To ypogeio.gr

The Boy

@ Six D.O.G.S

4 & 11/10/2018


"Το ‘ριξες και πάλι απόψε το φαρμάκι σου"... Έτσι ξεκίνησαν και οι δυο συναυλίες του The Boy στις 4 και 11 Οκτώβρη στο Six d.o.g.s. Αν προσπαθήσω να κάνω ένα κανονικό review για αυτά τα δυο live που μαζί διήρκησαν 7 ώρες, θα βγει ένας τόμος. Aπλά θα προσπαθήσω να ακολουθήσω την πορεία τους, αναφέροντας αυτά που εμένα μου έμειναν στο μυαλό και στην ψυχή. Άφησα να περάσει μια εβδομάδα από την δεύτερη συναυλία για να ηρεμήσουν τα μέσα μου, για να μπορέσω να βρω τις σωστές λέξεις, κάτι που είναι πάντα δύσκολο μετά από μια ζωντανή εμφάνιση του Αλέξανδρου. Πέρα από τα δικά μου βιώματα, για το πρώτο live εδώ υπάρχουν και οι σκέψεις της φίλης Νένας.
 

Πρόλογος

Πρώτο live, περιέργως το μαγαζί δεν είναι φίσκα, σε αντίθεση με τη δεύτερη Πέμπτη που δεν χωρούσαμε. Βρίσκομαι στο πλαϊνό bar, παρέα με την Ελένη, τον Σάκη, τον Στέφανο και τη Νένα. Εκεί στο πλάι, που είσαι εκεί μέσα, αλλά ταυτόχρονα είσαι και λίγο μόνος, αποκομμένος από το πλήθος, σαν ένα drone που καταγράφει τους ανθρώπους, με την διαφορά ότι -καθώς αιωρείσαι- σκέφτεσαι και νιώθεις κάθε λέξη του Αγοριού, προσπαθείς να την αποκρυπτογραφήσεις και να καταλάβεις, πέρα του τι νιώθεις εσύ, τι εννοεί και το ίδιο όταν τα έγραφε.

Μέσα σε τρεις ώρες και κάτι ψιλά ο The Boy έπαιξε άπειρα κομμάτια προφανώς, αλλά πότε δε σου φτάνουν, ποτέ δεν είναι αρκετά και πάντα μου λείπει ένα από τα αγαπημένα μου. Πάντα. Οι συναυλίες του είναι πάντα ένα είδος κάθαρσης. Φεύγω πιο ελαφρύς, πιο καθαρός, αλλά γεμάτος καινούριες σκέψεις. Ο Άλεξ λοιπόν ανέβηκε στο πάλκο, μια λέξη που του ταιριάζει κατά κάποιο τρόπο, γιατί ανάμεσα στα υπόλοιπα είναι και λίγο σύγχρονος ρεμπέτης, πήρε την μπαγκέτα του, ταυτόχρονα βαρούσε την μπότα, έπαιζε πλήκτρα και τραγουδούσε. Μας έβαλε στο δικό του κόσμο σιγά-σιγά. Μια συναυλία κλιμακούμενης έντασης, ένα μιαμισάωρο κάπως ήρεμο και γαλήνιο με highlights, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτή την λέξη, το «Αγέννητος», το «Ασημένιος Πλανήτης», δυο κομμάτια που, αν και βρίσκονται στο τελευταίο άλμπουμ του, τα θεωρώ ήδη κλασσικά και μου έλειψαν πολύ από το δεύτερο live. Πριν ακουστούν τα πιο άγρια τραγούδια του όπως το «Κόψε το Χέρι», το «Αίμα» ακόμα και το «Γιατί Δε Χορεύετε Ρε;», υπήρχε ένα μισάωρο περίπου αφιερωμένο στα νέα τραγούδια του Boy. Κάποια τα είχαμε ξανακούσει και κάποια έπαιξαν για πρώτη φορά και με άφησαν εκεί να κρέμομαι από τους στίχους τους. Πριν τα κομμάτια, πρέπει να κάνω ιδιαίτερη αναφορά στο πρόλογο του Αλέξανδρου αναφορικά με το νέο δίσκο. Εξ’ όσων έχω καταλάβει και όπως είπε και ο ίδιος και στις δυο συναυλίες, δεν του αρέσει να μιλάει και πολύ («δε το ‘χω»). Σίγουρα δεν το έχει;  Στις ελάχιστες φορές που αποφάσισε να επικοινωνήσει με το κοινό του ήταν απολαυστικός, λέγοντας ότι πάντα ήθελε να κάνει ένα δίσκο hip-hop, αλλά δεν έχει το attitude, λόγια ακολουθούμενα από ένα τύπου σκετσάκι το οποίο σχολίαζε την ομιλία και τα λόγια των Ελλήνων hip hoppers. Προφανώς, δεν μπορώ να μεταδώσω το γέλιο που είχε αυτό το σκηνικό και για όσους δεν ήσασταν εκεί ελπίζω να το επαναλάβει για να το ζήσετε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι "φτάνει με το hip-hop δρόμου, γιατί  ο The Boy είναι το hip-hop του τρόμου".


