To ypogeio.gr

May Roosevelt



Σε ένα ιδανικό σενάριο θα είχαμε συναντήσει την May Roosevelt, στα στενά ανάμεσα στην Τσιμισκή και τη Μητροπόλεως στη Θεσσαλονίκη και η συνέντευξη που ακολουθεί, θα ήταν προιόν μιας βόλτας μέχρι τα Άνω Λαδάδικα.

Εντάξει, οκ, το ιδάνικο δεν υπάρχει, εμείς όμως στο Υπόγειο, ακόμα και έτσι, απολάυσαμε κάμποσες στιγμές με μια από τις πιο ιδιαίτερες φυσιογνωμίες της ελληνικής ηλεκτρονικής μουσικής.

Είπα ηλεκτρονικής μουσικής και συνειδητοποίησα πως το κορίτσι αυτό δεν κάνει ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής. Πειραματίζεται συνεχώς από το 2009, οπότε και μας συστήθηκε με το debut album της "Panda (A Story About Love And Fear)". Αλλάζει τον ήχο της, μπερδεύει υπέροχα τα είδη κάνοντας το κάθε ένα να λειτουργήσει και να ακουστεί σαν να είναι ήδη δικό της.

Αφορμή για αυτή μας την κουβέντα ήταν ο νέος δίσκος της, το φωτεινό Junea. Ο δίσκος είναι αυτό που λέει το όνομα του, εν πολλοίς. Ένας καλοκαιρινός δίσκος, μέσα στη μέση του χειμώνα. Ανεβαστικός ρε παιδί μου, σου φτιάχνει τη διάθεσή ή τουλάχιστον αυτό έκανε σε μένα. Νέα μουσικά μονοπάτια για την May Roosevelt, νέα κολλήματα και για μας ("Flowers", "Air", "Let’s").

Give it a try. Για μένα, έχει θέσει ήδη υποψηφιότητα για έναν από τους καλύτερους ελληνικούς δίσκους του 2017. 

 


Junea by May Roosevelt (release date 23/10/2017)



 

To Υπόγειο: May Roosevelt καλώς ήρθες στο Υπόγειο. Τέταρτο δισκογραφικό βήμα και πρώτο μετά τον δίσκο με τα ποιήματα του Ντίνου Χριστιανόπουλου το 2013. Μας έχεις συνηθίσει σε θεματικούς δίσκους, συμβαίνει αυτό και στο Junea;
Ως συνήθως οι αφορμές για την δημιουργία των δίσκων -για παράδειγμα το ενδιαφέρον μου για τους παραδοσιακούς χορούς στο Haunted ή η ποίηση του Ντίνου Χριστιανόπουλου- αποτέλεσαν το concept του κάθε album και επηρέαζαν και τις μουσικές μου επιλογές. Αυτή τη φορά στο Junea, η αφορμή και o αρχικός μου στόχος ήταν η διάθεση μου να δημιουργήσω έναν πιο φωτεινό και ευχάριστο ηχητικό κόσμο. Έτσι κινήθηκα μουσικά σε αυτή την γραμμή, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί ένα τόσο συγκεκριμένο θέμα όσο στους προηγούμενους.


Το Υπόγειο: Στον προηγούμενο δίσκο σου, πολλοί μίλησαν για μελοποιημένη ποίηση, πράγμα που μάλλον δε συνέβη, μιας και ο ίδιος ο ποιητής απαγγέλει. Πώς βίωσες την σύμπραξη με τον Ντίνο Χριστιανόπουλο;
Όντως δεν είναι μελοποιημένη ποίηση αλλά όπως λέει και ο τίτλος του δίσκου "Μουσική σε ποίηση". Συνάντησα τον Ντίνο Χριστιανόπουλο με χαρά για την θετική και ευγενική του ανταπόκριση όταν του ζήτησα την άδεια για τα ποιήματα που διάλεξα αλλά και κάθε φορά που χρειάστηκα την γνώμη του στα διάφορα στάδια της προετοιμασίας του δίσκου.


Το Υπόγειο: Ο νέος δίσκος σου κυκλοφορεί από την Inner Ear. Η δημιουργία και ο καθορισμός του ήχου μιας νέας δουλείας είναι μοναχικός δρόμος για τον καλλιτέχνη. Η ύπαρξη μιας μεγάλης εταιρείας από πίσω δίνει μια μεγαλύτερη αίσθηση ασφάλειας;
Η ύπαρξη της εταιρείας διευκολύνει τον μουσικό, γιατί προσφέρει με τις ειδικές της γνώσεις στο δικό της κομμάτι, στην παραγωγή του υλικού φορέα, την διανομή και την διάδοση του δίσκου. Αναλαμβάνει ένα μέρος της δουλειάς, που πολλοί μουσικοί σήμερα, όπως και εγώ στο παρελθόν, διαλέγουν να κάνουν μόνοι τους, και έτσι αυτό το μοίρασμα των αρμοδιοτήτων την κάνει πιο εύκολη και αποτελεσματικότερη.


