To ypogeio.gr

ΚΤΙΡΙΑΚΑ ΘΕΜΕΛΙΑ #06

The SMASHING PUMPKINS

Τα Κτιριακά Θεμέλια είναι υπερεμπνευσμένα κειμένα του Αθηναίου μουσικού δημιουργού Κτίρια Τη Νύχτα, τα οποία αναφέρονται στις μουσικές επιρροές του, από την εφηβική του κιόλας ηλικία. Το προσωπικό και βιωματικό ύφος γραφής, δεμένο όμως με μία άκρως “επιστημονική” και μουσικοκεντρική προσέγγιση, καθιστά τα εν λόγω ‘πονήματα’ κανονικά αριστουργήματα, των όποιων έγινα ακαριαία φαν από την πρώτη κιόλας ανάγνωση.

Κτιριακά Θεμέλια στο Υπόγειο Μέρος Έκτον λοιπόν: The Smashing Pumpkins.

Mike N.
 

ΠΕΡΙ ΚΤΙΡΙΑΚΩΝ ΘΕΜΕΛΙΩΝ
Όπως έχει πει ο Πολάνσκι "Καθετί που βιώνουμε επηρεάζει τη δουλειά μας, από το τι χρώμα ρούχα φοράμε μέχρι το τι φάγαμε μια συγκεκριμένη μέρα. Αυτό που δημιουργούμε είναι αποτέλεσμα πολλών επιπέδων από εμπειρίες, σημαντικές ή μη, που προκύπτει όμως όχι ως αυτόματη αντίδραση σε ένα γεγονός που μόλις βιώσαμε. Είμαστε αφελείς, αν πιστεύουμε ότι λειτουργούν έτσι τα πράγματα".

Το τι μας επηρεάζει είναι ένα ζήτημα αρκετά σύνθετο. Όσο όμως κι αν είναι δύσκολο να κατανοήσουμε αυτόν το μηχανισμό και να αναγνωρίσουμε τις επιρροές μας, καμιά φορά ακούς ένα παλιό τραγούδι και λες "αυτό το σημείο μάλλον τρύπωσε σε κάτι δικό μου".

Έτσι, στα «Κτιριακά Θεμέλια» υπάρχουν τραγούδια που, παράλληλα με τις υπόλοιπες αναφορές-εμπειρίες, εικάζω ότι κάπως μετατόπισαν προς μια κατεύθυνση αυτά που έχω γράψει. Τραγούδια που έβαλα κάτω και μελέτησα ή απλώς τα έλιωνα κάποτε στις ακροάσεις και τραγούδια που όταν τα πρωτάκουσα ήταν σαν να έστριβα στη γωνία, ας πούμε.

 

ΚΤΙΡΙΑΚΑ ΘΕΜΕΛΙΑ #06: ΤΗΕ SMASHING PUMPKINS
Με μια γρήγορη σκέψη, ίσως να μην έβαζα τους Smashing Pumpkins στις αναφορές μου. Όμως, ακούγοντάς τους ξανά, συνειδητοποιώ πόσο οικείος μου φαίνεται πια ο τρόπος γραφής του Corgan. Περίπου, όπως και με τους Pixies, κάθε που πήγαινα να βγάλω ένα κομμάτι των Smashing Pumpkins, ήταν σαν να ήξερα τη συνέχεια, λες και τα χέρια μου είχαν απομνημονεύσει κάτι που δεν είχα ακόμα παίξει. Η διαφορά είναι ότι στην πρώτη περίπτωση οι Pixies ήταν για μένα ένα νέο πεδίο, ενώ με τους Pumpkins μού ήταν εξαρχής όλα σχεδόν προφανή. Δεν ξέρω αν αυτό έχει να κάνει με το ότι ο Corgan έγραφε λιτά και πιασάρικα ή αν ήμουν κάπως προετοιμασμένος να ποτιστώ εύκολα με τον τρόπο που γράφει. Όπως και να έχει, η περίπτωση του Corgan μού ασκούσε μεγάλη έλξη, διότι πάντα τον είχα στο νου μου ως τον πιο απροσάρμοστo από άλλους "ροκ σταρ" του MTV εκείνης της περιόδου –Vedder, Cornell, Cobain κλπ. Ίσως μου έδινε αυτή την αίσθηση το μαλλί που είχε (πριν κάνει την κίνηση ματ-Νοσφεράτου), η δύο τ(ρ)αχυτήτων (ή χάδι ή καφρίλα) φωνή και η πιο άκυρη live τοποθέτηση της σε μικρόφωνο. Το πακέτο "προσφερόταν" για να ταυτιστείς μαζί του, ειδικά αν διένυες μια στραπατσαρισμένη εφηβεία. Κι αυτή η έλξη -που τελικά λίγο έχει να κάνει με τη μουσική- στο κάνει πιο εύκολο το να βουτήξεις στον κόσμο του άλλου.

