9 Δίσκοι

Και 10 Συναυλίες

Για Τον Μάϊο


Φάγαμε και τον Απρίλη, πέρασαν οι καλύτερες γιορτές του χρόνου, που δεν είναι άλλες από την Πρωταπριλιά και το Πάσχα. Σταυρώσαμε και σταυρωθήκαμε για ακόμα μια φορά και η ζωή κύλησε όπως αυτή ξέρει χωρίς να μας ρωτήσει. Το άγχος ξεχείλισε σαν σαπουνάδα στο βουλωμένο σιφώνι του μπάνιου και σκέπασε τα πάντα, λίγες ακόμα άσπρες τρίχες εμφανίστηκαν στο κεφάλι μου και όλα πήγαν τέλεια…

Τουλάχιστον, μουσικά ήταν ένας αρκετά παραγωγικός μήνας με ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες. Άκουσα το νέο άλμπουμ των Cage The Elephant "Social Cues" και πέρασε ευχάριστα η ώρα (review here), αυτό και  τίποτα παραπάνω. Απογοητεύτηκα κάπως από το “Fishing For Fishies” των King Gizzard (review here), που δεν ήταν κακός δίσκος αλλά ήταν λίγο βαρετός, κάτι που νομίζω δεν έχει ξανασυμβεί στην μπάντα και σίγουρα ελπίζω να μην ξανασυμβεί. Αλλά μέσα στον Απρίλιο βγήκε και ένα ντεμπούτο φωτιά, γεμάτο δύναμη και πάθος, φυσικά είναι το “Dogrel” των Fontaines D.C (review here). Tα παιδιά ήταν φανερό ότι το έχουν και τώρα μας το έδειξαν και σε δίσκο. Δίνουμε ραντεβού μαζί τους στις 16/6 στο Release Festival.

O Απρίλιος ήταν και γεμάτος συναυλίες. Κατάφερα να πάω μόνο στο live του Φοίβου Δεληβοριά (check live review here), από τον οποίο έκανα αποχή σχεδόν δυο χρόνια και όταν τελείωσε συνειδητοποίησα ξανά πόσο μεγάλος καλλιτέχνης είναι. Μέσα στο μήνα έβγαλα δυο καρούμπαλα στο κεφάλι μου από τα χτυπήματα στο τοίχο για αυτοτιμωρία που δεν πήγα στο Temple να δω τους Τhe Liminanas (check review here) και στο Six d.o.g.s να δω τους Echo Train παρέα με τους The Dandelion (check review here). Ελπίζω αυτό τον μήνα να τα καταφέρω λίγο καλύτερα. Ο άρχοντας της Άνοιξης, ο Μάης, κρύβει μέσα του δίσκους και συναυλίες που δεν είναι να τις προσπερνάμε. Απομένει ένας μήνας για την τελετή έναρξης του Καλοκαιριού και πάμε να δούμε πώς θα φτάσουμε μουσικά ως εκεί.