 

Κεφάλαιο Νέα Τραγούδια

* Οι τίτλοι των τραγουδιών είναι η δική μου μαντεψιά βάσει των στίχων.

Ξεκινάω από το αγαπημένο μου, που το ακούω από το live στο Μπάγκειον τον Φλεβάρη του 2016. Τα «Λάθος Παιδιά» βρίσκουν το δρόμο τους και απ'ό,τι φαίνεται θα είναι στο νέο άλμπουμ του. Κομματάρα με στίχους που με ανατριχιάζουν - "δεν ήμασταν τα λάθος παιδιά, παίζαμε τα λάθος παιχνίδια". Επίσης το «Δε θέλω Ποίημα» είναι ένα κομματι βγαλμένο από την «σκληρή» πλευρά του Αλέξανδρου σε αντίθεση με το «Κόκκινη» που ανήκει στα μελωδικά αριστουργήματά του. Ακούσαμε και το «Εμένα η Κόρη Μου», ένα κομμάτι που το βρήκα πολύ συγκινητικό, όπως και το «Θα ‘θελα Το Κορίτσι μου». Σίγουρα ξεχνάω κάποια, αλλά το τελευταίο κομμάτι που θα αναφέρω είναι ήδη στα καλύτερα του The Boy: «Αυτοκινητοπομπή», "Κυριακή πρωϊ, δεν είναι άσκηση…"  Μέσα στο μυαλό μου, αυτό είναι ένα τραγούδι που θα μπορούσε να βρίσκεται στην «Ηλιοθεραπεία» ή στο «Κουστουμάκι» - σκληρό και επιβλητικό και για να το πω καλύτερα, το κομμάτι γαμάει.

 

Κεφάλαιο Διασκευές

Όποιος έχει βρεθεί έστω και μια φορά σε live του Αλέξανδρου θα ξέρει ήδη ότι του αρέσει να διασκευάζει κομμάτια. Το θέμα είναι ότι τα καταφέρνει τόσο καλά που προσεύχομαι να του την βιδώσει μια μέρα και να ανεβάσει στο youtube ένα άλμπουμ μόνο με διασκευές. Μπορεί να παίξει από κομμάτια της Βανδή μέχρι το «Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ» πάντα με το δικό του στυλ και πάντα επιτυχημένα. Σε αυτά τα δυο βράδια ακούσαμε το «Torn» της Natalie Imbruglia, το «Transmission» από Joy Division, το «I Wanna Be Your Dog», φυσικά έπαιξε η «Συννεφούλα», το «Τραγούδι Της Ερήμου», λίγο από το «Ατλαντίς» των Σπαθιών, που περιμένουμε κάποια στιγμή να παίξει ολόκληρο και όχι μόνο ως εισαγωγή για το «Απαιτώ». Oι διασκευές δε τελειώνουν εδώ, είχαμε και το «I Drove All Night» και η τελευταία που θυμάμαι είναι το «Το Θολωμένο Μου Μυαλό» γραμμένο από τον Άκη Πάνου . Ορίστε Αλέξανδρε, οκτώ τραγούδια στα γρήγορα, το άλμπουμ είναι έτοιμο…

 

