Selefice (2)


Τον Απρίλιο του 2018 συνάντησα για μια συνέντευξη (check here) δύο πολύ καλόυς μου φίλους, τον Πέτρο (Μιχόπουλο) και τον Μίλτο (Τζαλαγιάννη), με αφορμή την επανένωση της θρυλικής μέταλ μπάντας τους, 25 ολόκληρα χρόνια μετά τη διάλυσή της. Οι Selefice είχαν επιστρέψει και έχοντας στις τάξεις τους τον Βαγγέλη Βαφία στα τύμπανα και τον Μάνο Μιχαηλίδη στο μπάσο ήταν έτοιμοι για νέες περιπέτειες. Στην εν λόγω συνέντευξη δεν θα μπορούσα φυσικά να αποφύγω την ερώτηση αν το reunion θα φέρει και νέο δίσκο. Η απάντησή τους ήταν ξεκάθαρη και κατηγορηματική: "Βέβαια παμε για δεύτερο δίσκο, γι’αυτό κάνουμε ό,τι κάνουμε".

Έπειτα από έναν χρόνο (και κάτι ψιλά), και αφού προηγήθηκε μια σειρά από πετυχημένες συναυλίες, η πρώτη νέα κυκλοφορία των Selefice ηχεί αγέρωχη και επιβλητική στα Υπόγεια ηχεία μας. "I Met A God". Ένα 4-track extended play, που περίτρανα αποδεικνύει πως η επιστροφή της μπάντας δεν "έγινε για να γίνει", δεν έγινε για τυχόν συναυλιακές αρπαχτές, δεν έγινε από ματαιοδοξία ή από στείρα νοσταλγία, έγινε γιατί υπήρχε φωτιά που έκαιγε, "έγινε γιατί έπρεπε να γίνει".

"Mora", γνωστό και σεσημασμένο για όσους είδαν κάποιες από τις συναυλίες του σχήματος τους τελευταίους 12 μήνες, "Kol Haneshama", "I Met A God" και "Damned" συνθέτουν ένα καταιγιστικό και καθηλωτικό σύνολο metal τραγουδιών, ένα στοιχειωμένο και τρομακτικό τοπίο, μια συμπαγή κατάθεση που από τα πρώτα της δευτερόλεπτα και τις πρώτες νότες σε βάζει στον σκοτεινό της κόσμο, ζεις εκεί μέσα για 25 λεπτά σαν σε όνειρο (εφιάλτη), ζεις εκεί μέσα ανάμεσα σε ολοζώντανες εικόνες που πλάθουν οι ήχοι και οι φαρμακερές (ελληνικές και αγγλικές) λέξεις... Το σκοτάδι και ο ζόφος, οι αλληγορικές δυστοπίες των Selefice, οδηγούν ενίοτε στο φως, οδηγούν μέσα από κλειστοφοβικές στοές στην εξιλέωση.  Πολύ δυνατή κυκλοφορία, της οποίας η εξαιρετική παραγωγή του Σάββα Μπετίνη (Acid Death) συμβάλλει τα μέγιστα στο τελικό αποτέλεσμα, το οποίο συνίσταται βαρέως και βαθέως για τους λάτρεις του είδους - και όχι μόνο, βλ...εμένα :)

Με αφορμή την κυκλοφορία του "I Met A God" και την επικείμενη συναυλία παρουσίασής του στο Crowclub το ερχόμενο Σάββατο (8/6 -  μαζί με τους Selefice οι Piranha και οι Drama Noir), ο Πέτρος Μιχόπουλος ξανακατέβηκε Υπόγειο. Παρακάτω τα όσα πολύ ενδιαφέροντα μας είπε...
 