Ο μήνας μπαίνει δυναμικά, αφού η πρώτη κυκλοφορία στις 3 Μαΐου έρχεται από μια μπάντα που επιστρέφει στη δισκογραφία μετά από έξι ολόκληρα χρόνια και το “Modern Vampires Of The City”. Οι Vampire Weekend λοιπόν, κυκλοφορούν το τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο Father Of The Bride. Οι Vampire Weekend είναι η μπάντα που όποιος θέλει να νιώσει ψυχική ανάταση πρέπει να ακούσει και τα τρία άλμπουμ τους, αλλά και τα singles που μας έχουν ήδη δώσει από την επικείμενη νέα κυκλοφορία τους. Υπάρχουν κομμάτια που για κάποιο λόγο σου δημιουργούν μια εσωτερική χαρά και υπάρχουν και κομμάτια που βγάζουν μια κάποια μελαγχολία. Βέβαια, αν και έχουν περάσει τόσα χρόνια από τον τελευταίο δίσκο, νιώθω ότι θα μπορούσαν να τον έχουν γράψει από το 2013. Προσωπικά, θα πρότεινα σε όλους να κάνουν ένα πέρασμα την δισκογραφία των Vampire. Αλλά επίσης πιστεύω ότι εν έτει 2008, το ομώνυμο ντεμπούτο ήταν μια έκρηξη διαφορετικότητας και το εξαίσιο “Contra” το 2010 συνέχισε πάνω στο ίδιο μοτίβο και ακόμα καλύτερα, με τραγούδια όπως το “Cousins” και το “Horchata”. Αλλά μετά ήρθε ο τρίτος και τώρα ο τέταρτος δίσκος και αν βάλεις τυχαία να παίξουν κάποια τραγούδια θα δυσκολευτείς να καταλάβεις ότι είναι από διαφορετικές δουλειές και μάλιστα με μια δεκαετία διαφορά. Οι Vampire Weekend για μένα είναι μια καλή μπάντα, αλλά αυτό είναι και το ταβάνι τους, μια καλή μπάντα. Ένα είναι σίγουρο: το άλμπουμ δεν θα μπορούσε να κυκλοφορήσει καλύτερη μέρα από την πρώτη Παρασκευή του Μάη, σίγουρα θα μπορούσε να είναι το soundtrack μιας ηλιόλουστης μέρας. Ο δίσκος κυκλοφορεί από την Columbia και θα περιέχει 18 κομμάτια. Εδώ μπορείτε να ακούσετε τα δύο πρώτα single που κυκλοφόρησαν και να βρείτε και κάποιες επιπλέον πληροφορίες για το γκρουπ.

 * Tην ίδια μέρα έχουμε την επανακυκλοφορία του debut album No Passion All Technique των Protomartyr. Ο δίσκος είχε κυκλοφορήσει αρχικά το 2012 και τώρα ξανάρχεται με bonus 4 ακυκλοφόρητα κομμάτια.
 

Στις 10 Μαΐου όμως, ο ήλιος των Vampire Weekend θα κρυφτεί, ο ουρανός θα σκοτεινιάσει και ο νέος δίσκος των Clinic θα παίξει δυνατά στα ηχεία μου. Φωνητικά από το βάθος, πλήκτρα και synths θα γεμίσουν το χώρο. Καθαρή αγγλική βρωμιά. Τραγούδια που θα μπορούσαν να είναι μουσικό χαλί σε άγριες νύχτες. Οι Clinic εμφανιστήκαν το 1998 και κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ “Internal Wrangler” το 2000. Για πολλά χρόνια δεν είχα ακούσει τίποτα άλλο από την μπάντα πέρα από το αριστούργημα που λέγεται “Anne” και μετά από πολύ καιρό συνειδητοποίησα το λάθος μου. Μια από τις πιο υποτιμημένες μπάντες της τελευταίας εικοσαετίας επιστρέφει και αυτή μετά από επτά χρόνια απουσίας με νέο δίσκο, ονόματι Wheeltappers and Shunters. Λίγο kraut, λίγο garage και αρκετή ψυχεδέλεια, αυτό περιμένω και δε ζήταω τίποτα άλλο. Μέχρι σήμερα έχουμε ακούσει δυο singles, το “Laughing Cavalier” και το “Rubber Bullets”. Σκοτώνουν και τα δυο, το πρώτο μου βγάζει λίγο παλιούς καλούς Black Angels και το άλλο - δεν ξέρω πώς να το περιγράψω, αλλά το “Rubber Bullets” μου αρέσει πολύ. Όσον αφορά στον τίτλο να αναφέρω ότι είναι παρμένος από ένα βρετανικό show των 70s, το “The Wheeltappers And Shunters Social Club, και ήταν inside joke της μπάντας για χρόνια, όπως ανάφεραν στο δελτίο τύπου. Πιο αναλυτικά, ο frontman της μπάντας Ade Blackburn δήλωσε τα εξής «It’s a satirical take on British culture — high and low. It fascinates me that people look back on the 1970s as the glory days. It’s emerged that there was a darker, more perverse side to that time. When you look back on it now, it was quite clearly there in mainstream culture.». Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει από την Domino Records και πρέπει να παραδεχτώ ότι με έχει ψήσει αρκετά.