Το Υπόγειο: Η ελευθερία έκφρασης παρέμεινε ίδια ή τώρα όντας μέλος μιας μεγάλης εταιρείας είχες κάποια εσωτερική δική σου πίεση που σε περιόρισε από το να σκεφτεσαι μόνο τη μουσική;
Έγραψα την μουσική του δίσκου πολύ πριν επικοινωνήσουμε με την Inner Ear για την κυκλοφορία του, οπότε η συνεργασία μας στο θέμα αυτό φυσικά και δεν με περιόρισε ούτε και μου δημιούργησε κάποια πίεση. Δεν θα επέτρεπα σε κάτι τέτοιο να συμβεί γιατί η μουσική είναι ένας χώρος ελεύθερης έκφρασης.


Το Υπόγειο: Ισχύει για σένα, αυτό που λέγεται ότι όταν κυκλοφορήσει ένας δίσκος, φεύγει από τον δημιουργό του και ανήκει στον κόσμο; Εσύ ακούς τα CD σου μετά από καιρό; Πώς ακούγεται για παράδειγμα το Haunted σήμερα;
Ειδικά το Ηaunted επειδή το παίζω στα live, το ακούω συχνά και μου ακούγεται ακριβώς όπως και όταν το έφτιαξα. Τους άλλους δίσκους όμως τους ακούω σπανιότερα, προτιμώ να ασχολούμαι με αυτά που θα κάνω από εδώ και πέρα παρά με αυτά που έχω ήδη ολοκληρώσει. Και όντως, από την στιγμή που η μουσική βγαίνει από το συρτάρι του μουσικού, μοιράζεται και είναι διαθέσιμη σε όλους αλλά η αλήθεια είναι πως εφόσον μας ανήκουν τα πνευματικά της δικαιώματα, εξακολουθεί να μας ανήκει.


Το Υπόγειο: Έχεις μιλήσει πια αρκετά για το θέρεμιν, το οποίο είναι πια γνωστό σε αρκετό κόσμο. Εγώ έχω μια άλλη απορία: Το πρόσθετο δράμα που προσδίδει ο ήχος του, ο λεπτός, διαπεραστικός ήχος του που παραπέμπει σε ταινία τρόμου, βολεύει ή περιορίζει το έργο και τις εμφανίσεις σου;
Το δράμα ή οποιοδήποτε άλλο αίσθημα το εισάγουν οι μουσικοί που το παίζουν, αλλά όπως και τα υπόλοιπα μουσικά όργανα, έχει και αυτό το δικό του ξεχωριστό ηχόχρωμα. Δεν υπάρχει όργανο που βολεύει περισσότερο ή λιγότερο γενικά, αλλά μόνο κατά περίπτωση, αφού ο συνθέτης επιλέγει ποιο, για πόσο και πότε θα το χρησιμοποιήσει στη μουσική του. Εγώ δεν είχα αυτή την εντύπωση που σε παραπέμπει σε ταινία τρόμου όπως λες γιατί η πρώτη φορά που άκουσα τον ήχο του ήταν και η πρώτη φορά που έπαιξα θέρεμιν και το πρώτο μου reference ήταν μια ηχογράφηση της Clara Rockmore. Σίγουρα εάν το ακούσω στο soundtrack ενός θρίλερ μπορεί να μου φανεί τρομακτικό, αλλά αν ακούσω τον Sheldon Cooper στο Βig Βang Τheory θα μου φανεί αστείο!



Το Υπόγειο: Ποια είναι η σχέση σου με το βιολί σήμερα;
Η τελευταία φορά που έπαιξα βιολί ήταν για το soundtrack μιας ταινίας που έγραψα το καλοκαίρι που μας πέρασε. Μου αρέσει πολύ αλλά παίζω σπάνια πια, ένα όργανο σαν αυτό χρειάζεται αφοσίωση και σχεδόν καθημερινή εξάσκηση.