I Met A God EP by Selefice (released 17/5/2019)


 


Το Υπόγειο: Selefice σας (ξανα)καλωσορίζουμε στο Υπόγειο και σας συγχαίρουμε για τη νέα κυκλοφορία σας; Πώς νιώθετε που καταθέτετε νέο δισκογράφημα 26 χρόνια μετά το Where Is The Heaven debut; Ποιοι οι στόχοι και οι φιλοδοξίες σας με την εν λόγω κυκλοφορία;
Καλώς σε βρίσκουμε πάλι αγαπημένο Υπόγειο και ευχαριστούμε για τα καλά λόγια! Τα συναισθήματα είναι τα καλύτερα, αφού το να υπάρξει μια νέα κυκλοφορία για τη μπάντα μας, δεν ήταν παρά μία φαντασίωση μέχρι πριν 1,5 χρόνο που ξεπαγώσαμε τους Selefice! Δεν εκπληρώνεις κάθε μέρα ένα όνειρο, οπότε μόνο ικανοποίηση και χαρά μας προσφέρει αυτή η κυκλοφορία.
Ο βασικός στόχος ήταν να ξαναβάλουμε στον χάρτη τους Selefice όσο πιο γρήγορα γινόταν, καταθέτοντας τη μουσική μας πρόταση όπως την αντιλαμβανόμαστε εν έτει 2019 πια και όχι απλώς «περιφέροντας» το συγκρότημα σε διάφορα stage αναμασώντας το υλικό του παρελθόντος μέχρι να βαρεθούμε… Τη συγκεκριμένη κυκλοφορία την βλέπουμε σαν το σκαλοπάτι που θα μας οδηγήσει παρακάτω και ελπίζουμε να μας στείλει ξανά στο στούντιο το συντομότερο δυνατό για μια full length κυκλοφορία πια. Επιπλέον ήταν μια προσωπική μας ανάγκη αυτό, αλλά και ένα «δώρο» για τους φίλους του συγκροτήματος που τόσα χρόνια βίωναν ένα «γαμώτο» για εμάς και είχαν δημιουργήσει αυτό το “what if”. Το “what if” έγινε έστω και τώρα “Selefice now” χάρη και στη πολύτιμη υποστήριξη τους για αυτό και τους αφιερώνουμε το “I Met A God”!

 

Το Υπόγειο: Μιλήστε μας λίγο για το “I Met A God”. Την περίοδο των ηχογραφήσεων, την παραγωγή, τους συντελεστές και τους συνοδοιπόρους σας...
Η παραγωγή, το mix και το mastering πραγματοποιήθηκαν από τον Οκτώβριο του ‘18 ως τον Μάρτιο του ’19 στο S.I.A Recordings Studio του Σάββα Μπετίνη των Acid Death ο οποίος είναι και ο παραγωγός του “I Met A God”. Ήταν για εμάς μια σχεδόν αυτονόητη επιλογή, αφού ο Σάββας είναι φίλος πολλά χρόνια, γνωρίζει άψογα τον συγκεκριμένο ήχο και είναι και ένας σπουδαίος μουσικός. Το κυριότερο είναι το ότι ήταν και δική του επιθυμία να το αναλάβει, οπότε όλα ήρθαν και έδεσαν όπως πρέπει. Δεν διεκπεραίωσε απλά τον ήχο, συνέβαλε σημαντικά και με δικές του ιδέες και το μεράκι του και η δουλειά του ήταν καταλυτική στη τελική παραγωγή. Τον ευχαριστούμε πολύ και ευχόμαστε να είναι και ο παραγωγός μας στην επόμενη δουλειά! Από κει και πέρα το Cover και το Artwork ήταν αποτέλεσμα μια συνολικής δουλειάς της ίδιας της μπάντας και αν μη τι άλλο περιέχει την ταυτότητα της. Σε αυτό τον τομέα και σε τεχνικό επίπεδο έριξε μπόλικη δουλειά ο ντράμερ μας ο Βαγγέλης, αλλά όπως προείπα πέρασε από το φίλτρο και τις ιδέες όλων μας.  