Καλύτερα να μην βγει ο ήλιος στις 10 Μάη, γιατί εκτός από την παραπάνω κυκλοφορία, την ίδια μέρα έρχεται και η νέα δουλειά των Σουηδών Death And Vanilla με τίτλοAre You A Dreamer?. Η μπάντα από το 2012, όταν και κυκλοφόρησε το ομώνυμο ντεμπούτο της μας αφήνει με το στόμα ανοιχτό. Τρεις κυκλοφορίες μέχρι τώρα (και ένα soundtrack για το "The Tenant"), τρεις φοβεροί δίσκοι. Ίσως οι καλύτεροι εκφραστές της dream-psych pop τα τελευταία χρόνια και λάτρεις των vintage μουσικών οργάνων, όπως του βιμπραφώνου και του mellotron με στόχο να καταφέρουν να αναπαράγουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις μουσικές, που τους -μας- στοιχειώνουν, από τα 60s-70s. Ειλικρινά, η μπάντα δεν αφήνει και πολλά περιθώρια κριτικής, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να αφήσεις την μουσική τους να σε κάνει ό, τι θέλει, δεν υπάρχει επιλογή. Αυτό είναι φανερό και από τα δυο singles που έχουν ήδη κυκλοφορήσει και αναφέρομαι στα “A Flaw In The Iris” και “Nothing Is Real”. O δίσκος θα κυκλοφορήσει από την Fire Records, όπως και οι δυο προηγούμενες δουλείες τους και θα περιέχει 8 τραγούδια.

Μέρα δίχως τέλος προβλέπεται η Παρασκευή 10 Μαΐου. Δε φτάνουν οι δυο παραπάνω κυκλοφορίες έχουμε ακόμα μια, αυτή του Mac Demarco με τίτλοHere Comes The Cowboy. Αυτή θα είναι τέταρτη δουλεία του Καναδού με την προηγούμενη να είναι το “This Old Dog” του 2017.  Να πω την αλήθεια, παλιά μού ψιλοάρεσε ο κύριος Demarco, αλλά με τα χρόνια κάπως με κούρασε, μου έβγαζε μια μονοτονία και μια κατάθλιψη, αλλά όχι αυτή που μου αρέσει και αποζητώ στην μουσική. Δεν είχα δει καν ότι βγάζει δίσκο, το είδα τώρα καθώς γράφω αυτό το άρθρο, η ώρα είναι τρεις το βράδυ και μόλις άκουσα τα δυο singles που έχει κυκλοφορήσει. Tο πρώτο ήταν “Nobody” και δεύτερο το “All Of Our Yesterdays”. Τα άκουσα και κατάφερα να παραμείνω ξύπνιος, οριακά βέβαια. Mates, συγγνώμη αν εγώ δε κατάλαβα ή αν έχασα κάτι, αλλά τα βρήκα και τα δυο, πολύ βαρετές και δίχως έμπνευση μπαλάντες. Από διαστροφή και μόνο θα τον ακούσω τον δίσκο, παρόλο που προβλέπω πως θα είναι πολύ δύσκολο task αν και τα 13 κομμάτια που θα έχει είναι παρόμοια των παραπάνω. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει από την δισκογραφική που ίδρυσε ο Mac Demarco και προφανώς είναι ο πρώτος δίσκος που κυκλοφορεί από την εταιρία.

