Η Πρώτη Φετινή Βερμούδα,
τα 10 χρόνια του Release
και το Top-6 των Live Acts

Brian Jonestown Massacre, Release Festival 2016 - Day 3, 7 Ιουνίου. Μία απ'τις καλύτερες φωτογραφίες που έχω δει μετά από συναυλία. Τα credits στον εξαιρετικό φωτογράφο John Contan.
Την ερχόμενη Τετάρτη θα πάω στο γραφείο με την πρώτη βερμούδα - κλασικό σάλπισμα συναυλιακού Καλοκαιριού, θα κλείσω νωρίτερα και άρον-αρον και θα κατηφορίσω για πρώτη φορά φέτος στην Πλατεία Νερού για να δω τον Nick Cave και τους Bad Seeds και τον ξεχωριστό κύριο Baxter Dury. Όσοι ακολουθούν το Υπόγειο, γνωρίζουν την εμμονή μου με τον Νικόλα, οπότε περιττό να αναφέρω πόσο ανυπομονώ για τη συγκεκριμένη συναυλιακή νύχτα. Η περίπτωση Cave μας λέει πως ακόμα και αν βρεθεί σε μια μέτρια βραδιά, η συναυλία του θα είναι στην χειρότερη καλή. Αν δε η συναστρία κοινού - μπάντας - Cave με κάποιο τρόπο ευθυγραμμιστεί, μπορεί και να ζήσουμε κάτι υπέροχο - πολύ δύσκολα κάτι σαν αυτό που ζήσαμε στο Tae Kwon Do το 2017 (αυτό σίγουρα θα το μνημονεύουμε για μια ζωή και μάλλον δεν μπορεί να ξαναγίνει - check live review here), αλλά πολύ πιθανόν κάτι που για δυο ώρες θα μας καθηλώσει και θα μας καταβυθίσει και συγχρόνως απογειώσει. Το (πιθανό) setlist, αν και με κάποιες… σοβαρές ελλείψεις (βλέπε π.χ. “Stagger Lee”), υπόσχεται πολλά…
Πριν αποχωρήσω από αυτό το κείμενο, να ευχηθώ τα καλύτερα για τα γενέθλια των 10 ετών του Release Athens Festival. Κλισέ, αλλά σαν χτες μου φαίνεται όταν το νέο φεστιβάλ άνοιξε την αυλαία του, με καλλιτέχνες και μπάντες που φουλ ταίριαζαν στα γούστα μου, με αισθητική και άποψη που φουλ κόλλαγαν στη φάση μου. Έχω περάσει ειλικρινά ένδοξες και αξέχαστες νύχτες στην Πλατεία Νερού όλα αυτά τα 10 χρόνια, νύχτες γεμάτες μουσικάρες, νύχτες πλημμυρισμένες με συναισθήματα ανείπωτα, χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό μου ανεξίτηλες. Μουσική, ουρανός, θάλασσα - σκηνή, φώτα, σκοτάδι - χρώματα, ονόματα, αγαπημένα πρόσωπα. Ντάλα ήλιος και καύσωνας, καταιγίδες και αστραπές, σφιχτές αγκαλιές, φιλιά. Οι φίλοι μου όλοι - παλιοί, καινούργιοι, μελλοντικοί, η γυναίκα μου, ύστερα κατέφθασαν και τα παιδιά μου. Και κάποιες φορές, κάπου στην άκρη, κοντά στα κάγκελα τέρμα κάτω που δεν πατάει ψυχή, εγώ και ο εαυτός μου, οι δυο τους μόνοι τους και η μουσική, ο εαυτός μου να μεγαλώνει κάθε Καλοκαίρι, ο εαυτός μου να αλλάζει κάθε Καλοκαίρι, από 40 στα 50, δεν είναι και λίγο το φελεκι μου…
Θέλω σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσω το Release Festival για όλα αυτά τα 10 χρόνια και να ευχηθώ σε όλη την ομάδα εκεί τα καλύτερα. Όπως έχει ήδη ανακοινωθεί επίσημα, είναι η τελευταία χρονιά του φεστιβάλ στην ηρωική Πλατεία Νερού, οπότε να ευχηθώ και καλή… μετακόμιση σε έναν χώρο που θα φιλοξενήσει εξίσου μαγικές συναυλιακές νύχτες. Να ευχαριστήσω και προσωπικά τον Θωμά Μαχαίρα για τη συνέντευξη που μου είχε δώσει λίγες μέρες πριν την επίσημη πρώτη έναρξη του φεστιβάλ το 2016 (check here), αλλά και τον Γιάννη Λυμπέρη για την αληθινή και σούπερ κουλ επικοινωνία μας σε διάφορες περιόδους τα τελευταία δύο χρόνια.