 

Το Υπόγειο: Ακούμε το δίσκο και δεν έχουμε παρά να υποκλιθούμε στη χημεία και στο δέσιμο της μπάντας. Για όσους σας έχουμε δει ζωντανά μετά την επανασύνδεση σας δεν είναι έκπληξη. Απ’ την άλλη, δεν είναι και αυτονόητο τόσα χρόνια μετά και με δύο νέα μέλη στο group… Πώς δέσατε τόσο μα τόσο καλά και πόση δουλειά έχετε ρίξει για το συγκεκριμένο τελικό αποτέλεσμα;
Ευχαριστούμε! Εγώ και ο Μίλτος που είμαστε οι παλιοί, δεν αργήσαμε να επαναφέρουμε τη χημεία μας. Μουσικά έχουμε μεγαλώσει μαζί και γνωριζόμαστε από παιδιά. Το μαγικό ήταν η προσθήκη των άλλων 2 νέων παιδιών στη μπάντα. Μεταξύ τους είχαν ήδη φιλική σχέση και χημεία μιας και παίζανε καιρό μαζί. Ήταν οι κατάλληλοι άνθρωποι την κατάλληλη στιγμή και από την αρχή νιώσαμε όλοι μας ότι κάτι καλό θα γίνει… Από κει και πέρα δε φτάνει αυτό, θέλει πολύ δουλειά. Ειδικά το πρώτο εξάμηνο λιώσαμε στις πρόβες μέχρι να δέσει το πράγμα και ακόμα συνεχίζουμε να δουλεύουμε και σαν μπάντα και σε προσωπικό επίπεδο. Πάνω απ’όλα όμως υπάρχει η θέληση και η προσήλωση για αυτό. Προσωπικά μιλώντας, νομίζω μια μπάντα δε πρέπει να επαναπαύεται και δε πρέπει να είναι ικανοποιημένη ποτέ. Πρέπει συνεχώς να ξεπερνάει τον εαυτό της και να δουλεύει. Αν παρακολουθήσει κάποιος την ελληνική ανεξάρτητη σκηνή σε όλα τα είδη, το επίπεδο έχει ανέβει πάρα πολύ (και καλά έχει κάνει), οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να βγούμε στη σκηνή ή να ηχογραφήσουμε αν δεν είχαμε δουλέψει πρώτα πολύ.

 

Το Υπόγειο: Πότε και υπό ποιες συνθήκες γράφτηκαν τα 4 τραγούδια του δίσκου;
Τα τρία ολοκαίνουργια τραγούδια (Mora, I Met A God, Kol Haneshama) γράφτηκαν την πρώτη περίοδο της επανασύνδεσης μας, ο κορμός τους είναι «κατασκευασμένος» μουσικά και στιχουργικά από τον Μίλτο και είναι ήδη δοκιμασμένα σε live συνθήκες. Γενικώς ο Μίλτος έχει μπόλικο πράγμα στο συρτάρι και συνεχώς παρουσιάζει νέες ιδέες. Δεν τις «επιβάλει» φυσικά, όλοι είμαστε εν δυνάμει συνθέτες στη μπάντα, απλώς μας αρέσουν συνήθως τόσο πολύ που δε μπορούμε να αντισταθούμε και καθόμαστε αμέσως να τις δουλέψουμε! Φυσικά το τελικό αποτέλεσμα περνάει από το φίλτρο όλων μας, οπότε και η τελική μορφή είναι έργο όλων μας. Το τέταρτο κομμάτι, το Damned, είναι ένας «ξεπαγωμένος εφιάλτης» από το παρελθόν όπως συνηθίζουμε να λέμε και είναι ένα κομμάτι από αυτά που είχαν γραφτεί μετά την ηχογράφηση του Where Is The Heaven. Για μένα είναι το καλύτερο Selefice κομμάτι της πρώτης περιόδου της μπάντας, το λατρεύουμε όλοι και ήταν υποχρέωση μας να του δώσουμε την ηχογράφηση που πάντα του άξιζε…

 