Μια εβδομάδα κενό, να απολαύσουμε τις παραπάνω κυκλοφορίες (όχι του Demarco), να καθαρίσει το μυαλό μας και να ετοιμαστούμε για ένα δίσκο που δεν μοιάζει καθόλου με τους προαναφερθέντες. Αυτό το άλμπουμ είναι ένα από τα μεγαλύτερα comeback των τελευταίων δεκαετιών, δεν λέω το μεγαλύτερο, γιατί όταν με το καλό βγει ο δίσκος των Tool θα πάει στην κορυφή της ιστορίας. Μέχρι τότε όμως, δέκα ολόκληρα χρόνια μετά το “Liebe Ist Fur Alle Da”, οι Γερμανοί Rammstein εμφανίζονται και πάλι με τοUntitled. Βασικά δεν εμφανιστήκαν απλά, αλλά τάραξαν τους πάντες και όχι μόνο μουσικά, με το video και τους στίχους του πρώτου single τους “Deutschland”. Δείτε το εδώ, το video clip είναι ταινία μικρού μήκους και το κομμάτι τα σπάει. Το απόλυτο must του 2019. Τo ντεμπούτο του γκρουπ “Herzeleid” κυκλοφόρησε το μακρινό 1995, παρόλα αυτά η επικείμενη νέα κυκλοφορία τους από την Universal θα είναι μόλις ο έβδομος δίσκος τους. Για μένα μέχρι και πριν ένα μήνα οι Rammstein ήταν η μπάντα που είχε βγάλει το “Du Hast” και άλλα δυο-τρία επικά κομμάτια που περίμενα σαν τρελός να χορέψω στο mobetter ήταν μουσική για ξύλο και αποσυμπίεση. Δεν ήταν το είδος μουσικής που ακούω, δεν είχα ακούσει ποτέ τίποτα παραπάνω. Από το “Deutschland” και μετά όλα άλλαξαν μέσα μου, πλέον έχουν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Το τραγούδι, είχε πολιτική θέση, ήταν μια ξεκάθαρη σφαλιάρα για τους Γερμανούς και τους ναζί. Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε και το “Radio” που κινήθηκε στα ίδια μονοπάτια, τους αγάπησα πολύ περισσότερο και περιμένω με αγωνιά να δω τι θα γίνει στα υπόλοιπα 9 κομμάτια του δίσκου. Γουστάρω πλέον τους Rammstein γιατί σε εποχές που οι περισσότεροι καλλιτέχνες σιωπούν, έρχονται αυτοί και βάζουν φωτιά μέσα στο ίδιο τους σπίτι. Πέρα από αυτά βέβαια και τα δυο κομμάτια δεν υστερούν καθόλου μουσικά. Κομματάρες. Κάνουν και περιοδεία στην Ευρώπη… Και, αν αναρωτιέστε, όπως αναρωτήθηκα και εγώ, τι τους ξημέρωσε και βγάζουν δίσκο μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα η απάντηση έρχεται από τον Richard Kruspe κιθαρίστα της μπάντας “I think it’s going to be an album that has a certain kind of potential that Rammstein hasn’t achieved yet. For me, one of the reasons to step back into making records with Rammstein was to balance the popularity of the band as a live act with the actual music. With Rammstein, people tend to talk about the fire and all the live stuff. I thought, ‘I don’t want to be another KISS,’ where people talk about makeup and stuff like that and no one talks about the music.” Από τα δυο πρώτα single νομίζω ότι θα καταφέρουν να κάνουν πραγματικότητα τα παραπάνω λόγια.

Παραμένουμε στις 10 Μαϊου και ανυπομονούμε για το self-titled debut των Αθηναίων Dury Dava. Τα δύο ως τώρα singles, "Σάτανα" και "Αταξία", είναι καταιγιστικά και μας προδιαθέτουν για ένα άλμπουμ-κολαστήριο. Θα είναι διάρκειας 70 (!) λεπτών και θα κυκλοφορήσει σε διπλό LP από την Inner Ear. 