Επίλογος

Ήταν δυο βραδιές γεμάτες πόνο, αυτό τον ωραίο πόνο, το είπε και ο Boy «Οι μισοί εδώ μέσα έχουν κατάθλιψη». Δεν ξέρω αν είναι κατάθλιψη, αλλά σίγουρα σε όσους απορούν και δεν καταλαβαίνουν τι νιώθω όταν ακούω αυτό τον άνθρωπο, το μόνο που έχω να πω είναι ότι ποτέ τους δεν τους άρεσε ο πόνος που αρέσει σε μένα. Ο Αλέξανδρος κάνει από τα καλύτερα live που έχω δει, μιλάει μέσα μου, είναι εκκωφαντικός μέσα στην ηρεμία του, σε μπερδεύει τόσο που δεν ξέρεις αν πρέπει να τον χειροκροτήσεις ανάμεσα στα κομμάτια ή αν απλά πρέπει να κάνεις ησυχία για να μη ταράξεις την πραγματικότητα που ο καθένας εκεί μέσα βιώνει με τον δικό του τρόπο. Μάλλον είναι σαν άγραφος κανόνας, σαν μια ταμπέλα σε νοσοκομείο «ΗΣΥΧΙΑ». Απλά εμείς δεν έχουμε ανάγκη την επιγραφή. Έγραψα όσα μπόρεσα να γράψω, αν και αυτά που ζω και αυτά που αναβιώνουν στο μυαλό μου σε κάθε συναυλία είναι άπειρα, πάλι νιώθω ότι στο κείμενο μου επικρατεί αταξία, αλλά δεν πειράζει, έχω αυτό το κουσούρι να μη διαβάζω ποτέ τι γράφω. Απλά το γράφω. Τα κομμάτια που ανέφερα είναι απλά ενδεικτικά, όλοι ξερουμε τον ωκεανό τραγουδιών που παίζει ο The Boy και το βρίσκω λίγο βαρετό και ανούσιο να κάτσω και να αραδιάσω 50-60 τραγούδια - ήταν όλα εκεί από τα soundtracks από τα "επίσημα" και μη άλμπουμ του, από τους Mary And The Boy. Όλα στη θέση τους.


 

Ένα Ευχαριστώ…

Ένα ευχαριστώ στον Αλέξανδρο. Από το 2012 ακούω το «Κοστουμάκι», αυτό το δεκάλεπτο έπος. Τα τελευταία τρία, έχω ξελαρυγγιαστεί σε όλα τα live να το ζητάω, μια φορά η απάντηση που πήρα από το μικρόφωνο ήταν «Είσαι σε λάθος live». Δεν πτοήθηκα συνέχισα να το ζητάω να πηγαίνω μετά τις συναυλίες και να του λέω «γιατί δε το παίζεις; Θα περιμένω την επόμενη φορά». Ο The Boy, πάντα με αυτό το συνεσταλμένο τρόπο του, μού απαντούσε «θα δούμε».  Μερικές φορές, όταν ντρεπόμουν λιγότερο, λέγαμε και κάτι παραπάνω. Η εντεκάτη Οκτωβρίου του 2018 έμελλε να είναι η νύχτα που περίμενα. Μια μέρα πριν το είχε ποστάρει στο φβ για τη συναυλία, είχα πιστέψει ότι ή ώρα έφτασε. Το live ξεκίνησε και η ώρα περνούσε, δεν άκουγα το κομμάτι, σκεφτόμουν όμως πως δεν μπορεί, θα το παίξει. Η ώρα ήταν 01:05 - ήξερα ότι η συναυλία τελειώνει, με πλησιάζει ο αδερφός μου, τού λέω θα το παίξει. Την ίδια στιγμή ένα τραγούδι που νόμιζα ότι δεν γνώριζα, μόλις είχε ξεκινήσει. Ο Mike μου λέει «ξέχασε το εγώ το έχω αποδεχτεί, δε θα παι…». Δεν πρόλαβε να τελειώσει την πρόταση του, τον διέκοψε ο πρώτος στίχος από το κομμάτι που νόμιζα ότι δεν γνωρίζαμε. Ήταν το αλλαγμένο «Κοστουμάκι». Ήταν υπέροχο και ας ήταν διαφορετικό, το έκανε όπως έπρεπε. Αυτή η ιστορία, αδερφέ μου, μας δείχνει ότι πραγματικά "τελευταία φεύγει η ελπίδα και η κατσαρίδα". Σε ευχαριστώ, λοιπόν, Αλέξανδρε που το έπαιξες εκείνο το βράδυ που ήταν και ο Mike εκεί - δεν ήμουν μόνος, ήμασταν εκεί και οι δύο. Τώρα πια μπορώ να πεθάνω ένα κλικ πιο ήρεμος.


 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Desert Monks
Live from the Recover Studio
9/5/2021
(11/05/2021)
ypogeio.gr
Τηλελάιβ 4: Nalyssa Green,
Δεσποινίς Τρίχρωμη, The Boy
15/4/2021
(08/05/2021)
ypogeio.gr
Rockwave Festival Day 3
Flogging Molly
2/7/2017
(18/07/2017)
ypogeio.gr
Deaf Radio
An Club
22/9/2017
(25/09/2017)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