Προφανώς, με αυτό το κείμενο δεν κάνω καμία μουσικολογική ανάλυση στο έργο του, εξάλλου όλοι το έχουμε ακούσει κι έχει ο καθένας τα αγαπημένα του από αυτό. Αναφέρω όμως 2-3 κομμάτια που πιστεύω ότι εμφανώς αποτελούν "κτιριακό θεμέλιο". Αφήνοντας στην άκρη το για πάντα αγαπημένο "Soma", πάω στο Bodies -με το ευφυέστατο song structure και το άλλο τόσο μαγικό chord progression- που είχα λιώσει προσπαθώντας να ακούσω τι λέει η spoken φωνή στο ρεφρέν -τώρα μαθαίνεις εύκολα πια ότι λέει "deny, decide, destroy, disobey, disguise" . Νομίζω ότι τα περισσότερα κομμάτια μου μπορούν να παιχτούν πάνω σε αυτόν τον ρυθμό.

Ένα σημείο του "Wound" βρίσκεται κάπου μέσα στο ΩΕΜ (σ.σ.ο Κτίρια Τη Νύχτα αναφέρεται στον 3ο δίσκο του,"ΩΕΜ Και Η Λαίμαργη Αγάπη / Οι Υποθέσεις Του Πέμπτου Κόσμου"/2010), ενώ το "Tales of a Scorched Earth", από τα πιο σκληρά κομμάτια που έχουν γραφτεί (ποτέ παιγμένο live, αν δεν κάνω λάθος), είναι συνυπεύθυνο -με το Coma των gnr- για την ύπαρξη ενός κομματιού μου με τίτλο "οι 1000 ιστορίες".

Άφησα για το τέλος το "Mayonaise", το οποίο γράφτηκε πάνω σε μια φτηνή κιθάρα που μικροφώνιζε διαρκώς. Ο Corgan ουσιαστικά έστησε το κομμάτι πάνω σε αυτό το ελάττωμα. Η σκέψη πίσω από αυτό, το ότι δηλαδή μπορείς να χρησιμοποιήσεις οτιδήποτε για να φτιάξεις κάτι, μου λειτούργησε απελευθερωτικά. Είναι η ίδια λογική που ακολουθούσε κι ο Brian Eno στις παραγωγές των δίσκων του: Εν αντιθέσει με τους παραγωγούς που δε δούλευαν αν δεν είχαν συγκεκριμένο εξοπλισμό, ο Eno έμπαινε στο στούντιο και χρησιμοποιούσε αυτό που κάθε φορά ήταν διαθέσιμο. Αυτός ο φαινομενικός περιορισμός είναι τελικά που σε κάνει καινοτόμο.

 

 
 
Περισσότερα Κτιριακά Θεμέλια:
#1: Pixies
#2: Radiohead - Myxomatosis

#3: Λένα Πλάτωνος - Το Σπάσιμο Των Πάγων
#4: Nirvana
#5: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας - Προσωπικές Οπτασίες
Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Λίγο Φωτεινό
Μουσικό Σκοτάδι
(Post-Winter Short Read)
(28/04/2021)
ypogeio.gr
Το Κόκκινο Φουλάρι
Ανεμίζει Ψηλά στον Ουρανό
(10 Χρόνια Χωρίς το Νίκο Παπάζογλου)
(17/04/2021)
ypogeio.gr
The Story Of Our Lives
Music From The Motion
Picture
(05/10/2018)
ypogeio.gr
To Ελληνικό Ποδόσφαιρο
στα Χρόνια Της Χολέρας
(13/03/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