Το Υπόγειο: Η παρουσία της θρησκείας είναι αρκετά έντονη στο στιχουργικό κομμάτι του EP. Πώς προέκυψε το συγκεκριμένο γεγονός; Ποιες ανησυχίες (ή αγωνίες) οδήγησαν σε αυτούς τους στίχους;
Για να είμαι ειλικρινής ο Μίλτος θα απαντούσε ως στιχουργός με περισσότερη ακρίβεια σε αυτή την ερώτηση, αλλά θα αποπειραθώ να αποδώσω την απάντηση… 
Οι θρησκείες γενικά είναι αναπόσπαστο κομμάτι των πολιτισμών των ανθρώπων και (καλώς ή κακώς) κύριος διαμορφωτής τους. Οι ιστορίες που μπορείς να αντλήσεις μέσα από αυτές ως πηγή έμπνευσης, είναι άπειρες και πάνω απ ‘όλα σου δείχνουν με διαχρονικό τρόπο το πώς λειτουργούν οι άνθρωποι, ποιες οι ανάγκες τους, οι φόβοι τους και οι επιθυμίες τους. Χρησιμοποιώντας και περιγράφοντας με αλληγορικό τρόπο κάποιες τέτοιες ιστορίες ή γράφοντας εμπνεόμενος από αυτές, στην ουσία «βγάζεις στη φόρα» το σκοτάδι των ανθρώπων, τη δίψα για εξουσία που πάντα καταστρέφει, τον ίδιο τον φόβο για τον θάνατο, αλλά και την ελπίδα. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι θρησκείες είναι ένας «καθρέφτης» του ανθρώπινου είδους… 

 

Το Υπόγειο: Τι είναι για σας η θρησκεία;
Θα απαντήσω προσωπικά, με την ελπίδα ότι θα καλύψω και τους υπόλοιπους. Καταρχάς ας διαχωρίσουμε την πίστη από τη θρησκεία. Η πίστη (όποια και αν είναι αυτή και προς οπουδήποτε) είναι απόλυτα σεβαστή, αρκεί να μην υπάρχει απόπειρα επιβολής της... Η οργανωμένη θρησκεία από την άλλη (με τον τρόπο που την γνωρίζουν οι περισσότεροι άνθρωποι στον πλανήτη) είναι μέσο άσκησης εξουσίας και μάλιστα του χείριστου είδους, αφού πατάει ακριβώς στις ανάγκες και τους φόβους του ανθρώπου με σκοπό τον πλουτισμό και την κυριαρχία πάνω του. Δε λέω ότι κάθε άνθρωπος που ανήκει και υπηρετεί αυτούς τους μηχανισμούς, έχει σκοτεινούς σκοπούς. Υπάρχουν παραδείγματα ανθρώπων που έχουν προσφέρει πολλά στη κοινωνία ακριβώς γιατί έχουν αληθινή πίστη και αγωνίζονται, αλλά στη κορυφή αυτής της πυραμίδας κυριαρχεί το σκοτάδι και η δίψα για εξουσία.



Το Υπόγειο: Παραμένοντας στο... θρησκευτικό mood, τι θα λέγατε και πώς θα αντιδρούσατε αν ένας προφήτης, ας πούμε 20 χρόνια πριν, το 1999, σας έλεγε πως “το 2019 οι Selefice θα κυκλοφορήσουν EP...”;
ΧΑ ΧΑ ΧΑ! Θα λέγαμε ότι ο τύπος είναι τρελός για δέσιμο, μη τον ακούτε παιδιά, δέστε τον! Τώρα όμως θα τρέχαμε να τον βρούμε για να του ζητήσουμε συγνώμη που υπήρξαμε «άπιστοι Θωμάδες» και για να μας πει τα μελλούμενα! 

 

Το Υπόγειο: Τι μας περιμένει στο Crow στις 8 Ιουνίου;
Σας περιμένει μια γιορτή για τη κυκλοφορία του “I Met A God” όπου θέλουμε να το γλεντήσουμε με όλους τους φίλους της μπάντας! Θα παρουσιάσουμε ένα πλήρες full set από όλες τις εποχές των Selefice, καθώς και ακόμα πιο καινούργιο ακυκλοφόρητο υλικό! Μαζί μας θα είναι οι «αιώνιοι» μεταλικοί φίλοι μας, οι εξαιρετικοί deathrashers Piranha, που έχουν επιστρέψει κι αυτοί για τα καλά, καθώς και μία από τις πιο ελπιδοφόρες νέες μπάντες του extreme ήχου, οι Drama Noir στο πρώτο τους live ever, παρουσιάζοντας το εξαιρετικό ντεμπούτο άλμπουμ τους! Και για να ρίξω λίγο «τυράκι», θα υπάρξουν εκπλήξεις και δωράκια για τους παρευρισκόμενους!