Χμ… Αφήνω παρακάτω τις 6 πιο αγαπημένες μου Release Festival συναυλίες από το 2016 ως σήμερα και φεύγω. Τα λέμε στις αρένες mates!

Sigur Ros - Release Festival 2016, Day 4 / 13 Ιουνίου. Οι ουρανοί είχαν ανοίξει καθόλη τη διάρκεια της συναυλίας και η Αθήνα καλοκαιριάτικα έγινε Ισλανδία. Μαγεία.
1. IDLES - 2025, Day 2 / 28 Ιουνίου
"Σχεδόν αμέσως μετά το τέλος της εμφάνισης των IDLES, έσπευσα να ποστάρω στη σελίδα μου στο fb το εξής:
«Οι IDLES σήμερα στο Release ήταν καταιγιστικοί, συγκινητικοί, ακραία αληθινοί.
Μάλλον η καλύτερη συναυλία μου από τον Covid κι έπειτα.»
Κι αν τούτο το μικρό κειμενάκι φαινόταν κάπως παρορμητικό και υπερβολικό, δυο μέρες μετά -τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές- δεν θα άλλαζα τίποτα. Παραμένει στο μυαλό και στην ψυχή μου ακόμα και τώρα η εμφάνιση των IDLES ως η καλύτερη συναυλία που παρακολούθησα μέσα στην τρέχουσα δεκαετία, για την ακρίβεια η καλύτερή μου από το 2017 και το live του Cave στο Tae Kwon Do. Δεν αναφέρω τυχαία το (οριακό για μένα) συγκεκριμένο live του Cave - εντοπίζω μεταξύ των δυο συναυλιών κάποια κοινά, παρόλο που μιλάμε για δυο αρκετά διαφορετικές μουσικές περιπτώσεις. Ναι, εντοπίζω κάποια κοινά, τέτοια που κάνουν μια καλή ή παρά πολύ καλή συναυλία να μετατραπεί σαν κάτι αξέχαστο και μοναδικό." -
[read full review here]
2. Sigur Ros - 2016, Day 4 / 13 Ιουνίου
"Οι Sigur Ros ήταν απλά φανταστικοί, μας ταξίδεψαν και μας λύτρωσαν. Την ώρα που τους παρακολουθούσα, σκεφτόμουν (για ακόμη μια φορά στη ζωή μου) τι υπέροχο πράγμα είναι η μουσική… Μόνο αυτή μπορεί να καταφέρει 3 τύπους από το βορειότερο άκρο της Ευρώπης να μαγέψουν ένα μεγάλο κοινό από το νοτιότερο άκρο, τραγουδώντας σε μια γλώσσα εντελώς εξωτική στα δικά μας αυτιά, που δε σου θυμίζει τίποτα, δε μπορείς να καταλάβεις καθόλου τι λέει, αλλά δε σε νοιάζει διόλου γιατί είναι σα να σου διηγείται ένα πανέμορφο μουσικό παραμύθι." -
[read full review here]
3. Arctic Monkeys - 2023, Day 11 / 18 Ιουλίου
"Κάποιες φορές δεν χρειάζεται πρόλογος και νιώθεις την ανάγκη να μπεις απευθείας στο κυρίως θέμα. Το αυτό μου συμβαίνει εδώ και καταθέτω άμεσα και χωρίς πολλές περιστροφές πως η εμφάνιση των Arctic Monkeys την περασμένη Τρίτη (18/7) στην Πλατεία Nερού στα πλαίσια του Release Festival ήταν αψεγάδιαστη (το ίδιο φαντάζομαι και έμαθα πως συνέβη και την επόμενη μέρα). Μία καθώς πρέπει world class performance, μία απολαυστική μουσική παράσταση, γεμάτη κομματάρες (ακόμα και κάποια τραγούδια που δεν μου αρέσουν στους δίσκους, στο συγκεκριμένο live παίχτηκαν και ακούστηκαν υπέροχα), γεμάτη ενέργεια και συναίσθημα, και γεμάτη απ'άκρη σ'άκρη με ένα καθηλωμένο κοινό που κρεμόταν από τα χείλη του Turner, αλλά και από τα εξαιρετικά παιξίματα της μπάντας." -
[read full review here]
4. Pulp - 2024, Day 4 / 20 Ιουνίου
"O Jarvis και η παρέα του ήταν γεμάτοι ψυχή και ενέργεια, καταιγιστικοί σαν χείμαρροι από το πρώτο ως το τελευταίο τραγούδι, άλλοτε αβίαστα ξεσηκωτικοί και άλλοτε πηγαία συγκινητικοί, γενικώς καταπληκτικοί και παικτικά αψεγάδιαστοι. Με παντοδύναμο ήχο που σκέπασε όλο το venue, με καθηλωτική παρουσία στη σκηνή, τόσο από τον... μετρ του είδους Cocker όσο και από τους bandmates του, δεν δυσκολεύτηκαν να αρπάξουν τον καθένα μας ξεχωριστά, και όλους μαζί τους περίπου 15.000 που ήμασταν εκεί, και να μας τινάξουν ψηλά στον ουρανό."
