυρίως γιατί λέιπω σχεδόν 18 χρόνια. Μέχρι που ξεκίνησα να φτιάχνω το δίσκο "Μια Τρίτη στην Καντίνα" και μπήκα στη διαδικασία να ασχοληθώ. Από σχετικά πρόσφατες κυκλοφορίες, οι τελευταίο δίσκοι από Nalyssa Green, Σtella, Kristoff, Johnny Labelle, Δεσποινίς Τρίχρωμη, LogOut, Melentini και Γιωργή Χριστοδούλου μου άρεσαν πολύ.


Το Υπόγειο: Αν είχες την δυνατότητα να συνεργαστείς με οποιοδήποτε καλλιτέχνη ζωντανό ή εκλιπόντα; Ποιος θα ήταν αυτός;

Από τους εκλιπόντες θα πω την Αρλέτα, η φωνή και η παρουσία της ήταν ό,τι πιο τρυφερό έχει υπάρξει. Το τρυφερό ροζ πραγματικά! Από ζωντανούς καλλιτέχνες, είμαι πολύ χαρούμενος που έχω ήδη συνεργαστεί με την υπερταλαντούχα Nalyssa Green.


Το Υπόγειο: Το A Healthy Dose of Pain του 2011 είναι ένα από τα αγαπημένα μου δισκάκια. Πώς έρχεται η έμπνευση; Τι σου έρχεται πρώτα, η μελωδία ή ο στίχος;

Δεν υπάρχει ένας στάνταρ τρόπος. Κάποιες φορές έρχεται η μουσική πρώτα και μπορεί να την πιλατεύω χρόνια πριν βρω τους κατάλληλους στίχους. Άλλοτε έρχονται οι στίχοι πρώτοι και δημιουργώ σιγά-σιγά μια μελωδία που να τους ταιριάζει. Και κάποιες φορές συμβαίνει μαγικά να έρχονται μαζί μουσική και στίχοι, σένα έπεσαν από τον ουρανό.


Το Υπόγειο: Ευριπίδη σε ευχαριστούμε πάρα πολύ

Εγώ σας ευχαριστώ!


 

 

 

 

from Bitter, released February 4, 2021
Featuring The Ballet

VIDEO CREDITS
Produced by Impresiones de Lujo
Directed by Daniel Balaguer
Edited by Anna Escuriola

SONG CREDITS
Written by Evripidis Sabatis
Pre-produced and arranged by Marc Ribera and Evripidis Sabatis
Produced and mixed by Sergio Pérez
Mastered by Philip Granqvist

Evripidis Sabatis: vocals, synthesizer
Greg Goldberg: vocals
Sergio Pérez: synthesiser, programming, electric guitar

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Toxic Rabbits
(20/06/2024)
ypogeio.gr
Youth Valley
(07/06/2024)
ypogeio.gr
Les Apelpistiques
(The Basement Goes
To Schoolwave)
(02/07/2019)
ypogeio.gr
Panos Birbas
(20/11/2017)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