Το Υπόγειο: Διαβάσαμε σε μία παλιότερη συνέντευξή σου πως απέκτησες το πρώτο σου βιολί στην Α’ Γυμνασίου, πιέζοντας μάλιστα αρκετά γι’ αυτή σου την επιθυμία τους γονείς σου... Πώς και πότε πρωτοξεκίνησες να ακούς και να παίζεις μουσική;
Όντως πίεσα αρκετά τους γονείς μου για να ξεκινήσω μαθήματα βιολιού! Πριν από αυτό είχα ένα casio synth και άλλα παιδικά οργανάκια, μελόντικα, ξυλόφωνο, αλλά και ένα κασετόφωνο όπου ηχογραφούσαμε με την μητέρα μου τις φωνές μας. Φυσικά μου άρεσε πολύ να ακούω μουσική και είχα και την συνήθεια από μικρή να ακούω μουσική το βράδυ πριν κοιμηθώ.   


Το Υπόγειο: Θα προσπαθήσω να μην χαρακτηρίσω με κάποια ταμπέλα, θα πω όμως ότι η ακρόαση ενός δίσκου σου είναι μια ιδιαίτερη εμπειρία ακρόασης. Τι είναι αυτό που εισπράττεις εσύ από τον κόσμο στις ζωντανές σου εμφανίσεις; Πώς καταλαβαίνεις και νιώθεις ότι βιώνει την εμπειρία ο κόσμος;
Την στιγμή της συναυλίας είναι δύσκολο να καταλάβω πως βιώνει ο κόσμος τη μουσική, άλλα ευτυχώς πολλοί με συναντούν μετά τα live για να μου μεταφέρουν οι ίδιοι τις εντυπώσεις τους! Είναι από τις πιο ωραίες στιγμές αυτές που έρχονται οι ακροατές με απορίες, και ειδικότερα μικρά παιδιά με τους γονείς τους για να γνωριστούμε και να μάθουν περισσότερα για το θέρεμιν. 


Το Υπόγειο: Θυμάμαι μια εμφάνιση σου στην Θεσσαλονίκη, ένα live μαζί με τους Gravity Says I. Πιο συγκεκριμένα, θυμάμαι το σχετικά σύντομο. αλλά αρτιότατο σετ σου, την ευλάβεια με την οποία μάζεψες μετά τον εξοπλισμό και την έλλειψη έκφρασης στο πρόσωπό σου, όταν ο κόσμος ζητούσε encore. Αποφεύγεις τη διάδραση και την επικοινωνία στα live; Νιώθεις μόνη στη σκηνή;
Μα στη σκηνή είμαι μόνη μου, θα ήταν περίεργο να μην το νιώθω! Ταυτόχρονα όμως είμαι πολύ αφοσιωμένη σε αυτό που κάνω εκείνη την στιγμή γιατί για να παίξεις σωστά θέρεμιν πρέπει να είσαι πολύ συγκεντρωμένος σε αυτό που ακούς. Γενικά τα σετ μου με σόλο θέρεμιν είναι μικρά, είναι δύσκολο να στέκεσαι ακίνητος παίζοντας για πάρα πολύ ώρα, οπότε τα στήνω έτσι ώστε να είναι συμπυκνωμένα, και έχω αποφασίσει από πριν και την σειρά των κομματιών. Στα encore εννοείται πως υποχωρώ, αλλά συνήθως όταν είναι αποκλειστικά δική μου συναυλία και όχι όταν περιμένει κάποιος άλλος μουσικός να παίξει μετά από μένα!


Το Υπόγειο: Είναι ακόμα η βάση σου στη Θεσσαλονίκη; Κάπου είχα διαβάσει ότι η Θεσσαλονίκη είναι μια δύσκολη πόλη, που σου λέει φύγε, αλλά έλα πάλι. Σε διώχνει η πόλη;
Ναι, ζω στη Θεσσαλονίκη και προς το παρόν δεν σκέφτομαι να μετακομίσω! Εγώ δεν το έχω διαβάσει πουθενά αυτό, ήταν αυτός που το έγραψε από την Θεσσαλονίκη;


Το Υπόγειο: Επόμενα σχέδια που μπορείς να μοιραστείς μαζί μας;
Στα άμεσα σχέδια μου είναι η παρουσίαση του Junea και φυσικά νέα μουσική!

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Moa Bones (2)
Δημήτρης Αρώνης
(27/06/2020)
ypogeio.gr
TUNERS
(26/06/2020)
ypogeio.gr
Φοίβος Δεληβοριάς (1)
(23/04/2015)
ypogeio.gr
Tropeau Roman
Basement Goes To Schoolwave
(01/07/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