 

Το Υπόγειο: Θα ακολουθήσουν και άλλες συναυλίες;
Οπωσδήποτε αυτός είναι ο στόχος μας, αφού λατρεύουμε το stage και είναι και απαραίτητο για τη προώθηση του mini album. Προς το παρόν εκτός από το Crow, η μόνη προγραμματισμένη εδώ και καιρό εμφάνιση μας, θα πραγματοποιηθεί στις 5 Οκτωβρίου στο Temple στα πλαίσια τους Room Of Doom 2 Festival. Από κει και πέρα είμαστε ανοιχτοί σε προτάσεις ενώ έχουμε στόχο να παίξουμε και εκτός Αθηνών.

 

Το Υπόγειο: Να περιμένουμε κάποια στιγμή στο μέλλον και LP; Υπάρχει κι άλλο υλικό;
Καλά να είμαστε, ναι να το περιμένετε! Επόμενος στόχος είναι το συντομότερο δυνατό να ξαναμπούμε στο στούντιο για μια full length πια δουλειά. Υπάρχει ήδη έτοιμο κι άλλο υλικό, ενώ μέσα στο καλοκαίρι έχουμε σκοπό να δημιουργήσουμε ακόμα περισσότερα νέα κομμάτια.

 

Το Υπόγειο: Ποιο είναι το feedback, από κοινό και τύπο, που έχετε λάβει ως τώρα από την επανένωσή σας;
Το feedback είναι εξαιρετικό από τη πρώτη στιγμή και από φίλους της μπάντας και από τον ανεξάρτητο τύπο και αυτό είναι κάτι που μας έχει δώσει πολύ δύναμη, αλλά και την «υποχρέωση» να σταθούμε στο ύψος των προσδοκιών που έχουν καλλιεργήσει κάποιοι άνθρωποι για εμάς και να μην τους απογοητεύσουμε όπως τότε… Το ίδιο ισχύει και για το “I Met a God”, αφού οι ως τώρα κριτικές από τον τύπο όσο και από φίλους της μπάντας, είναι άκρως ενθαρρυντικές έως πολύ ενθουσιώδης, πράγμα που μας χαροποιεί αφάνταστα!  

 

Το Υπόγειο: Ποια είναι τα απόλυτα όνειρά σας σαν μπάντα; Πώς θα θέλατε να συνεχιστεί αυτό το παραμύθι που ακούει στο όνομα “SELEFICE”;
Απλώς όσο πιο μακριά γίνεται… Σχέδια και όνειρα υπάρχουν πολλά, αλλά το βασικό είναι να μπορούμε να καταθέτουμε για πολλά χρόνια, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. τη δική μας καλλιτεχνική πρόταση, με τη δική μας ταυτότητα και να την αγκαλιάσουν όσο πιο πολλοί άνθρωποι γίνεται ώστε να μας δίνεται η δύναμη να συνεχίσουμε.

 

Το Υπόγειο: Ευχαριστούμε πάρα πολύ!!! Τα λέμε το Σάββατο! 
Και εμείς ευχαριστούμε για μία ακόμα μια φορά για την φιλοξενία και την υποστήριξη από ένα από τα κορυφαία sites του ανεξάρτητου ήχου στην Ελλάδα! Είναι τιμή μας! Εδώ να πούμε για όποιον θέλει να αποκτήσει το cd της νέας μας δουλειάς, μπορεί να στείλει ένα μήνυμα στη σελίδα μας στο facebook για περισσότερες πληροφορίες ή να επισκεφτεί τη σελίδα μας στο Bandcamp:
https://selefice.bandcamp.com/

Σας περιμένουμε στο Crow και ελπίζουμε να νιώσετε το “I Met a God”!
Prayers… WILL YOU FOLLOW???


Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Σtella
(14/07/2019)
ypogeio.gr
Γης Μαδιάμ
(The Basement Goes
To Schoolwave)
(05/07/2019)
ypogeio.gr
Φοίβος Δεληβοριάς (2)
(23/04/2015)
ypogeio.gr
Puta Volcano
(12/03/2016)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