Αν νομίζατε ότι η ο νέος δίσκος των Rammstein είναι αρκετός και δε χρειάζεστε κάτι άλλο εκείνη την μέρα, σας έχω δουλειά, καθώς ακόμα ένα «βαρύ χαρτί» της μουσικής βιομηχανίας βγάζει δίσκο. Οι Τhe National επέλεξαν και αυτοί την 17η Μάη για να κυκλοφορήσουν το νέο τους άλμπουμ με τίτλο I Am Easy To Find. Αυτή η κυκλοφορία θα σηματοδοτήσει την όγδοη δισκογραφική δουλειά των ταλαντούχων τυπάδων από την Νέα Υόρκη και έρχεται μετά το “Sleep Well Beast”. Οι The National μέχρι προ ολίγου καιρού, όταν και διάβασα το υπέροχο review του George Dimitriadis (αν θέλετε να ερωτευτείτε την μπάντα χωρίς καν να τους ξέρετε διαβάστε το εδώ), ανήκαν στις μπάντες που χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο δεν είχα ασχοληθεί πολύ μαζί τους. Στο σήμερα έχω λιώσει το ντεμπούτο (είμαι λίγο πίσω) και χειροκροτώ στο σαλόνι μου. Στο πρώτο single "You Had Your Soul With You", το οποίο βρήκα πολύ καλό, συμμετέχει στα φωνητικά η Gail Ann Dorsey η οποία ήταν στο πλευρό του David Bowie από το 1995 ως και το 2016. Όμως, οι συμμετοχές στο δίσκο δε τελειώνουν εδώ. Ξέρουμε σίγουρα ότι κάπου θα ακούσουμε την Sharron Van Etten, την Lisa Hannigan και την Mina Tindle, ενώ κυκλοφορεί και ένα βίντεο 24 λεπτών σε σκηνοθεσία του Mike Mills το οποίο περιέχει μουσική εμπνευσμένη από τον δίσκο όπως και τραγούδια από αυτόν. Πρωταγωνίστρια στο βίντεο είναι η βραβευμένη με oscar Alicia Vicander. Το “I Am Easy to Find” είναι η πρώτη κυκλοφορία των The National που θα ακούσω στην ώρα της και είμαι σίγουρος ότι δε θα με απογοητεύσει.

Χρόνε βγες από την μέρα. Ακόμα μια κυκλοφορία και τελευταία για τον Μάη, έρχεται την ίδια μέρα (17/5) με τις παραπάνω και είναι από τα μέρη μας. Σίγουρα αυτός ο μήνας θα χαρακτηριστεί ως ο μήνας των μεγάλων επιστροφών. Οι Αθηναίοι θρυλικοί Selefice παίρνουν την σκυτάλη και κυκλοφορούν την πρώτη τους δουλειά μετά το ντεμπούτο τους "Where Is The Heaven” το οποίο βγήκε πριν 24 ολόκληρα χρόνια, το 1995. Το νέο τους πόνημα είναι το extended play διάρκειας 25 λεπτών και ονομάζεται "I Met A God".



 

Συναυλίες

2/5 Τεφλον - Αγγλικανική Εκκλησία Άγιου Παύλου, Αθήνα

7/5 The Boy - Velvet Roof, Χοροστασιον, Αθήνα

9/5 Jim Sclavunos + Stef Kamil Carlens, Eleanor Friedberger, Illegal Operation, The Callas - Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα

11/5 KVB + Strawberry Pills - Fuzz Club, Αθήνα

11/5 Dury Dava + Johnny Labelle - Ρομάντσο, Αθήνα

16/5 Courtney Barnett - Fuzz, Αθήνα

17/5 The Bittersweet + The After Maths - ΙΛΙΟΝ Plus, Αθήνα

28/5 Phosphoresent - Fuzz Music Club, Αθήνα

31/5 dEUS - Fuzz Music Club, Αθήνα

31/5 Bazooka - Temple, Αθήνα

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Περί Ηλιθιότητας
[Σε Κατάσταση Άρνησης]
(11/07/2019)
ypogeio.gr
Basement Goes
To Schoolwave
Vol.3
(26/06/2019)
ypogeio.gr
14 Νέοι Δίσκοι
Για Τον Σεπτέμβριο
(03/09/2017)
ypogeio.gr
BSMNT Goes To Schoolwave Vol.2
Ένα Mεγάλο Aφιέρωμα
Στο Ιστορικό Μαθητικό Festival
(24/06/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