[read full review here]
5. Glass Beams - 2025, Day 2 / 28 Ιουνίου
"Οι Glass Beams -το πολύ ενδιαφέρον και ξεχωριστό project του Ινδo-Αυστραλού Rajan Silva- εντυπωσίασαν πριν καν ξεκινήσουν να παίζουν μουσική. Οι χρυσοποίκιλτες μάσκες τους -που θυμίζουν τους υπεραγαπημένους μου GOAT- , τα εντυπωσιακά ρούχα τους - ειδικά της μπασίστριας (ή του μπασίστα, που παίζει να είναι και ο Rajan; - ω,ναι εγώ εκεί κατέληξα), το σκηνικό με τις κίτρινες στήλες μπροστά της/του... Εντυπωσιακοί άμα τη εμφανίσει τους, αλλά ακόμα πιο εντυπωσιακοί όταν ξεκίνησαν να ξετυλίγουν το μαγικό νήμα της τέχνης τους, ένα γοητευτικό και μυσταγωγικό μείγμα eastern και surf μουσικής, με σιτάρ, bell chimes, κονσόλες, εκτυφλωτικές μπασογραμμές και ηλεκτρικές κιθάρες, δαιμόνια τύμπανα. Έπαιξαν κομμάτια από τα δύο extended play τους ("Mirage"/2021, "Mahal"/2024), αλλά και δύο σκαλωματικές διασκευές στο φινάλε του set τους. Μυστηριώδεις και παιχταράδες, με έμπνευση και άποψη, μας καθήλωσαν χωρίς να πουν (στην κυριολεξία) ούτε μία λέξη."
[read full review here]
6. The Black Angels - 2016, Day 4 / 13 Ιουνίου
"Επαγγελματικό στήσιμο, παιξίματα «όπως πρέπει», υπέροχα ψυχεδελικά visuals από πίσω και μετά από λίγο αρχίζεις να χάνεσαι στο κόσμο τους… Πραγματικά καθηλωτική εμφάνιση από τους Angels, όσο τους παρακολουθούσες ένιωθες να σε τραβάνε προς τη μεριά τους, όχι όμως για....να σε φάνε, αλλά για να σου χαρίσουν το υπέροχο τριπάρισμα του καλύτερου σύγχρονου ψυχεδελικού ροκ. Όσο πέρναγε η ώρα, τόσο καλύτεροι γινόντουσαν και όταν πια η εμφάνιση τους τελείωσε, είχαν καταφέρει για όλο αυτό το χρονικό διάστημα να μην υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από τη μουσική τους και τα vibes που εκτόξευαν. Απλά καταπληκτικοί…"
[read full review here]

Arctic Monkeys - Release Festival 2023, Day 11 / 18 Ιουλίου. Εγώ και ο γιος μου ο Νικόλας. Μεγαλεία.

Arctic Monkeys - Release Festival 2023, Day 11 / 18 Ιουλίου. Η κορούλα μου η Ελινα με ιστορικό merch. Συγκίνηση.






